กลิ่นคาวโลหิตสีทองคำที่ไหลทะลักจากร่างของทวยเทพ ผสมผสานกับฝุ่นละอองที่ลอยคลุ้งเหนือลานกว้างเบื้องหน้าศาลาโอสถจันทรา ทัศนียภาพอันแสนอหังการของมหาเทพผู้สยบสิบทิศ บัดนี้แหลกสลายกลายเป็นเพียงก้อนเนื้อที่นอนกระตุกเกร็งอยู่แทบเท้าของสายเลือดราชันย์มารท่ามกลางความเงียบสงัดระดับขุมนรกเยือกแข็งที่แช่แข็งวิญญาณของผู้ทอดมองตึก... ตึก...สรรพเสียงฝีเท้ากะทัดรัดที่เหยียบย่ำลงบนพื้นกระเบื้องหยกขาว ดังกังวานแผ่วเบาทว่าหนักอึ้งประดุจเสียงย่ำระฆังมรณะ ร่างเล็กจิ๋วของเสี่ยวเป่าในชุดเอี๊ยมสีแดงสด ก้าวเดินเตาะแตะฝ่าหมอกควันออกมาเบื้องหน้า เจี่ยเจียแห่งขบวนฟันน้ำนมสลัดคราบทารกน้อยผู้น่ารักทิ้งจนหมดสิ้น รังสีมหาปฐมมารสีนิลที่มืดมิดยิ่งกว่ารัตติกาลอนธการ แผ่ซ่านล้อมรอบสรีระอวบอ้วน ก่อกำเนิดเป็นภาพลักษณ์ของยมทูตตัวน้อยที่พร้อมจะสูบกลืนทุกสรรพสิ่งในจักรวาลบนท่อนแขนป้อมๆ แบกรับสมุดบัญชีปกหนังสุนัขทมิฬเล่มหนาเตอะ ในขณะที่ฝ่ามืออีกข้างกำพู่กันขนหมาป่าซึ่งชุ่มโชกไปด้วยหมึกสีชาดแดงฉานประดุจเลือดสดๆ หยดหมึกร่วงหล่นแหมะลงบนกระเบื้องหยกราวกับการนับถอยหลังสู่วาระสุดท้ายเจ๊ใหญ่ฟันน้ำนมก้าวเดินอาดๆ ไปหยุดยืนจังก้าอย
Last Updated : 2026-02-27
LOGIN
