Todos los capítulos de Married A Coward Liar, Loved By My Dad: Capítulo 21 - Capítulo 30

Inilapit ni Weston ang kanyang mukha kay Lori, dahilan upang lalong mailang ang babae. Napakurap-kurap si Lori, habang tila sumasabog ang kanyang kaba.Bumulong si Weston malapit sa kanyang tainga, “Lori, I—”Bago pa man niya matapos ang sasabihin, bigla siyang pinigilan ni Lori.“Ah—opo! Nakalimutan ko. May assignment pala ako na bigay ni Sir Gi—uh, I mean galing kay Gino. Kailangan ko po itong tapusin ngayong gabi kasi isa-submit ko ito sa kanya bukas,” mabilis na paliwanag ni Lori at tinampal ang kanyang noo.Agad siyang tumakbo palayo kay Weston. Pero pagkaraan ng ilang hakbang, lumingon siya at lumapit muli, iniabot ang kumot na ibinigay nito sa kanya kanina.“Heto po ang kumot ni Dad. Salamat po. Good night po,” mabilis niyang sabi.Pagkatapos noon, nagmamadali siyang bumalik sa kanyang kwarto.Bahagya namang napangiti si Weston sa inasal ng babae. Sa totoo lang, ang gusto lang naman niyang sabihin ay inaantok na siya. Halatang nahiya si Lori. At ang reaksyon nito ay sadyang naka

Naupo si Ruby sa sofa habang nanonood ng TV sa harapan niya.May hawak siyang baso ng alak sa isang kamay, habang sa tabi niya ay may isang lalaking nag-e-enjoy din sa iniinom nito.Sumandal si Ruby sa balikat ng lalaki. Ang mismong lalaking nagpaligaya sa kanya sa kama.“For now, hayaan nating isipin ni Weston na sumuko na ako sa kanya,” aniya na may manipis na ngiti. “Titingnan natin kung hanggang saan ang mararating nila ng bago niyang babae. Kapag malalim na ang relasyon nila, doon tayo kikilos.”Dahan-dahan niyang ininom ang kanyang alak, habang nananatili ang ngiti sa kanyang mga labi.“Huwag kang mag-alala, baby. Sigurado akong magtatagumpay ang lahat ng plano natin,” kumpiyansang sagot ng lalaki.Nagtawanan silang dalawa, iniisip na ang tagumpay ng kanilang mga masamang balak.***Nang hapong iyon, bumuhos ang malakas na ulan sa Manila.Nabasa ng ulan ang buong harapan ng gusali ng kumpanya, na unti-unti nang naging deserto sa katahimikan.Sa kahabaan ng hallway sa 30th floor

Mula no’ng nangyari sa opisina ni Weston nang hapong iyon, unti-unting nagbago ang relasyon nina Weston at Lori.Halos araw-araw na silang magkasama, sa kumpanya man o sa mansyon, dahilan upang lalo silang maging close sa isa’t isa. Kapag kasama niya ang kanyang father-in-law, pakiramdam ni Lori ay mas ligtas siya at mas komportable.Nagdagdag din si Weston ng bagong desk sa loob ng opisina niya, at ipinalagay ito sa mismong tabi ng kanyang desk.Ang katwiran niya ay para mas maging mabilis at madali ang koordinasyon ng trabaho sa iisang opisina, pero sa totoo lang, gusto niya lang talagang malapit si Lori sa kanya.Nang unang makita ni Lori ang desk, bakas ang pagkalito sa kanyang mukha.“Kaninong desk po ito, Sir?” tanong niya.Sumandal si Weston sa kanyang desk habang nakahalukipkip ang mga braso sa kanyang dibdib.“You'll be working here starting today. I asked someone to add a desk here in my office.”“Pero may workspace na po ako sa labas,” naguguluhang sabi ni Lori.“Iwan mo na

Gabi na nang magpasya sina Weston at Lori na bumalik sa tinutuluyan nilang hotel.Ang malayong tunog ng hampas ng alon ay nananatili sa hangin, humahalo sa kaluskos ng mga dahon ng niyog dahil sa hangin ng gabi.Dahan-dahang naglalakad si Lori sa tabi ni Weston, yakap-yakap ang manipis na jacket na ipinatong nito sa kanyang mga balikat.“Mas malamig sa beach kapag gabi, 'di ba, Dad?” sabi niya nang may maliit na ngiti.Sumulyap sa kanya si Weston at mas lalong inayos ang pagkakabalot ng jacket sa dalaga.“That's why I prepared this jacket. Hindi masyadong makapal ang suot mong dress.”Natawa nang mahina si Lori. “Itong dress na ito ay pinili niyo mismo, Dad. Pero gusto ko ito.”Nang makarating sila sa harap ng kani-kanilang kwarto, isang nakakailang na tensyon ang namagitan sa kanila. Huminto si Weston sa tapat ng pinto ni Lori, habang kinakamot ang likod ng kanyang leeg.“If you need anything, my room is next door, okay? Huwag kang mag-atubiling tawagan ako.”Tumango si Lori. “Opo, Da

Matapos ang mag-workout sa gym, bumalik sina Weston at Lori sa kani-kanilang mga kwarto.Tahimik sila, pero sa loob ng katahimikang iyon ay may bakas ng isang bagay na hindi nila maisatinig… hindi galit, kundi isang hindi maipaliwanag na pakiramdam ng hiya at pagkailang.Nang magsara ang pinto ng kanyang kwarto, isinandal ni Lori ang kanyang likod doon, sinusubukang pakalmahin ang kanyang paghinga.Tinitigan niya ang kanyang repleksyon sa salamin at huminga nang malalim.“Diyos ko… bakit ba ganito?” bulong niya, dahan-dahang tinatapik ang kanyang mga pisngi.Ang tubig mula sa shower ay dumadaloy sa kanyang katawan, pero ang kanyang isipan ay patuloy na binabalikan ang nangyari sa gym.Ang mga mata ni Weston.Ang boses nito.Ang mga labi nito.Ang mga labi na naglandas sa katawan niya noong gabing iyon ay biglang lumitaw sa kanyang alaala, kaya naman napatakip siya ng mukha gamit ang kanyang dalawang kamay.“Bakit ko ba iyon naaalala?” bulong niya sa hiya.Nakaramdam siya ng matinding p