جميع فصول : الفصل -الفصل 160

Gaya ng sabi ni Aries, bibisita si Russel at ang kaniyang asawa sa mansyon ni Weston, at totoo nga ito. Kasalukuyang nasa mansyon na ng mga Revamonte ang mag-asawa. Inimbitahan nga ni Russel si Erin na bisitahin ang mansyon ng kaniyang ama ngayong hapon dahil nakatanggap siya ng balita kaninang umaga na nakauwi na ito at si Lori mula sa ospital.Mula nang pumasok sila sa mansyon, palinga-linga na si Erin sa paligid. Namangha siya sa mga interior designs sa loob nito."Napakalaki ng mansyon ng Daddy mo, babe. Bakit mas gusto mong tumira sa ibang bahay kung ganito naman pala ito kalaki?" bulong ni Erin kay Russel."This is your father's house, not mine.”"So Lori has been enjoying herself living in such a luxurious house all this time. Kahit na iniwan mo siya, nagagawa niyang tamasahin ang lahat ng karangyaan sa mansyon na ito. Hindi kataka-takang komportableng-komportable siya rito, kaya nagustuhan din siya ng Daddy mo. It must be because she's settled in. Lalo na't siya ang magiging

Si Erin, na pumasok sa kwarto ni Russel sa mansyon ng mga Revamonte, ay namangha sa kwartong iyon na tinuluyan ng asawa niya noong nakatira pa ito doon. Ang kwartong iyon ay hindi ang kwarto kung saan nagtalik sina Lori at Russel noong gabi matapos ang wedding nila. Oo, isang gabi lamang nagsama sa iisang kwarto sina Russel at Lori. Sa ikalawang araw ng marriage ng dalawa, iniwan na ni Russel si Lori sa dahilan na may business itong aasikasuhin sa ibang bansa."Napakalawak ng kwartong mo rito, babe. Bagay na bagay sa vibe mo ang nangingibabaw na color gray sa wall. Sayang naman kung iiwan lang na bakante ang ganito kalaking kwarto. Kung dito na lang sana tayo tumira…Isa Napakalawak ng mansyon ng daddy mo. Sayang naman kung ang daddy mo at si Lori lang ang nakatira rito. Although, sigurado akong maraming mga katulong, hindi naman sila counted kasi tagasilbi lang sila,” ani Erin habang nauupo sa kama sa loob ng kwarto.Palaging nililinis ang kwarto ni Russel kahit na hindi na ito tin

"Lori..."Hindi pinansin ni Lori ang tawag ni Weston. Diretso siyang naglakad patungo sa banyo para mag-ayos ng sarili.Naiinis siya sa garapalang pagkahumaling ni Erin kay Weston.Wala namang kasalanan si Weston; binalewala naman nito si Erin. Sinadya pa nga nitong maging sweet sa kanya sa harap ng mag-asawa.Ngunit naiirita pa rin ang puso ni Lori."Nasa tabi niya ang asawa niya, pero panay ang tingin niya sa ibang lalaki. At si Russel naman, tahimik lang. Hindi ba niya napapansin ang ikinikilos ng asawa niya? Sarap pahiran ng sili ang mga mata ng babaeng iyon," pagmamaktol ni Lori.Pagkatapos ay nagsimula na siyang mag-ayos.Pagkalipas ng ilang minuto, matapos mag-ayos, lumabas na si Lori ng banyo.Nang marinig ang pagbukas ng pinto ng banyo, agad na lumingon si Weston sa dalaga. Ipinatong niya agad ang kaniyang phone sa table.Lumapit si Weston kay Lori.Pagkalabas na pagkalabas ng banyo, diretso si Lori sa walk-in closet para magpalit ng pajama."Love," tawag ni Weston, habang sum

"Manang, pakitulungan naman po ako sa pag-aayos ng lahat sa dining table. Aakyat muna ako para maligo. Amoy ulam na po kasi ang mga damit ko. Hehe."Tumango si Manang Andeng. "Opo, Miss. Huwag kayong mag-alala, naiayos ko na ang lahat sa dining. Pwede na po kayong umakyat."Bumalik si Lori sa kaniyang kwarto para maligo matapos maghanda ng breakfast at baon para kay Weston. Pagkapasok niya sa kwarto, narinig niya ang tunog ng umaagos na tubig mula sa banyo.Agad na nagtungo si Lori sa walk-in closet para iready ang mga damit na isusuot ni Weston sa pagpasok sa trabaho ngayong araw. Sigurado siyang hindi pa nakakapili ng maisusuot ang lalaki.Kumuha siya ng isang puting polo at kulay gray na pantalon, kasama ang isang amerikana na katugma ng pantalon.Pagkatapos ay inilabas niya ang mga napiling damit mula sa closet at inilatag ang polo, pantalon, at amerikana sa ibabaw ng kama.Simula nang magtabi sila sa pagtulog sa kwartong ito, naging gawain na ni Lori ang maghanda ng mga office clo

"Dad, pwede ko ba munang makita si Ellaine bago ako umuwi?" tanong ni Lori.May oras pa naman sa lunchtime. Miss na miss na niya ang best friend niya, lalo na’t huling pagkikita pa nila ay noong dinalaw siya nito sa ospital."Oo naman. Pero sasabay na ako sa’yong umuwi, okay. I want you to work with me today. . Kung mapagod ka, pwede ka namang magpahinga sa private room ko," ani Weston."Sige po. Pero paki-sabi naman kay Javier na sasabay ako sa’yo para hindi na siya maghintay nang matagal.""Sige, love."Kinuha ni Lori ang phone niya at tinawagan ang kaibigan."Hello, El," bungad niya pagkasagot na pagkasagot ng tawag."Hello, Mrs. Revamonte," sagot ni Ellaine sa kabilang linya, kaya namula ang mga pisngi ni Lori."Nasaan ka?" tanong ni Lori."Nasa office, malamang. Oras kaya ng trabaho, inday. Bakit, anong meron?""Alam kong working hours pa, pero nasaan ka nga mismo? Sa cafeteria? Nandito kasi ako sa office ngayon. Hinatiran ko lang si Dad ng lunch. At dahil nandito na rin naman ako