جميع فصول : الفصل -الفصل 260

แสงสุริยันยามเที่ยงวันแผดเผามวลอากาศธาตุเหนือมหานครคนป่วยจนสั่นสะเทือนระยิบระยับ ลานกว้างเบื้องหน้าประตูด่านศิลาทมิฬแห่งอเวจี บัดนี้ถูกปรับเปลี่ยนทัศนียภาพให้กลายเป็นสมรภูมิประลองโอสถสะท้านภพขนาดยักษ์อาณาเขตประลองถูกแบ่งแยกออกเป็นสองฝั่งอย่างชัดเจน ท่ามกลางสายตานับแสนคู่ของบรรดามหาเศรษฐี เจ้าสำนัก และเทพเซียนที่ยอมทุ่มเทจ่ายส่วยเมล็ดทานตะวันให้แก่วิหคสวรรค์ผู้คุมกฎ เพียงเพื่อแลกกับทำเลทองในการรับชมฉากงิ้วโรงใหญ่แห่งสหัสวรรษ รังสีแห่งความคาดหวังเดือดพล่านปะทุขึ้นประดุจภูเขาไฟใต้มหาสมุทรทางฝั่งทิศตะวันออก ขบวนของสำนักโอสถแห่งเก้าสวรรค์ ย่างกรายเข้าสู่ลานกระเบื้องหยกประดุจกองทัพทวยเทพจุติปรมาจารย์เฒ่านับร้อยชีวิตพร้อมใจกันสวมชุดคลุมไหมสวรรค์สีขาวบริสุทธิ์ที่ปราศจากรอยยับย่น บนหน้าอกปักลวดลายดิ้นทองคำรูปเตาหลอมเก้าแฉกส่องประกายระยิบระยับบาดตา ท่วงท่าการเดินเชิดหน้าชูตา องอาจผ่าเผยและหยิ่งยโสทะลุสิบทิศ หนวดเคราสีดอกเลาลากยาวสะบัดพริ้วตามสายลมกรดแห่งอเวจีณ กึ่งกลางขบวนประท้วงความต้มตุ๋น สิ่งที่ถูกหามเข้ามาตั้งตระหง่านคือเตาหลอมมังกรทองคำขนาดยักษ์ รัศมีศักดิ์สิทธิ์และเปลวเพลิงเทวะสีชาดที

ความร้อนระอุจากเพลิงสวรรค์หลากสี แผดเผามวลอากาศธาตุเหนือลานประลองจนบิดเบี้ยว ภายในเตาหลอมมังกรทองคำขนาดยักษ์ สมุนไพรบรรพกาลนับหมื่นชนิดกำลังถูกเคี่ยวกรำด้วยปราณเทวะอันแสนบริสุทธิ์ เจ้าสำนักโอสถเฒ่าและบรรดาลูกศิษย์เอกแห่งเก้าสวรรค์ นั่งขัดสมาธิล้อมวง เดินลมปราณจนหน้าดำคร่ำเครียด เส้นเลือดบนขมับปูดโปนเต้นตุบๆ ประดุจรากไม้ที่พยายามหยั่งลึกลงในศิลาบรรดาหญ้าวิญญาณเพลิงและโสมเก้าสุริยันที่ถูกโยนลงไปส่งเสียงปะทุ แผ่รังสีความร้อนสะท้อนกลับมายังใบหน้าของพวกมัน ทว่าด้วยศักดิ์ศรีแห่งยอดปรมาจารย์ ชายชราเหล่านี้จำต้องปั้นหน้าขรึม ฝืนทนต่อความเจ็บปวดราวกับว่านี่คือการบำเพ็ญตบะอันสูงส่งการสกัดแก่นแท้ของโอสถระดับตำนาน เรียกร้องสมาธิขั้นสูงสุดที่ฝืนขีดจำกัดแห่งสังขาร แสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องผสานกับไอร้อนจากเตาหลอม รีดเค้นหยาดเหงื่อกาฬให้ผุดพรายทะลักทลายออกจากรูขุมขนของผู้ฝึกบำเพ็ญ หยดน้ำเค็มปร่าไหลย้อยผ่านร่องรอยเหี่ยวย่นบนใบหน้า พลัดตกเข้าสู่ดวงตาที่เบิกโพลงจนแสบพร่าและแดงก่ำทว่าปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย กลับมิอาจแม้แต่จะขยับปลายนิ้วหรือยกท่อนแขนขึ้นปาดเหงื่อ หากค่ายกลลมปราณขาดห้วงเพียงเสี้ยวลมห

กลิ่นอายความกดดันเหนือมหานครคนป่วย ทวีความหนักอึ้งและกดทับลงมาประดุจขุนเขาจักรวาลทาบทับณ ลานประลองฝั่งทิศตะวันออก ปรากฏการณ์วิปลาสแห่งกฎเกณฑ์ฟ้าดินกำลังอุบัติขึ้น เตาหลอมมังกรทองคำขนาดยักษ์สั่นสะเทือนเลื่อนลั่นดังกัมปนาทเปลวเพลิงเทวะที่เคยลุกโชนบ้าคลั่ง บัดนี้ถูกดูดกลืนกลับเข้าไปในตัวเตาจนหมดสิ้น ทิ้งไว้เพียงสรรพเสียงคำรามของมังกรมายาที่ดังกึกก้องทะลวงโสตประสาทครืนนน! ซู่มมม!ในเสี้ยวอึดใจนั้นเอง ปากเตาหลอมที่ปิดสนิทพลันระเบิดลำแสงสีรุ้งแปดแฉกพุ่งทะยานแหวกม่านหมอกมฤตยูแห่งอเวจี ทะลวงฝ่าชั้นบรรยากาศขึ้นไปเสียดสีกับหมู่เมฆาเบื้องบนกลิ่นอายความศักดิ์สิทธิ์ที่บริสุทธิ์และเข้มข้นทะลุขีดจำกัด แผ่ซ่านครอบคลุมทุกตารางนิ้วของประตูด่านศิลาทมิฬ กลิ่นหอมระรื่นของสมุนไพรบรรพกาลทรงอานุภาพเสียจนทำให้ดอกบัวหินที่เหี่ยวเฉาอยู่ริมกำแพงวัง พลันผลิดอกเบ่งบานรับแสงอรุณอย่างปาฏิหาริย์"สะ... สวรรค์มีตา! รัศมีแปดแฉก! กลิ่นอายชุบชีวิต!"บรรดามหาบุรุษ จักรพรรดิ และเจ้าสำนักที่เบียดเสียดกันอยู่รอบลานประลอง ต่างเบิกตาถลนกว้างจนขอบตาแทบฉีกขาด วิญญาณนับแสนดวงสั่นสะท้านด้วยความเลื่อมใสศรัทธาขั้นสูงสุด สรรพเสีย

สรรพเสียงคำรามของมังกรทองคำดำที่พุ่งทะยานออกจากหม้อทองเหลือง ดังกัมปนาทฉีกกระชากโสตประสาทของผู้กุมชะตาสามภพปรากฏการณ์ฝืนสัจธรรมและบดขยี้กฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติ อุบัติขึ้นท่ามกลางลานประลองโอสถสะท้านภพ น้ำซุปเครื่องเทศเผ็ดชาสีแดงฉานที่เคยเดือดพล่าน อัดแน่นไปด้วยคราบน้ำมันหมูเยิ้มๆ และกากเครื่องเทศ พลันระเหยเหือดแห้งกลายเป็นไอวิญญาณบริสุทธิ์ในเสี้ยวพริบตาตูมมม!แสงสีทองอร่ามที่สว่างเจิดจ้ายิ่งกว่าดวงตะวันนับพันดวงประกอบรวมกัน ระเบิดทะลักทลายออกจากก้นหม้อไฟทองเหลืองแบ่งครึ่ง เสาแสงมฤตยูนี้อัดแน่นไปด้วยปราณโอสถระดับอนันตกาล พุ่งทะยานขึ้นกวาดล้างมวลอากาศธาตุจนสั่นสะเทือนบิดเบี้ยว รัศมีอำนาจของมันดุดัน กราดเกรี้ยว และหิวกระหาย ประดุจสัตว์เทวะที่ถูกปลดปล่อยจากการจองจำนับล้านปีคลื่นแสงสีทองแผ่ขยายอาณาเขตออกไปอย่างบ้าคลั่ง พุ่งเข้าบดขยี้และกลืนกินรัศมีสีรุ้งแปดแฉกจากเตาหลอมมังกรทองคำของฝั่งสำนักโอสถ ภาพมายาของวิหคสวรรค์และกิเลนทองคำที่เพิ่งโบยบินอวดโฉมอย่างสง่างามเมื่อครู่ พลันกรีดร้องโหยหวนด้วยความหวาดผวาสุดขีดวิญญาณ พวกมันพยายามกระพือปีกหลบหนี ทว่ากลับถูกแรงดึงดูดจากแสงมฤตยูของหม้อไฟทองเหลืองก

"เพียะ!"สรรพเสียงฝ่ามืออรหันต์ฟาดกระแทกมวลอากาศธาตุ ดังกัมปนาทสะเทือนลานประลอง มัจจุราชแห่งแดนอเวจีตวัดหลังมือ ฟาดเปรี้ยงเข้าใส่กะโหลกจิ๋วของยาลูกกลอนสีทองคำอย่างปราศจากความปรานีเดรัจฉานโอสถที่เพิ่งจะงอกเขี้ยวฝังจมูกกรรมการอาวุโส พลันส่งเสียงร้องอี๋งอย่างน่าเวทนา มันกระเด็นหลุดออกจากใบหน้าเปื้อนเลือด หมุนควงสว่านกลับมาตรึงนิ่งอยู่กลางเวหา สภาพวิปลาสเมื่อครู่ถูกบีบอัด บังคับให้หดตัวกลับกลายเป็นเม็ดยาสีทองอร่ามกลมเกลี้ยงประดุจเดิมอย่างเชื่องเชื่อ"กินมูมมามเลอะเทอะ เสียมรรยาทบนโต๊ะอาหารของฮูหยินข้า" บิดาคลั่งรักแผดเสียงตำหนิอย่างเย็นเยียบประดุจสั่งสอนสุนัขดื้อรั้นเมื่อถูกกำราบด้วยอำนาจมหาปฐมมาร แก่นแท้ที่ถูกกดทับของราชันย์โอสถมหาเทวะก็พลันระเบิดอานุภาพที่แท้จริงออกมาอย่างสมบูรณ์แบบครืนนน!รัศมีสีทองอร่ามที่อัดแน่นไปด้วยปราณวิญญาณแห่งการก่อกำเนิด ผสมผสานกับกลิ่นอายความเผ็ดร้อนของเครื่องเทศเผ็ดชา แผ่ขยายอาณาเขตออกไปทั่วสิบทิศ คลื่นพลังความบริสุทธิ์ของมัน มิได้นุ่มนวลหรืออ่อนโยนประดุจยารักษาโรคทั่วไป ทว่ามันกลับแผ่แรงกดดันมหาศาลที่หนักอึ้งประดุจขุนเขาจักรวาลทับซ้อนกันนับหมื่นลูก อัดกระ