"นี่เป็นของติดตัวของร้อยตำรวจเอกฐานัตถ์ ในนี้มีใบรับอุปกรณ์ส่งซ่อมจากทางร้านซ่อมกล้องค่ะ" เจ้าหน้าที่ส่งของให้กับมือนุ่ม เธอรับแล้วเพ่งพิศมองสิ่งที่ถืออยู่ในมือ"นี่เป็นกล้องถ่ายรูปของฉันเองค่ะ" เวนิตามองดูกล้องถ่ายรูปที่ยังอยู่ในสภาพที่พอดูได้ ไม่ได้พังเสียทีเดียว เธอจำได้ว่าใช้มันครั้งสุดท้าย เมื่อตอนที่ตามผู้กองฐานัตถ์ไปถึงพัทยาจนมาถึงคอนโดของเขา และเกิดเรื่องราวต่างๆ ขึ้นมากมายมาจนถึงตอนนี้"แล้วก็นี่ค่ะ เราพบที่ตัวของผู้กองฐานัตถ์" เจ้าหน้าที่ของทางโรงพยาบาลส่งกล่องสีขาวให้กับเวนิตา มือบางยื่นมือออกไปรับ ก่อนจะพบว่ามันคือกล่องแหวนขนาดเล็ก ทว่าด้านในกลับไม่มีแหวนอยู่เลยสักวง"เราพบแค่กล่องแหวนเท่านั้นค่ะ ส่วนตัวแหวนคาดว่าน่าจะหล่นหายไปจากสถานที่เกิดเหตุ หรืออาจจะถูกทำลายไปพร้อมกับแรงระเบิด" เวนิตาน้ำตารินไหลทันทีที่ได้เห็นกล่องแหวน แม้จะไม่ได้เห็นตัวแหวนแต่เธอก็รู้ว่ามันหมายความว่ายังไง เมื่อนึกถึงคำพูดสุดท้ายที่ผู้กองฐานัตถ์ได้พูดไว้กับเธอ‘ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกกับคุณ จะกลับมาบอกคุณให้ได้...ผมสัญญา’เสียงนั้นยังคงดังกึกก้องอยู่ในโสตประสาทหูของเธอ เวลานี้...เวนิตาทำได้เพียงก้มหน้าร
Read more
LOGIN
