Ms. Angas at Mr. Arogante

Jenelyn

“Aray naman po!” bulalas ko ng pingutin ako ng aking lolo sabay lakad papunta sa sofa at sabay kaming naupo doon.

“Aray, aray ka dyan! Alam mong hindi masakit, ang arte mo!” tugon niya na inirapan ko naman. 

“Paano mong nasabi na hindi masakit, naramdaman mo na?” tanong ko pa.

“Ako ang pumingot sayo kaya alam ko!”

“Ang puso nyo baka malaglag, nakadikit lang ng kulangot yan…” sabi ko kaya nakatanggap ako ng hampas sa braso. “Lo naman…”

“Jenelyn, kailan ka ba magseseryoso? Hindi ako bumabata at wala akong ibang aasahan kung hindi ikaw.”

“Baka naman sa hospital ako damputin sa pagiging seryoso, Lo…”

Napatingala ang matanda sabay pikit bago nagsimulang magreklamo sa patay. “Naririnig mo ba Erlinda ang apo mo? Eleanor, anak, tignan mo ang anak mo…”

“Banggitin nyo na rin si Papa, nahiya pa kayo…” Binigyan ako ng side eye ni Lolo.

“Jenelyn, pinagbigyan kita sa gusto mo. Panahon na para tuparin mo ang usapan natin, luluwas ka sa Maynila para mag-aral. Habang ginagawa mo yon ay kikilalanin mo ang mga apo ng kaibigan ko na si Ruel at mamimili ka sa kanila kung sino ang gusto mong mapangasawa.”

Ayan na nga tayo. Ngayon ko pinagsisisihan kung bakit ako pumayag noon. 

“Paano kung naka graduate na ako at lahat ay wala pa rin akong nagugustuhan sa kanila? Pipilitin mo pa rin ako?”

Huminga siya ng malalim at seryoso ang mukha na tumingin sa akin bago tumugon. 

“Sa tingin mo ay hahayaan kitang pumunta doon ng basta lang ng hindi inaalam ang lahat? Alam kong merong nararapat sayo doon. Pero kung sakali, pwede naman gawing negotiable pa.” Ngumisi siya kaya tumirik ang mga mata ko. Akala ko pa naman ay seryoso na siya talaga.

“Bakit parang pakiramdam ko ay may natitipuhan ka na para sa akin?”

“Apo,” sabi niya. “Ngayon ko lang napatunayan na malakas pala ang pakiramdam mo.”

“Lolo naman eh!”

“Ah basta, ang usapan ay usapan. Hindi ka na pwedeng umatras!” Kinampay pa niya ang kamay, halatang nagmamarakulyo. 

Nagtagpo ang mga mata namin at naglaban ng titigan.

Simula ng mamatay ang mga magulang ko pati na si Lola ay ganito na kaming dalawa. Parang aso't pusa pero mahal na mahal naman namin ang isa't-isa.

Ayaw ko talagang lumuwas at iwan na naman siya. Gusto ko na sanang manatili dito sa Catanduanes para makasama siya dahil talaga namang matanda na siya.

Pero matigas ang kanyang ulo. Mas gusto niya na masecure ang marriage ko at masiguro daw niya na maayos ang mapapangasawa ko. 

Sa totoo lang ay wala pa talaga sa isip ko ang tungkol sa bagay na yon. I'm only 20 pero nakagraduate na ako ng kursong BSIT at Fashion Design sa Boston. Wala tayong magagawa, genius eh. Habang binubuno ng kasing edad ko ang elementary ay tumalon na ako ng high school.

Ayaw ko na rin sanang mag-aral pa dahil may sarili din akong negosyo na kailangang i-monitor bukod pa sa negosyo ng pamilya, pero si Lolo ay gusto pa akong pakuhanin ng kursong architecture. Okay lang naman dahil hilig ko din kaya pumayag na ako. 

At ito na nga, sa bahay ng kaibigan niya sa San Juan ako titira habang nag-aaral.

“Pinahanda ko na ang mga requirement mo para sa school. And please lang, seryosohin mo ito.”

“Sigurado ka ba talaga dito, Lo? I mean, hindi mo ba ako mamimiss?”

“Mas gusto ko kung magkakaapo ako sayo sa tuhod kaya bilisan mo ang paggraduate. At wag ka ng magreklamo. Tapos na ang usapan tungkol dito. Natawagan ko na si Ruel at hindi na rin siya makapaghintay na makita ka.”

“Ang akala ko pa naman ay conservative ka tapos gusto mo na akong tumira sa iisang bubong kasama ang isang lalaki?” Kunyari ay reklamo ko. Dati kasi ay madalas niya akong pagsabihan sa tuwing malalaman niya na nakikitulog ako sa bahay ng kaibigan kong lalaki. Lalo na ng nasa Boston ako.

“Wala ng conservative conservative. Dalawa na lang tayong magkasama, kailangan ko na ng mga apo sa tuhod. Kung mabuntis ka habang nag-aaral o kaya kahit kakalipat mo pa lang don ay okay na okay din. Ako na ang bahala sa magiging apo ko sa tuhod at mag-aral ka pa ulit.”

Napamaang ako sa sinabi niya, hindi makapaniwala na lalabas ang mga salitang iyon sa kanyang bibig.

“Matalino ka, may natapos na rin. May sariling negosyo, at hindi basta negosyo ha… Kinikilala sa buong mundo ang fashion brand mo bilang luxury brand. Ano pa ba naman ang hahanapin mo? Anak at asawa na lang ang kulang sayo at parang nag-iisang anak ka na lang ng Diyos sa mundo!”

“Dinamay nyo pa ang Diyos, Lo. Heto lang oh…” sabi ko sabay turo sa aming dalawa. “Heto lang, sa pagitan lang natin ang usapan.”

“Kasi naman, ang dami mo pang tanong. Ang gusto ko lang naman ay mag-asawa ka.”

“Paano kang nakasiguro na papayag ang mapapangasawa ko na dito tumira, aber?” tanong ko na parang naghahamon. “Alam mo naman na mas gusto kong dito lumagay sa tahimik.”

“Jenelyn, kamukha ka ng napaka ganda mong Lola at Mama. Alam kong kayang kaya mong akitin at pasunurin sa gusto mo ang sinumang mapapangasawa mo.”

“Lolo!” bulalas ko. “Akitin talaga?”

“Aba, anong gusto mong mangyari? Lumapit siya sayo ng wala kang gagawin? At sa ugali mo na yan? Baka hindi umubra ang face value  mo at masayang lang ang minana mong kagandahan sa mag-ina ko kaya kung kinakailangan ay gamitan mo na rin ng gayuma.”

“Sabihin mo sa akin, Lolo ba talaga kita?”

“Kung hindi mukha ng lola at mama mo ang dala dala mo ngayon ay iisipin kong hindi!”

Ay grabe siya! Napahawak ako sa aking dibdib habang nakikipaglabanan ako sa kanya ng titigan.