All Chapters of บรรพชนเช่นข้าเก็บสัตว์เลี้ยงข้างทาง ไหงแถมลูกแฝดสามมาได้: Chapter 261 - Chapter 270

เปลวเพลิงสีเขียวคล้ำแห่งขุมนรกโลกันตร์ที่ระเบิดทะลักขึ้นมากลางลานประลอง บิดม้วนตัวท่ามกลางกลิ่นอายความเผ็ดร้อนของน้ำซุปเครื่องเทศเผ็ดชา พญายมราชผู้มีสภาพสะบักสะบอมโชกเลือด กำลังเขย่าคอเสื้อเจ้าสำนักโอสถเฒ่าอย่างบ้าคลั่ง พร้อมแหกปากโวยวายถึงมหันตภัยแห่งเจ้าหนี้บรรพกาลที่กำลังแหกคุกปรโลกขึ้นมาทวงหนี้ทว่าปรมาจารย์เฒ่าที่ถูกกระชากคอเสื้อจนหัวสั่นหัวคลอน กลับมีสภาวะหูอื้อตาบอดต่อความตายโดยสมบูรณ์แบบ นัยน์ตาขุ่นมัวของชายชราจดจ้องเพียงหม้อทองเหลืองแบ่งครึ่งและดวงหน้างดงามของสตรีผู้เกียจคร้านเบื้องหน้า สติสัมปชัญญะของพวกมันถูกอานุภาพแห่งโอสถหม้อไฟทองเหลืองมหาเทวะล้างสมองจนหมดสิ้น"ปล่อยข้าไอ้ผีบ้า! ข้าจะกราบฝากตัวเป็นศิษย์เทพธิดา!" เจ้าสำนักเฒ่าสะบัดตัวหลุดจากเงื้อมมือพญายมราช ก่อนจะคลานเข่าสี่ขาฝ่าฝุ่นโคลนเข้าไปใกล้โต๊ะไม้สักบรรพกาล โขกหน้าผากที่ชุ่มเลือดลงกับพื้นกระเบื้องหยกขาวเสียงดังปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก!บรรดาหมอเทวดานับร้อยชีวิตด้านหลัง ต่างประสานเสียงร้องไห้กระซิกๆ น้ำมูกน้ำตาไหลเยิ้มเปรอะเปื้อนหนวดเคราสีดอกเลา พวกมันอ้อนวอนกราบกรานประดุจฝูงลูกนกหิวโหย "พระมารดาโปรดเมตตา! ให้พวกข้าน้อยไปเป

หลุมดำสูบปราณขนาดยักษ์ที่ก่อกำเนิดจากฟองอากาศเรอของทารกแฝดหญิง หมุนควงสว่านบดขยี้มวลอากาศธาตุอยู่เหนือน่านฟ้าอเวจีสรรพเสียงกัมปนาทของวังวนมฤตยูดังกึกก้องสะท้านสิบทิศ ทว่าอานุภาพการทำลายล้างของมัน หาได้มุ่งเป้าสูบกลืนมหาปราสาทวังจันทราโลหิตเบื้องล่างไม่ ตรรกะแห่งความวิปลาสได้พลิกผันวิถีโคจร ปากขุมนรกที่อัดแน่นด้วยปราณสมุนไพรบรรพกาล กลับหันเหทิศทาง พุ่งเป้าทะลวงฉีกกระชากมิติธาตุขึ้นสู่ฟากฟ้าเบื้องบน ลากยาวเป็นเสาน้ำวนสีดำทะมึนที่เชื่อมต่อตรงสู่เก้าสวรรค์อย่างอหังการณ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันสูงสุดแห่งวัฏสงสารทัศนียภาพที่เคยสว่างไสวเรืองรองด้วยแสงสีทองอร่าม บัดนี้กำลังเผชิญหน้ากับมหันตภัยล้างเอกภพ ปราณศักดิ์สิทธิ์และไอวิญญาณสวรรค์ที่หล่อเลี้ยงดวงดารา ถูกกระชากดูดกลืนลงสู่เบื้องล่างอย่างบ้าคลั่งประดุจน้ำตกจักรวาลที่ไหลย้อนกลับ มวลเมฆาศักดิ์สิทธิ์แตกกระจาย อุณหภูมิบนสรวงสวรรค์ดิ่งวูบลงสู่ความหนาวเหน็บอย่างฉับพลันเมื่อปราณวิญญาณอันเป็นแก่นพลังงานถูกสูบกลืนจนเหือดแห้ง สัจธรรมแห่งแรงโน้มถ่วงที่เคยถูกสะกดไว้ด้วยเวทมนตร์ก็พลันตื่นจากการหลับใหลครืนนน! โครมมม!เกาะลอยฟ้าขนาดยักษ์นับหมื่นแห่ง แล

กระบี่ตัดสวรรค์ระดับมหาปฐมกาลในมือของมัจจุราชแห่งแดนอเวจี หาได้ตวัดฟาดฟันเพื่อบั่นเศียรทวยเทพ หรือผ่าแยกสิบทิศไม่ ทว่าสัจธรรมแห่งอาวุธเทวะกลับถูกเหยียบย่ำจนป่นปี้ เมื่อประมุขแห่งสามภพผู้เปลือยท่อนบน สอดปลายกระบี่มฤตยูลงบนรอยต่อของแผ่นทองคำสวรรค์ที่ปูลาดเป็นทางเดินทอดยาวจรดบัลลังก์ ก่อนจะออกแรงงัดแงะแผ่นทองคำเหล่านั้นให้หลุดร่อนออกจากพื้นเสียงดังก๊อบ แกร็บมหกรรมปล้นสะดมระดับตั๊กแตนลงฝูง อุบัติขึ้นใจกลางมหาปราสาทหลิงเซียวอย่างโจ่งแจ้งและไร้ยางอายที่สุดในประวัติศาสตร์จักรวาล"ฟูจวิน... แผ่นทองคำตรงนั้นงัดใส่กระสอบให้หมด อย่าให้เหลือรอยด่างพร้อย"อดีตบรรพชนจิ้งจอกยืนกอดอก ปลายนิ้วเรียวขาวผ่องตวัดชี้บัญชาการอย่างเกียจคร้าน นัยน์ตาหงส์สีโลหิตกวาดมองสถาปัตยกรรมรอบด้านด้วยแววตาประเมินราคาประดุจเถ้าแก่เนี้ยโรงรับจำนำ "อ้อ! ผ้าม่านไหมเมฆาที่แขวนอยู่ตรงหน้าต่างนั่น ดูนุ่มลื่นซับน้ำได้ดีเยี่ยม ปลดลงมาให้หมด ข้าจะเอาไปทำผ้าขี้ริ้วเช็ดโต๊ะเสวยหลังวัง! ส่วนเชิงเทียนไข่มุกราตรีบนเพดานนั่น ส่องสว่างแยงตานัก สอยลงมาใส่ถุง ข้าจะเอาไปติดเป็นไฟนำทางในห้องน้ำ!"สิ้นประกาศิตมหาโจร ก้อนแป้งแฝดสาม ต้าเป่า เอ

ความหนาวเหน็บที่ไร้ร่องรอย พลันสาดซัดกวาดผ่านโถงทางเดินศิลาทมิฬแห่งศาลาโอสถจันทรา ฉุดรั้งอุณหภูมิให้ดิ่งวูบลงสู่จุดเยือกแข็งสัมบูรณ์ความเย็นเยียบที่กัดกินลึกถึงกระดูกดำนี้ หาได้ก่อกำเนิดจากค่ายกลเวทมนตร์ หรือรังสีฆ่าฟันของกองกำลังเผ่ามารไม่ ทว่ามันแผ่ซ่านออกมาจากสรีระสูงโปร่งของอาคันตุกะปริศนา ผู้กำลังเยื้องย่างฝ่าความมืดมิดด้วยท่วงท่าที่งดงามประดุจภาพวาดสวรรค์ที่ถูกเนรมิตให้มีชีวิตเทพบุตรหลานอวิ๋นก้าวเดินอย่างเชื่องช้า รองเท้าไหมสวรรค์สีขาวบริสุทธิ์เหยียบย่ำลงบนพื้นกระเบื้องอย่างไร้สรรพเสียง ทว่าในเสี้ยวอึดใจนั้นเอง คิ้วเรียวเข้มที่พาดเฉียงดุจกระบี่พลันขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ยอดบุรุษหยุดชะงักฝีเท้า ยกผ้าเช็ดหน้าไหมไหมเมฆาที่ปักลวดลายดอกเหมย ขึ้นปิดบังสันกรามคมกริบและริมฝีปากที่ซีดเซียว"แค่ก... แค่ก..."สรรพเสียงไอแผ่วเบาที่ฟังดูเจ็บปวดและทรมาน ดังกังวานก้องโถงทางเดินอาการของโรคไอเย็นกัดกร่อนวิญญาณโรคร้ายระดับตำนานที่ไร้หนทางรักษา กำลังสำแดงฤทธิ์เดช ทุกครั้งที่กล่องเสียงสั่นสะเทือน เกล็ดน้ำแข็งหกแฉกขนาดจิ๋วจะก่อตัวขึ้นกลางอากาศธาตุ ร่วงหล่นลงมาเกาะพราวอยู่บนแพขนตางอนยาวและเส้นผมสีน

ภายหลังจากอดีตบรรพชนจิ้งจอกเผลอไผลเลิกคิ้วเรียวสวย ชื่นชมความงดงามทางรูปโฉมของอาคันตุกะเบื้องหน้าเนิ่นนานเกินสามลมหายใจ มัจจุราชแห่งแดนอเวจีผู้ซึ่งควรจะยืนสงบเสงี่ยมในฐานะผู้ช่วยแพทย์ ก็พลันแปรสภาพกลายเป็นอสูรโลกันตร์ที่พร้อมจะบดขยี้สิบทิศให้แหลกสลายเปรี้ยง! แคร่ก...ถาดหยกสวรรค์บรรจุน้ำชาที่ตั้งอยู่บนโต๊ะตรวจโรค ถูกฝ่ามือกร้านศึกของประมุขแห่งสามภพกระแทกอัดลงไปอย่างป่าเถื่อนและปราศจากความปรานี แรงอัดมหาศาลทะลวงผ่านภาชนะ บดขยี้หน้าโต๊ะศิลาจนเกิดรอยแตกร้าวลุกลามประดุจใยแมงมุม น้ำชาสีทองคำสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนคัมภีร์แพทย์จนเปียกชุ่ม ปราศจากสุรเสียงด่าทอ ปราศจากการเอื้อนเอ่ยเหตุผลใดๆ ทั้งสิ้นบุรุษผู้เย็นชาที่สุดในจักรวาลสะบัดชายเสื้อคลุมสีดำสนิท หมุนกายหันหลังกลับอย่างเกรี้ยวกราด รังสีมฤตยูทะลักทลายออกจากแผ่นหลังกว้างใหญ่ สรรพเสียงฝีเท้าหนักอึ้งกระทืบลงบนพื้นกระเบื้องหยกขาวดังตึง ตึง ตึง ทุกย่างก้าวแฝงไปด้วยแรงสั่นสะเทือนระดับแผ่นดินไหว จอมมารเดินกระแทกกระทั้นหายลับเข้าไปเบื้องหลังฉากกั้นหยกเหมันต์ของห้องบรรทมอย่างเอาแต่ใจประดุจทารกยักษ์ที่ถูกแย่งของเล่นความเงียบสงัดเข้าครอบงำพื้นที่ตร