All Chapters of Married A Coward Liar, Loved By My Dad: Chapter 71 - Chapter 80

Gino at Ellaine…Mas malamig ang basement ng gusali ng office kaysa sa karaniwan. Ang ulan sa itaas ay mas lalong lumalakas, na umaalingawngaw sa buong istraktura. Naglalakad si Gino sa unahan, paminsan-minsang sumusulyap sa likod para siguraduhing nakasunod pa rin si Ellaine sa kanya.Samantala, mahigpit naman ang hawak ni Ellaine sa kanyang bag, maingat ang bawat hakbang dahil natatakot siyang madulas sa medyo basang sahig.“Magdahan-dahan ka. Madulas ang sahig,” paalala ni Gino nang hindi lumilingon.Tumango si Ellaine, kahit hindi siya nito nakikita. “Oo… alam ko.”Pero pagkalipas ng ilang segundo, bahagya siyang nadulas sa isang maliit na tumpok ng tubig. Gumewang ang kanyang katawan sa gilid.Awtomatikong hinawakan ni Gino ang kanyang braso. “Hoy! Mag-ingat ka nga!”Halos mapadikit si Ellaine sa dibdib ni Gino dahil sa biglaang paglalapit nila. Agad na namula ang kanyang mukha. “S-Sorry…”Kahit nakasimangot si Gino, mahigpit pa rin ang hawak niya sa braso ng babae. “Sabi ko sa

Hindi na naririnig nina Weston at Lori ang movie na tumatakbo sa TV sa harap nila.Lalong lumalim ang kanilang halikan, naging mas mapusok, pero hindi nila minamadali. Hinawakan ni Lori ang kuwelyo ng polo ni Weston, hinihila ito nang mas malapit pa, animo’y sinusubukang burahin ang anumang espasyo sa pagitan nila. Ang kanyang katawan ay gumagalaw, hindi mapakali sa mga yakap nito, na nagpahinto sa paghinga ni Weston.“Baby…” ang boses ni Weston ay mabigat, halos parang isang pigil na ungol na kumakawala sa kanyang dibdib.Hinalikan siyang muli ni Lori… malambot, nakakalasing… ninanakaw ang kaunting katinuan na natitira sa kanya.Ang kamay ni Weston ay dumausdos sa kanyang baywang, paakyat sa kanyang likod, saka muling bumaba sa kurba ng kanyang balakang. Ang paghaplos na iyon ay nagpapakagat-labi kay Lori, sinusubukang pigilin ang hindi pamilyar pero napakatingkad na sensasyong nabubuo sa loob-loob niya. Lalo pang uminit ang kanyang katawan sa kabila ng lamig ng aircon sa mga oras na

Ang bedside lamp ay naglalabas ng marahang dim light sa bahagi ng kwarto, na lumilikha ng isang kalmadong atmosphere matapos ang bagyo ng pagnanasa na nagdaan sa pagitan nila.Hingal pa rin si Lori, ang kanyang maliit na katawan ay nakasandal sa malapad na dibdib ni Weston. Ang makapal na kumot ay hinila ni Weston para takpan ang likod nito, pinoprotektahan si Lori mula sa lamig ng aircon.Ang tibok ng puso ng lalaki ay mabilis pa rin, at malinaw itong naririnig ni Lori habang ang kanyang tainga ay nakadikit sa dibdib nito. Gumuguhit siya ng mababagal at walang malisya na mga pattern sa dibdib nito gamit ang kanyang mga daliri, isang bagay na madalas niyang gawin tuwing komportable siya.Pero ngayong gabi, ang ritmo sa ilalim ng kanyang haplos ay tila iba. Hindi pantay. Mabigat.May kung anong nakakabahala tungkol dito, isang bagay na nagpaparinig sa paghinga ni Weston na para bang may pinapasan. Ang kanilang pagnanasa kanina ay dapat sanang nagpagaan sa loob ng lalaki, pero ang kanya

BLAG!Ang tunog na nagmula sa loob ng closet ni Weston ay nagpalingon agad kay Manang Andeng, partikular na sa direksyon ng closet.Awtomatikong napapikit si Weston bago lumingon sa parehong direksyon. Nag-aalala siya para kay Lori na nasa loob.“Hala, ano 'yung tunog na 'yon, Sir?” tanong ni Manang Andeng.Habang medyo antok pa at kinakabahan, mabilis na humarang si Weston sa harap ng closet. “Ah… 'yun ba, Manang. Baka… uh… pusa,” aniya, sabay kamot sa batok kahit na wala namang kahit isang pusa sa loob ng mansyon niya.Naningkit ang mga mata ni Manang Andeng. “Pusa? Kaninong pusa? Wala pa pong nag-aalaga ng pusa sa mansyon na ito, Sir,” sagot niya, na parang isang bihasang ina na madaling makatukoy kung ang rason nito ay totoo o isang kasinungalingan lang.Sa loob ng closet, napayuko si Lori at tinakpan ang kanyang bibig, pinipigilan ang tawa at ang mabilis na tibok ng kanyang puso.‘’Oh my gosh… ganito ba kataranta si Dad? Anong klaseng palusot 'yun…’Hirap na hirap siyang huwag ma

BLAAAAANG!!!Agad na nagkatinginan sina Lori at Manang Andeng nang marinig ang malakas na kalabog na nagmula sa ibabang palapag.“Ano ’yun, Manang?” nag-aalalang tanong ni Lori at napahawak sa kanyang dibdib sa gulat.“Tignan natin, Miss.”Mabilis na giniya ni Manang Andeng si Lori pababa. Umalis sila ng kwarto niya at nagmamadaling nagtungo sa hagdan. Pagdating nila sa first floor ng mansyon, pareho silang natigilan sa gulat dahil sa nasaksihan.Pinagbabasag ni Weston ang mga mamahaling vase.Nagkalat sa sahig ang mga bubog mula sa mga nauna na niyang nabasag. Marahas na hinaplos ni Weston ang kanyang mukha, hindi pantay ang kanyang paghinga, at masikip ang kanyang dibdib sa damdaming hindi niya maipaliwanag. “Damn it! Why is everything always like this…” bulong niya, bago dumampot ng isa pang vase at binasag ito nang hindi nag-iisip.BLAG!“Dad!” tili ni Lori sa nakita.Agad siyang tumakbo papunta kay Weston at niyakap ito mula sa likod, sinusubukang pigilan ang lalaki sa pagbabasag