All Chapters of พลิกชะตานางร้ายสยบใจบุรุษอสูร: Chapter 11 - Chapter 20

เมื่อสิ้นคำพูดของเขา เหล่าสามีอสูรตนอื่นๆ ก็พากันโรยเกลือลงบนเนื้อของตน แล้วเริ่มกินกันอย่างตะกละตะกลามจิ้นเหย่มีลักษณะการกินที่องอาจที่สุด เขายัดเนื้อสดชิ้นโตเข้าปาก เคี้ยวจนเต็มคราบด้วยสีหน้าพึงพอใจสุดขีดส่วนซือฉีกินได้อย่างสุภาพกว่าทว่าความเร็วก็ไม่ได้น้อยหน้าไปกว่ากันเลย เพราะความเหนื่อยล้าจากการเดินทางตอนท้องว่างทำให้เขาหิวโซมานานแล้วฉืออวี้กินไปพลางก็ไม่ลืมที่จะโรยเกลือลงบนเนื้อสดที่วางอยู่ข้างกองไฟด้วย ดูเหมือนว่าเขาตั้งใจจะย่างกินอีกชิ้นหลังจากกินในมือหมดส่วนหลันซีนั่งอยู่ในถังไม้ ค่อยๆ เล็มกินเนื้อทีละนิด รสเค็มหอมของเกลือทำให้เนื้อสดที่เคยจืดชืดมีรสชาติขึ้นมาไม่น้อย เขาลอบเงยหน้าขึ้นมองหลีเยว่อีกครั้งโดยไม่รู้ตัวหลีเยว่มองดูพวกเขากินอย่างเอร็ดอร่อย เดิมทีนางอยากจะพูดว่า “ย่างเนื้อกินจะเข้าเนื้อมากกว่านะ” แต่ก็กลืนคำพูดนั้นลงคอไปการย่างเนื้อต้องใช้เวลา และตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเดินทาง จะมาเสียเวลาเพราะเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ไม่ได้อีกอย่าง พวกบุรุษอสูรในโลกนี้ก็มีนิสัยกินของดิบกันอยู่แล้ว บางทีพวกเขาอาจจะชอบกินเนื้อสดมากกว่าก็ได้?นางละสายตาจากบุรุษทั้งห้า แ

น้ำเสียงของหลีเยว่แฝงไปด้วยความประหม่า นิ้วมือเผลอดึงชายกระโปรงหนังสัตว์บนร่างโดยไม่รู้ตัวแม้จะรู้ดีว่าสามีอสูรเหล่านี้เกลียดชังเจ้าของร่างเดิมเข้าไส้ และไม่มีทางคิดเกินเลยกับนางแน่นอน แต่การถูกดวงตาทั้งห้าคู่จ้องเขม็งในขณะที่ต้องถอดเสื้อผ้าอาบน้ำ ไม่ว่าใครก็คงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเหล่าสามีอสูรได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปอีกครั้ง หรือว่านางจะเขินอาย?หลีเยว่คนเดิมเคยใส่ใจเรื่องพวกนี้ที่ไหนกัน?ตอนที่ท่านพ่อของนางบังคับให้นางอาบน้ำ นางไม่เพียงแต่ร้องไห้โวยวายวาดกรงเล็บไปทั่ว แต่ยังด่าทอคำหยาบคายออกมาไม่หยุดหย่อน ราวกับไม่เคยคิดที่จะหลบเลี่ยงพวกบุรุษเลยสักครั้งแต่ตอนนี้นางกลับหน้าแดง แถมยังบอกให้พวกเขาหันหลังไป?โยวเลี่ยเป็นคนแรกที่ได้สติ ดวงตาสีแดงเข้มกวาดมองพวงแก้มที่ปรากฏสีแดงระเรื่อของหลีเยว่ เขาไม่พูดอะไรเพียงแต่หมุนตัวกลับเป็นคนแรก หันหลังให้ริมน้ำแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาเช่นเดิม: “ข้าจะเฝ้าอยู่ที่ริมฝั่ง หากมีสิ่งผิดปกติจะเตือนเจ้าเอง”จิ้นเหย่รีบหันหลังตามทันทีพลางแค่นหัวเราะเหอะ: “ข้าจะไปดูแถวโน้นว่ามีร่องรอยสัตว์ป่าบ้างไหม!”พูดจบ เขาก็จงใจเดินออกไปสองสามก้าว ในใจกลับนึก

เสียงกรีดร้องนี้ดังสนั่นราวกับเสียงฟ้าผ่าลงที่ข้างลำธาร ดึงความสนใจของเหล่าสามีอสูรทั้งหมดให้หันกลับมาในทันทีนั่นคืองูเหลือมจระเข้ยักษ์สัตว์อสูรร้ายระดับเขียว เป็นเพชฌฆาตแห่งผืนน้ำที่ปกติแล้วจะพบได้ยากในลำธารสายเล็กแบบนี้ ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะมาเผชิญหน้ากับมันที่นี่ระดับพลังของเหล่าบุรุษอสูรกลุ่มนี้ไม่ได้สูงนัก คนที่มีระดับสูงสุดคือหลันซีซึ่งอยู่ระดับเขียวนั่นหมายความว่ามีเพียงหลันซีเท่านั้นที่มีกำลังพอจะต่อกรกับมันได้ ส่วนสามีอสูรคนอื่นๆ หากระดับไม่ถึง ก็มีความชำนาญในน้ำที่ไม่เพียงพอเป้าหมายของงูเหลือมจระเข้ยักษ์เห็นได้ชัดว่าเป็นสตรีอสูร ไม่ว่าระดับของพวกเขาจะถึงหรือไม่ หรือจะว่ายน้ำเก่งหรือไม่ พวกเขาก็ต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเหลือนางให้ได้ซือฉีหันขวับ ดวงตาสีอำพันฉายแววตระหนก เขาเงื้อมือเตรียมปลดปล่อยพลังจิตออกมาทันทีส่วน โยวเลี่ยดวงตาสีแดงเข้มวาวโรจน์ ร่างงูยักษ์สีเงินขาวปรากฏขึ้นแทนที่และพุ่งทะยานไปยังริมน้ำฉืออวี้เองก็สลัดท่าทีเฉื่อยชาทิ้งไป ร่างจิ้งจอกแดงวูบไหวพร้อมกรงเล็บแหลมคมที่กางออกมาทว่าคนที่อยู่ใกล้หลีเยว่มากที่สุดคือหลันซีเดิมทีเขากำลังสัมผัสความเคลื่อนไห

หยดเลือดสดหยดลงบนตราประทับอสูรบนหน้าอกของหลันซี ลวดลายสีม่วงอ่อนสว่างวาบขึ้นมาทันที ราวกับหมู่ดาวที่ถูกจุดประกาย แผ่ซ่านเป็นรอยแสงจางๆ ออกไปหลีเยว่ มองดูแสงนั้นค่อยๆ เลือนหายไปจึงค่อยหดแขนกลับ เสียงของนางแฝงแววสั่นเครือที่เพิ่งจะสะกดกลั้นไว้ได้ แต่กลับมีความเด็ดเดี่ยวอย่างยิ่ง“ที่ข้ารับปากว่าจะหยดเลือดให้เจ้าสามครั้ง นี่คือครั้งแรก ส่วนพรุ่งนี้กับวันมะรืนข้าจะชดเชยส่วนที่เหลืออีกสองครั้งให้ครบ”เหตุผลที่นางไม่หยดเลือดให้ครบสามครั้งในทีเดียว เป็นเพราะกฎของโลกนี้ การหยดเลือดไม่สามารถทำให้จบได้ในคราวเดียว หนึ่งวันทำได้มากที่สุดเพียงหนึ่งครั้ง และนี่ก็คือเหตุผลที่พวกสตรีอสูรไม่เต็มใจจะหยดเลือดเพื่อถอนพันธสัญญาหลันซีตัวแข็งทื่อ ดวงตาสีม่วงจ้องเขม็งไปที่แขนที่มีเลือดไหลของนาง ก่อนจะเลื่อนมองใบหน้าที่พยายามแสร้งทำเป็นสงบนิ่งของหญิงสาว ในใจของเขาคล้ายถูกบางอย่างกระแทกเข้าอย่างจังตอนแรกเขาคิดว่าเรื่องหยดเลือดที่นางพูดออกมาเป็นเพียงเพราะสถานการณ์คับขัน กลัวว่าเขาจะไม่ช่วยชีวิตจึงพูดส่งๆ ไป เพราะเมื่อก่อนนางถนัดที่สุดคือการใช้คำมั่นสัญญาหลอกลวงพวกเขา พอหันหลังไปก็ลืมเสียสิ้นทว่าตอนนี้

หลีเยว่มองดูผลึกอสูรสีเขียวในฝ่ามือ จึงเพิ่งนึกถึงกฎของโลกสัตว์อสูรขึ้นมาได้ไม่ว่าบุรุษอสูรจะล่าสัตว์ร้ายระดับใดมาได้ ผลึกอสูรจะต้องถูกส่งมอบให้แก่สตรีอสูรที่ทำพันธสัญญากันไว้นางใช้นิ้วลูบไล้ผิวที่เรียบเนียนและอบอุ่นของผลึกอสูร ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยหากเป็นผลึกอสูรโปร่งใสก็คงจะดี เพราะมันสามารถเพิ่มสมรรถภาพทางกายได้โดยตรง ร่างกายที่ดูบอบบางอ่อนแอของนางในตอนนี้ ช่างทานทนต่ออันตรายที่อาจเกิดขึ้นอีกครั้งไม่ไหวจริงๆแต่พอกลับมาคิดอีกที ผลึกอสูรระดับเขียวนั้นเดิมทีก็หายากมาก การที่พบมันในตัวงูเหลือมจระเข้ยักษ์ได้ก็นับว่าโชคดีสุดๆ แล้วนางกำผลึกอสูรแน่น เงยหน้ามองเหล่าสามีอสูรแล้วเอ่ยว่า: “พวกเจ้าทุกคนเข้ามานี่หน่อย ข้ามีเรื่องจะพูด”เหล่าสามีอสูรสบตากันไปมา แต่ก็ยังยอมเดินเข้ามารุมล้อมนางตามคำสั่งบุรุษอสูรร่างสูงใหญ่กำยำหลายคนมายืนอยู่ตรงหน้า ทำให้หลีเยว่รู้สึกถึงความกดดันอย่างบอกไม่ถูกนางรวบรวมสมาธิ สายตากวาดมองไปยังวงแหวนอสูรบนต้นแขนของพวกเขา มีเพียงของหลันซีเท่านั้นที่อยู่ที่ข้อเท้าวงแหวนอสูรระดับเหลืองของซือฉีทอแสงสีส้มจางๆ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งทะลวงผ่านระดับ