Todos os capítulos de แพ้รักประธานร้าย: Capítulo 1 - Capítulo 10

แอ้ด....!มือใหญ่ของธนาจับขอบประตูค้างเอาไว้ แสงสว่างจากโคมไฟทำให้เห็นผ้าห่มเป็นก้อนอยู่ฝั่งหนึ่งของเตียงขนาดหกฟุต ชายหนุ่มมองแล้วก็นึกตำหนิที่ห้องพักสแตนดาร์ดของโรงแรมปูเตียงมักง่ายเหลือเกิน“เอ๊ะ!” ชายหนุ่มก้มลงมองที่เท้าของตนเอง ปลายเท้าของเขาเตะรองเท้าส้นสูงข้างหนึ่งเบาๆ เขาเงยหน้าขึ้นมองเลขประตูห้องที่ติดเป็นแถบอยู่ข้างหน้า‘ไม่ผิดห้องน่า ก็ตรงกับเลขบนคีย์การ์ดนะ’ชายหนุ่มสะบัดหัว ประตูค่อยๆ งับกลับจนสนิท เขาดึงเนคไทออกหลวมแล้วถอดออก จากนั้นก็โยนเสื้อนอกและปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวใน มุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ รูดเข็มขัดกางเกงทิ้งลงพื้น ถอดกางเกงสแล็คความรุ่มร้อนในร่างกายเริ่มแผดเผา เขานึกแช่งชักหักกระดูก น้ำฟ้าในใจ เสื้อเชิ้ตถูกกระชากจนกระดุมหลุดไปสองเม็ด กางเกงชั้นในสีขาวถูกถอดโยนออกไปเป็นชิ้นสุดท้ายซู่! ซู่!ฝักบัวสี่เหลี่ยมถูกเปิดชำระความพลุ่งพล่านในร่างกาย เส้นผมสีน้ำตาลเข้มเปียกโชก เขายื่นมือไปกดหัวปั๊มขวดแชมพูแล้วสระอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มขบกรามแน่นเมื่อรู้สึกว่าส่วนลับของเขากำลังตื่นตัว‘อาบน้ำเย็นขนาดนี้ เดี๋ยวก็คงคลาย’ ชายหนุ่มรีบร้อนถูสบู่ชะล้างร่างกาย หยิบผ้าขนหนู

ชายหนุ่มบนเตียงใหญ่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น แสงสว่างจากม่านสีขาวบางทำให้เขาต้องหยีตาเล็กน้อย ลำคอแห้งผากจนต้องไอออกมาเบาๆ ธนาลุกขึ้นสะบัดผ้าห่มออก เขาก้มลงดึงเอาผ้าขนหนูที่นอนทับไว้มาพันกายหลวมๆ แล้วตรงไปหยิบขวดน้ำที่วางอยู่บนชั้นลอยติดผนัง เมื่อดื่มจนหมดขวดขนาดห้าร้อยมิลลิลิตร เขาก็รู้สึกว่าที่ข้อเท้ากำลังถูกพันธนาการด้วยผ้า เมื่อก้มลงมองจึงเห็นกางเกงสแลคตัวเมื่อคืน ข้างๆ มีเสื้อสูทตัวนอก หูกระต่าย และเสื้อเชิ้ตทิ้งเรี่ยราด ‘เมื่อคืน...คงจะเป็นฝีมือน้ำฟ้า แต่ผู้หญิงที่อยู่บนเตียงไม่ใช่แน่’ เขาหน้ากลับไปมองบนเตียง มีเพียงรอยยับย่นบนหมอนสีขาวใบใหญ่ที่ยืนยันว่าผู้หญิงคนนั้นมีตัวตน ชายหนุ่มดึงผ้าห่มออก ร่องรอยของผ้าปูที่นอนทำให้เขารู้ว่าตนเองผ่านศึกใหญ่กับหญิงสาวคนหนึ่งจริง เขาเห็นคราบที่ปรากฎบนเตียงก็ถึงทำตาเหลือกรีบหันซ้ายหันขวาหาโทรศัพท์มือถือก่อนจะกดออกไปหาเลขานุการคนสำคัญ “ณัฐ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว แกรีบขึ้นมาที่ห้องพักฉันเดี๋ยวนี้” ณัฐวุฒิ ตั้งอิสรา เลขานุการใหญ่ของท่านประธานบริษัทวินเนอร์เบฟเวอเรจรีบยกแก้วนมขึ้นด

หลังเลิกงานธนากลับมาที่โรงแรมอีกครั้งพร้อมเลขาคนสนิท คราวนี้พวกเขาพบสาเหตุที่ทำให้เกิดเรื่องเข้าผิดห้อง “ผมว่าแล้วเชียว ผมจองห้องหนึ่งห้าหนึ่งศูนย์ ดูสิครับ ตอนที่ผมเดินเข้าห้องประชุมผมทำคีย์การ์ดหล่น ผู้หญิงคนนี้ก็เหมือนกัน” ณัฐวุฒิหันไปสั่งให้เจ้าหน้าที่ในห้องควบคุมภาพเปิดตอนที่ผู้หญิงที่ถือคีย์การ์ดหิ้วเหยื่อไปยังห้องพัก “เธอเอาผู้เคราะห์ร้ายไปที่ห้องหนึ่งห้าหนึ่งสี่ จากนั้นก็ลงมาคิดจะเอาคีย์การ์ดมาให้ผู้ชายแต่ชนกับผมก่อน จากนั้นพวกเราหยิบคีย์การ์ดสลับกัน บอสก็เลยเข้าไปพักในห้องหนึ่งห้าหนึ่งสี่”“อืม ฉันก็ว่าฉันดูเลขหน้าห้องกับคีย์การ์ดตรงกันนะ แกเองก็ไม่ได้บอกฉันซะด้วยว่าห้องหมายเลขอะไร? ตอนนั้นแกแค่ชี้ว่าห้องอยู่ตรงนั้น”ณัฐวุฒินิ่งไปครู่ ตอนนั้นเขาประคองเจ้านายขึ้นลิฟต์มาถึงชั้นสิบห้า พอ ธนารับคีย์การ์ดไปแล้วก็เดินไปที่ห้องพักเอง เขารีบกดลิฟต์ลงไปข้างล่าง“จริงด้วยครับ ผมไม่ได้ย้ำกับบอสว่าห้องหนึ่งห้าหนึ่งศูนย์ ห้องพักทั้งหมดถูกจองในนามผู้จัดงานไม่ได้ระบุชื่อผู้เข้าพักซะด้วย ผมถามพนักงาน เขาก็บอกว่าคีย์การ์ดถูกแจกโดยผู้จัดการ”ธนาหน้าเครียดยิ่งกว่าเดิม “

แบงก์ยิ้มน้อยๆ “ฉันไปพบป๊ากับหม่าม้าลิลี่มาแล้ว แกสบายใจได้” ผักกาดหยิบทิชชูมาซับน้ำตา เธอยิ้มด้วยความยินดีกับเพื่อนรัก “แกทำหน้าแบบนี้แสดงว่าบ้านลิลี่ยินดีรับแกเป็นเขย” “ทีแรกก็ไม่อยากยอมรับหรอก แต่พอรู้ว่าบ้านฉันเป็นค่ายมวย ป๊าก็ชอบใจ ฉันก็เพิ่งรู้ว่าป๊าลิลี่ชอบดูมวย ตอนนี้เขาทำใจแล้ว ป๊าขอแค่ฉันดูแลลูกสาวเขาให้ดีก็พอ” ผักกาดคว้ามือของคนทั้งสองมากุมรวมกันไว้ “ดีใจด้วยนะ” “เออ เรื่องฉันกับลิลี่ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้ว ว่าแต่แกเถอะในเมื่อคิดจะเก็บเด็กเอาไว้ก็ทำใจให้เข้มแข็งล่ะกัน พวกฉันสองคนช่วยแกเต็มที่” “อืม” ผักกาดพยักหน้า “แล้วนี่แกคิดจะบอกแม่เมื่อไหร่?” “เอาไว้ให้คลอดก่อน ถ้าได้เห็นหน้าหลาน แม่ฉันก็คงใจอ่อนล่ะ แต่จะบอกความจริงกับแม่ฉันไม่ได้ เราต้องโกหกเรื่องพ่อของเด็ก” ลิลี่ยิ้มน้อยๆ “เอาแบบนี้ดีไหมคะ? พี่ผักก็บอกทุกคนว่ามีแฟนตอนใกล้จะเรียนจบแต่ผู้ชายถูกทางบ้านบังคับให้ไปเรียนต่อเมืองนอกก็เลยเลิกกัน แล้วพี่ผักมารู้ทีหลังว่าตัวเองท้อง” ผักกาดพยักหน้า “แบบนี้ก็ดีเห

เมื่อคดีอุบัติเหตุสิ้นสุดลง คนขับรถสิบล้อที่บาดเจ็บเล็กน้อยก็ได้รับโทรศัพท์ติดต่อให้ไปรับค่าจ้าง พวกเขานัดหมายใต้สะพานชานเมือง เมื่อทั้งสองฝ่ายพบกัน ซองใส่เงินสีน้ำตาลหนาเป็นปึกก็ถูกยื่นให้คนขับรถสิบล้อ “มึงไปทำงานที่อีสานก่อนสักสองสามปีค่อยกลับมาที่นี่ กูติดต่องาน ขับรถเอาไว้ให้แล้ว จำไว้เรื่องนี้มึงต้องหุบปากให้สนิท” “ครับนาย” เขาเขย่าเงินในมือดูก่อนจะดึงออกมา “แค่นี้เองเหรอครับ?” “งานไม่สำเร็จ มึงก็รู้ว่าเหยื่อไม่ตาย แค่นี้ก็เหมาะแล้ว” เสียงกิ่งไม้หักดังขึ้นข้างหลัง คนทั้งสองหันไปพร้อมกัน “สาธร เป็นแกนี่เอง” เสียงทักดังขึ้นข้างหลัง ทำให้คนทั้งสองหันไปมองอย่างรวดเร็ว สาธรวิ่งหนีไปขึ้นรถแล้วขับหนีออกไป ณัฐวุฒิกับพิพัฒน์วิ่งขึ้นรถขับตาม ปล่อยให้ตำรวจนอกเครื่องแบบสองคนวิ่งตามคนได้เงิน คนขับรถสิบล้อผู้โชคร้ายวิ่งหนีไปตามถนนอย่างสุดชีวิต “นี่ตำรวจ หยุดเดี๋ยวนี้!” ยิ่งได้ยินว่าเป็นตำรวจ คนขับรถสิบล้อก็ยิ่งหวาดกลัว คดีที่เขาพยายามขับรถชนเจ้าของบริษัทใหญ่คนนั้น หากถูกจับได้ คนที่จ