Library

Search

Home / Romance / My Professor, My Fuck Buddy [SSPG] / Chapter 21 - Chapter 30

All Chapters of My Professor, My Fuck Buddy [SSPG]: Chapter 21 - Chapter 30

41 Chapters

KABANATA 21: LIHIM

Rina Cortez POV Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Hawak ko pa rin ang litrato ng batang lalaki habang dahan-dahang humaharap kay Gabriel. Nakasandal siya sa hamba ng pinto ng kwarto, magulo ang buhok at tanging boxer shorts lang ang suot, pero ang lamig ng tingin niya ay sapat na para manginig ang mga kamay ko. "I warned you about snooping through my things, Rina," ulit niya. Ang boses niya ay walang emosyon, malayo sa lambing na ipinakita niya kanina bago kami makatulog. "Hindi ko naman sinasadya..." depensa ko, pilit na ibinabalik ang litrato sa loob ng folder na naiwan sa lamesa. "Nakita ko lang na nakabukas 'yung folder. Gabriel, sino ang batang ito? Bakit kamukhang-kamukha mo siya?" Lumakad siya palapit sa akin. Bawat hakbang niya sa tiles ay parang nagpapatibok ng mabilis sa puso ko. Nang makarating siya sa harap ko, kinuha niya ang folder mula sa kamay ko. Hindi siya marahas, pero nararamdaman ko ang tensyon sa bawat daliri niya. "It's none of your business," maikli niyang s

KABANATA 22: ANG SAFEHOUSE

Rina Cortez POVMabilis ang naging pag-empake ko. Wala naman talaga akong masyadong gamit kundi ang iilang damit na dinala ko mula sa dorm at ang mga bagong binili ni Gabriel. Habang inilalagay ko ang huling pares ng sapatos sa maleta, pumasok si Gabriel sa kwarto. Naka-itim ng jacket na siya at shades, kahit madilim pa sa labas."Handa ka na?" tanong niya. Kinuha niya ang maleta ko bago pa ako makasagot."Gabriel, saan ba talaga tayo pupunta? Sobrang layo ba 'yan?" sumunod ako sa kanya palabas ng suite."Batangas. Meron akong maliit na property doon na hindi alam ng mga Montero. It’s private, and more importantly, it’s secure," sagot niya habang naglalakad kami patungo sa private elevator.Tahimik ang parking basement. Isang itim na SUV ang naghihintay sa amin, hindi 'yung karaniwang sports car na ginagamit niya. Pagkasakay namin, agad siyang nag-drive. Ramdam ko ang tensyon sa mga kamay niya na mahigpit ang hawak sa manibela."I’m sorry about kanina," bigla niyang sabi nang mak

KABANATA 23: PAGSUGOD

Rina Cortez POV Nabitawan ko ang wireless phone ng rest house sa kitchen counter. Ang lakas ng tibok ng puso ko, halos marinig ko na sa sobrang tahimik ng bahay. Paano nalaman ni Monica ang numerong ito? At paano niya nalaman na narito ako sa Batangas? Hindi ako nakagalaw sa kinatatayuan ko hanggang sa muling tumunog ang telepono. Sunod-sunod. Parang humihingi ng atensyon, parang nananakot. Sa halip na sagutin, hinugot ko ang wire nito mula sa wall socket. Nanginginig ang mga kamay ko. Agad kong kinuha ang tablet at sinubukang tawagan si Gabriel sa Messenger, pero walang sagot. Sinubukan ko ang phone niya, pero "out of coverage area." Naalala ko ang sinabi niya—mahina ang signal dito para iwas-trace, pero bakit si Monica, nahanap ako? Lumipas ang isang oras na nakaupo lang ako sa sala, nakatingin sa madilim na dalampasigan sa labas ng salamin. Maya-maya, narinig ko ang busina ng sasakyan mula sa malayo. Hindi lang isa, kundi dalawa. Tumayo ako at sumilip sa bintana. May mga

KABANATA 24: PAGHAHARAP

Rina Cortez POV Imbes na sa airport, pumasok ang sasakyan sa isang sementadong kalsada paakyat sa isang pribadong estate sa Tagaytay. Malamig ang simoy ng hangin na pumapasok sa bahagyang nakabukas na bintana, pero hindi nito mapakalma ang kaba sa dibdib ko. Huminto kami sa harap ng isang malaking mansion na gawa sa bato at salamin. "Bakit tayo nandito? Sabi ni Monica sa airport ang punta ko," tanong ko sa driver habang pilit na binubuksan ang pinto. "Dito po ang utos, Ma'am. Nauna na po si Ma'am Monica sa loob," tipid na sagot ng driver bago lumabas para pagbuksan ako. Wala akong nagawa kundi sumunod. Pagpasok ko sa loob, sinalubong ako ng isang malawak na sala na puno ng mga antigong gamit at mamahaling painting. Sa gitna, nakaupo sa isang leather armchair ang ama ni Monica, si Mr. Montero. May hawak siyang baso ng scotch at seryosong nakatingin sa isang folder. "Maupo ka, Ms. Cortez," sabi niya nang hindi tumitingin sa akin. Ang boses niya ay malalim at puno ng awtoridad,

KABANATA 25: TUNAY NA ALAS

Rina Cortez POV Nanatili akong tulala sa cellphone na hawak ko kahit naputol na ang linya. Ang boses ng babae sa kabilang panig ay kalmado pero bakas ang awtoridad. Tumingin ako kay Atty. Ramos na matiyagang naghihintay sa harap ko. "Sino talaga siya? Sabi ni Gabriel, matagal nang wala ang nanay ni Theo," tanong ko, pilit na kumukuha ng lakas para magsalita nang diretso. "Hindi lahat ng kwento ni Gabriel ay buo, Ms. Cortez. Minsan, kailangang magbura ng mga detalye para sa ikabubuti," sagot ng abogado habang inaayos ang kanyang salamin. "Magpahinga ka na muna. Susunduin kita bukas ng alas-siyete ng umaga. Huwag kang lalabas ng kwartong ito, at lalong huwag mong sasagutin ang kahit anong tawag mula sa mga Montero o kay Gabriel." "Bakit pati kay Gabriel?" "Dahil binabantayan ang lahat ng linya niya ngayon. Kapag nalaman nilang nagkakausap kayo, mas lalong magiging delikado para sa bata," maikling paliwanag niya bago tumalikod at lumabas ng pinto. Hindi ako nakatulog nang maa

KABANATA 26: PEKENG KASAL

Rina Cortez POVHalos hindi ako makahinga habang nakatingin sa puting papel na hawak ni Gabriel. Sa gitna ng parking lot ng Villareal Group, habang nagkakagulo pa ang mga reporter sa lobby, kaming dalawa lang ang tila tumigil ang mundo. Ang marriage certificate na hawak niya ay may pirma niya at ni Monica. Naka-rehistro na ito sa PSA, may seal, at mukhang legal na legal."Paano nangyari 'to?" mahina kong tanong. "Gabriel, kailan ka pumirma niyan?""I don't remember, Rina. Hindi ko alam," sagot niya habang hinahawakan ang kanyang sentido. "The last time na uminom kami nina Ricardo was three months ago, noong bago pa lang tayo magkilala. I was wasted that night. Akala ko business papers lang ang pinapirmahan nila sa akin.""So, asawa mo na siya?" pakiramdam ko ay biglang gumuho ang lahat ng tapang na naipon ko kanina sa boardroom.Hinarap ako ni Gabriel at hinawakan ang magkabila kong balikat. "No. Hindi totoo 'to. It’s a fraud. Gawa-gawa lang ni Ricardo 'to para ma-trap ako. Hindi ako

KABANATA 27: IPIT NA DESISYON

Rina Cortez POV Nabitawan ko ang bote ng tubig na hawak ko. Ramdam ko ang pagtalsik ng tubig sa sapatos ko, pero hindi ko na iyon pinansin. Halos himatayin ako sa narinig ko mula kay Elena sa kabilang linya. "Rina? Rina, andyan ka pa?" boses ni Elena, gumaralgal na at halatang nagpapanic. "O-opo, andito pa ako. Paano... paano nila nakuha si Theo?" halos pabulong kong tanong. Lumingon ako kay Gabriel. Nakatingin siya sa akin, naghihintay ng balita, pero nang makita niya ang hitsura ko, unti-unting nawala ang kulay sa mukha niya. Inagaw ni Gabriel ang phone sa kamay ko. "Elena? What happened?!" Hindi ko na narinig ang sagot ni Elena mula sa earpiece, pero nakita ko kung paano humigpit ang hawak ni Gabriel sa phone hanggang sa mamuti ang kanyang mga knuckles. Ang panga niya ay tumigas, at ang mga mata niyang kanina ay puno ng pag-asa ay biglang naging madilim at malamig. "I’ll kill him," bulong ni Gabriel. Hindi ito sigaw, pero mas nakakatakot ang boses niya dahil sa sobrang

KABANATA 28: PAGBITAW

Rina Cortez POV Hindi ko mabilang kung ilang beses akong huminga nang malalim habang nakatingin sa labas ng bintana ng itim na sedan. Ang bawat kanto ng Makati na nadadaanan namin ay tila nagpapaalala sa akin kung gaano kabilis nabaligtad ang mundo namin. Kanina lang, nasa gitna kami ng imbestigasyon sa Cavite; ngayon, bihag na ako ng mga Montero para maging pain kay Gabriel. "Baba na, Ms. Cortez. Nandito na tayo," seryosong sabi ng lalaking katabi ko sa backseat. Pagbaba ko sa basement ng Villareal Group, sinalubong ako ng pamilyar na amoy ng mamahaling pabango at centralized aircon. Pero sa pagkakataong ito, hindi ako pumasok bilang assistant na may dalang kape o folder. Pumasok ako bilang alas ni Ricardo laban kay Gabriel. Dinala nila ako sa private elevator diretso sa boardroom. Pagbukas ng pinto, bumungad sa akin si Ricardo Montero na nakaupo sa head of the table, habang si Monica ay abala sa pag-aayos ng kanyang lipstick sa harap ng isang compact mirror. "Finally, our gu

KABANATA 29: BAGONG MUNDO

Rina Cortez POV Mainit. Iyon ang unang pumasok sa isip ko pagkapasok namin sa unit sa Mandaluyong. Hindi naman ito sira-sira, pero malayo ito sa centralized aircon at matatayog na bintana ng penthouse sa Makati. Dito, ang bintana ay nakaharap sa kalsada kung saan naririnig ang busina ng mga tricycle at ang sigawan ng mga batang naglalaro sa labas kahit gabi na. Inilapag ni Gabriel si Theo sa isang maliit na sofa na medyo kupas na ang kulay. "Theo, dyan ka lang muna, baby. Huwag kang aalis dyan," mahinang bilin ni Gabriel. "Daddy, bakit amoy luma rito? Gusto ko na sa room ko," reklamo ni Theo habang kinukusot ang mga mata. Pinagpapawisan na siya agad dahil tanging isang maliit na electric fan lang ang nagpapaikot ng hangin sa sala. Lumapit si Gabriel sa electric fan at binuksan ito sa number three. "Temporary lang tayo rito, buddy. Adventure 'to, 'di ba? Sabi ko sa'yo, mag-c-camping tayo." Tumingin sa akin si Gabriel. Pagod ang mga mata niya, pero pilit siyang ngumingiti para hind

KABANATA 30: ANG AUDIT SA PENTHOUSE

Rina Cortez POV Alas-otso pa lang ng umaga pero ramdam ko na ang lagkit ng katawan ko dahil sa init sa loob ng apartment. Hindi ako masyadong nakatulog dahil sa ingay ng mga sasakyan sa labas, pero mas lalo na dahil kay Gabriel. Buong gabi siyang pabaling-baling, halatang hindi sanay sa tigas ng higaan at sa ingay ng electric fan na parang helicopter ang tunog. "Gabriel, gising na. Kailangan na nating umalis kung gusto nating matapos nang maaga sa penthouse," mahina kong sabi habang tinatapik ang balikat niya. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata niya. Mapula ang mga ito at halatang pagod pa rin. Tumingin siya sa kisame ng maliit na kwarto na may mga bakas ng lumang tulo ng ulan. "Anong oras na?" "Eight-fifteen. Sabi ni Ricardo, hanggang mamayang gabi na lang tayo. Ayaw nating maabutan ng dilim doon na hindi pa tapos mag-empake," sagot ko. Bumangon siya at naupo sa gilid ng kama. Hinilot niya ang batok niya. "Ang sakit ng likod ko. I didn't know a bed could feel like a w

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status