جميع فصول : الفصل -الفصل 100

403 فصول

บทที่ 92 : แผนการพิชิตใจ

แสงเพลิงอัคคีทมิฬวูบไหวทาบทับลงบนแผ่นศิลาภูเขาไฟ บรรยากาศภายในห้องประชุมลับใต้ดินแห่งวังจันทราโลหิตหนักอึ้งจนแทบปริแตก กลิ่นสนิมเหล็กผสมผสานกับคาวโลหิตที่ฝังรากลึกในผนังห้องโชยแตะจมูก อุณหภูมิติดลบเสียดแทงทะลุเกราะโลหะของขุนศึกผู้กรำศึกมานับร้อยสมรภูมิเบื้องหน้าโต๊ะหินสลักลายมังกร แม่ทัพมารระดับสูงทั้งสิบสองนายในชุดเกราะเต็มยศคุกเข่าศิโรราบจนหน้าผากแทบจรดพื้น หยาดเหงื่อเย็นเยียบไหลซึมตามไรผมหยดลงกระทบพื้นกระเบื้อง ทว่าไม่มีผู้ใดกล้าขยับตัวเช็ดหรือแม้แต่จะผ่อนลมหายใจ รังสีสังหารระดับราชันย์ที่แผ่พุ่งจากบุรุษบนบัลลังก์ศิลากดทับลงมาดุจยอดเขาไท่ซานถล่มทุกสรรพเสียงเงียบสงัด เหล่าแม่ทัพต่างลอบส่งกระแสปราณสื่อสารกันด้วยความเคร่งเครียด ประมุขมารเรียกประชุมด่วนเต็มสูบเยี่ยงนี้ ย่อมต้องเป็นวาระแห่งชาติรบพุ่งแตกหัก! กองทัพสวรรค์ชั้นเก้าคงเตรียมกรีธาทัพลงมาประชิดชายแดน หรือไม่ก็พบร่องรอยของเทพสงครามที่รอดชีวิต!ปัง!กำปั้นแกร่งหุ้มด้วยปราณทมิฬทุบกระแทกลงบนโต๊ะศิลาภูเขาไฟ รอยร้าวลุกลามดั่งใยแมงมุมพร้อมกับเศษหินที่แตกกระจายเหล่าแม่ทัพมารสะดุ้งสุดตัว ยืดแผ่นหลังตั้งตรง มือขวากุมด้ามดาบข้างเอวเตรี
last updateآخر تحديث : 2026-02-26
اقرأ المزيد

บทที่ 93 : อาหารรสเลิศล้ำ

เศษซากบานประตูไม้บุกระดองเต่าเพลิงยังคงคุกรุ่นด้วยประกายไฟและควันสีเทาจาง ห้องเครื่องหลวงแห่งวังจันทราโลหิตที่เคยอึกทึกวุ่นวาย บัดนี้เงียบสงัดปานสุสานร้าง พ่อครัวมารนับร้อยชีวิตทรุดเข่าหมอบกราบกับพื้นกระเบื้อง ศีรษะแนบชิดศิลาเย็นเยียบ ร่างกายสั่นเทาราวกับใบไม้ร่วงกลางพายุเหมันต์ ไม่มีผู้ใดกล้าแม้แต่จะผ่อนลมหายใจเมื่อมัจจุราชย่างกรายเข้ามาเยือนถึงถิ่นม่อซางก้าวข้ามธรณีประตูที่แหลกละเอียด รองเท้าหุ้มข้อเหยียบย่ำลงบนเศษไม้จนเกิดเสียงลั่นกรอบแกรบ ประมุขมารปลดสายคาดเอว สะบัดเสื้อคลุมตัวนอกสีเพลิงโลหิตทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่ไยดี ก่อนจะถลกแขนเสื้อชั้นในขึ้นเหนือข้อศอก เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อแกร่งกำยำที่อัดแน่นไปด้วยพละกำลังและรอยแผลเป็นจากสมรภูมินับไม่ถ้วน"ไสหัวออกไปให้พ้นทาง" สุรเสียงทุ้มต่ำตวาดกร้าว รังสีสังหารกดทับจนอากาศบิดเบี้ยว "ข้าจะลงมือปรุง 'โอสถบำรุงครรภ์และพลังหยิน' ด้วยตนเอง!"เหล่าพ่อครัวหลวงรีบกลิ้งตัวหลบทาง เปิดพื้นที่หน้าเตาอัคคีทมิฬให้แก่นายเหนือหัวอย่างลุกลี้ลุกลนม่อซางก้าวเข้าไปประชิดเขียงศิลาหยก ฝ่ามือหนาตวัดวูบ ดาบมารทมิฬที่สั่นระริกกระหายเลือดถูกกระชากออกจากฝัก! รัศมีดา
last updateآخر تحديث : 2026-02-26
اقرأ المزيد

บทที่ 94 : ปรนนิบัติ

"ไป๋เยว่!"สุรเสียงแหบพร่าดุดันตวาดก้องทะลุความเงียบงัน รังสีอำมหิตระคนความตื่นตระหนกสุดขีดระเบิดทะลักออกจากร่างสูงใหญ่จนมวลอากาศในห้องบรรทมบิดเบี้ยว ถาดหยกในมือประมุขมารสั่นสะท้าน ทว่าปราณสีหมึกยังคงห่อหุ้มชามซุปกระดูกมังกรไว้อย่างแน่นหนามิให้กระฉอกแม้แต่หยดเดียว ม่อซางรีดเร้นพลังก้าวพริบตา พุ่งทะยานเข้าประชิดแผ่นหลังบอบบางที่ริมหน้าต่างในเสี้ยวอึดใจ ฝ่ามือสากคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนขาวผ่อง หมายกระชากสตรีดื้อรั้นมิให้กระโจนหนีลงสู่อเวจีเบื้องล่าง!ทว่า... แรงดึงกลับทำให้ร่างระหงหมุนตัวกลับมาปะทะอกแกร่งอย่างง่ายดายหัวคิ้วเรียวสวยของไป๋เยว่ขมวดมุ่นเป็นปมแน่น ริมฝีปากอวบอิ่มขบเม้มเข้าหากัน ใบหน้างดงามล่มเมืองปราศจากแววตาเด็ดเดี่ยวของผู้ที่คิดจะหลบหนี มีเพียงความหงุดหงิดงอแงระดับสวรรค์พังทลาย นัยน์ตาหงส์หรี่มองบุรุษเบื้องหน้าอย่างเอาเรื่อง"ข้าหิวจนตาลายไปหมดแล้ว..." เสียงหวานแหบแห้งบ่นอุบอิบ จมูกรั้นฟุดฟิดสูดกลิ่นหอมหวนที่ลอยแตะจมูก "เมื่อครู่ข้ามองเห็นอีกาเกาะอยู่บนกิ่งไม้เหมันต์นอกหน้าต่าง... สายตาข้ากลับพร่ามัวเห็นมันกลายเป็นไก่ย่างทาซอสสีทองไปได้สวรรค์เถอะ!"รังสีมัจจุราชที่เตรียมฉีกท
last updateآخر تحديث : 2026-02-26
اقرأ المزيد

บทที่ 95 : จุดจบของมารผจญ

บานประตูไม้จันทน์แดงสลักลายมังกรปิดสนิทลงอย่างแผ่วเบาไร้สุ้มเสียง ถาดศิลาหยกในมือแกร่งว่างเปล่าปราศจากหยาดน้ำซุปกระดูกมังกร ทว่าสิ่งที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าภาชนะที่ถูกกวาดเรียบ คือรัศมีที่แผ่กำจายรอบเรือนร่างของประมุขมารผู้เหี้ยมโหดม่อซางก้าวเดินออกจากตำหนักในด้วยท่วงท่าเลื่อนลอย มุมปากหยักลึกยกโค้งค้างไว้เป็นรอยยิ้มวิปลาส รังสีสังหารสีหมึกที่เคยกดทับสามภพจนสั่นสะเทือน บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยกลิ่นอายละมุนละไมและประกายแสงสีทองสว่างไสวบรรเจิดจ้า บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความอิ่มเอมเบิกบานประดุจสุนัขตัวโตที่เพิ่งได้รับการลูบหัวชื่นชมจากเจ้านายเยี่ยอิงและเหล่าองครักษ์เงาที่ซ่อนตัวอยู่ตามมุมมืดถึงกับต้องยกมือขึ้นขยี้ตาแรงๆ ปราณมารในร่างแทบตีกลับเมื่อปะทะเข้ากับรังสีแห่งความสุขที่แผ่ซ่านออกมาจากมัจจุราชแห่งอเวจีทว่า... ความสุนทรีย์ระดับตำนานนี้กลับถูกบดขยี้แหลกลาญในเสี้ยวลมหายใจถัดมาเสียงฝีเท้าหนักๆ สลับกับเสียงกระดึงทองเหลืองกระทบกันดังก้องทำลายความเงียบสงบของลานหยกด้านหน้า ขุนนางเฒ่าผู้ปกครองหัวเมืองใต้ดึงดันฝ่าม่านค่ายกลป้องกันเข้ามา ใบหน้าเหี่ยวย่นเชิดสูงด้วยความหยิ่งยโสทระนง ขนาบข้างด้
last updateآخر تحديث : 2026-02-26
اقرأ المزيد

บทที่ 96 : การประท้วง

แสงอรุณสีชาดสาดส่องผ่านรอยแยกของเมฆหมอกทะมึน ทาบทับลงบนบานหน้าต่างฉลุลายของตำหนักในสุด ขับไล่ไอความหนาวเหน็บแห่งแดนมาร กลิ่นหอมฉุยของน้ำมันงาบริสุทธิ์และเนื้อปลาทอดกรอบเกรียมลอยอวลเตะจมูก ปลุกสติสัมปชัญญะของสตรีเกียจคร้านบนเตียงหยกเหมันต์หมื่นปีให้ตื่นจากการนิทราม่อซางประคองจานหยกขาวบรรจุ 'ปลาวิญญาณสวรรค์' สีทองอร่าม ปราศจากก้างแม้แต่ชิ้นเดียว นิ้วแกร่งขยับตะเกียบเงินคีบเนื้อปลาขาวอวบที่อัดแน่นด้วยปราณวิญญาณ จ่อถึงริมฝีปากอวบอิ่มอย่างทะนุถนอมไป๋เยว่อ้าปากงับชิ้นปลา เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเบิกบานใจ รสชาติหวานล้ำและกรุบกรอบแผ่ซ่านในโพรงปาก ความเกียจคร้านผสมผสานกับความอิ่มเอมสร้างบรรยากาศรอบเตียงหยกให้กลายเป็นสรวงสวรรค์ขนาดย่อม ม่อซางมองภาพนั้นด้วยนัยน์ตาสีอำพันที่ทอประกายอ่อนโยน ฝ่ามือหนายกขึ้นเช็ดคราบน้ำมันที่มุมปากให้ภรรยาอย่างเบามือทว่า... นอกเขตแดนสิบลี้ของตำหนักในสุด บรรยากาศกลับตึงเครียดและอุดอู้ไปด้วยกลิ่นสมุนไพรสมานแผลเหล่าผู้อาวุโสสภามารที่รอดพ้นจากแรงบดขยี้ของป้ายหยกดำ นั่งขัดสมาธิเรียงแถวหน้ากระดานอยู่บนลานกว้าง สภาพของแต่ละคนล้วนพันผ้าพันแผลสีขาวโพลนตั้งแต่คอจรดเท้า เลือดสีดำค
last updateآخر تحديث : 2026-02-26
اقرأ المزيد

บทที่ 97 : รางวัลแห่งความตาย

นัยน์ตาสีอำพันของม่อซางหรี่แคบลงจนเหลือเพียงขีดเรียวเล็ก ประมุขมารจดจ้องวัตถุประหลาดในฝ่ามือขาวผ่องของภรรยาด้วยแววตาเคลือบแคลง มันคือก้อนยาสีดำเมี่ยม ผิวสัมผัสขรุขระอัปลักษณ์ ไร้ซึ่งรัศมีปราณโอสถใดๆ ซ้ำยังส่งกลิ่นเหม็นเขียวจางๆ คล้ายคลึงกับมูลของแพะภูเขาที่ถูกทิ้งตากแดดจนแห้งกรังหากสิ่งนี้ตกอยู่ในมือผู้อื่น จอมมารคงตวัดดาบบั่นคอข้อหาบังอาจนำขยะมาสลอนหน้า ทว่าเมื่อมันอยู่บนฝ่ามือของอดีตบรรพชนจิ้งจอก สิ่งประดิษฐ์ชิ้นนี้ย่อมซุกซ่อนความนัยอันลึกล้ำ"สิ่งนี้คือโอสถพิษร้ายแรงอันใดงั้นรึ" สุรเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามอย่างระมัดระวังไป๋เยว่อ้าปากหาววอด น้ำตาหยดเล็กชื้นรื้นที่หางตา สตรีขี้เกียจทิ้งตัวลงนอนตะแคงหนุนหมอนขนจิ้งจอกหิมะอีกครั้ง แขนขวาเท้าศีรษะพลางอธิบายด้วยน้ำเสียงงัวเงียไร้ความใส่ใจ "พิษอันใดกัน... เมื่อหลายร้อยปีก่อน ข้าเบื่อหน่ายจนแทบขาดใจ จึงกวาดเอาเศษกากสมุนไพรเทพก้นเตาหลอมมานวดปั้นเล่นแก้รำคาญ นวดไปนวดมา... มันก็จับตัวเป็นก้อนเยี่ยงนี้แล"ประมุขมารชะงักงัน ริมฝีปากหยักลึกเม้มเข้าหากัน กากสมุนไพรที่ปั้นเล่นฆ่าเวลา..."เยี่ยอิง" ไป๋เยว่มิได้สนใจสีหน้าของสามี นิ้วเรียวตวัดโยนก้อนยาดำ
last updateآخر تحديث : 2026-02-26
اقرأ المزيد

บทที่ 98 : ปาฏิหาริย์

ความเงียบสงัดระดับสุสานหมื่นปีบดขยี้ลานกว้างหน้าท้องพระโรง กลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้งของกองโลหิตสีดำที่สาดกระเซ็นย้อมพื้นศิลา ลอยปะทะจมูกกองทัพมารนับหมื่นนาย หอกหลุดร่วงจากมือทหารยามหล่นกระทบพื้นดังกราว ทว่าไร้ซึ่งผู้ใดกล้าขยับเขยื้อน ทุกสายตาจดจ้องไปยังร่างไร้วิญญาณของผู้นำสภามารที่ทอดกายแน่นิ่งทว่า... ท่ามกลางบรรยากาศแห่งความตายที่หนาทึบจนแทบใช้มีดกรีดได้ ชั่วพริบตานั้นเอง นิ้วชี้ที่หงิกงอของชายชราพลันกระตุกขึ้นหนึ่งครั้ง!วาบ!ลำแสงสีทองอร่ามเจิดจ้าทะลวงผ่านรอยปริแยกบนผิวหนังเหี่ยวย่น แสงนั้นมิใช่ปราณมารสีทมิฬอันคุ้นเคย แต่เป็นประกายแห่งสัจธรรมอันบริสุทธิ์ผุดผ่อง มันสาดส่องแหวกม่านหมอกพิษแห่งแดนมาร บดบังรัศมีของดวงอาทิตย์สีชาดเบื้องบนจนมิดชิด!กลิ่นเหม็นคาวโลหิตที่เคยชวนสะอิดสะเอียนถูกกวาดล้างหายไปในชั่วอึดใจ แทนที่ด้วยกลิ่นหอมหวนรุนแรงของสมุนไพรระดับบรรพกาล อวลกลิ่นอายแห่งชีวิตและความบริสุทธิ์ที่เข้มข้นจนหยาดน้ำค้างกลางอากาศควบแน่นกลายเป็นหยดน้ำอมฤต ร่วงหล่นชโลมแผ่นดินอเวจีตูม!คลื่นพลังวัตรไร้รูประเบิดออกจากร่างที่เคารพกราบไหว้ ผู้อาวุโสใหญ่เบิกตาโพลง นัยน์ตาขุ่นมัวที่เคยฝ้าฟางบัดน
last updateآخر تحديث : 2026-02-26
اقرأ المزيد

บทที่ 99 : ประกาศิต

ความเงียบสงบหวนคืนสู่ตำหนักในสุดแห่งวังจันทราโลหิต เสียงสวดท่องคัมภีร์คุณธรรมอันน่ารำคาญมลายหายไปราวกับหมอกควัน กลิ่นหอมฉุยของปลาวิญญาณสวรรค์ทอดกรอบจางลง แทนที่ด้วยความหอมละมุนของกำยานโคลนโลหิตที่จุดทิ้งไว้มุมห้อง อุณหภูมิเย็นฉ่ำจากเตียงหยกเหมันต์หมื่นปีแผ่ซ่าน ขับกล่อมให้เรือนร่างบอบบางใต้ผ้าห่มขนสัตว์อสูรจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอันล้ำลึกไป๋เยว่พลิกตัวเข้าหาไออุ่นจากบุรุษข้างกาย ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอเป็นจังหวะเดียวกับการเต้นของหัวใจ สตรีผู้เกียจคร้านซุกซ่อนใบหน้างดงามล่มเมืองลงกับหมอนขนจิ้งจอกหิมะ ตัดขาดจากการรับรู้โลกภายนอกอย่างสิ้นเชิงม่อซางทอดมองภาพนั้นด้วยนัยน์ตาสีอำพันที่ทอประกายอ่อนโยน ฝ่ามือหนาลูบไล้เส้นผมสีหมึกอย่างทะนุถนอม ทว่าความผ่อนคลายนั้นดำรงอยู่ได้เพียงชั่วจิบชาครืด...คลื่นปราณมารนับสิบสายที่คุ้นเคยพุ่งทะยานฝ่ามวลอากาศ สัมผัสได้ชัดเจนว่ากำลังมุ่งหน้าตรงมายังเส้นเขตแดนสิบลี้ของตำหนักในอย่างรวดเร็ว!อุณหภูมิในห้องบรรทมดิ่งวูบลงสู่จุดเยือกแข็ง หยาดน้ำค้างกลางอากาศจับตัวเป็นผลึกน้ำแข็งร่วงกราว รังสีสังหารสีหมึกระเบิดทะลักออกจากจุดตันเถียนของจอมมาร ม่อซางผุดลุกขึ้นจากแท่นศิล
last updateآخر تحديث : 2026-02-26
اقرأ المزيد

บทที่ 100 : ผู้พิทักษ์นิทรา

บานประตูไม้จันทน์แดงของตำหนักในสุดถูกผลักออกเพียงรอยแยกแคบ พอให้ร่างชราภาพนับสิบแทรกตัวผ่านเข้ามาได้อย่างเงียบเชียบ เหล่าผู้อาวุโสสภามารผู้เคยหยิ่งยโส บัดนี้ทิ้งเกียรติยศและศักดิ์ศรีลงบ่อโคลน สองเข่าและฝ่ามือเสียดสีกับกระเบื้องศิลา คลานต้วมเตี้ยมฝ่ากลิ่นกำยานโคลนโลหิตเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าแท่นบรรทมอย่างสำรวมประดุจกำลังเข้าเฝ้าทวยเทพบนเตียงหยกวารีลอยฟ้าอันเป็นของวิเศษชิ้นใหม่ ก้อนผ้าห่มขนสัตว์อสูรขยับไหวเป็นจังหวะเชื่องช้า ไป๋เยว่นอนหนุนหมอนเมฆาเหมันต์ ใบหน้างดงามหลับพริ้มอย่างผาสุก ท่ามกลางความเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมหายใจเข้าออกอู้อี้ดังลอดออกมา"ครอก... ฟี้..."ผู้อาวุโสใหญ่กลั้นหายใจ นัยน์ตาขุ่นมัวเบิกกว้างจดจ้องก้อนดักแด้บนเตียงราวกับกำลังพินิจสัจธรรมสูงสุดของจักรวาล มือเหี่ยวย่นสั่นเทาขณะล้วงม้วนไม้ไผ่และพู่กันออกมาจดบันทึกอย่างเอาเป็นเอาตาย"สูดลมปราณสามจังหวะ... พ่นออกยาวหนึ่งจังหวะ..." เสียงแหบพร่ากระซิบแผ่วเบา น้ำตาคลอเบ้า "ช่างลึกล้ำ! สอดคล้องกับวิถีโคจรของดาราจักร! นี่ต้องเป็น 'เคล็ดวิชาปราณนิทราระดับเทพบรรพกาล' อย่างมิต้องสงสัย! หากข้าถอดรหัสเสียงกรนนี้ได้ ทะลวงสู่ชั้นเซ
last updateآخر تحديث : 2026-02-26
اقرأ المزيد

บทที่ 101 : ภัยคุกคาม

เสียงแตรเขาสัตว์ดังกึกก้องกังวานฉีกกระชากเมฆามงคลเหนือแดนสวรรค์ชั้นเก้า รัศมีสีทองสว่างไสวบาดตาแผ่พุ่งจากเกราะนักรบของกองทัพสวรรค์นับแสนนายที่ตั้งตระหง่านอยู่หน้าประตูหนานเทียนเหมิน หอกและดาบศักดิ์สิทธิ์สั่นระริกสะท้อนจิตสังหารอันบริสุทธิ์ เทพสงครามสิบทิศเบิกเนตรเพลิง อัดแน่นด้วยความอาฆาตหมายจะบดขยี้อเวจีให้แหลกเป็นผุยผง มหันตภัยครั้งใหญ่ที่สุดในรอบหมื่นปีกำลังตั้งเค้าทะยานลงสู่เบื้องล่าง!ตัดสลับลงมายังจุดศูนย์กลางของเป้าหมายการกวาดล้าง...ภายในห้องบรรทมชั้นในสุดแห่งวังจันทราโลหิต กลิ่นกำยานโคลนโลหิตลอยอวลบางเบา อุณหภูมิเย็นฉ่ำจากเตียงหยกวารีลอยฟ้าขับกล่อมสรรพสิ่งให้จมดิ่งสู่ความสงบ"ครอก... ฟี้..."เสียงกรนแผ่วเบาดังลอดจากก้อนผ้าห่มขนสัตว์อสูร ไป๋เยว่นอนหนุนหมอนเมฆาเหมันต์ ใบหน้าพริ้มเพราซุกซ่อนอยู่ใต้ความอบอุ่น ตัดขาดจากวิกฤตการณ์สามภพอย่างสิ้นเชิงมิติอากาศเบื้องหน้าแท่นบรรทมบิดเบี้ยว เยี่ยอิงปรากฏกายขึ้นอย่างไร้สุ้มเสียง องครักษ์เงาทรุดเข่าข้างหนึ่ง ยื่นม้วนรายงานลับสีเลือดที่ประทับตราด่วนที่สุดส่งให้ผู้เป็นนายเหนือหัว"เรียนท่านประมุข.
last updateآخر تحديث : 2026-02-26
اقرأ المزيد
السابق
1
...
89101112
...
41
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status