《You are My Aileen แสงจันทร์ใต้เงาแค้น》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

 ตอนที่ 31   “พี่มาถึงนานแล้วเหรอ” ไอรินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงปกติ ราวกับไม่ได้รับรู้กระแสอึมครึมที่ลอยคลุ้งอยู่รอบตัว เธอเลื่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้พลาสติกฝั่งตรงข้ามนทีอย่างเป็นธรรมชาติ ชายกระโปรงขยับตามแรงนั่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองนทีเล็กน้อยคล้ายรอคำตอบ ขณะเดียวกัน มือของเธอก็เอื้อมไปดึงเก้าอี้พลาสติกด้านข้างอีกตัวออกเป็นเชิงเชื้อเชิญ อาเธอร์ก้าวเข้ามาใกล้โดยไม่รีบร้อน ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งตามคำเชื้อเชิญของหญิงสาวนิ่ง ๆ แม้เก้าอี้พลาสติกราคาย่อมเยาจะขัดแย้งกับชุดสูทเต็มยศบนกายก็ตาม แต่ท่วงท่าของอาเธอร์ยังคงเนี้ยบและสง่างาม “ไม่นานเท่าไหร่ ว่าแต่...” นทีตอบเสียงเรียบ ทว่าประโยคกลับทอดยาวค้างไ

ตอนที่ 33หลังจากใช้เวลาด้วยกันทั้งวัน ตั้งแต่คาเฟ่เล็ก ๆ ริมแม่น้ำที่เงียบสงบ ไปจนถึงห้างหรูใจกลางเมืองที่เต็มไปด้วยผู้คนยามบ่าย ในที่สุดนทีก็ขับรถมาส่งไอรินที่บ้านเครื่องยนต์ดับลงหน้าประตูรั้วบ้านที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีในมือนทีมีถุงของฝากใบเล็ก เป็นขนมและของติดไม้ติดมือที่เขาแวะซื้อระหว่างทาง ตั้งใจนำมาฝากธนัทกับรินรดาเหมือนทุกครั้งที่แวะมาเยี่ยมบ้านหลังนี้ทุกอย่างเหมือนตอนแรกที่เขามาหาพ่อแม่ไอรินในช่วงเริ่มคบกัน แต่วันนี้มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เหมือนเดิมดวงตาของนทีมองไปยังบ้านตรงหน้าอย่างครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะกระชับถุงของฝากในมือแน่นขึ้น ราวกับกำลังเตรียมใจทำบางอย่างที่เขาตัดสินใจไว้แล้วไอรินเปิดประตูบ้านก่อนจะเดินนำเข้าไปข้างใน ไม่นานรินรดาก็เดินออกมาต้อนรับพอดี ราวกับได้ยินเสียงรถตั้งแต่หน้าบ้าน ใบหน้าของเธอปรากฏรอยยิ้มอบอุ่นทันทีที่เห็นลูกสาว“กลับมาแล้วเหรอลูก” น้ำเสียงของเธออบอุ่นเหมือนทุกครั้ง สายตาของรินรดาเลื่อนมาหยุดที่นที ก่อนจะยิ้มต้อนรับอย่างเป็นกันเอง“สวัสดีครับ” นทีกล่าวสวัสดีพลางยกมือไหว้เธออย่างสุภาพ“สวัสดีจ้ะนที วันนี้ออกไปเที่ยวกันสนุกไหม”“สนุกดีครับ...แล้วก็ผ

ตอนที่ 35 ไอรินเดินเข้ามาในห้องทำงานพร้อมแก้วกาแฟสองแก้วในมือ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของกาแฟลอยตามเธอเข้ามาในห้องเงียบสงบแก้วหนึ่งเป็นของเธอ ส่วนอีกแก้ว…เป็นของอาเธอร์เมื่อคืนในแชต อาเธอร์บอกว่าอยากลองกาแฟที่เธอกำลังติดดื่มช่วงนี้ วันนี้ไอรินจึงซื้อมาให้เขาตามที่พูดไว้เธอเดินตรงไปที่โต๊ะทำงาน ก่อนวางแก้วหนึ่งลงตรงหน้าเขา“กาแฟของท่านประธานค่ะ”อาเธอร์เหลือบมองเพียงเล็กน้อย ก่อนยกแก้วขึ้นดูดจากหลอดอย่างไม่รีบร้อน ขณะเขากำลังจิบกาแฟ ไอรินยังคงยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะ ไม่ได้ขยับไปไหน อาเธอร์จึงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย“มีอะไร”ไอรินกระพริบตาปริบ ๆ ก่อนตอบด้วยสีหน้าจริงจัง

ตอนที่ 37รถของเจย์เลอร์ค่อย ๆ เลี้ยวลงลานจอดรถใต้คอนโด แสงไฟสีขาวสลัวสะท้อนกับพื้นปูนเรียบ เสียงเครื่องยนต์เบาลงก่อนจะดับสนิท เหลือเพียงความเงียบของลานจอดรถยามค่ำคืนอลิซนั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ มือยังถือกล่องเค้กเล็ก ๆ ที่ซื้อระหว่างทางกลับจากร้านอาหารกับช่อดอกไม้ที่ได้รับจากเจย์เลอร์คืนนี้เป็นการฉลองวันเกิดที่เจย์เลอร์ได้รับคำสั่งจากเจ้านายให้พาเธอออกไปแทนเขา โดยที่เจย์เลอร์รับทำหน้าที่นี้แทนอาเธอร์จนเป็นปกติทุกปี อลิซเองก็ไม่ได้น้อยใจแต่อย่างใด เธอกลับพอใจกับมันด้วยซ้ำการได้ไปฉลองวันเกิดกับคนที่ชอบทุกปี อย่างไรก็ดีกว่าเห็น ๆช่วงเวลาที่อลิซจะได้ใช้ร่วมกับเจย์เลอร์มีไม่มากนัก เพราะด้วยงานของเธอและเขาที่ต่างกัน วันนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงวันเกิดของเธอ แต่เป็นเหมือนเดตของเธอกับเขา ถึงแม้จะมีแค่เธอที่คิดแบบนั้น...แล้วอย่างไรเจย์เลอร์ปลดเข็มขัดนิรภัย ก่อนหันมามองหญิงสาวข้าง ๆ“ถึงแล้ว” เขาพูดสั้น ๆ ตามนิสัย เหมือนเป็นสัญญาณว่าหน้าที่ของเขาในคืนนี้จบลงแล้ว แต่อลิซก็ยังไม่ยอมเปิดประตูลง เธอไม่อยากให้มันจบลงแค่ตรงนี้ ก่อนที่ในหัวของดาราสาวจะเริ่มคิดหาข้ออ้างต่าง ๆ ที่จะให้เขาขึ้นไปบนห้องก

ตอนที่ 39“จำคำพูดของตัวเองไว้ให้ดี อลิซ เรน”ทันทีที่พูดจบ เจย์เลอร์ก็รวบข้อมือเรียวเล็กของเธอทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะ กดแนบลงกับโต๊ะ ก่อนจะก้มลงช้า ๆ แล้วเริ่มกินเค้กบนเนินอกอย่างเอร็ดอร่อย ราวกับมันเป็นของหวานชั้นเลิศที่เขาไม่คิดจะแบ่งให้ใครริมฝีปากอุ่นค่อย ๆ เลื่อนต่ำลง จนแตะลงบนยอดปทุมถันสีอ่อนลิ้นร้อนตวัดขึ้นลงอย่างถี่เร็ว สลับกับดูดดึงอย่างจงใจ จนผิวเนื้อนุ่มส่วนอ่อนไหวแข็งเป็นไตความเสียวซ่านแล่นวาบจากยอดอกแผ่กระจายไปทั่วทั้งร่าง โดยเฉพาะจุดกลางลำตัวที่ตอนนี้ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำรักแน่นอนว่าเจย์เลอร์ไม่ได้ปล่อยให้อีกมือว่างเปล่า เขาสอดนิ้วยาวลงไปสำรวจร่องสวาทนั้นอย่างเพลิดเพลิน นิ้วมือขยับช้า ๆ ราวกับกำลังค้นหาความลับบางอย่างของร่างกายเธอ“อ่าส์…!” อลิซถูกความเสียวซ่านเล่นงานอย่างหนัก จนเสียงครางหวานหลุดออกจากเป็นระยะ แต่ความซุกซนของเธอก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อยหญิงสาวปาดเค้กไปตามร่างกายตัวเองอย่างตั้งใจ ตั้งแต่เนินอก ไล่ลงมาตามหน้าท้อง ไปถึงเรียวขา ขณะเดียวกันดวงตาคมเฉี่ยวก็จับจ้องคนตัวสูงตรงหน้าไม่วางตา ราวกับกำลังท้าทายเขาอย่างเปิดเผยเจย์เลอร์จึงตอบรับคำท้านั้นทันทีริมฝีปา