Library

Search

Home / Romance / My Professor, My Fuck Buddy [SSPG] / Chapter 31 - Chapter 40

All Chapters of My Professor, My Fuck Buddy [SSPG]: Chapter 31 - Chapter 40

41 Chapters

KABANATA 31: ANG MAPANGHUSGANG CAMPUS

Rina Cortez POV Lunes ng umaga. Parang gusto ko na lang magpalamon sa lupa habang naglalakad sa mahabang hallway ng university. Kahit hindi ako tumitingin sa paligid, ramdam ko ang bawat pares ng matang nakasubaybay sa bawat hakbang ko. Ang mga bulungan na dati ay palihim lang, ngayon ay parang echo na hindi ko matakasan. "Siya 'yun, 'di ba? 'Yung assistant ni Sir Gabriel?" "Kaya naman pala laging nasa records office. Home service pala ang trabaho." Napahigpit ang hawak ko sa strap ng bag ko. Inayos ko ang salamin ko at dumeretso ang tingin sa dulo ng corridor. Sanay naman ako sa hirap, sanay ako sa pagiging scholar na kailangang mag-double time, pero hindi ako sanay na maging sentro ng ganitong klaseng atensyon. Pagpasok ko sa classroom, biglang tumahimik ang lahat. Ang mga dati kong kasama sa study group na sina Jen at Sarah ay biglang naging busy sa pag-scroll sa kani-kanilang phone. Wala ni isang bumati. Lumakad ako sa dati kong pwesto sa gitna, pero bago pa ako makaupo,

KABANATA 32: ANG PAGBILI NG KALAYAAN

Rina Cortez POV Hindi ako makapaniwala na sa isang iglap, ang dating bilyonaryong si Gabriel Villareal ay kasama ko na ngayong naglalakad sa mataong bangketa ng Mandaluyong. Bitbit namin ang ilang plastik ng groceries na binili namin sa malapit na supermarket—iyung mga naka-buy-one-take-one at mga generic brands na dati ay sigurado akong hindi man lang tinitingnan ni Gabriel. "Rina, sigurado ka bang ito 'yung tamang brand ng gatas ni Theo?" tanong ni Gabriel habang tinitingnan ang isang karton ng gatas na mas mura kumpara sa imported na nakasanayan ng anak niya. "Oo, chineck ko 'yung nutrients niyan. Halos pareho lang naman sila, mas mahal lang talaga 'yung isa dahil sa brand name," sagot ko habang inaayos ang pagkakahawak sa mabigat na plastik. Kinuha ni Gabriel ang plastik na hawak ko kahit puno na ang magkabilang kamay niya. "Ako na. Baka mamaya mapigtas 'yan, mahirapan ka pa." "Kaya ko naman, Gabriel. Huwag mo masyadong pilitin 'yang likod mo, alam kong masakit pa 'yan m

KABANATA 33: ANG UNANG BALITA

Rina Cortez POVMaaga akong nagising dahil sa tilaok ng manok mula sa kapitbahay at ang ingay ng mga tricycle na nagsisimula nang mamasada sa labas ng apartment. Kinapa ko ang phone ko sa ilalim ng unan. Pagtingin ko sa screen, tambak na ang notifications ko. Group chats ng mga kaklase, missed calls mula kay Nanay, at mga tags sa social media.Hindi ko na kailangang hulaan. Inilabas na ni Mark ang balita.Dahan-dahan akong bumangon para hindi magising si Theo na mahimbing pang natutulog sa tabi ko. Lumabas ako sa maliit na sala at nakita ko si Gabriel na nakaupo sa sahig, nakasandal sa sofa, at tutok na tutok sa kanyang laptop. May dalawang baso ng kape sa harap niya na parehong wala nang laman."Gising ka na pala," pabulong na sabi ni Gabriel. Lumingon siya sa akin at kahit pagod ang mga mata niya, may bakas ng tagumpay sa kanyang ngiti."Kanina ka pa dyan?" tanong ko habang kinukusot ang mga mata ko.Iniharap niya sa akin ang screen ng laptop. "Five A.M. pinost ni Mark ang digital e

KABANATA 34: ANG PAGBABALIK SA BOARDROOM

Rina Cortez POV Maaga kaming nag-ayos nina Gabriel at Theo. Kahit nasa maliit na apartment lang kami, sinigurado ni Gabriel na plantsado ang huling disenteng suit na natira sa kanya. Ako naman, isinuot ko ang pinakamalinis kong blouse. Ito ang araw na babalik kami sa Villareal Group, hindi para magmakaawa, kundi para harapin ang gulong iniwan ni Ricardo Montero matapos siyang posasan ng mga pulis kagabi. "Rina, sigurado ka bang okay lang na isama natin si Theo?" tanong ni Gabriel habang inaayos ang kurbata niya sa harap ng maliit na salamin sa banyo. "Wala tayong mapag-iiwanan sa kanya, Gabriel. At saka, mas mabuting kasama natin siya kaysa iwan natin dito sa apartment nang mag-isa," sagot ko habang nilalagyan ng pulbos ang likod ni Theo. "Daddy, are we going back to the big building with the yummy cookies?" tanong ni Theo, halatang excited na makalabas sa masikip naming unit. Ngumiti si Gabriel, pero bakas ang kaba sa kanyang mga mata. "Yes, buddy. Pero kailangang quiet lang tay

KABANATA 35: ANG PAGBABALIK

Rina Cortez POV Parang kailan lang noong huli kaming umalis dito na may dalang mga balikbayan box at bigat sa dibdib. Ngayon, pagbukas ng pinto ng penthouse, sinalubong kami ng pamilyar na amoy ng peppermint diffuser at ang lamig ng centralized aircon. Malinis na ang paligid, wala na ang mga bakas ng audit team nina Monica, at maayos na ring nakasalansan ang mga gamit namin sa sala. "Home sweet home, Theo," mahinang sabi ni Gabriel habang ibinababa ang anak na himbing pa rin ang tulog mula sa sasakyan. Dahan-dahan niyang inihiga ang bata sa malaking sofa. "Parang panaginip lang na nandito na tayo uli, Gabriel," sabi ko habang inilalapag ang bag ko sa kitchen island. "Isang linggo lang tayong nawala pero pakiramdam ko isang taon ang lumipas." Lumapit sa akin si Gabriel at kinuha ang dalawa kong kamay. "I’m sorry kung kailangan nating dumaan sa ganoong hirap. Pero dahil doon, napatunayan ko na kahit wala akong pera o kumpanya, hindi mo ako iiwan." "Sabi ko naman sa'yo, hindi b

KABANATA 36: ANG PAGHARAP SA UNIBERSIDAD

Rina Cortez POV Mabigat ang bawat hakbang ko habang papalapit sa gate ng unibersidad. Kahit suot ko ang pinakamalinis kong uniporme, pakiramdam ko ay may dumi pa rin ako na nakikita ng lahat. Akala ko, dahil nakulong si Ricardo at na-freeze ang assets nila, tapos na ang gulo. Pero sa loob ng campus, tila doon pa lang magsisimula ang totoong kalbaryo. "Rina, wait!" Napatigil ako nang marinig ko ang boses ni Gabriel. Nakatayo siya sa tabi ng isang hindi pamilyar na kotseng sedan—hindi 'yung luxury SUV niya, kundi isang simpleng sasakyan na siguradong hindi pansinin. Lumapit siya sa akin at inayos ang nahulog kong strap ng bag. "Gabriel, anong ginagawa mo rito? Baka may makakita sa atin," bulong ko habang patingin-tingin sa paligid. "I’m just checking on you. I heard about the disciplinary hearing later this afternoon," seryoso niyang sabi. "Listen, Monica’s lawyers are making a move. Sasabihin nila na minanipula mo ang mga records habang assistant kita para paboran ang grades mo."

KABANATA 37: ANG LIHIM NA PAGKIKITA

Rina Cortez POV Maulan ang hapon na iyon, saktong-sakto sa bigat ng nararamdaman ko habang naglalakad palabas ng building ng College of Business. Pinayungan ko ang sarili ko ng maliit at kupas na payong, pilit na iniisip kung paano ko pagkakasyahin ang natitira kong barya para sa pamasahe at hapunan naming dalawa ni Theo. Kahit na-freeze ang assets ni Ricardo, hindi pa rin ganoon kabilis ang usad ng pera para kay Gabriel. Sa ngayon, balik kami sa realidad na bawat sentimo ay kailangang bilangin. "Rina! Sasabay ka ba?" sigaw ng isang kaklase ko mula sa malayo, pero bago pa ako makasagot ay hinila na siya ng kasama niya at bumulong. Halata ang pag-iwas nila. Yumuko na lang ako at dumeretso sa gate. Ayon sa napag-usapan namin ni Gabriel, kailangan naming magpanggap na wala kaming ugnayan para hindi lalong madiin ang scholarship ko sa disciplinary hearing. Pero mahirap. Mahirap na parang hindi ko siya kilala kapag nakikita ko siyang naglalakad sa faculty wing. Naglalakad ako sa gilid

KABANATA 38: ANG NEGOTIATION

Rina Cortez POV Halos hindi ko maramdaman ang mga binti ko habang naglalakad kami ni Gabriel patungo sa faculty parking lot. Ang bawat sapatos na nagtatama sa semento ay tila tunog ng orasan na nagbibilang ng oras bago tuluyang gumuho ang scholarship ko. Nakita ko ang sasakyan ni Elena—isang puting SUV na mukhang bago at sobrang kintab, malayong-malayo sa lumang sedan na gamit namin ngayon. Nakatayo si Elena sa tabi ng sasakyan, seryosong nakatingin sa kanyang phone. Nang mapansin niya kami, dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang sunglasses. "You're late, Gabriel," bungad ni Elena. Tumingin siya sa akin, mula ulo hanggang paa, bago muling ibinalik ang tingin kay Gabriel. "And I see you brought company." "Elena, anong ginagawa mo sa Dean's office kanina?" diretsong tanong ni Gabriel. Hindi siya lumapit nang husto, nananatiling parang proteksyon sa harap ko. "Mark told us about the scholarship buyout. Is it true?" Huminga nang malalim si Elena at sumandal sa kanyang sasakyan. "It's

KABANATA 39: ANG PAGHAHANAP KAY NANAY CELIA

Rina Cortez POV Hindi ako masyadong nakatulog nang gabing iyon. Paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko ang pangalan ni Nanay Celia. Siya ang tumayong pangalawang ina ni Gabriel at naging lola-lolahan ni Theo sa loob ng penthouse. Hindi ko maisip kung bakit siya papayag na magtestigo laban sa amin. Alam kong mahal niya kami. Maaga kaming gumising ni Gabriel para simulan ang paghahanap. Ayon sa huling record na hawak niya, nakatira si Nanay Celia sa isang maliit na barangay sa Quezon City, malapit sa hangganan ng San Mateo. "Rina, sigurado ka bang gusto mong sumama? Baka mapagod ka lang, malayo-layo ang lalakarin natin dahil hindi pwedeng ipasok ang sasakyan sa loob ng eskinita," tanong ni Gabriel habang nagtitimpla ng kape. "Kasama mo ako, Gabriel. Mas makakausap natin siya nang maayos kung nandoon ako. Alam mo namang mas malapit sa akin si Nanay Celia pagdating sa mga kwentuhan sa kusina," sagot ko habang inaayos ang sapatos ko. Si Theo ay pansamantalang iniwan muna namin kay E

KABANATA 40: ANG PAGHAHANDA

Rina Cortez POV Malamig ang sahig ng maliit naming sala habang nakaupo kami ni Gabriel, pinaliligiran ng mga folders, lumang resibo, at mga sulat-kamay na notes. Alas-onse na ng gabi. Tulog na si Theo sa loob, yakap ang kanyang paboritong asul na unan, pero kaming dalawa, tila wala pang balak dalawin ng antok. Ito na ang huling gabi bago ang simula ng "Disciplinary Hearing" sa unibersidad. "Sure ka na ba rito, Gabriel?" tanong ko habang tinititigan ang affidavit ni Nanay Celia. "Once na ilabas natin 'to, wala na talagang balikan. Monica will hate you more. Ricardo will definitely sue us for everything we have." Kinuha ni Gabriel ang isang folder at maingat itong inilagay sa loob ng kanyang bag. Tumingin siya sa akin, may pagod sa mga mata pero may determinasyon na hindi ko nakita noong unang linggo namin sa apartment. "They already took everything, Rina. The penthouse, the cars, the CEO title. Ang tanging natitira na lang sa akin ay ang katotohanan at ikaw. I won't let them take

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status