《You are My Aileen แสงจันทร์ใต้เงาแค้น》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

ตอนที่ 21 ไอรินเดินผ่านโซนออฟฟิศด้วยท่าทีสบาย ๆ เนื่องจากงานที่ครามได้ไหว้วานนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอกำลังเดินกลับไปยังชั้นบน พลางคิดในหัวว่ามื้อเย็นจะทานอาหารร้านไหนดี ทว่าจังหวะที่จะก้าวพ้นมุมทางเดิน หางตาเหลือบเห็นชายคนหนึ่งกำลังแอบถ่ายใต้กระโปรงของผู้หญิงที่อยู่ด้านหน้าเขา ทำให้ไอรินชะงักฝีเท้าอย่างทันทีไอรินยืนนิ่งครู่หนึ่ง คิดในใจว่าขอให้เป็นเธอที่ดูผิดไปเองเถอะเธอค่อย ๆ เดินถอยหลังอย่างเชื่องช้า ก่อนจะมองอีกรอบเป็นการยืนยันให้แน่ใจภาพที่เธอเห็นเป็นกลุ่มเพื่อนพนักงานที่กำลังคุยกันอย่างสนิทสนมเป็นกันเอง ชายคนนั้นยืนซ้อนหลังพนักงานหญิงที่ถูกแอบถ่าย โดยมีเพื่อน ๆ ผู้หญิงคนอื่นนั่งเก้าอี้กันหมด ทำให้ไม่มีใครมองเห็นมือที่ถือโทรศัพท์ในระดับต่ำผิดปกติหัวใจของไอรินกระตุกวูบ

ตอนที่ 23 ระยะเวลาของไอรินก่อนจะถึงวันแถลงถูกใช้ไปกับการเตรียมตัวเกือบทั้งหมด ทั้งอาเธอร์และครามเปรียบเสมือนพี่เลี้ยงของเธอที่คอยช่วยเหลือและติวเข้มให้ โดยที่ครามจะเป็นคนเตรียมข้อมูลและข้อเท็จจริงต่าง ๆ รวมไปถึงข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับนักแสดงชาย ซึ่งมีข่าวออกมาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับสารเสพติดในทุก ๆ วันไอรินจะต้องซ้อมพูดให้อาเธอร์ฟัง โดยที่จำนวนรอบขึ้นกับความสามารถของเธอที่จะทำให้อาเธอร์รู้สึกพึงพอใจได้นอกจากการพูดแถลง เธอยังต้องซ้อมตอบคำถามจากอาเธอร์ ซึ่งแต่ละคำถามก็โหดหินซะจนเธอคิดว่าถ้าผ่านเขาไปได้ ก็คงไม่มีคำถามของใครให้ต้องกลัวอีกแล้วเมื่อถึงวันงานแถลงภายในบริษัท ห้องประชุมใหญ่ถูกจัดใหม่ตั้งแต่เช้า โต๊ะยาวที่เคยใช้ประชุมถูกเก็บออก และแทนที่ด้วยโพเดียม ไมโครโฟน และจอขนาดใหญ่ที่ขึ้นโลโก้บริษัทอย่างชัดเจนแสงไฟสีขาวสว่างพอให้เห็นสีหน้าได้ชั

ตอนที่ 25 วันนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ออกมาทำงานนอกสถานที่กับท่านประธาน โดยมีพี่ครามรับหน้าที่ดูแลงานที่บริษัทแทน บรรยากาศการทำงานข้างนอกต่างจากในออฟฟิศพอสมควร ทุกอย่างดูเร่งรีบและจริงจังกว่าเดิมหลายเท่าหลังเสร็จงานช่วงเช้า เราแวะทานมื้อกลางวันที่ร้านอาหารไม่ไกลจากโลเคชันหนึ่งนัก สถานที่นั้นคุ้นตาฉันอย่างประหลาด จนกระทั่งนึกขึ้นได้ว่าเพิ่งเห็นผ่านสตอรี่ไอจีของคิมหันต์เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหมอนั่นกำลังถ่ายแฟชั่นอยู่แถวนี้ใจหนึ่งก็อยากแวะไปทักทายเพื่อน แต่ติดที่ฉันมากับเจ้านาย จะปลีกตัวไปสุ่มสี่สุ่มห้าก็ไม่ได้หลังอาหาร รถคันหรูแล่นออกสู่ถนนใหญ่ ฉันคิดว่าเราคงมุ่งหน้ากลับกรุงเทพฯ ทว่าทิศทางกลับตรงกันข้าม“เรากำลังจะไปไหนเหรอคะ” ฉันเอ่ยถามท่านประธานที่นั่งข้างกัน เขาเพียงเหลื

ตอนที่ 27แสงไฟสลัวในร้านเหล้ากะพริบวูบไหวตามจังหวะดนตรีเบสต่ำ ๆ กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งปะปนกับควันบุหรี่จาง ๆนทีนั่งเอนตัวอยู่มุมบาร์ แก้วเหล้าในมือถูกยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด ก่อนจะวางลงกระแทกเคาน์เตอร์เบา ๆน้ำแข็งในแก้วกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง ขณะที่สายตาเหม่อลอยไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้า ความกดดันเรื่องหนี้สิน ธุรกิจ และการแต่งงานที่เขาไม่ต้องการกำลังไล่บีบรัดลำคอ จนแทบหายใจไม่ออกในตอนนั้นเองเสียงของใครบางคนก็ดังขึ้น เรียกความสนใจของเขากลับมาอยู่ตรงหน้า“ดื่มหนักแบบนี้ เดี๋ยวจะหมดแรงก่อนหมดหนี้นะครับ”นทีเหลือบมองชายในสูทสีเข้มที่เลื่อนเก้าอี้มานั่งข้างกันโดยไม่ได้รับเชิญ เพียงเขาเห็นการแต่งตัวและท่าทางสุภาพ ก็รู้ได้ว่าอีกฝ่ายเกินกว่าจะเป็นคนธรรมดาในร้านแบบนี้“รู้จักผมเหรอ?” นทีถามเสียงเรียบ“พอสมควรครับ...” อีกฝ่ายตอบพร้อมรอยยิ้มบาง“...โดยเฉพาะเรื่องที่คุณกำลังลำบาก” คำว่าลำบากทำให้นทีหัวเราะในลำคอเบา ๆ เสียงนั้นคล้ายจะเย้ยหยันตัวเองมากกว่าขบขันเขาไม่แน่ใจว่าที่หัวเราะออกมา เป็นเพราะความสมเพชในชะตาของตนเอง หรือเพราะความหงุดหงิดที่ชายแปลกหน้ามองทะลุเข้ามาเห็นจุดอ่อนของเขาได้ง่ายดา

ตอนที่ 29 นทีไม่ปล่อยให้ความสงสัยค้างคา รีบถอดเสื้อผ้าตัวเองแล้วควักแก่นกายออกมา ลลิษาที่เห็นแบบนั้นก็รีบเบิกตากว้าง ตกตะลึงกับความใหญ่โตของเจ้าโลกตรงหน้าเธอซึ่งไม่ได้คาดหวังมาก แต่พอเห็นความยิ่งใหญ่ของนทีก็แทบช็อก จนร่างกายถอยล่นอย่างอัตโนมัตินทีไม่ปล่อยให้เป็นแบบนั้น รีบจับข้อเท้าเล็กแน่นก่อนจะแทรกตัวไปนั่งหว่างเรียวขาที่สั่นระริกจากการเสร็จสมไปถึงสองครั้ง“ไม่ต้องกลัว...” เขาพูดแล้วจับแก่นกายลำหนาถูกับกลีบกุหลาบสีสวยขึ้นลงเบา ๆ“...พี่สัญญาจะทำเบา ๆ” นทีจับลำหนาของตัวเองจ่อร่องสวาท ก่อนจะค่อย ๆ ดันกายเข้าไป ช่องทางรักอันคับแคบทำเขาทรมานแทบขาดใจ ส่วนลลิษาที่ห่างหายเรื่องบนเตียงไปนาน เมื่อต้องมาเจอกับขนาดมโหฬารก็ถึงกับเจ็บร้าวไปทั้งร่าง“อึก!” ทันทีที่หัวบานเคลื่อนไหวเข้า