แพ้รักประธานร้าย의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

ณัฐวุฒิเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็รีบกลับมาที่เล้าจน์แต่ก็เหลือเพียงผู้จัดการแผนกชายสามคนกับหญิงอีกหนึ่งคน “ท่านประธานล่ะครับ?” “ท่านเมามาก มีคนพากลับห้องพักแล้ว” ผู้จัดการหญิงตอบ เลขานุการหนุ่มใจหายวาบ เขารู้สึกว่าเรื่องชักจะไม่ชอบมาพากล น่าเสียดายเนตรดาวบ่นว่าปวดหัวขอตัวกลับไปนอนพักก่อน เขาเห็นว่าคืนนี้มีน้องชายท่านประธานอยู่ด้วยจึงอนุญาตให้ผู้ติดตามอีกสองคนกลับไปนอนก่อน แต่ตอนนี้ทั้งธนาและธเนศหายตัวไป ชายหนุ่มมองไปรอบๆ ชั้นลอย “คุณน้ำฟ้าล่ะครับ” “เธอขอตัวไปห้องน้ำเมื่อกี้นี้เอง” น้ำฟ้าเดินมาถึงพอดี เห็นเลขานุการของธนาจ้องหน้าตนเองคล้ายโกรธแค้นก็ทำหน้าตื่น ณัฐวุฒิที่ระแวงน้ำฟ้าอยู่เข้ามาฉุดข้อมือหญิงสาวให้ตามตนลงบันไดไปข้างล่าง น้ำฟ้าเจ็บข้อมือแต่จำต้องกัดฟัน ดูจากสีหน้าและแววตาของณัฐวุฒิ ตอนนี้พูดไปเขาก็ไม่ปล่อยเธออยู่ดี ทั้งสองเดินผ่านซอกตรงห้องวีไอพีเขาก็เหวี่ยงจนเธอเซไปด้านใน “คุณเอาบอสของผมไปไว้ไหน?” น้ำเสียงเขาคล้ายจะตะคอก “ฉันไม่ได้เอาพี่นาไปนะ เกวลินต่างหาก เธอให้ผู้ชายสองคนหิ้วพี่นาไป ฉันห้ามแล

ทักษพรตื่นตอนแปดโมงครึ่ง สามีของเธอสดชื่นจนน่าหมั่นไส้ เขาเดินมานั่งริมเตียงก้มหน้ากระซิบคำรักหวานๆ ข้างหู แล้วช้อนอุ้มเธอไปที่ห้องน้ำ “พี่นาอาบน้ำแล้วใช่ไหมคะ?” “กลิ่นพี่หอมน่ากินล่ะสิ” “พี่นา...เมื่อคืนน่าจะอิ่มจนจุกแล้วนะคะ” เธอค้อนเขาวงใหญ่ “ให้พี่อาบน้ำให้นะ”​ เขาวางเธอลงนั่งที่ขอบอ่างอาบน้ำ มองร่างเปลือยของภรรยาด้วยสายตาหวานล้ำ ก่อนจะถอดเสื้อคลุมไปพาดไว้บนชั้นสแตนเลส เสียงหยอกเย้าดังแทรกกับเสียงซ่าๆ ของฝักบัวที่ถูกเปิดเอาไว้ ในอ่างน้ำมีร่างของสามีภรรยากอดก่ายลูบไล้กันอย่างมีความสุข พอทั้งสองแต่งตัวเสร็จ อาหารที่ธนาสั่งไว้ก็มาเสิร์ฟพอดี ทักษพรมองเห็นถ้วยจานอาหารบนโต๊ะก็ส่ายหน้า “พี่นาคะ เยอะมากเลยค่ะ จะกินหมดเหรอคะ?” “เอาน่า ไม่หมดก็ไม่เป็นไร สำหรับภรรยาที่น่ารักแค่นี้ยังน้อยไป รีบกินกันเถอะ พี่หิวแล้ว” รับประทานอาหารเสร็จ ธนาก็จูงมือภรรยาไปยืนชมวิวที่ระเบียง ห้องนอนของพวกเขาเป็นทิศที่ไม่ถูกแสงแดดสาดส่องในยามสายจึงเหมาะที่ยืน รับลมเย็นๆ ธนากอดภรรยาไว้ในอ้อมแขน

“ผักกาดเคยคิดจะซื้อบ้านเป็นของตัวเองไหมครับ?” “เคยค่ะ แต่ก็คงยาก เงินเดือนผักแค่นี้เอง เลี้ยงตัวเองกับลูกได้ก็นับว่าบุญแล้วค่ะ บ้านของเพื่อนก็น่าอยู่มากเลยนะคะ เขาเต็มใจให้อยู่ด้วย ผักว่าแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว” “ถ้าอยากจะซื้อบ้านให้พี่ช่วยก็ได้นะ” หญิงสาวยกมือขึ้นโบกวุ่นวาย “ไม่เป็นไรค่ะ ลำบากเปล่าๆ ถ้าดาวน์ได้ก็ต้องมาผ่อนต่ออีก อยู่แบบนี้ล่ะดีแล้ว บ้านหลังใหญ่ อยู่สะดวกสบาย ทั้งยังมีคนช่วยเลี้ยงลูกอีก ไม่รบกวนพี่มีนหรอกค่ะ” “รบกวนอะไรกัน? พี่บอกแล้วว่าพี่ยินดีช่วยเหลือ” “ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ แต่เรื่องบ้านเอาไว้ก่อนเถอะค่ะ มันเรื่องใหญ่เกินไป” ทักษพรพูดออกมาล้วนเป็นความจริง ตอนนี้เธอไม่ได้ลำบากเรื่องเงินแต่การจะไปซื้อคอนโดหรือบ้านในตอนนี้มันเป็นเรื่องใหญ่แน่เพราะสามีของเธอคงไม่ยินยอม ผ่านภพยิ้มน้อยๆ “เห็นที พี่คงต้องหาเวลาไปเยี่ยมผักกาดกับน้องพืชที่บ้านสักหน่อยแล้ว” หญิงสาวผงะ “อย่าเลยค่ะ เกรงใจเจ้าของบ้าน ผักเป็นแค่คนอาศัยจะมีแขกไปเยือนคงไม่เหมาะ เรานัดเจอกันข้างนอกก็ดีแล้ว ถ้ามีโอกาส เดี๋ยวผักจะพา

ถึงวันงานทำบุญขึ้นตึกใหม่พนักงานไม่มีคนมาสาย พวกเขาสแกนนิ้วเข้างานก่อนเวลาและมานั่งรอด้วยความตื่นเต้น คนกลุ่มหนึ่งช่วยกันปั๊มลูกโป่งสารพัดสีลอยไว้เต็มเพดาน อีกส่วนก็กำลังติดเชือกสีขาวยาวห้อยธงกระดาษสีสามเหลี่ยมโยงระหว่างผนังหนึ่งไปยังผนังหนึ่ง “ของขวัญมาแล้ว!” ปรินดาร้องขึ้นด้วยความตื่นเต้น ชี้ให้เพื่อนร่วมงานดูพนักงานส่งของที่ลำเลียงของขวัญขึ้นมา ไม่นานถึงหนึ่งชั่วโมงทุกอย่างก็เรียบร้อย กลุ่มผู้บริหารจากบริษัทวินเนอร์ทยอยเดินทางมาถึงช่วงแปดโมงครึ่ง “วันนี้ครอบครัวท่านประธานมากันพร้อมหน้าเลยเนาะ​ คุณน้ำเพชรสวยมากเลย ไม่น่าเชื่อว่าอายุห้าสิบกว่าแล้ว” พราวพรายสะกิดปรินดา “พี่พราว น้ำฟ้ากับเกวลินก็มาด้วย อย่าบอกนะว่าข่าวลือนั่นจะเป็นความจริง” ปรินดาทำหน้าเลิกลั่ก “ถ้าเป็นเกวลินมาทำงานที่นี่ พวกเราแย่แน่” ทักษพรที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้ยินเพื่อนซุบซิบกันก็ขยับมาใกล้ “ไม่ต้องกลัว เธอไม่กล้ามาแน่ น่าจะเป็นน้ำฟ้ามากกว่า” “เฮ้อ! แล้วไป” ปรินดาสีหน้าผ่อนคลายลง แม้เธอจะได้ช่วยท่านประธานเอาไว้แต่ถ้าเกวลินคิดจะกลั่นแกล

เกวลินหน้าชา รตีที่ยืนอยู่ด้านหลังเจ้านายของตนรีบปิดคลิปยืนรอคำสั่งอยู่ด้านหลัง“ไปได้แล้วเกว อย่าคิดกลับมาเหยียบที่นี่อีกเด็ดขาด” ธนาหน้าถมึงทึง ตวาดใส่เกวลิน เขาพยายามระงับใจไม่ให้โมโหจนแฉเรื่องเลวๆ ของเธอออกมาคนทั้งห้องโถงตกใจเพราะไม่เคยเห็นอาการกราดเกรี้ยวของท่านประธานรูปหล่อ เกวลินสะบัดหน้าหนีไปพร้อมกับรตีที่เดินตามหลังวัลภาตบแขนพี่ชายด้วยความตกใจ “พี่ภัทร นี่มันยิ่งกว่าละครหลังข่าวอีกนะคะ พนักงานบริษัทต๊อกต๋อยกลายเป็นภรรยาท่านประธาน”“นั่นสิ ถ้าพี่ไม่ได้ยินกับหูตัวเองก็คงคิดว่าเป็นเรื่องโกหก” วรภัทรเองก็ตกใจไม่แพ้คนอื่นๆ เขาคาดไม่ถึงว่าธนาจะเป็นพ่อตัวจริงของน้องพืช ผู้ชายที่ทักษพรหลอกทุกคนว่าเลิกกันเพราะอีกฝ่ายไปเรียนต่างประเทศ เธอเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมาถึงสี่ปี จู่ๆ ก็กลายเป็นภรรยาของประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ ธนาหันไปมองคนทั้งห้องอีกครั้งหนึ่ง “ไหนๆ พวกคุณก็รู้แล้ว ผมขอประกาศเลยแล้วกันนะครับ ทักษพรเป็นภรรยาของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมายและน้องพืชก็คือลูกชายของผม หวังว่าทุกคนจะให้ความเอ็นดูและเมตตาคนในครอบครัวผมนะครับ” ปรินดาปรบมือเป็นคนแรก เสียงปรบมื