《Ms. Angas at Mr. Arogante》全部章節：第 251 章 - 第 257 章

JenelynSa loob ng private suite na inihanda para sa amin ni Bradley, tahimik kaming dalawa ni Tita Mildred.Ang tunay na Mildred Salazar.Kung may ibang taong makakakita sa amin ngayon, malamang ay hindi sila maniniwala na ang babaeng nasa harapan ko ang totoong Mildred. Napakaraming taon siyang nawala sa kanyang pamilya. Napakaraming taon ding ibang babae ang gumamit ng kanyang pangalan, mukha, at buhay.At ngayon, ilang sandali na lang ang natitira bago tuluyang mabunyag ang buong katotohanan.Tahimik akong naupo sa tabi niya habang pinagmamasdan ang kanyang mukha. Kahit maayos na ang kanyang ayos at nakasuot na siya ng isang eleganteng evening gown na bagay na bagay sa kanya, hindi pa rin maitago ang kaba sa kanyang mga mata.Natural lang iyon.Hindi biro ang haharapin niya.Makalipas ang napakaraming taon, muli niyang makakaharap ang asawa niyang si Tito Alfonso, pati ang kanyang buong pamilya.Samantala, naiwan kaming dalawa rito matapos umalis si Bradley.Iniwan niya kami pansa

JenelynPagkapihit ko pa lang ng doorknob ng condo ay agad akong napahinto.Nanlaki ang mga mata ko habang nakatitig sa taong nakatayo sa harapan ng pintuan."Lo!"Halos mapasigaw ako sa sobrang gulat.Hindi ko inakalang ang unang taong bubungad sa akin pag-uwi ko ay ang mismong lolo kong ilang beses nang tumangging umalis ng isla.Si Lolo Alvin.Ang matigas ang ulo, reklamador, ngunit pinakamahal kong tao sa buong mundo bukod kay Bradley.Napakurap pa ako nang ilang beses, iniisip kung nananaginip lang ba ako.Hindi.Talagang siya iyon.Nakatayo siya sa harapan ko habang nakasuot ng simpleng polo shirt, khaki pants, at ang paborito niyang sumbrero na halos hindi niya inaalis kahit saan siya magpunta. May hawak pa siyang maliit na travel bag habang nakakunot ang noo at tila naiirita sa naging reaksyon ko."Bakit mukhang gulat na gulat ka?"Nakapamewang siyang tumingin sa akin bago bahagyang umirap."Hindi ba dapat, 'Welcome, Lo. Miss na miss kita,' ang sasabihin mo?"Hindi pa rin ako

JenelynHindi ko alam kung gaano na katagal akong nakatulog. Basta naalimpungatan na lang ako ng makadama ako ng ibang presensya sa loob ng silid.Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata at nakita ko si Tita Mildred na may inuutusan.“Mom,’” tawag ko sa kanya dahilan upang mapalingon siya sa akin.“Naku, nagising ba kita? Sinikap ko na magdahan-dahan kam.”“Hindi naman po. Talagang pagising na rin po ako,” tugon ko. “Pero ano pong meron? Ano po ang damit na yan?”Tumingin ako sa gown na suot ng isang manikin.“Para sayo yan. Since gising ka na rin lang, why don’t you go to the bathroom ang take a bath. Papapasukin ko na ang mga stylist.”Medyo naguluhan ako. Bakit may gown at stylist pa?“Go, go, go dear.”Wala na akong nagawa lalo na ng halos hilahin na ak ni Tita Mildred papunta sa bathroom.Naligo na ako at paglabas ko ng silid ay nadatnan ko na ang tatlong babae na naghihintay sa akin.“Good afternoon, Miss Jen. Kami ang mag-aayos sayo.”Takang-taka na talaga ako.Anong meron?

Third PersonNagpatuloy ang kasiyahan hanggang sa dis-oras na ng gabi.Unti-unti nang humupa ang tugtog ng live band, ngunit hindi pa rin nawawala ang masasayang tawanan ng magkakapamilya at magkakaibigan. Ang pavilion na ilang oras ang nakalipas ay puno ng mga palakpakan, hiyawan, at luha ng kaligayahan ay ngayon ay unti-unti nang nagiging tahimik.Ang mga ilaw na nakasabit sa mga puno ay patuloy pa ring nagbibigay ng mainit at romantikong liwanag sa buong paligid, habang ang malamig na simoy ng hangin mula sa dagat ay tila nakikisabay sa masayang pagtatapos ng gabing iyon.Isa-isang nagpaalam ang mga bisita.May ilan pang nagpakuha ng huling litrato kasama ang bagong engaged na sina Bradley at Jenelyn. Ang iba naman ay hindi nakalimutang yakapin ang dalawa at batiin sila bago tuluyang magtungo sa kani-kanilang silid.Punong-puno ng pagmamahal ang buong resort.Hindi lang dahil sa proposal na naganap.Kundi dahil sa pakiramdam na matapos ang napakaraming unos na pinagdaanan ng pamilya