รัศมีสุริยันสีชาดที่เคยสาดส่องความโอ่อ่าของสำนักศึกษาแดนมาร พลันถูกกลืนกินด้วยระลอกคลื่นเมฆาทมิฬที่ม้วนตัวบดบังห้วงเวหาความเงียบสงบยามสายถูกฉีกกระชากด้วยสรรพเสียงคำรามกึกก้องของเดรัจฉานนับร้อยชีวิต พายุหมุนลูกใหญ่ก่อตัวขึ้นเหนือลานกว้างหน้าหอหลอมรากวิญญาณ รังสีอำมหิตและกลิ่นอายกดดันระดับขุนนางผู้ทรงอำนาจ แผ่ซ่านทะลวงฝ่าม่านอาคมของสถานศึกษาจนเกิดเสียงลั่นเปรี๊ยะประหนึ่งกระจกที่กำลังจะแตกสลายพรึ่บ... พรึ่บ... โครม!ขบวนสัตว์อสูรบินได้ระดับตำนาน ทั้งพยัคฆ์เวหาเกล็ดนิล วิหคอัสนีบาต และมังกรปฐพีไร้ปีก ต่างพุ่งหลาวร่อนลงจอดบนลานหินอ่อนอย่างอุกอาจและป่าเถื่อน กรงเล็บแหลมคมจิกทึ้งพื้นกระเบื้องจนแตกร้าว กองทัพองครักษ์ส่วนตัวนับพันนายในชุดเกราะหนักสีเลือด กระโดดลงจากหลังสัตว์พาหนะ ยืนเรียงหน้ากระดานตั้งค่ายกลปิดล้อมทางออกทุกเส้นทางอย่างแน่นหนาบุรุษผู้ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าขบวนทัพ คือเสนาบดีมารฝ่ายซ้าย ผู้กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของราชสำนักอเวจี อาภรณ์ไหมทองคำขลิบดำสะบัดพลิ้วตามแรงลมพายุ ใบหน้าที่ประดับด้วยเขามารโค้งยาวคู่ใหญ่ บิดเบี้ยวด้วยความโกรธาเกรี้ยวกราด นัยน์ตาสีเหลืองสาดประกายฆ่าฟันระดับ
آخر تحديث : 2026-02-27 اقرأ المزيد