Semua Bab Married A Coward Liar, Loved By My Dad: Bab 41 - Bab 50

“It’s awake,” bulong ni Weston.Napakurap si Lori nang ilang beses dahil sa matinding kaba. Alam niyang mayroon nang matigas sa ilalim niya… mismo sa ilalim ng kanyang puwet.Bahagyang ngumiti si Weston. “The more you move, the more it’s aroused. O gusto mo bang maramdaman kung gaano siya kagaling?” napakahinang ani ni Weston, na lalong nagpakaba at nagpanginig kay Lori.Sinubukan ni Lori na huwag gumalaw, pero hindi niya kaya. Nang tangkain niyang tumayo mula sa kandungan ni Weston, pinigilan siya nito.“Where are you going?” tanong ni Weston, hawak ang kanyang baywang.“Ano... Uhm... Nakalimutan ko na may gagawin pa pala ako, Dad,” nauutal na wika ni Lori.Gusto niyang umalis dahil sinusubukan niyang iwasan si Weston; natatakot siya na kung mananatili pa siya roon ay hindi na niya mapipigilan ang init na nagsisimulang kumalat sa kanyang katawan.Aminado si Lori na marupok siya sa kamandag ni Weston, lalo na’t ang posisyon nila ngayon ay napaka-intimate at madaling magpataas ng pagnan

“Daddy...”Ang kanyang mga daliri ay nakasabunot sa buhok ni Weston habang busy ito sa pagitan ng kanyang mga binti, nagtatrabaho doon nang may galing na hindi mailarawan ni Lori ang galing. Hingal na hingal na siya. Ang ritmong dulot ng mga labi at dila nito ay nagpadaloy ng gumagapang na kiliti sa kanyang katawan, nagsisimula sa kaibuturan at umaakyat hanggang sa kapusin siya ng hininga.Malabo at tila panaginip lamang ang mga alaala ni Lori sa unang gabi na pinagsaluhan nila. Noon, ito ay isang malabong bunga ng pagnanasang dala ng droga. Pero ngayong gabi, gising na gising ang kanyang diwa sa bawat sensasyon.Ang marinig ang kanyang mga ungol ay lalong nagpasabik kay Weston. Ilang saglit pa, napasigaw si Lori habang marahas na nanginginig ang kanyang katawan. Narating niya ang kanyang unang rurok, at napatigil ang kanyang hininga sa tindi ng naramdaman. Napakalayo nito sa pakiramdam ng mga vibrator na itinatago niya sa mansyon…Nag-angat ng tingin si Weston, basa ang kanyang mga l

Mahigpit na yakap ni Weston si Lori habang mahimbing itong natutulog sa kanyang mga bisig. Ang nagsimula bilang isang round ay nasundan pa ng isa matapos ang mga biruan nila… Sa ikalawang round, tumagal iyon nang sapat para maubusan ng lakas ang babae, kaya naman nakatulog ito agad sa sandaling lumapat ang ulo nito sa unan.Maingat na inalis ni Weston ang kanyang braso mula sa ilalim ni Lori, dahan-dahang gumagalaw para hindi ito magising. Kinintilan niya ito ng banayad na halik sa noo nito bago bumangon sa kama. Habang nakatayo sa ilalim ng liwanag ng buwan, kinuha niya ang kanyang mga damit mula sa sahig at mabilis na nagbihis. Inabot niya ang kanyang phone sa bedside table at tinawagan ang numero ni Aries."Hello, sir," agad na sagot ni Aries."Siguraduhin mong hindi aalis si Russel at magpupunta kung saan," utos ni Weston, mababa ang boses pero matatag. "And please keep all the evidence of his affair you've gathered safe. Pupunta kami ni Lori sa Taguig sa makalawa para tapusin na

Pagkalipas ng dalawang araw…Ang hangin sa Maynila ay mabigat at malagkit matapos ang mahabang gabi ng pag-ulan. Sa labas ng mansyon, naka-ready na ang itim na sedan ni Weston para sa pag-alis.Nakaupo naman si Lori sa sala, kinakabahang nakasalikop ang mga daliri sa isa't isa. Nakatitig siya sa pader, ang kanyang puso ay parang tambol sa loob ng kanyang dibdib. Ni hindi siya nakatulog nang maayos. Ang isiping makikita niyang muli si Russel ay nagdulot sa kanya ng matinding pagbalisa. Simula nang sabihin ni Weston na pupuntahan nila ang asawa niya, para bang may buhol ng kaba na nanirahan sa dibdib niya, kahit pa sinubukan niyang itago iyon sa lalaki at kay Manang Andeng.Pumasok si Weston sa sala dala ang isang tray na may baso ng mainit na gatas at isang plato ng toast. “Breakfast first, Lori,” malambing nitong wika, binigay ang pagkain na siya mismo ang naghanda. “Kailangan mo ng lakas.”Tinanggap iyon ni Lori na may manipis at mapagpasalamat na ngiti. “Salamat po, Dad.”Tumabi

Sumilip ang sikat ng araw sa mga kurtina ng hotel, na nagbibigay ng banayad na liwanag sa suite kung saan magkasamang nagpalipas ng gabi sina Weston at Lori.Dahan-dahang idinilat ni Lori ang mga mata at naramdaman ang sarili sa mainit na yakap ni Weston. Tulog pa ito, regular ang paghinga, at nagbibigay ng matinding kapanatagan sa kanya. Para bang may kapanatagan sa mga bisig ni Weston, isang pakiramdam na kahit gumuho ang mundo ni Lori kagabi, magiging maayos din ang lahat… Basta malapit si Weston, makakayanan niya ito.Ilang saglit pa, nagising na rin si Weston. Nang makitang nakatingin si Lori sa kanya, isang pagod ngunit malambing na ngiti ang gumuhit sa kanyang labi. "Morning, love..." paos ang boses niya dahil sa puyat.Sinubukan ni Lori na ngumiti pabalik, pero mabigat pa rin at mugto ang kanyang mga mata. "Morning, Dad."Hinaplos ni Weston ang kanyang pisngi. "Did you sleep at all?""Kahit paano," mahinang sagot niya. "Nagigising po ako oras-oras."Alam ni Weston na hindi a