All Chapters of Ms. Angas at Mr. Arogante: Chapter 131 - Chapter 140

Bradley“Kuya.”Paglingon ko ay nakita ko sina Nathan at Calvin na papalapit sa amin ni Matthew. Nasa gilid lang kami ng main hall habang hinihintay magsimula nang tuluyan ang program proper ng launching ng Salazar Media.At kagaya ng inaasahan ko, hindi pa rin ako tinigilan ni Matthew sa pang-aasar. Nakasunod ito sa akin kahit saan ako magpunta kaya mas pinili ko na lang ang manatili sa isang lugar.“Kasama mo si Jen?” agad na tanong ni Nathan habang nililibot ng tingin ang paligid na tila hinahanap talaga ang babae.Bahagyang kumunot ang noo ko sa paraan ng pagbanggit niya sa pangalan ni Jenelyn.Akala mo naman ay matagal na silang close.Samantalang noong una silang magkita ay halos away agad ang ibinigay niya rito.“You’ll soon call her Ate Jenelyn,” sabi ko habang pinupukulan siya ng warning look.Halos sabay namang natawa sina Calvin at Matthew. Malakas pa talaga ang tawa ng mga ito na para bang sobrang nakakatuwa ng sinabi ko.“Kuya,” natatawang saad ni Nathan habang ipinapasok

JenelynNarinig ko ang mabigat na paghinga ng babae habang nakatitig siya kay Bradley na tila hindi makapaniwala sa narinig niya.“F-Future wife?” nauutal niyang tanong habang salitan ang tingin sa aming dalawa.Halata sa mukha niya ang pagkabigla at hindi ko siya masisisi.“M-Mr. Salazar…” pilit niyang saad habang inaayos ang sarili niyang composure. “It’s a misunderstanding.”Nanatiling malamig ang ekspresyon ni Bradley habang nakatayo sa tabi ko.Kasabay noon ay mas lalo kong naramdaman ang palad niyang nakalapat sa aking lower back, tila ba sinisiguro niyang hindi ako lalayo sa kanya.Protective.Possessive.At higit sa lahat, para bang ipinapakita niya sa lahat ng tao rito kung kaninong panig siya.“Wala akong nakikitang misunderstanding dito,” malamig niyang tugon. Mababa ang kanyang boses ngunit bawat salitang lumalabas sa labi niya ay may diin at bigat. “You’re yelling at her at inuutusan mo siyang damputin ang kung anumang nahulog mo.”Bahagyang natigilan ang babae bago muling

Jenelyn“Feeling ko ang ganda ko, Lo.”Saglit na natigilan si Lolo Ruel bago siya malakas na tumawa. Hindi ko na rin napigilan ang sarili ko at sumabay na sa kanya.Iyong tipong totoong tawa.Walang pretensyon.Walang iniisip.“Yes,” tugon niya in between laughter habang umiiling pa. “Maganda talaga ang apo ko.”Mas lalo akong natawa dahil sa sobrang seryoso niyang pagkakasabi no’n na para bang wala talaga siyang balak mang-asar.Umuga pa ang balikat niya sa kakatawa kaya alam kong genuine ang saya niya.At sa totoo lang, gumaan agad ang pakiramdam ko pagkatapos ng nangyari kay Nathan.Hindi naman sa pinagtatawanan ko ang pag-amin niya o ang nararamdaman niya para sa akin.Kaya lang…Ano bang magagawa ko?Wala talaga akong nararamdaman para sa kanya.Isa pa, parang sobrang bilis naman yata ng mga pangyayari.Bigla na lang siyang umamin pagkatapos lang namin magkalaban sa basketball?Hindi ko tuloy maiwasang mailang.Hindi na rin bumalik si Nathan sa table namin matapos ang pag-alis niy

BradleyHanggang sa tuluyang mawala sina Jenelyn at Matt sa paningin ko ay nanatili lang ako sa aking kinatatayuan. Hindi ko namalayan na mahigpit na palang nakakuyom ang mga kamao ko habang pilit kong pinipigilan ang sarili na habulin silang dalawa.How dare she walk away with another man habang nasa tabi lang niya ako?At mas lalong nakakairita ang paraan ng lalaking iyon kung makahawak at makayakap sa kanya na para bang may karapatan ito.Mariin akong napabuntong-hininga habang inaalala ang nangyari kanina. Hanggang ngayon ay sariwa pa rin sa isip ko ang masayang mukha ni Jenelyn habang yakap siya ng lalaking iyon. Hindi ko alam kung ano ang mas ikinainis ko—ang pagtawag nito sa kanya ng “Baby Jen” o ang katotohanang hindi agad siya itinulak palayo ni Jenelyn.Pakiramdam ko tuloy ay may mabigat na bagay na unti-unting sumisikip sa dibdib ko.“Jenelyn… you’re really something,” mahina kong sambit sa sarili habang pilit na kinakalma ang init ng ulong kanina pa gustong sumabog.Hindi k

BradleyAgad kong hinuli ang dalawang kamay ni Jenelyn nang tuluyan nang gumapang ang mga iyon sa dibdib ko.“So broad…” bulong niya habang tila kinikilig pa.Napapikit ako nang mariin sa loob ng ilang segundo.Damn.Pakiramdam ko ay lalo lang sinusubok ng babaeng ito ang pasensya ko.Mahigpit kong hawak ang magkabila niyang pulsuhan habang patuloy naman sa pagwiggle ang mga daliri niya na tila ba kating-kating muling dumampi sa katawan ko.At ang masama?Mukhang wala talaga siyang ideya kung ano ang ginagawa niya sa akin.Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko bago ko marahang inilayo nang bahagya ang mukha ko sa kanya.Kailangan kong magtimpi.Dahil hindi ako ang klase ng lalaking nananamantala ng babaeng lasing—kahit na siya mismo ang tila walang tigil sa pang-aakit.“How much?”Kumunot agad ang noo ko.“What?”Bahagya siyang ngumiti habang nakatitig sa akin gamit ang namumungay niyang mga mata.“I don’t normally like guys,” sabi niya na parang seryoso pa talaga. “But y