Married to the Billionaire Who Secretly Obsessed Over Me のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

Chapter 91“Ayos nga lang ako. Huwag ka ngang OA, alangan namang mahulog ako dito sa hagdan—-Emilio!” Napahiyaw at natawa na lang si Natalia nang ilang sandali ay binuhat na siya ng asawa niya habang pababa sila sa hagdan. Umaga na at aalis na si Natalia para puntahan ang pinsan niya sa condo nito, doon muna sila bago pumunta sa mall and she was really excited na muli itong makasama. Marami pa naman siyang ikukwento dito.Gulat na gulat siya nang maramdaman ang biglang pag-angat sa katawan niya. Hindi man lang siya binigyan ng babala ni Emilio at agad talaga siyang inangat nito na para bang takot na takot na mahulog o masaktan.“Emilio! Ano ba—!” Napahiyaw siya habang napapahawak sa balikat nito, pero napalitan agad iyon ng tawa nang makita ang seryosong mukha ng asawa niya.Napahawak si Natalia sa batok ng asawa at hindi na nagpumilit na bumaba at hinayaan na ito.Kanina pa ito ganito, subrang ingat na ingat ito na masaktan siya o ano pa man. Mula pa kanina nang magising siya ay halo

Chapter 93“Ano? Hindi mo ba ako yayakapin?” Nakataas ang kilay na tanong ni Sandy kay Natalia nang nanatIli si Natalia na nakatayo sa harap niya at nangiyak iyak.Bahagyang nanginginig ang mga kamay ni Natalia habang nakatitig sa pinsan niya, parang hindi pa rin makapaniwala na nasa harap na niya ito.Ang daming gustong sabihin, pero parang lahat ng salita ay naiipon lang sa lalamunan niya. Nahihiya siya. Nahihiya ng subra si Natalia habang nakatingin sa pinsan niya na binalewala niya dahil sa isang lalake at kung maibabalik niya ang oras, hindi na niya yun gagawin.“P-Pwede ba? Baka kasi galit ka pa. You just send me message, ni sana man lang tawag—” dagdag pa niya, halos pabulong, puno ng pag-aalangan, pero agad siyang natigilan sasabihin nang magsalita na agad ang pinsan niya.“Eh ikaw nga kahit mag message di mo magawa! Hinihintay ko kaya yung message mo sa akin!” This time, nangiyak iyak na rin si Sandy at agad nang tumayo at siya na ang lumapit at yumakap kay Natalia. “Ikaw lang

Tumigil si Emilio.Sandaling napatigil si Emilio.But even then, naiintindihan ng ama ni Natalia kung bakit ganito si Emilio.Anyone would break in this situation. Malalim na bumuntong hininga ang ama ni Natalia habang nakatingin kay Emilio.Naalala niya kung paano siya kausapin ni Emilio noon...how sincere he was, kung paano nito sinabi na pakakasalan niya ulit si Natalia, kasal na hindi lang dahil sa kasunduan, kundi dahil mahal na nila ang isa't isa.Naalala niya rin kung paano tumingin si Emilio sa anak niya...hindi bilang responsibilidad… kundi bilang mundo nito.How his eyes softened every time he talked about her at bilang ama ni Natalia ay subrang saya niya na makakita ng lalakeng minamahal ang anak niya.At ngayon…Walang kasiguraduhan kung nasaan ang anak niya.Walang kasiguraduhan kung ligtas pa ito.Walang alam si Natalia sa pinag-usapan nilang iyon, but one of these days, Emilio was already planning to propose to her again… properly this time, with everything prepared...ri

“Kumain ka na—” Pag-uulit ni Darius, mas madiin na ngayon ang tono nito, pero agad nang sumigaw si Natalia ng punong-puno ng pagkamuhi.“Pakawalan mo ako!” sigaw niya, this time hindi na niya napigilan ang pagbasag ng boses niya. Nanginginig na ang boses niya, pero hindi siya umatras. “Kapag nakita ka ng asawa ko, papatayin ka niya—”Halos hindi pa natatapos ang sinasabi niya nang bigla nitong ihagis ang pinggan.Napapikit si Natalia sa gulat.Malakas na tunog ang sumabog sa loob ng kubo...parang may pumutok.The crash echoed loudly, bouncing off the walls.Nabasag ang pinggan, nagkalat ang maliliit at matutulis na piraso sa sahig. Saglit na natahimik ang paligid, pero ang katahimikang iyon ay mas lalong nakakatakot.Napangiwi siya, napasinghap, at bahagyang napaatras kahit hindi naman siya makagalaw.“Asawa mo?” Natatawang tanong ni Darius.Pero walang saya sa tawa niya.Wala itong init.Walang awa.It was empty.Hollow.Dangerous.“Darius—”Hindi na niya natuloy ang sasabihin niya.B

“Teka! Paano ako—” nanlalaki ang matang tanong ni Elara habang sinusubukang tumayo kahit nakatali.Halos madulas pa ang upuan niya sa sahig habang pilit niyang itinataas ang katawan niya kahit mahigpit na nakatali ang mga kamay niya sa likod.Nanlalaki ang mga mata niya sa takot habang palipat-lipat ang tingin niya sa mga taong nasa silid, umaasang may kahit isang lilingon sa kanya at papansinin siya.Pero muli na naman siyang hindi pinansin ng lahat.Para bang wala siyang sinabi.Para bang wala siyang presensya sa loob ng silid na iyon. Ni isa sa mga taong naroon ay hindi man lang lumingon sa kanya o nagpakita ng kahit kaunting pakialam sa sinasabi niya.Kanya-kanya na ang mga tao sa ginagawa.Ang mga tao sa loob ng silid ay biglang naging abala.May tumatawag.May ilang taong naglalabas ng cellphone o radyo habang mabilis na tumatawag sa ibang tauhan, nagbibigay ng impormasyon, at nagpapasa ng mga utos na kailangang gawin agad.Sa isang mesa ay may naglatag ng mapa habang ang isa nam