All Chapters of คำโกหกที่เขามอบให้ฉัน: Chapter 1 - Chapter 10

11 Chapters

ตอนที่ 1

ห้าปี ตลอดห้าปี ฉันทำทุกอย่างเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้ เพื่อจะตั้งท้อง เพื่อให้วินเซนต์ได้ทายาทอย่างที่เขาต้องการแต่ในความเป็นจริง เขากลับแอบป้อนยาคุมกำเนิดให้ฉัน ทำลายร่างกายฉันอย่างเงียบงัน และทำให้การตั้งท้องแทบเป็นไปไม่ได้ในขณะที่แฟนเก่าของเขา ผู้หญิงที่เขาอ้างว่าเลิกรากันไปนานแล้ว กำลังอุ้มท้องลูกของเขาอยู่ในเสี้ยววินาทีนั้น ฉันรู้ทันทีว่าทุกอย่างจบลงแล้ว ฉันต้องการหย่า“เอเลน่า นี่มันอะไรกัน?”ซาร่าห์ มาร์ติเนซ เพื่อนสนิทและหมอประจำตัวของฉัน ชูเม็ดยาสีชมพูเล็ก ๆ ขึ้นมา น้ำเสียงของเธอจริงจังผิดปกติ จริงจังแบบฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน“ก็กรดโฟลิกไง” ฉันวางแก้วกาแฟลงอย่างงุนงง “วินเซนต์บอกว่ายี่ห้อนี้ดีที่สุด เธอก็รู้ว่าเราพยายามกันมาหลายปีแล้ว”สีหน้าของซาร่าห์ซีดเผือดลงทันที“ไม่ใช่ เอเลน่า นี่ไม่ใช่กรดโฟลิก นี่คือโลเอสทริน ยาคุมกำเนิด”โลกทั้งใบหยุดนิ่ง ฉันจ้องมองเธอ รอคำเฉลยหรือมุกตลกที่ไม่มีวันมา“เป็นไปไม่ได้…” เสียงของฉันสั่นไหว “วินเซนต์เป็นคนให้ฉันกินเอง เขาบอกว่า...”“ในฐานะหมอของเธอ ฉันต้องพูดความจริง” ซาร่าห์คว้ามือฉันไว้แน่น “นี่เป็นยาที่ปริมาณสูงมาก”ฉันล
Read more

ตอนที่ 2

วินเซนต์กลับบ้านเร็วผิดปกติในวันนั้น ตอนหนึ่งทุ่ม ปกติเขามักอ้างว่าติดธุระอยู่ที่คาสิโน ที่ท่าเรือ หรือไม่ก็งานเลี้ยงรับรองนักการเมือง—ซึ่งตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าทั้งหมดเป็นแค่ข้ออ้าง“เอเลน่า? อยู่บ้านเหรอ” เขาพูดพลางถอดเสื้อสูท น้ำเสียงอ่อนโยนแบบที่ฉันไม่ได้ยินมานาน “วันนี้เป็นยังไงบ้าง”ฉันไม่แม้แต่จะเงยหน้าจากโซฟา“เอเลน่า?” เขาเดินเข้ามา กำลังจะนั่งข้างฉัน “คุณดูไม่ค่อยดีเลย ไม่สบายหรือเปล่า”เขายื่นมือมาจะแตะหน้าผากฉัน ฉันสะดุ้งขยับหนีทันที“อย่ามาแตะฉัน”วินเซนต์ชะงักไป ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ “เป็นอะไรไป ใครทำให้คุณโมโหมา”ในที่สุดฉันก็เงยหน้ามองเขา ใบหน้าที่ครั้งหนึ่งฉันเคยรัก กลับดูเหมือนของคนแปลกหน้า“คุณเห็นในแชทกลุ่มแล้วใช่ไหม”สีหน้าของเขาแข็งค้างไปเสี้ยววินาที ก่อนจะกลับมาเป็นปกติ “อ้อ เรื่องนั้นเหรอ เห็นแล้ว”แค่นั้นเหรอ เห็นแล้ว?“แค่นั้น?” ฉันลุกขึ้น ร่างกายสั่นไปหมด “โซเฟียท้องลูกของคุณ แต่สิ่งเดียวที่คุณพูดคือ ‘เห็นแล้ว’ เนี่ยนะ?”วินเซนต์คลายเนกไท ท่าทางที่คุ้นเคยแต่ตอนนี้มันกลับทำให้ฉันคลื่นไส้ “เอเลน่า ตอนเราแต่งงานกัน เราพูดกันชัดเจนแล้ว มันก็เพื่อตระกูลของเร
Read more

ตอนที่ 3

เย็นวันถัดมา วินเซนต์กลับบ้านอีกครั้งคราวนี้ ในมือเขาถือกล่องสีน้ำเงินใบเล็กดูหรูหรา—แบรนด์ ทิฟฟานี่ แอนด์ โค“เอเลน่า ผมซื้ออะไรบางอย่างมาให้คุณ” เขาพูด พลางเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง น้ำเสียงหวานเลี่ยนที่ตอนนี้ฉันรู้ดีว่าเขาแค่แกล้งทำ “คุณต้องชอบแน่”ฉันนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง ไม่คิดจะหันไปมองเขาด้วยซ้ำวินเซนต์เปิดกล่อง ภายในเป็นสร้อยเพชรที่เจิดจรัส ทุกเม็ดสวยแบบไร้ที่ติ เปล่งประกายรับแสง“จากคอลเลกชันใหม่ ลิมิเต็ดระดับโลก” เขาพูดเสียงอ่อนโยน “อยากลองใส่ไหม”ในที่สุดฉันก็หันไปมองเขา มองความอ่อนโยนที่ฝึกฝนมาอย่างดีบนใบหน้า และในเสี้ยววินาทีนั้น ความทรงจำห้าปีที่ผ่านมาก็พรั่งพรูเข้ามาในหัวของขวัญขอโทษหลังการทะเลาะทุกครั้ง ความเอาใจใส่แบบกะทันหันหลังจากเมินเฉยกันเป็นวัน ๆ คำหวานไร้ความหมายที่เขากระซิบทุกครั้งที่ฉันเริ่มสงสัยว่าเขานอกใจ… ทั้งหมดเป็นแค่การแสดงเขาส่งดอกกุหลาบให้ฉันในวันเกิด จองร้านอาหารแพงที่สุดในวันครบรอบ ไปโบสถ์กับฉันในวันคริสต์มาส…ความทรงจำงดงามเหล่านั้น กลายเป็นเรื่องตลกร้าย เพราะฉันรู้ดีว่า หลังคืน “โรแมนติก” เหล่านั้น เขาจะหันหลังแล้วตรงไปหาเตียงของโซเฟียทั
Read more

ตอนที่ 4

ฉันเปิดดูประวัติอีเมลที่เคยติดต่อกับมาร์คัสตลอดห้าปีที่ผ่านมา เขาส่งอีเมลมาอย่างน้อยเดือนละฉบับ บางครั้งเป็นรูปพระอาทิตย์ตกที่สวยงาม บางครั้งเป็นคำแนะนำหนังสือดี ๆ และบางครั้งก็เป็นเพียงประโยคสั้น ๆ ว่า “คิดถึงคุณ”อีเมลจากเมื่อหนึ่งปีก่อน: เอเลน่า วันนี้ผมเดินผ่านแกลเลอรี่เล็ก ๆ ที่หนึ่ง แล้วเห็นภาพวาดที่ดูเหมือนสไตล์ของคุณมาก คุณยังวาดรูปอยู่ไหม?สองปีก่อน: ได้ยินว่าหิมะตกที่นิวยอร์ก รักษาความอบอุ่นด้วยนะ ฤดูหนาวที่นั่นอาจจะชื้นและหนาวมาก แต่ก็มีความโรแมนติกในแบบของมันเองสามปีก่อน: สุขสันต์วันเกิด เอเลน่า หวังว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดีนะฉันอ่านทุกฉบับ แต่ไม่เคยตอบกลับไปสักครั้ง ไม่ใช่เพราะไม่อยากตอบ แต่เพราะฉันไม่กล้าเมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ฉันสัมผัสได้ถึงความห่วงใยแบบจริงใจที่ระมัดระวังอยู่ในทุกถ้อยคำ มาร์คัสไม่เคยล้ำเส้น ไม่เคยถามถึงการแต่งงานของฉัน แต่เขาก็ไม่เคยหยุดใส่ใจฉันทำตามข้อตกลงของตัวเองแล้ว แล้ววินเซนต์ล่ะ?โทรศัพท์ของฉันสั่นขึ้น การแจ้งเตือนโอนเงิน: วินเซนต์ โรมาโน่ ได้โอนเงินจำนวน 5,000,000 ดอลล่าร์ให้คุณข้อความแนบสั้น ๆ: สำหรับปัญหาที่เกิดขึ้นห้าล้านดอล
Read more

ตอนที่ 5

มาเรีย แม่ของวินเซนต์ เดินเข้ามาหาฉันด้วยรอยยิ้มสดใส และดึงฉันไปยืนข้าง ๆ เธอ เธอเป็นหนึ่งในคนที่สนับสนุนการแต่งงานของเรามากที่สุด และมักแสดงออกเสมอว่าพอใจในตัวฉันมากเมื่อเธอถูกบังคับให้ลุกจากที่นั่ง โซเฟียเหลือบมองฉันด้วยสายตาที่เกลียดชังอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะเดินออกไป แต่ในขณะที่ฉันนั่งลง ฉันเห็นสายตาของวินเซนต์ยังคงมองตามเธอไปฉันไม่อาจมอง ฉันยกแก้วไวน์ขึ้นมาบังรอยยิ้มเย็นชาที่มุมปากจากนั้นมาเรียก็หันมาทางฉัน รอยยิ้มของเธอดูสดใสเกินไปเล็กน้อย“เอเลน่าที่รัก เธอกับวินเซนต์แต่งงานกันมาได้ห้าปีแล้ว เมื่อไหร่จะให้หลานตัวน้อยกับตระกูลโรมาโน่สักคนล่ะ?”เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบโต๊ะ เมื่อญาติคนอื่น ๆ พากันเสริม“ตระกูลเราตั้งตารอทายาทคนต่อไปกันมากเลยนะ”ฉันรู้สึกเหมือนเลือดในตัวไหลออกจากหน้า นิ้วมือกำแก้วแน่น สำหรับฉัน เรื่องนี้ไม่ต่างอะไรกับการเอาเกลือไปถูบนแผลที่ยังสดอยู่ขณะที่ฉันกำลังพยายามหาคำตอบ โซเฟียก็ลุกขึ้นอย่างสง่างาม มือข้างหนึ่งวางบนท้องที่นูนขึ้นอย่างชัดเจน“คุณป้าอย่ากดดันเอเลน่าเลยนะคะ” เธอพูดด้วยเสียงอ่อนหวานราวกับนางฟ้า “เรื่องแบบนี้มันจะเกิดขึ้นเมื่อถึงเวลา บังคับ
Read more

ตอนที่ 6

ฉันเห็นมาร์คัสทันทีที่ก้าวเข้าไปในห้องรับรองผู้โดยสารขาเข้าห้าปีผ่านไป เขากังสูงและหล่อเหมือนในความทรงจำ มีริ้วรอยเพิ่มขึ้นเล็กน้อยรอบดวงตาสีฟ้าเข้มของเขา ซึ่งตอนนี้เบิกกว้างด้วยทั้งความตกใจและความดีใจที่แท้จริง“เอเลน่า…” เขาเอ่ยชื่อฉันแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าฉันจะเป็นเพียงความฝันที่อาจจะหายไปฉันไม่พูดอะไรเลย แค่พุ่งตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาความรู้สึกอุ่นใจที่ฉันไม่ได้สัมผัสมานาน กลิ่นไม้ซีดาร์และกาแฟจากเสื้อแจ็กเก็ตของเขาห่อหุ้มประสาทสัมผัสของฉัน และในที่สุดฉันก็ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา“ฉันอยู่นี่แล้ว มาร์คัส ฉันมาจริง ๆ”เขากอดฉันแน่น ร่างกายสั่นเล็กน้อย “ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ เอเลน่า”ระหว่างทางไปที่พักของเขา ฉันเปิดโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้งมันแทบจะระเบิดวินเซนต์: โทรศัพท์ที่ไม่ได้รับ 47 สาย ข้อความ 73 ข้อความซาร่าห์: ข้อความ 12 ข้อความแม่ของฉัน อิซาเบลล่า: โทรศัพท์ที่ไม่ได้รับ 8 สายและข้อความอีกนับสิบจากสมาชิกตระกูลโรมาโน่ฉันไล่อ่านข้อความของวินเซนต์ผ่าน ๆเอเลน่า ได้โปรดกลับมาเถอะ เราคุยกันได้ผมรู้ว่าฉันผิด แค่ให้โอกาสผมอธิบายหน่อยไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน ผมจะ
Read more

ตอนที่ 7

หลังจากตัดความสัมพันธ์กับตระกูลของฉัน ฉันคิดว่าคงจะได้ความสงบสักพัก แต่ฉันคิดผิดไม่กี่วันต่อมา มาร์คัสเดินมาหาฉันพร้อมแล็ปท็อปในมือ “เอเลน่า เธอควรดูสิ่งนี้”การตามหาฉันของวินเซนต์ระบาดไปทั่วโซเชียลมีเดีย#วินเซนต์โรมาโน่ และ #ภรรยาค่าตัวหลักล้าน ติดเทรนด์ทวิตเตอร์ คอลัมน์ซุบซิบต่างๆ ก็พากันเขียนข่าวนี้กันอย่างสนุกสนานเอเลน่า โรมาโน่ ทิ้งสามีแสนดีของเธอเพื่อหนีไปกับผู้ชายคนอื่น? ความภักดีช่างไร้ค่าตระกูลโรมาโน่ช่างน่าสงสาร วินเซนต์เป็นผู้ชายที่เพอร์เฟกต์ขนาดนั้น แต่เธอกลับโยนเขาทิ้งได้ยินว่าเธอหนีไปกับผู้ชายสมัยมหาวิทยาลัย ช่างต่ำทรามจริงๆแม้แต่บริษัทบัญชีของตระกูลโรมาโน่ก็ออกแถลงการณ์ว่า “เอเลน่า พวกเรารอให้คุณกลับบ้าน วินเซนต์รักคุณมากกว่าสิ่งใด”อินสตาแกรมกลายเป็นทะเลแห่งการสนับสนุนฝ่ายเดียว เพื่อนฝูงของตระกูลโรมาโน่โพสต์รูปเก่าๆ ของฉันกับวินเซนต์ พร้อมแคปชั่นยกย่องความภักดีของเขา และประณาม “การทรยศ” ของฉัน“พวกเขาวาดภาพฉันเป็นตัวร้าย เป็นฝ่ายนอกใจ” ฉันหัวเราะอย่างขมขื่น “ส่วนวินเซนต์คือเหยื่อผู้น่าสงสารที่หัวใจแตกสลาย”มาร์คัสปิดแล็ปท็อปเสียงดัง “คนพวกนี้ไม่รู้เลยว่า
Read more

ตอนที่ 8

ที่โรงพยาบาล ผลเอกซเรย์แสดงให้เห็นว่าซี่โครงฉันร้าว ฉันต้องพักฟื้นอีกหลายสัปดาห์มาร์คัสนั่งอยู่ข้างเตียง ลูบผมฉันเบาๆ “ขอโทษนะ เอเลน่า ผมควรจะปกป้องคุณให้ดีกว่านี้”“ไม่ใช่ความผิดของคุณ” ฉันกระซิบ “วินเซนต์เสียสติไปแล้ว”เมื่อพยาบาลเข้ามา เธอบอกเราว่าล็อบบี้เต็มไปด้วยนักข่าว และมีชายคนหนึ่งชื่อวินเซนต์ โรมาโน่ มาด้วย เรียกร้องที่จะพบฉัน แต่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาลไม่อนุญาตให้เขาเข้า“เขาพูดอะไรไหม?” ฉันถาม“เขาแค่บอกว่าเป็นสามีของคุณ” พยาบาลพูด พลางมองมาร์คัส “แต่เราตรวจแฟ้มแล้ว ผู้ติดต่อฉุกเฉินของคุณคือมาร์คัส ทอมป์สัน ไม่ใช่วินเซนต์ โรมาโน่ เพื่อนของคุณจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วค่ะ”ฉันมองมาร์คัสด้วยความซาบซึ้ง เขาเป็นแบบนี้เสมอ คอยจัดการทุกอย่างให้ฉันอย่างเงียบๆวันถัดมา ฉันยืนยันจะออกจากโรงพยาบาล ขณะที่มาร์คัสพยุงฉันออกทางประตูหลัก เราทั้งคู่ก็หยุดชะงักวินเซนต์ยืนอยู่กลางหิมะหน้าประตูโรงพยาบาลดูเหมือนเขาจะอยู่ตรงนั้นมาทั้งคืน ตัวเขาถูกปกคลุมด้วยหิมะ ริมฝีปากม่วงคล้ำจากความหนาว แต่เขาก็ยังยืนรออยู่ตรงนั้น“เอเลน่า!” ดวงตาของเขาสว่างวาบด้วยความหวังเมื่อเห็นฉัน “
Read more

ตอนที่ 9

“เอเลน่า ผมรักคุณ!”เสียงสิ้นหวังและคลุ้มคลั่งของวินเซนต์ก้องสะท้อนไปทั่วลานกว้างด้านใน“ผมรักคุณตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นเธอ!” เขาร้องตะโกน คุกเข่าลงกับพื้น เงยหน้ามองฉัน น้ำตาไหลอาบแก้ม “ทุกอย่างกับโซเฟีย…มันเป็นเพราะความรู้สึกผิด! ผมทิ้งเธอมาอยู่กับคุณ และผมคิดว่าผมเป็นหนี้บางอย่างกับเธอ!”“แต่ตอนนี้ผมรู้แล้ว คนเดียวที่ผมรักจริงๆ มีแค่คุณ! เอเลน่า ผมจะยอมสละทุกอย่างเพื่อคุณ!”ฉันแค่ฟัง ความรู้สึกฟังดูไร้สาระถาโถมเข้ามาฉันตัดบทเขา “วินเซนต์ ได้โปรด ปล่อยฉันไปเถอะ เราจบกันแล้ว มันจบแล้ว ยิ่งคุณทำแบบนี้ ฉันก็ยิ่งเกลียดคุณ”“ผมปล่อยคุณไปไม่ได้!” เขาตะโกน “เอเลน่า คุณไม่เข้าใจ ผมอยู่ไม่ได้จริงๆ ถ้าไม่มีคุณ! ผมพิสูจน์ให้คุณเห็นได้ ผม—”เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ขัดจังหวะคำพูดคลุ้มคลั่งของเขาเขาเหลือบมองหน้าจอ สีหน้าแข็งกระด้างขึ้นทันที“จากโซเฟีย” เขาบอกฉัน “เอเลน่า ดูนะ ผมจะตัดขาดจากเธอตอนนี้เลย”ก่อนที่ฉันจะทันตั้งตัว เขาก็รับสายและเปิดลำโพง“วินเซนต์!” เสียงโซเฟียสะอื้นผ่านโทรศัพท์ “คุณทำบ้าอะไรอยู่? ข่าวรายงานว่าคุณไปคุกเข่าอยู่หน้าตึกของเอเลน่ามาเป็นสัปดาห์แล้ว! ฉันท้องลูกของคุ
Read more

ตอนที่ 10

การแฉของโซเฟียราวกับระเบิดนิวเคลียร์ลูกหนึ่ง#วินเซนต์โรมาโน่เป็นปีศาจ, #ขอความยุติธรรมให้เอเลน่า และ #โซเฟียก็ตกเป็นเหยื่อ ขึ้นครองสามอันดับแรกของเทรนด์ทันที หุ้นของธุรกิจในเครือโรมาโน่ร่วงลงถึง 15%วินเซนต์ถูกเรียกตัวกลับนิวยอร์กทันทีเพื่อจัดการวิกฤตบ่ายสองตรง เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น ฉันคิดว่าเป็นมาร์คัส แต่พอเปิดประตูกลับพบพ่อแม่ของฉัน ใบหน้าทั้งสองเต็มไปด้วยความวิตกกังวล“เอเลน่า!” แม่รีบพุ่งเข้ามากอดฉัน “เก็บของ เดี๋ยวนี้ เราจะกลับอิตาลีกัน”“หนูไม่กลับ” ฉันพูดพลางถอยออกมา “อยู่ที่นี่หนูสบายดี”“สบายดีงั้นเหรอ?” เสียงแม่แหลมขึ้น “เอเลน่า ต่อให้ไม่แต่งกับโรมาโน่ ลูกก็ต้องมีสามีที่คู่ควร! ไม่ใช่นักชีววิทยาทางทะเลอะไรนั่น! คนอื่นเขาจะพูดกันยังไง?”ฉันได้แต่หัวเราะขมขื่น ต่อให้มาร์คัสมีรางวัลและการยอมรับมากแค่ไหน ในสายตาพ่อแม่ฉัน เขาก็ไม่เคยดีพอ“วินเซนต์แค่พลาดไป แต่ลูกยังเป็นภรรยาของเขา!” พ่อพูดพร้อมพยายามคว้าแขนฉัน “เอเลน่า ลูกจะทำลายอนาคตของตระกูลเราเพราะอารมณ์ชั่ววูบไม่ได้!”“อารมณ์ชั่ววูบงั้นเหรอ?” ฉันสะบัดมือเขาออก “พ่อ เขานอกใจหนูสามปี! สามปี!”“ผู้ชายก็พลาดกันได
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status