All Chapters of สายลับจับอ๋องใหญ่: Chapter 61 - Chapter 70

การจะตามสืบเรื่องของคุณชายสือ สองพี่น้องนักสืบเห็นว่าต้องทำอย่างรอบคอบเพราะหลังจากที่พวกเขาไปแวะโรงน้ำชาของจู้หย่งปังแล้ว ได้รับรายงานว่าเมื่อวานคนของสือเหวินกวางจับผู้ต้องสงสัยรายหนึ่งไปซ้อม เช้าวันนี้จึงส่งผู้อารักขามาตรวจกระดานสำนักเปี่ยนฝูที่หน้าโรงน้ำชาอีกคำรบ “ตอนนี้เบาะแสเกี่ยวกับสือเหวินกวางมีมาเพิ่มไม่น้อย นับว่าเบาแรงพวกเราไปได้มาก ข้ากับซ่งเหรินจีกำลังเรียบเรียงข้อมูลเกี่ยวกับตัวเขาไว้ให้พวกเจ้าได้อ่าน” เหลียงเจินซินหยิบเอาเศษกระดาษเป็นแถบๆ ที่มีผู้เขียนสิ่งที่เกี่ยวกับคุณชายสือลงไปแล้วหย่อนไว้ในกล่องรับเบาะแสที่จู้หย่งปังตั้งไว้หน้าโรงน้ำชาด้วยความทึ่ง “สมกับที่เป็นสำนักข่าวจริงๆ เสี่ยวเหวินเจ้าดูสิ พวกเขาเขียนนิสัยใจคอ และพฤติกรรมบางอย่างของสือเหวินกวางเอาไว้ด้วย อย่างคนนี้ว่าคุณชายสือมักจะนัดหมายกับสหายไปสังสรรค์โรงเตี๊ยมนอกเมือง อีกคนก็ว่าสือเหวินกวางชอบไปเหลาสุราต้นสน อืม...ช่างน่าสนใจ”เหลียงเจินซินชื่นชมแนวคิดของจู้หย่งปังที่ทำให้ได้เบาะแสมากมายในเวลาอันสั้น “หากเราทำให้คนทุกคนช่วยเป็นหูเป็นตาแทนเรา ก็เท่ากั

“ว่ามา...” หน้าตาขององครักษ์เงาดูเซ็งสุดขีด นอกจากเขาจะต้องเสียหน้าเพราะถูกอดีตสาวใช้ของท่านอ๋องจับได้แล้ว ยังต้องถูกนางข่มขู่อีกด้วย“ข้าอนุญาตให้เจ้าติดตามข้าได้แต่ห้ามบอกท่านอ๋องทุกอย่างที่ข้าทำ”“หือ! แล้วข้าจะต้องกราบทูลท่านอ๋องอย่างไร”“กราบทูลเฉพาะสถานที่ที่ข้าไป แต่หากเห็นข้าทำสิ่งใดที่ผิดแผกพิสดารเจ้าห้ามกราบทูลเด็ดขาด”องครักษ์หนุ่มเห็นว่าตนเองก็ยังทำงานให้ท่านอ๋องสำเร็จแม้จะต้องปกปิดบางสิ่งที่นางทำไปบ้าง เขาได้แต่คิดว่าหากสิ่งที่หากทำมิได้ส่งผลเสียต่อท่านอ๋องเขาจะละเว้นการกราบทูลบ้างก็ไม่น่าจะเป็นอันใด ซินเอ๋อร์ที่แท้เป็นนักสืบมิใช่หรือ นางคงไม่ทำสิ่งใดพิสดารจริงๆ อย่างที่นางว่าดอกกระมัง “ได้! ตกลงตามนี้”“เดี๋ยว! ข้ายังไม่รู้ชื่อของเจ้าเลย”ชายหนุ่มดวงตาลุกวาว นางเห็นหน้าเขาแล้วยังจะกล้าถามชื่ออีก“เรารู้จักกันแล้ว ข้ารู้ว่าเจ้าติดตามท่านอ๋องใหญ่ตลอด ข้าอยู่ในสายตาเจ้าตลอดอยู่แล้วนี่”“อวี๋เหลียน”“อืม...ต่อไปข้านับเจ้าเป็นสหาย”นางพูดจบก็วิ่งจากไป ปล่อยให้องครักษ์เงายืนนิ่งงันอยู่ข้างกำแพง ตกลงว่าเขากับนางทำข้อตกลงเรียบร้อยแล้วใช่ไหม ‘เป็นสหายงั้นหรือ เป็นสหายกับนา

หมิ่นซูปี้พยักหน้ารับอย่างตื่นเต้นเมื่อฟังสิ่งที่ซินเอ๋อร์ในชุดบุรุษเล่าความจริงให้ฟัง “เจ้าสำนักไม่ต้องเป็นห่วง ข้าจะเก็บทุกอย่างเป็นความลับ” “เช่นนั้นเจ้าก็จงแสร้งทำเป็นไม่รู้จักข้า เข้าใจหรือไม่” “เข้าใจแล้ว แต่ว่า...วันหน้าเจ้าสำนักต้องพาข้าไปสำนักข่าวเปี่ยนฝูด้วยได้หรือไม่”ดวงตาของหมิ่นซูปี้ฉายแววมีความหวังอย่างเต็มเปี่ยม การที่นางเลือกติดตามเจ้าสำนักซินช่างเป็นเรื่องดีๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต “ได้ๆ เอาไว้เมื่อท่านอ๋องไม่อยู่แล้วข้าจะพาเจ้าไปด้วย จะได้เห็นว่าสำนักเปี่ยนฝูของพวกเรายิ่งใหญ่แค่ไหน” เหลียงเจินซินมอบหมายให้หมิ่นซูปี้คอยจับตาดูท่านอ๋องใหญ่และคนที่เข้ามาติดต่องานกับท่านอ๋องในกรมตุลาการแล้วคอยรายงานนาง “เจ้าจะได้ค่าจ้างเช่นเดียวกับนักสืบฝึกหัดคนอื่นๆ เมื่อผลงานของเจ้าดี รายได้ของเจ้าก็ดีตามไปด้วย” “เยี่ยมจริงๆ ข้าจะตั้งใจทำงานที่เจ้าสำนักมอบหมาย”หมิ่นซูปี้รู้สึกเลื่อมใสศรัทธาในตัวนักสืบซินยิ่งนักแต่ก่อนเป็นแค่หัวหน้า บัดนี้นางกลายเป็นเจ้าสำนักข่าวเปี่ยนฝูในเมืองหลวง...ช่างเก่งกาจเสียจริง!

นักสืบฝึกหัด สือกุ้ยอินถูกสาวใช้ผลักดันให้กลับจวนจึงไม่อาจยืนคุยกับมือปราบหนุ่มได้นานเพราะหากมีผู้อื่นมาเห็นเขาจะกลายเป็นเรื่องเข้าใจผิดใหญ่โตได้ “คุณหนู ดีนะที่ตอนมือปราบคนนั้นกอดท่านไว้ไม่มีผู้อื่นผ่านมา” “นั่นมันเป็นอุบัติเหตุเจ้ายังจะคิดเล็กคิดน้อยอีก ข้าไม่ล้มลงไปบาดเจ็บก็นับว่าเป็นความชอบของเขามิใช่หรือ” ดวงตาของสือกุ้ยอินเริ่มแสดงความขุ่นเคืองจนสาวใช้ไม่กล้าต่อปากต่อคำ นางหันไปแหวกม่านหน้าต่างรถม้ามองดูผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา“บอกรถม้าพาข้าแวะไปโรงน้ำชามวลมิตรที” “คุณหนู ที่นั่นไม่เหมาะกับสตรีอย่างท่านจะไปปรากฏกายนะเจ้าคะ” “มิใช่หอคณิกาเสียหน่อย เหตุใดข้าจึงไม่ควรไปงั้นหรือ” “ที่นั่นเต็มไปด้วยผู้คนที่ไปชุมนุมกันเพื่อการซุบซิบนินทานะเจ้าคะ” “แล้วอย่างไรเล่า พวกเขามิใช่ผู้ร้ายอ้ายโจรที่ไหนมิใช่หรือ” สาวใช้ไม่อาจจะเถียงคุณหนูของตนได้จึงต้องหันไปบอกคนขับรถม้าให้มุ่งหน้าไปทางโรงน้ำชาตามคำสั่ง การปรากฏกายของสาวงามอันดับหนึ่งอย่างนางเรียกเสียงฮือฮาได้รอบทิศ “นั่นคุ

เหลียงเจินซินที่กำลังคิดจะแฝงกายเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลถานพลันชะงักเมื่อได้ยินคุณชายใหญ่ถานมู่เจ๋อสั่งให้บ่าวประจำตัวเตรียมรถม้าเพื่อจะออกไปเหลาสุราต้นสน เจ้าสำนักเปี่ยนฝูจึงถอยหลังย่องเบาออกมาหาญาติผู้พี่ “ถานมู่เจ๋อทำเรื่องถูกใจเจ้าแล้ว เขาจะไปที่เหลาสุราต้นสน” “หือ....เข้าท่าแฮะ” สองพี่น้องรีบเดินทางไปดักรอคุณชายถานอย่างเร็วไว ยามนี้เพิ่งบ่ายคล้อยทว่าเหลาสุรายอดนิยมกลับครึกครื้นราวกับมีการจัดงานรื่นเริง เสียงบรรเลงพิณและผีผาดังสวนกันจากคนละทิศจนแทบจะแยกมิได้ เหลาสุราแห่งนี้เมื่อเดินเข้าไปด้านหน้าแล้วจะพบทางแยกออกเป็นด้านซ้ายและด้านขวา พื้นที่ว่างตรงกลางจะมีโต๊ะเก้าอี้สำหรับคุณชายที่ฐานะดีนั่งติดกับเวทีที่มีหญิงงามมาบรรเลงดนตรี ส่วนชั้นบนจะมีห้องส่วนตัวสำหรับผู้ที่ต้องการความสงบขึ้นไปร่ำสุราและฟังดนตรีที่ว่าจ้างมาเป็นการเฉพาะหากเดินห่างจากช่วงกลางชั้นหนึ่งของตัวเรือนแล้วพบว่าเสียงดนตรีอาจจะมีสอดแทรกกันมาเป็นระยะๆ สลับกับเสียงพูดคุยของบุรุษมากมาย ที่นี่ไม่เพียงแต่เป็นที่ยอดนิยมสำหรับบุรุษเท่านั้น สตรีที่แต่งงานแล้วก็ยังนิยมติด