All Chapters of แพ้รักประธานร้าย: Chapter 41 - Chapter 50

ทักษพรกลับมาถึงบ้านก็ราวห้าโมงเย็น เธอเอากระเป๋าไปเก็บ แล้วเดินไปยังบ้านของธนา วันนี้เป็นวันเสาร์ ลิลี่กับแบงก์ชวนกันออกไปดินเนอร์ใต้แสงเทียน ส่วนน้องพืชก็มีความสุขอยู่ในบ้านหลังใหญ่กับคุณย่า “คุณผัก คุณย่ากับน้องพืชกำลังรอทานข้าวอยู่เลยค่ะ” คนรับใช้ของ คุณภัสราที่ยืนรดน้ำต้นไม้รีบบอกเธอ “ขอบคุณค่ะ” ทักษพรเดินเข้าไปในบ้าน ได้ยินเสียงพูดคุยกันที่ห้องอาหารก็ยิ้ม เสียงของลูกชายเธอเหมือนจะดังกว่าทุกคน ภัสราหันมาเห็นทักษพรก็หน้าบานหันไปบอกหลานชาย “คุณแม่กลับมาแล้วครับน้องพืช” ทักษพรยกมือไหว้คุณภัสราอย่างนอบน้อม เด็กชายที่กำลังคุยเล่นกับ ทิกเกอร์เพื่อนรักอย่างสนุกสนานก็หันขวับทันที “คุณแม่! คุณแม่กลับมาแล้ว” แม่บ้านช่วยอุ้มเด็กชายลงจากเก้าอี้ เด็กน้อยรีบวิ่งไปกอดมารดาไว้แน่น ทักษพรอุ้มน้องพืชขึ้นหอมแก้มซ้ายขวา “อยู่กับคุณย่า ไม่ได้ซนใช่ไหมครับ?” น้องพืชรีบส่ายหน้า “ไม่ซนครับ เป็นเด็กดีของคุณย่าทุกวัน” พอเห็นสายตาของเธอ คุณภัสราก็รู้ได้ในทันทีว่าเธอกำลังมองหาธนา

ธนาทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด เขาแน่ใจว่าน้องพืชคือ ลูกชายของตนที่เกิดจากทักษพรเมื่อสี่ปีก่อน สามคนแม่ลูกก็ปิดประตูห้องทำงานของธนาคุยกันอย่างเคร่งเครียด“แม่ว่าแล้ว น้องพืชเหมือนหนูนาเกิ๊น ขนาดนิสัยบางอย่างแม่เห็นแล้วยังตกใจ อย่างตอนที่นอนชอบเอามือจับติ่งหูบิดไปมา นั่นมันนิสัยหนูนาชัดๆ คงเป็นเพราะพรหมลิขิต คนที่แยกกันไปแล้วแต่โชคชะตาก็พากลับมาจนได้”“ทีแรก ผมก็ยังคิดว่าถ้าเขายอมตกลงเป็นแฟนผมแล้ว ผมจะขอตรวจ ดีเอ็นเอน้องพืช แต่พอเห็นยังงี้ ไม่ต้องแล้วล่ะครับ ผมจำปานข้างหน้าอกเขาได้แม่น ทั้งตำแหน่ง รูปร่าง และลักษณะไม่ผิดคนแน่ครับ”ธเนศอมยิ้ม “คืนนั้นดูไปกี่ครั้ง?”ธนาทำหน้าหงุดหงิด “ก็ดูอยู่ทั้งคืนล่ะ ดูจนได้ลูกชายมาคนหนึ่ง แกคิดว่ายังไงล่ะ?”คนเป็นแม่หัวเราะ “เอาล่ะๆ สรุปว่าเจ้าตัวเขาเป็นคนทำ เขามั่นใจแล้ว หนูเนศก็อย่ากวนน้ำให้ขุ่นเลยน่า” ภัสราขยับไปกอดแขนลูกชายคนโต “ตกลงว่าหนูนาจะเอายังไงต่อล่ะลูก?”“คุณแม่ครับ ผมอยากให้ผักกาดเขาพูดเรื่องนี้ออกมาเอง ถ้าผมเปิดปากพูดก่อน เขาอาจจะระแวงว่าที่ผมมาคบกับเขาเพราะอยากจะได้ลูกคืน สี่ปีที่เขาต้องลำบากเลี้ยงลูกมาคนเดียว ผมคิดว่าเขา

ธเนศเห็นว่าพี่ชายกำลังอยู่ในช่วงข้าวใหม่ปลามัน เขาจึงไปนอนที่คอนโดมิเนียม“คุณแม่ครับ ระยะนี้ เราต้องปล่อยให้เขาสองคนอยู่ด้วยกันตามลำพังบ่อยๆ ผมจะกลับไปนอนคอนโดสักพัก ส่วนคุณแม่ก็พาน้องพืชไปเล่นที่บ้านพี่กรณ์บ่อยๆ พอใกล้เวลาหลานหลับค่อยกลับมา”คุณภัสรามองธเนศด้วยความไม่ไว้ใจ “แน่ใจนะว่าหนูเนศไม่ได้ถือโอกาสแอบซุกผู้หญิงไว้ในคอนโด”ชายหนุ่มดูเลิ่กลั่ก “คุณแม่ก็...ผมเห็นว่าหนูนากับผักกาดกำลังอินเลิฟหรอกครับ ก็เลยอยากเปิดโอกาสให้พวกเขา”“อืม...ฟังดูมีเหตุผล”“คุณแม่ครับ ถ้าพวกเขาอยากจะจู๋จี๋กันแต่มีพวกเราเดินไปเดินมา เขาก็คงจะไม่สบายใจ”“ไม่เป็นไร เดี๋ยวแม่พาน้องพืชขึ้นบ้านนอนเร็วๆ เอง แม่ก็อยากมีหลานอีกสักสองสามคน”​ พอเห็นลูกชายทำปากยื่นเหมือนน้อยใจ คุณภัสราก็หัวเราะ “หนูนาเขามีครอบครัวแล้ว แม่ก็ต้องห่วงเขามากเป็นธรรมดา แต่เราน่ะ เป็นพ่อพวงมาลัย ลอยไปลอยมา ไปเถอะๆ จะไปนอนไหนก็ไป ดูแลตัวเองให้ดีๆ ก็แล้วกัน”ตอนเย็น ธนากลับมาจากบริษัทก็จะพาลูกชายไปเล่นที่สนามหน้าบ้านเด็กๆ แถวนั้นก็จะมาสมทบอีกสามสี่คน พอถึงพลบค่ำเด็กน้อยอาบน้ำกินข้าวแล้ว คุณภัสราก็พาน้องพืชไปเล่นบ้านทิกเกอร์หรือไม่ก็หาย

ทักษพรใช้ศอกกระทุ้งปรินดาเบาๆ “เอาน่า เดี๋ยวถึงวันเกิดปุ้ย พี่จะพามากินข้าวที่นี่” “มันแพงน้า! เลี้ยงหมูกระทะก็พอแล้วค่ะ” “ไม่ต้องห่วง ทางบ้านพี่เพิ่งเฉลยว่าพี่เป็นทายาทร้อยล้าน”​ ทักษพรทำหน้าเคร่งขรึม เธอไม่กล้าพูดความจริงให้เพื่อนร่วมงานฟังว่าตอนนี้เธอยิ่งกว่าถูกรางวัลที่หนึ่งเพราะสามีเพิ่งโอนเงินให้หลังจดทะเบียนสมรสยี่สิบล้านแค่พาเพื่อนสนิทมากินอาหารในโรงแรมสักมื้อขนหน้าแข้งไม่มีทางร่วง “อุ๊ย! สองหนุ่มหล่อมาแล้ว” ปรินดาทำสายตาแวววาวธนาในชุดสูทสีน้ำตาลเข้มกับเชิ้ตตัวในสีครีมเดินเคียงคู่มากับธเนศ หนุ่มหล่อรูปร่างสูงโปร่งสองคนทั้งดูดีและสง่างามดึงดูดสายตาของคนทั้งงาน สองพี่น้องฝาแฝดมาถึงโต๊ะลงทะเบียนก็หยุดทักทายพนักงาน ธนาลอบสบตากับภรรยาแล้วเบือนหน้าไปมองณัฐวุฒิ“เป็นไงบ้าง? งานเรียบร้อยดีไหม?”“ครับ ใกล้จะเปิดประตูรับแขกแล้ว บอสรีบไปรับประทานอาหารก่อนเถอะครับ พอแขกมาเดี๋ยวบอสจะไม่ได้ทาน”“ขอบใจนะ ฝากด้วยก็แล้วกัน” ธนายกมือขึ้นตบบ่าเลขานุการหนุ่มธนากับธเนศหยิบจานแล้วเลือกอาหารไปนั่งรับประทานกันสองคน“พอแล้ว หนูนาแกมองไปทางนั้นบ่

‘คุณฟ้า ดิฉันได้ยินพวกพนักงานข้างล่างคุยกันเรื่องคุณด้วยค่ะ เขาพูดกันว่าคุณวางแผนจะรวบหัวรวบหางท่านประธานในงานเลี้ยงสมาคมการค้าเมื่อวันก่อนแต่ไม่สำเร็จ’ ตอนนั้นน้ำฟ้าคิดว่าเป็นเรื่องเหลวไหลจึงไม่ได้สืบสาวราวเรื่อง ความเย็นชาและเกรี้ยวกราดที่พี่นาทำกับเธอ เธอเคยคิดว่าเป็นเพราะเขาทำงานหนักจึงเครียดมาก และตอนหลังเป็นเพราะเขาผ่าตัดสมอง อารมณ์ที่นำมาลงกับเธอเป็นเพราะผลข้างเคียงจากการผ่าตัดนั่น แต่...พอณัฐวุฒิพูดขึ้น เธอก็ฉุกใจคิดขึ้นมาได้ว่าบางทีเธออาจจะถูกคนบางคนแทงข้างหลัง และบุคคลน่าสงสัยก็นั่งอยู่ต่อหน้าเธอในตอนนี้ ธนามีอาการโงนเงนคล้ายจะเมา บริกรชายสองคนจึงช่วยเข้าประคองเขา น้ำฟ้าเห็นเช่นนั้นผุดลุกขึ้น “พาคุณธนาไปส่งที่ห้องพัก เดี๋ยวฉันนำทางไปเอง” เกวลินลุกขึ้นก่อน “ฉันไปด้วย” น้ำฟ้าลุกขึ้นตาม “ไม่ต้อง เธอช่วยดูแลแขกอยู่นี่ต่อเถอะ” เกวลินส่งสายตาปรามแต่น้ำฟ้าเชิดหน้าคล้ายจะไม่ยอมรับ ผู้จัดการแผนกอีกคนเงยหน้าขึ้นมองน้ำฟ้า “คุณฟ้า อยู่เป็นเพื่อนพวกผมเถอะครับ ให้คุณเกวไปส่งคุณธนาคนเดียวก็พอ มีบริ