جميع فصول : الفصل -الفصل 190

403 فصول

บทที่ 183 : ใบหน้าดุจสุกรต้มซีอิ๊ว

รัศมีสุริยันสีชาดที่เคยสาดส่องความโอ่อ่าของสำนักศึกษาแดนมาร พลันถูกกลืนกินด้วยระลอกคลื่นเมฆาทมิฬที่ม้วนตัวบดบังห้วงเวหาความเงียบสงบยามสายถูกฉีกกระชากด้วยสรรพเสียงคำรามกึกก้องของเดรัจฉานนับร้อยชีวิต พายุหมุนลูกใหญ่ก่อตัวขึ้นเหนือลานกว้างหน้าหอหลอมรากวิญญาณ รังสีอำมหิตและกลิ่นอายกดดันระดับขุนนางผู้ทรงอำนาจ แผ่ซ่านทะลวงฝ่าม่านอาคมของสถานศึกษาจนเกิดเสียงลั่นเปรี๊ยะประหนึ่งกระจกที่กำลังจะแตกสลายพรึ่บ... พรึ่บ... โครม!ขบวนสัตว์อสูรบินได้ระดับตำนาน ทั้งพยัคฆ์เวหาเกล็ดนิล วิหคอัสนีบาต และมังกรปฐพีไร้ปีก ต่างพุ่งหลาวร่อนลงจอดบนลานหินอ่อนอย่างอุกอาจและป่าเถื่อน กรงเล็บแหลมคมจิกทึ้งพื้นกระเบื้องจนแตกร้าว กองทัพองครักษ์ส่วนตัวนับพันนายในชุดเกราะหนักสีเลือด กระโดดลงจากหลังสัตว์พาหนะ ยืนเรียงหน้ากระดานตั้งค่ายกลปิดล้อมทางออกทุกเส้นทางอย่างแน่นหนาบุรุษผู้ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าขบวนทัพ คือเสนาบดีมารฝ่ายซ้าย ผู้กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของราชสำนักอเวจี อาภรณ์ไหมทองคำขลิบดำสะบัดพลิ้วตามแรงลมพายุ ใบหน้าที่ประดับด้วยเขามารโค้งยาวคู่ใหญ่ บิดเบี้ยวด้วยความโกรธาเกรี้ยวกราด นัยน์ตาสีเหลืองสาดประกายฆ่าฟันระดับ
last updateآخر تحديث : 2026-02-27
اقرأ المزيد

บทที่ 184 : ความหวาดกลัวของปราชญ์มาร

ฝ่ามือหยาบกร้านประดุจคีมเหล็กสกัดแห่งปรโลกของเสนาบดีมารฝ่ายซ้าย บีบรัดรอบลำคอเหี่ยวย่นของอาจารย์ใหญ่เขาแพะแน่นขึ้นจนได้ยินเสียงกระดูกลั่นกรอบแกรบ ร่างชราภาพของปราชญ์มารสูงสุดแห่งสถานศึกษา ถูกยกชูขึ้นเหนือพื้นกระเบื้องหยกขาว สองขาสั่นเทาเตะถีบขวนขวายหาที่เกาะเกี่ยวกลางอากาศธาตุอย่างทุรนทุราย มวลอากาศภายในหอหลอมรากวิญญาณถูกบีบอัดจนหนักอึ้งดุจขุนเขาบรรพกาลถล่มทับดวงตาของอาจารย์ใหญ่เริ่มพร่ามัว ทว่าในห้วงความคิดกลับฉายชัดถึงภาพของบุรุษหนุ่มชุดดำผู้แผ่รังสีมฤตยูเยือกเย็น ซึ่งเป็นผู้นำก้อนแป้งทั้งสามมาส่งเมื่อเช้านี้ เพียงแค่บุรุษลึกลับผู้นั้นปรายตามอง เขาก็รู้สึกเหมือนวิญญาณถูกฉีกกระชากเป็นหมื่นชิ้น อำนาจระดับนั้นหาใช่สิ่งที่เสนาบดีโง่เขลาตรงหน้าจะเทียบเคียงได้แม้แต่ปลายเล็บกลิ่นคาวโลหิตของทายาทขุนนางที่นอนเกลื่อนกลาด ยิ่งทวีความคลุ้มคลั่งให้แก่มหาอำมาตย์ เมื่อทอดสายตามองบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนอย่างหลงอ้าว ที่บัดนี้นอนน้ำลายฟูมปาก ใบหน้าบวมปูดดุจหัวสุกรต้มซีอิ๊ว กระดูกซี่โครงหักสะบั้นจนต้องร้องโอดครวญอย่างน่าสมเพช สติสัมปชัญญะของคนเป็นพ่อก็ขาดสะบั้นลงอย่างไม่อาจกอบกู้"ส่งตัวไอ้ฆาตกรฟันน้ำ
last updateآخر تحديث : 2026-02-27
اقرأ المزيد

บทที่ 185 : ความสมเพชของวิหคเทพ

โครม!บานประตูศิลาแกร่งแห่งห้องพักรับรองชั้นใน ถูกตวัดถีบทำลายจนแตกกระจายเป็นเศษซาก ทหารมารเดนตายนับร้อยนายในชุดเกราะเกล็ดโลหิต พุ่งทะลวงกรูกันเข้ามาภายในโถงกว้างอย่างบ้าคลั่ง ศัสตราวาววับอาบยาพิษนับร้อยเล่มชี้ตระหง่าน กลิ่นคาวเลือดและรังสีสังหารระดับล้างสมรภูมิคละคลุ้งตลบอบอวล หมายมั่นจะบดขยี้ทารกสลัมที่บังอาจทำร้ายทายาทขุนนางให้แหลกเป็นผุยผงทว่าจังหวะฝีเท้าอันดุดันของกองทัพมฤตยู พลันสะดุดกึกราวกับถูกแช่แข็งด้วยมนตร์สะกดภาพทัศนียภาพที่สะท้อนเข้าสู่จอประสาทตาของเหล่าทหารหาญ หาใช่ภาพทารกน้อยสั่นเทาหวาดกลัว ร้องไห้กระจอแงหาบิดามารดา หรือพยายามคลานหนีตายแต่อย่างใดณ มุมห้องอันเงียบสงบ บนพรมขนสัตว์อสูรระดับสูงที่นุ่มฟูดุจเมฆา ทัศนียภาพอันแสนวิปลาสและขัดแย้งต่อสัจธรรมแห่งการนองเลือดกำลังดำเนินอยู่อย่างหน้าไม่อายต้าเป่า เอ้อร์เป่า และเสี่ยวเป่า ก้อนแป้งแฝดสามในชุดเอี๊ยมสีแดงสด กำลังนั่งล้อมวงขัดสมาธิกันประหนึ่งกำลังปรึกษาหารือยุทธศาสตร์ล้างจักรวาล ทว่าในมือเล็กป้อมอวบอ้วนเป็นปล้องๆ กลับชูขวดน้ำนมวิญญาณขึ้นอุดปาก ดูดจ๊วบๆ เสียงดังสนั่นอย่างเมามัน หยาดน้ำนมสีขาวบริสุทธิ์ไหลย้อยเปื้อนมุมปาก
last updateآخر تحديث : 2026-02-27
اقرأ المزيد

บทที่ 186 : เกี้ยวหยกเหมันต์เก้ามังกร

ย้อนกลับไปครึ่งชั่วยามก่อนหน้านี้ ณ บริเวณลานกว้างหน้าตำหนักในสุดแห่งวังจันทราโลหิตบรรยากาศที่ควรจะอบอวลไปด้วยรังสีฆ่าฟันและกลิ่นคาวเลือดจากการเตรียมทัพไปล้างบางสำนักศึกษา กลับถูกบิดเบือนจนกลายเป็นมหกรรมแสดงความมั่งคั่งอันแสนวิปลาสเมื่อราชสาส์นเพลิงสื่อสารถูกแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าธุลี มัจจุราชแห่งแดนอเวจีผู้คลั่งรักภรรยาจนสติสัมปชัญญะหลุดลอย ก็ตระหนักแจ้งแก่ใจว่า การให้สตรีมีครรภ์แฝดแปดเดือนต้องออกแรงก้าวเดินด้วยฝ่าเท้าของนางเอง เพื่อเดินทางไปประหัตประหารศัตรูนั้น ช่างเป็นความผิดบาปที่สิบทิศไม่อาจให้อภัย"เบิกเกี้ยวหยกเหมันต์เก้ามังกรออกมาเดี๋ยวนี้!"สุรเสียงกัมปนาทดุจฟ้าฟาดสั่งการทะลวงมิติเพียงชั่วกะพริบตา ละอองแสงสีฟ้าครามก็ระเบิดปะทุขึ้นกลางลานหินอ่อน พาหนะระดับมหาปฐมมารที่ถูกผนึกไว้ในคลังสมบัติบรรพกาล ปรากฏโฉมสะกดทุกสายตา ตัวเกี้ยวขนาดมหึมาถูกแกะสลักขึ้นจากหยกเหมันต์หมื่นปีก้อนเดียวอย่างไร้รอยต่อ แผ่ไอหมอกสีขาวบริสุทธิ์ที่ช่วยปรับอุณหภูมิให้เย็นสบายประดุจสรวงสวรรค์ตลอดกาล หลังคาเกี้ยวประดับด้วยไข่มุกราตรีขนาดเท่ากำปั้นนับร้อยเม็ด สาดแสงสว่างนวลตาต้านทานความมืดมิดของแดนปรโลกและสิ
last updateآخر تحديث : 2026-02-27
اقرأ المزيد

บทที่ 187 : การรอคอยที่ไร้จุดจบ

มหานครแห่งอเวจีต้องจารึกภาพเหตุการณ์อันแสนวิปลาสนี้ลงในหน้าประวัติศาสตร์ขบวนทัพมฤตยูนับหมื่นนายที่แผ่รังสีอำมหิตระดับล้างสามภพ พร้อมด้วยเกี้ยวหยกเหมันต์เก้ามังกร พาหนะระดับปฐมกาลที่ควรจะพุ่งทะยานแหวกมิติด้วยความเร็วเหนือแสง บัดนี้กลับกำลังเคลื่อนตัวคืบคลานไปตามถนนสายหลักของตลาดสดทิศตะวันออก ด้วยความเร็วที่เชื่องช้ายิ่งกว่าหอยทากจำศีลมังกรเงาทมิฬทั้งเก้าตนต้องฝืนสัญชาตญาณเดรัจฉาน กางปีกประคองตัวลอยเลียดพื้นดินอย่างระมัดระวังขั้นสูงสุด กองทัพขุนพลมารเกราะเหล็กต้องเดินด้วยปลายเท้า ย่องเบาประดุจโจรขโมยวิญญาณ เพื่อต้านทานมิให้เกิดแรงสั่นสะเทือนแม้แต่เสี้ยวธุลี เล็ดลอดเข้าไปรบกวนสตรีครรภ์แก่ผู้นอนเอนกายอยู่บนพรมขนจิ้งจอกสวรรค์และเป้าหมายแห่งการเคลื่อนทัพอันแสนยิ่งใหญ่นี้ หาใช่สมรภูมิรบ ทว่าคือร้านเพิงหมาแหงนริมทางเดิน ที่มีกระทะทองแดงใบเก่ากำลังต้มน้ำมันเดือดพล่านกลิ่นหอมหวนของเต้าหู้ทอดวิญญาณคลุกเคล้าผงชาดปรโลก ลอยตลบอบอวลเตะจมูก ขบวนเสด็จระดับจักรวาลหยุดชะงักกึกเบื้องหน้าร้านขายของกินเล่น พ่อค้าชราเผ่าอสูรหมูถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น เมื่อเห็นกองทัพมารนับหมื่นมายืนล้อมร้านเพื่อ
last updateآخر تحديث : 2026-02-27
اقرأ المزيد

บทที่ 188 : วาจาเชือดเฉือนของวิหคเทพ

มวลอากาศภายในหอหลอมรากวิญญาณเดือดพล่านประดุจน้ำในกระทะทองแดงขุมนรกหยาดเหงื่อเย็นเยียบไหลซึมผ่านไรผมของเหล่าองครักษ์เกราะโลหิต ทวนและง้าวที่ตั้งตระหง่านเริ่มสั่นไหวจากการเกร็งกล้ามเนื้อรอคอยศัตรูที่ไร้ซึ่งวี่แววจะปรากฏกาย กลิ่นคาวเลือดผสมผสานกับกลิ่นปัสสาวะของทายาทขุนนางที่นอนสลบไสล ยิ่งกระตุ้นรังสีสังหารของชนชั้นสูงให้พุ่งทะยานทะลุขีดจำกัด"ไอ้พวกสวะชั้นต่ำ ไร้หัวนอนปลายเท้า!"เสนาบดีมารฝ่ายซ้ายแผดเสียงคำรามก้อง สันกรามบดขบเข้าหากันจนเกิดเสียงลั่นกรอบแกรบ นัยน์ตาสีเหลืองขุ่นสาดประกายอาฆาตมาดร้าย "พวกมันก่อกรรมทำเข็ญ ทิ้งให้สายเลือดสวะของตนเองเผชิญหน้ากับความตาย ส่วนตัวบิดามารดากลับขี้ขลาดตาขาว หวาดกลัวบารมีแห่งขุนนางจนทิ้งลูกหลบหนีหางจุกตูด!"บรรดาฮูหยินผู้สูงศักดิ์ที่กำลังโอบกอดบุตรชายซึ่งมีสภาพใบหน้าบวมปูดดุจหัวสุกรต้มซีอิ๊ว ต่างพากันกรีดร้องสมทบด้วยความเคียดแค้น เครื่องประดับหยกบนศีรษะสั่นสะเทือนตามแรงอารมณ์"ถูกต้อง! ครอบครัวเดนมนุษย์เยี่ยงนี้ สมควรถูกสับเป็นหมื่นๆ ชิ้น!" สตรีชุดไหมสีม่วงเข้มชี้ปลายนิ้วที่สวมปลอกเล็บทองคำไปยังทิศทางของห้องพักชั้นใน "ในเมื่อพ่อแม่มันทิ้งสายเลือดเพ
last updateآخر تحديث : 2026-02-27
اقرأ المزيد

บทที่ 189 : ฟางเส้นสุดท้าย

คลื่นปราณกระบี่สีดำทมิฬที่พุ่งทะยานแหวกมวลอากาศ พังทลายชั้นหนังสือไม้จันทน์หอมจนแหลกละเอียดเป็นผุยผง ทว่าเป้าหมายอย่างวิหคเทพหน้าขนกลับอาศัยความเร็วระดับแสง เบี่ยงสรีระอวบอ้วนหลบหลีกคมศัสตราได้อย่างฉิวเฉียดชิงล่วนกระพือปีกบินโฉบขึ้นไปเกาะบนขื่อหลังคา พลางแลบลิ้นปลิ้นตาเยาะเย้ยโทสะที่เดือดพล่านของศัตรูความล้มเหลวในการสังหารนกแก้ว ยิ่งสาดน้ำมันราดรดกองเพลิงในอกของมหาอำมาตย์แห่งแดนอเวจี เสนาบดีมารฝ่ายซ้ายสูญเสียสติสัมปชัญญะอย่างสมบูรณ์แบบ นัยน์ตาสีเหลืองขุ่นเหลือกถลนจนเห็นเส้นเลือดฝอยปริแตก ร่างกายกำยำสั่นสะท้านด้วยความเคียดแค้นระดับพลิกฟ้าคว่ำดิน ปลายกระบี่หยกทมิฬที่อาบโลหิตถูกตวัดชี้ตรงไปยังอาณาเขตของพรมขนสัตว์อสูร สถานที่ซึ่งอันธพาลฟันน้ำนมกำลังนั่งล้อมวงกันอยู่"บุกเข้าไป! ถอนขนไอ้เดรัจฉานปากเปราะนั่นให้เกลี้ยงเกลาทุกเส้น! แล้วกระชากร่างไอ้ทารกขอทานทั้งสามคนออกมาเดี๋ยวนี้!" สุรเสียงแหบพร่าแผดก้องกัมปนาท สั่งการกองทัพเดนตายด้วยความวิปลาส "ตัดแขนตัดขาพวกมันทีละข้าง! เลาะกระดูกให้มันลิ้มรสความทรมานอย่างช้าที่สุด! ข้าจะบดยาพิษกรอกปากรั้งลมหายใจพวกมันไว้ รอให้บิดามารดาสวะของพวกมันโผล่หั
last updateآخر تحديث : 2026-02-27
اقرأ المزيد

บทที่ 190 : เกี้ยวเมฆาข่มวิญญาณ

ครืน...พายุเหมันต์ที่แฝงด้วยรังสีมฤตยูมืดมิด พัดกระหน่ำทะลวงฝ่าเศษซากบานประตูศิลาอัคคีทมิฬที่หลงเหลืออยู่จนแหลกละเอียดกลายเป็นเพียงผุยผงธุลี เกล็ดน้ำแข็งสีเลือดปลิวว่อนม้วนตัวเป็นพายุเกลียว กวาดล้างกลิ่นคาวโลหิตและกลิ่นปัสสาวะภายในหอหลอมรากวิญญาณจนสูญสิ้น สับเปลี่ยนเป็นความหนาวเหน็บระดับแช่แข็งวิญญาณที่อัดกระแทกเข้าสู่โสตประสาทของทุกชีวิตจังหวะฝีเท้าของทหารมารเดนตายนับร้อยนายที่กำลังพุ่งทะยานเข้าหาพรมขนสัตว์ ถูกสายลมกรรโชกแรงแช่แข็งจนชะงักกึกค้างเติ่งอยู่กลางอากาศธาตุเสนาบดีมารฝ่ายซ้าย รวมไปถึงเหล่าขุนนางชั้นสูงและบรรดาฮูหยินที่กำลังโอบกอดบุตรหลาน ต่างสะดุ้งสุดตัว รูม่านตาหดเกร็ง หันขวับตวัดสายตาไปมองยังทิศทางของซุ้มประตูที่เปิดกว้างอย่างพร้อมเพรียงประดุจนัดหมายสิ่งที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นท่ามกลางม่านหมอกเหมันต์ หาใช่กองทัพกบฏ หรือยมทูตจากขุมนรก ทว่ามันคือเกี้ยวหยกเหมันต์เก้ามังกร พาหนะระดับมหาปฐมมารที่สาบสูญไปจากหน้าประวัติศาสตร์อเวจีมานับหมื่นปีกรรจ์...มังกรเงาทมิฬขนาดยักษ์ทั้งเก้าตน ค่อยๆ ย่างกรายฝ่ามวลอากาศเข้ามาอย่างเชื่องช้า เกล็ดสีหมึกสะท้อนประกายแสงเย็นเยียบ สรรพเสียงคำรามทุ้ม
last updateآخر تحديث : 2026-02-27
اقرأ المزيد

บทที่ 191 : สายตาของมดปลวก

ม่านไข่มุกราตรีที่ร้อยเรียงจากสมบัติก้นมหาสมุทรปรโลก ถูกเลิกขึ้นอย่างแช่มช้าด้วยฝ่ามือหนาของบุรุษรูปงาม ไอหมอกสีขาวบริสุทธิ์จากหยกเหมันต์หมื่นปีไหลรินลงมากระทบพื้นกระเบื้องศิลา ประดุจเมฆาจากสรวงสวรรค์ที่ร่วงหล่นสู่ขุมนรกท่ามกลางสายตานับพันคู่ของกองทัพขุนนางที่จ้องเขม็งจนแทบถลนออกจากเบ้า ปลายเท้าที่สวมรองเท้าปักลายวิหคเพลิงค่อยๆ ก้าวพ้นขอบประตูเกี้ยวออกมา อดีตบรรพชนจิ้งจอกในชุดคลุมไหมสวรรค์สีแดงฉาน ย้ายสรีระที่อุ้ยอ้ายและหนักอึ้งจากการอุ้มครรภ์แฝดแปดเดือน ก้าวลงจากพาหนะระดับมหาปฐมมารด้วยท่วงท่าที่เชื่องช้ายิ่งกว่าสายน้ำแข็งในฤดูเหมันต์ข้างกายของสตรีผู้รักความเกียจคร้าน คือบุรุษร่างสูงตระหง่านในชุดไหมเรียบหรู มัจจุราชแห่งแดนอเวจีสลัดคราบจอมมารผู้กระหายเลือด สวมบทบาทสามีผู้แสนดีอย่างเต็มที่ สองท่อนแขนแกร่งคอยประคับประคองโอบรัดบั้นเอวและจับจูงมือเรียวขาวผ่องของภรรยา ทะนุถนอมทุกย่างก้าวการเคลื่อนไหว ประดุจกำลังพยุงแจกันแก้วผลึกวิญญาณที่เปราะบางที่สุดในสิบทิศเพื่อมิให้กลิ่นอายแห่งการเข่นฆ่าไปรบกวนอารมณ์สุนทรีย์หลังมื้ออาหารของฮูหยิน ม่อซางได้กางม่านเวทสุญตาดับสูญห่อหุ้มเรือนร่างของตนเองแ
last updateآخر تحديث : 2026-02-27
اقرأ المزيد

บทที่ 192 : การเมินเฉยระดับบรรพกาล

สรรพเสียงด่าทอสาปแช่งที่เคยดังกังวานก้องลานกว้าง พลันถูกแช่แข็งจนขาดห้วงหายไปในลำคอบรรดาฮูหยินผู้สูงศักดิ์และขุนนางใหญ่แห่งราชสำนักอเวจี ต่างเบิกตาถลนอ้าปากค้างเติ่ง คำเปรียบเปรยอันแสนเหยียดหยามที่หาว่าพวกตนเป็นเพียงสัตว์ปีกส่งเสียงกระต๊ากๆ อัดกระแทกเข้าแสกหน้าจนสติสัมปชัญญะพังทลาย ทว่าก่อนที่โทสะของชนชั้นสูงจะปะทุคลั่งกลายเป็นพายุโลหิต สตรีครรภ์แก่ในชุดคลุมไหมสวรรค์สีแดงฉานก็เริ่มเคลื่อนไหวอดีตบรรพชนจิ้งจอกปรายตาหงส์ตัดขาดความสนใจจากมดปลวกเบื้องหน้าโดยสมบูรณ์แบบ ปลายเท้าที่สวมรองเท้าปักลายวิหคเพลิงก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเนิบนาบ ท่วงท่าการเยื้องย่างนั้นเชื่องช้า อุ้ยอ้าย และเต็มไปด้วยความเกียจคร้านระดับบรรลุธรรม ประดุจสตรีที่กำลังเดินทอดน่องชมสวนบุปผาหลังมื้ออาหารทว่าภายใต้ความเชื่องช้าอันแสนเกียจคร้านนั้น กลับซุกซ่อนอำนาจเผด็จการที่ฝืนกฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติตึก... ตึก...ทุกย่างก้าวที่ฝ่าเท้าของสตรีปลาเค็มสัมผัสพื้นกระเบื้องหยกขาว มวลอากาศธาตุรอบบริเวณพลันบิดเบี้ยวและยุบตัวลง แรงกดดันที่ไร้รูปไร้สี ไร้ซึ่งกลิ่นอายปราณเวท ทว่ากลับหนักอึ้งดุจขุนเขาบรรพกาลถล่มทับ แผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง
last updateآخر تحديث : 2026-02-27
اقرأ المزيد
السابق
1
...
1718192021
...
41
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status