All Chapters of สายลับจับอ๋องใหญ่: Chapter 141 - Chapter 150

168 Chapters

บทที่ 142 ฮูหยินฉู่ชิงเยียน

สือกุ้ยอินเล่าแผนของท่านอ๋องใหญ่ที่วางไว้ให้กับศิษย์พี่ของนางได้ฟัง แม้ฉิวซือถงจะเห็นด้วยที่น่าจะล่อคนพวกนั้นออกมาได้ แต่การต่อสู้กับคนที่ยิงหน้าไม้ได้เป็นการยากยิ่ง “นักฆ่าที่ยิงหน้าไม้ไม่จำเป็นจะต้องปรากฏตัว พวกเขาคือพลซุ่มยิงที่ทรงประสิทธิภาพ หากคิดจะเอาข้าเป็นเหยื่อล่อก็จะต้องใช้เส้นทางที่ไม่เปิดโล่งเป็นทางที่ตึกคับแคบทั้งสองด้านจะทำให้พวกเขาต้องใช้อาวุธอื่นแทน” ไป๋ฉิงเหวินมองดูใบหน้าของอดีตหัวหน้านักฆ่าที่ถูกกักขังอยู่อย่างสุขสบาย หากไม่ได้ชื่อว่าเป็นศิษย์อาจารย์เดียวกันกับสือกุ้ยอินเขาก็ไม่คิดจะเชื่อถือคนผู้นี้เพราะการที่ฉิวซือถงเคยทำงานให้กับคนสกุลลู่มาหลายปี มิใช่ว่ามือจะไม่เคยเปื้อนเลือดเพียงแต่ก่อนหน้านี้อาจจะเป็นคดีที่เกิดขึ้นที่อื่น “ฉิวซือถงเจ้ายินดีจะให้ความร่วมมือกับพวกเราใช่หรือไม่ ” “หากข้าไม่ให้ความร่วมมือกับพวกเจ้าแล้วคิดว่าข้าจะปลอดภัยเช่นนั้นหรือ สองพ่อลูกสกุลลู่ใช่ว่าจะไร้เขี้ยวเล็บ แม้ใต้เท้าลู่จะมิใช่ผู้ที่ทำสิ่งใดเอิกเกริกทว่าก็ไม่อาจประมาทคนผู้นี้ อีกอย่างในจวนสกุลลู่ยังมีอีกผู้หนึ่งที่ข้าคิดว่าควรสะกดรอยตามนางเอา
Read more

บทที่ 143 หวงพี่ชาย

‘จินจินกับหยุนเอ๋อร์งั้นหรือ อย่าหวังเลยว่าจะได้เข้ามาอยู่ร่วมสกุลเหลียง’ เหลียงเจินซินแววตามาดร้าย คนพวกนี้ช่างวางแผนล้ำลึกนัก เมื่อเห็นพี่ชายนางกำลังก้าวหน้าในหน้าที่ก็คิดจะส่งคุณหนูกำมะลอพวกนี้มาล่อลวงให้พี่ชายนางลุ่มหลง เมื่อฟังการพูดคุยของสองลุงหลานจบลง นางก็หันไปพยักหน้าให้กับอวี๋เหลียนเป็นเชิงว่าได้เวลากลับแล้ว นางร้อนใจยิ่งนักที่มีคนคิดจะใช้สาวงามมาจัดการกับพี่ชายผู้ไม่เคยปรายตามองสตรีใด นับตั้งแต่เหลียงเจินซินเห็นความสัมพันธ์ระหว่างถานมู่เจ๋อกับสือเหวินกวาง นางก็เริ่มไม่แน่ใจว่าตกลงพี่ชายของตนนิยมสตรีบ้างหรือไม่ แต่ดูนางนกต่อทั้งสองก็ล้วนมีรูปร่างหน้าตาและจริตอันชวนให้บุรุษลุ่มหลง เหลียงเจินซินอดกังวลมิได้ นางจึงอยากจะเร่งกลับคฤหาสน์เพื่อไปบอกกล่าวเหลียงเจาหลินให้ระมัดระวังตัว เหลียงเจินซินโบกมือให้อวี๋เหลียน นางพุ่งนำหน้าออกจากจวนสกุลฉู่ ตรงกลับไปยังสำนักตุลาการ นางเดินไปชะเง้อดูยังห้องพิจารณาคดีเห็นพี่ชายยังคงนั่งอยู่บนบัลลังก์ไต่สวนสองสามีภรรยาคู่หนึ่งด้วยคดีฉ้อโกง นางตัดสินใจกลับไปนั่งรอยังห้องทำงานของพี่ชาย กระทั่งตุลาการหนุ่มร่างสู
Read more

บทที่ 144 นัดพบยามดึก

“ทะ ท่านอ๋องเพคะ ประเดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้านะเพคะ” ใบหน้าทั้งสองประจันกันในระยะประชิดจนใบหน้าของนางร้อนผ่าว “พวกเขาไม่กล้าโผล่หน้าเข้ามาแน่” เสียงของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ลดต่ำลงจนแทบจะแหบพร่า “คืนนี้เจ้าแง้มหน้าต่างไว้สักหน่อยนะ” “ปล่อยหม่อมฉันเถิดเพคะ” นางกระซิบพลางยกสองแขนขึ้นทาบบนบ่ากว้าง ท่านอ๋องทรงก้มลงจูบหน้าผากของนางแรงๆ หนึ่งที ก่อนจะวางนางลงแต่โดยดี “ข้าประทับตราเสร็จแล้ว ตอนนี้เจ้าก็รีบกลับคฤหาสน์ไปเถอะก่อนที่พี่ชายของเจ้าจะมาเห็นเข้า” ใบหน้าของเหลียงเจินซินยังคงแดงก่ำเพราะรู้ว่าในห้องนี้ยังมีองครักษ์เงาทั้งสี่ที่ได้เห็น อีกสามคนนั้นคงไม่เท่าใดแต่อวี๋เหลียนนี่สิ...นางรู้จักและพูดคุยด้วยอยู่บ่อยๆ ในเมื่อคนผู้นั้นรู้เห็นเรื่องเช่นนี้นางก็อดจะกระดากอายมิได้ แต่เมื่อองค์ชายจินเสวี่ยหลงทรงเอ่ยถึงพี่ชายของนาง เหลียงเจินซินก็ได้สตินึกถึงคำสั่งของตุลาการหนุ่ม “จริงสิ...หม่อมฉันต้องรีบกลับ” “เจ้าไปเถอะ” อ๋องหนุ่มทรงยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นใบหน้าของหญิงคนรักตื่นตระหนกกับคำว่าพี่ชาย เหลียงเจินซินถวายบังคมลาแล้วรีบกล
Read more

บทที่ 145 เจอต้นตอ

สือกุ้ยอินฝากสาส์นลับมากับคนรับใช้แจ้งให้ไป๋ฉิงเหวินทราบว่าท่านพ่อของนางจับได้ว่านางแอบออกมาพบเขาจึงลงโทษให้นางคุกเข่าที่ห้องโถงบรรพบุรุษหนึ่งวันและยังกักบริเวณนางอีกสามวัน นางจึงไม่อาจออกนอกจวนได้ อีกอย่างพี่ชายของนางมีธุระต้องออกนอกเมืองไปหลายวันจึงไม่มีคนจะช่วยเหลือให้หลบสายตาบิดาได้ “เจ้าก็ไร้คู่หูน่ะสิ เช่นนั้นให้ข้าลองไปกับเจ้าดีหรือไม่ ” จู้หย่งปังเห็นมือปราบหนุ่มออกไปสืบคดีแล้วช่างน่าสนใจนัก ที่ผ่านมาเขาได้อยู่โยงเฝ้าสำนักและกำกับการเขียนข่าวของเหล่าบัณฑิตที่ยังสอบซิ่วไฉไม่ได้ นึกอยากจะออกไปสืบคดีเหมือนพวกเขาหลายครั้งก็ยังไม่มีโอกาส พักหลังๆ ไป๋ฉิงเหวินกับสือกุ้ยอินจับคู่ไปด้วยกัน ส่วน เหลียงเจินซินนางก็ไปคนเดียว นัยว่ามีคนของท่านอ๋องคอยให้ความช่วยเหลือ จู้หย่งปังไม่ได้รู้ชัดว่าเป็นผู้ใดเพราะองครักษ์ของท่านอ๋องก็มีมากมายมิใช่น้อย “เจ้านี่นะอยากจะไปสืบคดีกับข้า ” ไป๋ฉิงเหวินใช้นิ้วชี้หน้าตนเองด้วยความงุนงง “ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเจ้าจะสนใจเรื่องเช่นนี้ด้วย” “คนอย่างข้าดูเหมือนคนหยิบโหย่งนักหรือไร ข้าก็อยากจะลองไปผจญภัยดูบ้างเหมือนกัน
Read more

บทที่ 146 นางนกต่อ

“เจ้ามั่นใจหรือไม่ว่าเป็นคนผู้นี้ ” จู้หย่งปังมีสีหน้าคลางแคลงใจจึงหันไปซักถามชายหนุ่มอีกครา นักสืบทั้งสามต่างสบตากันและกันด้วยความหนักใจ การสืบครั้งนี้เจอตอใหญ่เสียแล้ว...หากว่าบุตรชายคนโตของสกุลลู่เป็นผู้ค้าอีแปะปลอมจริง การจะสืบต่อไปยิ่งต้องระวัง ที่สำคัญการจับกุมตัวเขามิใช่ว่ามือปราบเล็กๆ อย่างไป๋ฉิงเหวินจะทำได้! “มั่นใจสิข้าซื้ออีแปะปลอมจากเขาถึงสามครั้งแล้ว คนผู้นี้จะมาพร้อมผู้ติดตามอีกสองคนแต่งกายหรูหรามีฐานะ คราแรกข้าเห็นเขายืนอยู่ห่างๆ ครั้งที่สองเขาให้ข้าเข้าไปใกล้ๆ และครั้งที่สามเขาก็ยังบอกกับข้าว่าระยะนี้จะหยุดจำหน่ายอีแปะปลอมสักระยะ” ไป๋ฉิงเหวินพยักหน้า “ข้าจำต้องเอาเจ้าไปขังไว้ระยะหนึ่งก่อน รอเวลาให้จับกุมคนผู้นี้ได้” “ท่านมือปราบ โปรดเมตตาข้าน้อยด้วย!” พ่อครัวหนุ่มสีหน้าย่ำแย่ “เงินที่ข้าแลกมาพวกนั้นล้วนใช้ในการรักษาท่านตาของข้า หากไม่ประสบปัญหาใหญ่ข้าก็คงไม่กล้าทำผิดกฎหมาย” “ทำผิดก็คือทำผิด แม้เจ้าจะจำเป็นแต่หากข้าปล่อยเจ้าไปก็ย่อมไม่ยุติธรรมกับผู้อื่นที่ต้องคดีเช่นเดียวกับเจ้า แต่วางใจเถอะตุลาการเหลียงจะให้ความเป็นธรรมกับพว
Read more

บทที่ 147 ซ่อนพยานปากเอก

ไป๋ฉิงเหวิน จู้หย่งปังและซ่งเหรินจีนำเอาตัวพยานเอกมาฝากขังคุกใต้ดินที่เรือนตุลาการของท่านอ๋องใหญ่เรียบร้อยมองหาเหลียงเจินซินก็ไม่เห็นตัว ระยะนี้ใกล้ถึงวันอภิเษกสมรสแล้ว ยามเช้านางต้องเตรียมตัวเรียนรู้พิธีในวังจากมามาหลี่ ช่างพระภูษาก็คอยเอาเครื่องประดับและชุดเจ้าสาวมาให้นางได้ลองสวมใส่ก่อนจะนำไปปักลวดลายเพิ่มเติมเพื่อให้ออกมาสมฐานะพระชายาเอกขององค์รัชทายาท ฮองเฮาทรงเป็นกังวลว่าครรภ์ของนางจะใหญ่ก่อนถึงวันงานจึงได้คอยกำชับมามาหลี่ให้ระวังว่าชุดเจ้าสาวจะรัดท้องของเหลียงเจินซินจนเกินไป “เจ้าให้เขาระวังให้ดี หากว่าหลานข้าที่อยู่ในท้องนางได้รับอันตรายล่ะก็ ข้าจะเอาหัวทุกคนมาเสียบรวมกันเลยเทียว” มามาหลี่ผู้รับพระเสาวนีย์ของพระนางมาถึงกับขนหัวลุก ฮองเฮาทรงเป็นนักรบหญิงผู้อาจหาญและกล่าวคำใดก็ทรงทำเยี่ยงนั้น มามาหลี่จึงต้องคอยกำชับทุกคนอยู่ตลอดเวลา ครั้นยามบ่ายเหลียงเจินซินยังคงแต่งกายในชุดคุณชายออกมาจากคฤหาสน์พร้อมกับการตามติดแบบไม่เห็นตัวของอวี๋เหลียนไปลอบสังเกตการณ์ที่สำนักตุลาการ ยามนี้นางระแวดระวังพี่ชายของนางเพราะอยากจะรู้ว่าคนสกุลฉู่จะส่งนางนกต่อเข้ามา
Read more

บทที่ 148 เล่ห์ขุนนางใหญ่

สือกุ้ยอินที่ถูกกักบริเวณให้อยู่ในจวนลอบฟังการสนทนาของพี่ชายกับถานมู่เจ๋ออยู่ไม่ไกลถึงกับตาเหลือกเมื่อเห็นการหยอกล้อราวกับคู่รัก ถานมู่เจ๋อจูบกลางฝ่ามือพี่ชายของนางแล้วยังกอดและจูบขมับโดยที่สือเหวินกวางที่ทำทีผลักไสคล้ายมิผลักไส หากนางดูไม่ผิด พี่ชายของนางก็ดูมีใจให้กับอีกฝ่าย ถานมู่เจ๋อเองมีท่าทีหลงใหลในพี่ชายของนางอย่างเปิดเผย แม้จะดูมีปากเสียงแต่ร่างกายคนทั้งสองกลับใกล้ชิดคอยแตะคอยกอดกันอยู่เนืองๆ หวานยิ่งกว่านางกับไป๋ฉิงเหวินเสียอีก ‘พะ พวกเขาเป็นคู่รักกันหรือนี่ ’ ความลับนี้ช่างน่าตระหนกนัก นางคิดถึงคำพูดของเหลียงเจินซิน มิน่า...เจ้าสำนักจึงบอกให้นางสืบเอง เห็นทีคนผู้นั้นคงรู้เรื่องนี้มาก่อนแล้วแต่มิกล้าเอ่ยจึงอยากให้นางได้เห็นด้วยตาตนเอง สือกุ้ยอินรู้สึกอึดอัดแทบอกจะระเบิด เห็นทีนางคงต้องเล่าเรื่องนี้ให้ไป๋ฉิงเหวินฟังเสียหน่อย ไม่เช่นนั้นคงอกแตกตายเป็นแน่! สือกุ้ยอินเห็นว่าบิดาและพี่ชายออกจากจวนไปแล้ว นางจึงลอบออกจากจวนเช่นกัน ยามนั้นท่านอ๋องใหญ่กำลังเรียกประชุมเพราะผลการตรวจสอบปืนใหญ่พบว่าลู่เย่มีส่วนรู้เห็นในการแอบอ้างตำแหน่งของบิดาที่เป็นเจ
Read more

บทที่ 149 ฆ่าตัดตอน

ถานมู่เจ๋อกับสือเหวินกวางยืนอ่านประกาศจับตัวลู่เย่ด้วยกันที่หน้าโรงน้ำชามวลมิตร “หากลู่เย่เกี่ยวข้องกับอีแปะปลอมจริง นักฆ่าพวกนั้นก็ย่อมเป็นคนของเขา” “ยามนี้เขาหนีออกจากเมืองหลวงไปแล้ว เจ้ายังคิดว่าจะได้แก้แค้นอีกหรือ นักฆ่าก็ตายไปกว่าครึ่งแล้ว” คุณชายถานยกพัดขึ้นตลบ “ข้ารู้มามากกว่านั้น ลู่เย่ยังเหลือนักฆ่าอีกกลุ่มหนึ่ง คนพวกนั้นเชี่ยวชาญการใช้หน้าไม้ หากพวกเขายังไม่ตายพวกเราก็ยังไม่ปลอดภัย” “เขาคงไม่คิดฆ่าข้ากระมัง ข้ามิได้เกี่ยวพันกับเรื่องอีแปะปลอมเลยนี่ ” ถานมู่เจ๋ออมยิ้ม “เจ้าคิดง่ายไปแล้ว ในเมื่อเจ้าอยู่ในเหตุการณ์กับข้า ก็ย่อมกลายเป็นศัตรูของพวกมันไปด้วย ยามนี้ข้าได้ว่าจ้างสำนักคุ้มภัยเทียนเทพของคุณชายฉินเอาไว้แล้ว พวกเขาจะคอยคุ้มครองเจ้า” สำนักคุ้มภัยเทียนเทพเป็นสำนักคุ้มภัยใหญ่ของแคว้นหมิงที่ขยายสาขามาถึงแคว้นจินเมื่อหลายปีก่อน ฉินจางหย่งเป็นอดีตองครักษ์เงาของชินอ๋องแม่ทัพใหญ่ของแคว้นหมิง เขาติดตามจวิ้นอ๋องมายังแคว้นจินและได้แต่งงานกับบุตรสาวของขุนนาง ผู้หนึ่งจึงมาตั้งสาขาสำนักคุ้มภัยที่นี่ ฝีมือของคนในสำนักคุ้มภัยเที
Read more

บทที่ 150 นางงูพิษ

สาวใช้ที่ติดตามฉู่ชิงเยียนมาจากจวนสกุลฉู่มองเห็นฮูหยินคนงามเลือกของมีค่าทั้งโฉนดที่ดิน ตั๋วแลกเงิน กำไลหยกเนื้อดี ต่างหู และเครื่องประดับล้ำค่า ก็แปลกใจที่ผ่านมาเจ้านายของนางมักจะชอบนำเครื่องประดับล้ำค่าขึ้นมาเรียงรายไว้บนโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อชื่นชมอยู่เสมอ “ฮูหยินเจ้าคะ ท่านกำลังทำสิ่งใด ” “ข้าน่ะหรือ กำลังเตรียมตัวเก็บสมบัติน่ะสิ!” “เก็บทำไมหรือเจ้าคะ ” “เจ้าก็รู้ว่าคุณชายใหญ่ต้องคดีร้ายแรงโทษถึงประหาร ในเมื่อไม่มีคนขัดขวางแล้วทรัพย์สินในจวนสกุลลู่แห่งนี้ ข้าในฐานะฮูหยินใหญ่ก็ต้องคอยดูแลมิให้พร่องแม้สักอีแปะจำต้องเก็บสมบัติตนเองลงหีบแล้วไปเลือกเอาของใหม่ในห้องเก็บทรัพย์สกุลลู่ออกมาใช้”ก่อนจะยอมตกปากรับคำตบแต่งเป็นฮูหยินของใต้เท้าลู่ ฉู่ชิงเยียนส่งคนเข้ามาสืบความลับในจวนแห่งนี้อยู่นานพอสมควร นางรู้ว่าที่นี่มีห้องเก็บสมบัติใหญ่และห้องเก็บสมบัติเล็ก ห้องใหญ่นั้นใต้เท้าลู่ดูแลและห้องเล็กกุญแจอยู่กับลู่เย่หลังจากนางเข้ามาเป็นฮูหยินได้หนึ่งปี นางใช้ความอดทนในการปรนนิบัติลู่ปู้โถวจนได้รับความไว้ใจ มีอยู่คราหนึ่งใต้เท้าลู่ยอมพานางเข้าไปในห้องเก
Read more

บทที่ 151 ฉวยทรัพย์สิน

เหลียงเจินซินกับจู้หย่งปังอยากจะเห็นการจับกุมใต้เท้าลู่อย่างใกล้ชิดทั้งสองจึงปลอมตัวเป็นมือปราบยืนแถวอยู่ด้านหลังไป๋ฉิงเหวิน เหลียงเจินซินไม่ค่อยไว้ใจในตัวฉู่ฮูหยินเพราะรู้ว่านางเจ้าเล่ห์จึงคอยลอบสังเกตอยู่ตลอดเวลา จังหวะหนึ่งจึงได้เห็นว่าฉู่ชิงเยียนดูจะห่วงใยในการลงไปตรวจห้องสมบัติของสกุลลู่ยิ่งกว่าตัวสามีที่ถูกจับกุมเสียอีก สีหน้าของนางผิดหวังอย่างยิ่งที่ถูกยึดกุญแจห้องเก็บสมบัติทั้งสองห้องไป ครั้นขบวนมือปราบออกจากจวนสกุลลู่ไปโดยมอบหมายให้มือปราบสิบห้าคนเฝ้า มิให้คนในจวนเข้าออกได้ตามอำเภอใจ เหลียงเจินซินจึงออกไปเปลี่ยนชุดเพื่อแฝงกายมาลอบสังเกตนาง แมวดำตัวเขื่องที่หมอบอยู่บนขื่อจึงได้เห็นว่าใบหน้าของฮูหยินใต้เท้าลู่นั้นดูโกรธแค้นอย่างมากเมื่อกลับเข้ามาในห้องส่วนตัว “เจ้าดูสิ! ข้าอุตส่าห์วางแผนไว้เสียมากกลับมิได้ครอบครองกุญแจห้องสมบัติ เจ้ามือปราบผู้นั้นดันมายึดไปเสียก่อน” สาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างกายนางทำสายตาเจ้าเล่ห์ “ฮูหยินเจ้าคะ มือปราบพวกนั้นก็เฝ้าอยู่แต่ภายนอกนี่ ยามนี้ในจวนก็ไม่มีผู้ใดคอยเฝ้าห้องสมบัติแล้ว ข้าเห็นตั้นอี้กับเซียงกวนหนีออกไปทางป
Read more
PREV
1
...
121314151617
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status