All Chapters of เลขาร้อนรัก: Chapter 71 - Chapter 80

คำบอกรักของร่างสูงทำให้ร่างกายของเปรี้ยวหวานอ่อนระทวยลงทุกวินาที ปากที่พรมจูบไปทั่วทั้งหน้าและน้ำเสียงนิ่มนวล พลอยทำให้เธอเคลิบเคลิ้มปล่อยให้เขาทำตามอำเภอใจ ปากหนาไล่สัมผัสไปตามกรอบหน้าเรียว ก่อนจะเลื่อนลงมายังคอระหงเปรี้ยวหวานหลับตาพริ้ม พลางเชิดหน้าขึ้นให้อีกคนได้เชยชมได้สะดวก พร้อมสอดมือเข้าไปในกลุ่มผมหนาของเจ้านาย"อื้อ~" เสียงครางอื้ออึงบ่งบอกว่าเธอกำลังมีความสุขเล็ดลอดออกมาลำคอ ในขณะที่ชนกเลื่อนสายเสื้อสายเดี่ยวสีแดงของเปรี้ยวหวานลงทั้งสองข้าง ก่อนจะดึงบราปีกนกของเธอออกเผยให้เห็นเต้าตึงใหญ่โดดเด้งออกมา ยอดอกสีชมพูระเรื่อดึงดูดให้เขาต้องก้มไปสัมผัส ครอบยอดปทุมถันนั้นในทันที พร้อมกับละเลงลิ้นเลียไปทั่วทั้งเต้าตึง"อืม~หวานตลอดเลยนะเปรี้ยว""อึก~อื้อ~" เปรี้ยวหวานหลับตาพริ้ม ขณะที่มือเรียวก็ขย้ำผมของคนตรงหน้าไปพลางเพื่อระบายอารมณ์ ความกระสันของร่างสูงเริ่มพุ่งสูงขึ้น เมื่อความหอมหวานจากร่างกายของเปรี้ยวหวานมันยังรันจวนติดอยู่ที่ปลายจมูก ทั้งกลิ่นน้ำหอม โลชั่นหรือเครื่องประทินโฉมอะไรก็แล้วแต่ มันดึงดูดให้เขาลุ่มหลงบวกกับเนื้อตัวขาวๆ และอกใหญ่ๆ ของเธอ ท

  เช้าวันต่อมา ร่างกายเปลือยเปล่าถูกปกคลุมด้วยผ้าห่มผืนหนา ไหวติงเล็กน้อยพลางขมวดคิ้วเป็นปม เมื่อสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่เป่ารดบนปลายจมูกรั้น และสัมผัสนุ่มหยุ่นบริเวณริมฝีปาก เปรี้ยวหวานค่อยๆ ปรือตาขึ้น ก็พบกับใบหน้าคมคายที่ถอนจูบออกจากปากเล็กของตน และคลี่ยิ้มบางให้เธอ "ขอโทษที่ปลุก" เปรี้ยวหวานจ้องหน้าเขากลับด้วยแววตาไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ ใบหน้าเรียบตึงยังคงแสดงให้อีกคนเห็น แม้ว่าเมื่อคืนที่ผ่านมาเขาทั้งสองจะร่วมรักกันโดยเต็มใจก็ตาม เธอหลบสายตาของเจ้านายเอี้ยวตัวไปคว้าสมาร์ตโฟนที่วางอยู่ตรงโต๊ะขนาดเล็กข้างหัวเตียงขึ้นมาดูเวลา ก่อนจะเอ่ยบอกอีกคน "สายแล้วค่ะ ลุกไปทำงานได้ละ" มือเรียวที่ยังกำมือถือไว้อยู่ผลักไหล่ของชนกซึ่งคร่อมตัวอยู่ออก แต่ก็ไร้ผล เมื่อเขาไม่ยอมขยับออกตามแรงผลัก "ไม่ต้องทำหรอก อาทิตย์นี้เธอยังไม่ได้หยุดเลยนะ ฉันก็จะหยุดเหมือนกัน" เขาว่าพลางยิ้มหวาน "จะหยุดไม่หยุดมันก็เรื่องของบอส แต่นี่มันห้องเปรี้ยว กลับไปได้แล้ว" "โถ่เปรี้ยว~ วันนี้ฉันอยากอยู่กั

  หลังจากที่เปรี้ยวหวานนั่งดื่มกับมาร์ค ฉลองที่ตัวเองฝึกงานเสร็จจนดึกพอสมควร ก็เดินออกมาตามหาเพื่อนสาวกับเจ้านายซึ่งแยกตัวออกมาตั้งแต่เข้ามาในร้าน เมื่อสายตาเห็นทั้งคู่ เธอก็รีบพุ่งตรงเข้าไปหาในทันที "มาหลบอยู่นี่เอง ฉันจะกลับแล้วนะ" เธอเอ่ยกับณัฐชา พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นหญิงสาวอีกคน ที่ไม่ยักจะคุ้นหน้านั่งอยู่ที่เก้าอี้อีกตัวของโต๊ะกระจกใกล้ๆ กับเจ้านาย เปรี้ยวหวานขมวดคิ้วด้วยความฉงน พร้อมกับหันไปถามเพื่อนเป็นนัยๆ "นี่เกวอ่ะ เพื่อนที่ฝึกงานด้วยกันอยู่ม.ใกล้ๆ เรานี่เอง เห็นว่านั่งอยู่คนเดียวเลยชวนมานั่งด้วย" ณัฐชาตอบออกไปตามความจริง ถึงแม้ว่าลึกๆ แล้วจะมีแผนการซ่อนอยู่ในหัว เปรี้ยวหวานพยักหน้ารับอย่างไม่ยี่หระ ก่อนจะชะงักไปเมื่อเพื่อนสาวโพล่งขึ้นต่อ "งั้นเกวก็แลกไลน์คุณชนกไว้สิ เผื่อไว้ติดต่อกันเรื่องงานไง" ร่างเล็กตวัดสายตามองณัฐชาทันที ที่เสนอช่องทางให้คนทั้งสองติดต่อกัน ชนกเหลือบตามองเปรี้ยวหวานที่จ้องเขากลับตาเขม็ง น้ำลายอึกใหญ่ถูกกลืนลงคออย่างยากลำบาก เมื่อเธอเปลี่ยนทีท่ายกมือขึ้นกอดอกราวกับต้องการข่มขวัญ

ร่างสูงสาวเท้าเข้ามาในห้องน้ำ ขณะที่ช้อนตัวเปรี้ยวหวานแนบอก ก่อนจะค่อยๆ วางร่างเล็กเปลือยเปล่าลง เท้าเล็กแตะสัมผัสกับพื้นห้องน้ำ เมื่อคนตัวสูงปล่อยเธอเป็นอิสระจากอ้อมกอด แต่กลับกักขังเธอด้วยสายตาคมปนเจ้าเล่ห์ เขาไล่มองร่างเล็กขาวเนียนตั้งแต่ใบหน้าผ่านลงไปยังเต้านมเต่งตึงสองก้อนที่โดดเด้งอยู่ตรงหน้า เลยไปถึงเนินโหนกนูนที่ปกคลุมไปด้วยขนอ่อนบางๆ"จะทำอะไรก็ทำสิคะ มองอยู่ได้ เปรี้ยวเขินนะ" ปากเล็กเอ่ยกับคนตรงหน้าพร้อมก้มหน้างุดยืนนิ่ง จนชนกอดที่จะยกยิ้มขำเธอไม่ได้ มือใหญ่สอดประคองเอวเล็กไว้หลวมๆ พร้อมกับดันเธอเข้าหาผนังห้องน้ำจนแผ่นหลังเนียนแนบชิดติดผนังด้านหลัง"จะทำแล้วนะ" ชนกกระซิบเข้าที่ใบหูเล็กของเปรี้ยวหวานแผ่วเบา ปล่อยลมหายใจรดให้คนตรงหน้าขนลุกเล่น มือใหญ่เลื่อนขึ้นมาบีบเคล้นหน้าอกของเธอทั้งสองข้าง จนเหลวไหลออกมาตามง่ามมือ ช่างน่ามองในสายตาเขา"อื้อ~" เสียงครางหลุดออกมาจากปากเล็กตามอารมณ์ ก่อนที่เธอจะรีบกัดริมฝีปากตัวเองไว้"เซ็กซี่จัง" คนตัวสูงเอ่ยชมร่างเล็ก ในขณะที่ตายังคงจดจ้องไปที่ยอดปทุมถัน เขาใช้นิ้วหัวแม่มือเขี่ยเล่นเบาๆ ทั้งสองข้างจนเม็ดสีชมพูร

ตกเย็นเปรี้ยวหวานอาบน้ำชำระร่างกายเป็นรอบที่สองของวัน ก่อนจะนั่งแต่งแต้มเครื่องสำอางบนใบหน้า หลังจากใช้แรงกายต่อสู้กับอารมณ์ร้อนแรงของแฟนหนุ่มตั้งแต่เช้าจนครึ่งค่อนวัน กระทั่งต้องลุกไปอาบน้ำอีกรอบ ตอนนี้เธอตั้งใจจะไปคลับที่ทำงานอยู่ เพื่อขอลาออกตามความต้องการของชนก จุ๊บ~สัมผัสแผ่วเบาประทับลงยังข้างแก้มนวลของคนตัวเล็ก เธอนั่งกระโจมอกพันผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ก่อนเธอจะเงยหน้าหันไปส่งยิ้มให้กับร่างสูง ที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากชำระร่างกายเรียบร้อยแล้ว"หอม~" เขาเอ่ยชมคนตัวเล็ก พลางก้มจูบตรงกระหม่อมบางอย่างรักใคร่ ขณะที่เปรี้ยวหวานยังคงคลี่ยิ้มให้แฟนหนุ่ม"แต่งตัวเถอะ เดี๋ยวฉันเก็บของให้" ชนกเอ่ย"...วันนี้เลยเหรอคะ? รีบจัง""ก็ฉันอยากให้เธอกลับไปอยู่ด้วยไวๆ นี่นา~""หึ~ เว่อร์มาก บอสค้างที่นี่อีกคืนก็ได้นี่คะ เปรี้ยวยังไม่ได้บอกเจ้าของห้องเลยด้วยซ้ำว่าจะย้ายออกจริงจัง""ต้องจริงจังสิ เพราะว่าคราวนี้ฉันจริงจัง และก็จะไม่ปล่อยให้เธอหนีฉันไปไหนได้ เธอต้องอยู่กับฉันไปตลอดชีวิต" เปรี