“Y-You can just leave,” Sinubukan ni Emilio na magsalita nang maayos, kahit na pakiramdam niya ay nag-aapoy na ang bawat himaymay ng kanyang kalamnan. Bawat hininga niya ay tila may kasamang baga, and the friction of his clothes against his skin was becoming unbearable.Alam niya ang panganib na dala ng presensya ng babaeng ito at ang maiwan sila na nasa iisang kwarto ay masyadong malaking pahirap kay Emilio. It was like putting a starving man in front of a feast he wasn't allowed to touch. God knows how Emilio wanted them to be like this, to be alone and have some quality time, pero sa sandaling ito, masyadong pahirap sa kanya dahil ang tanging sigaw ng sistema niya ay ang pawiin ang sobrang pagkamiss niya rito. Five years of starvation were clawing at his insides, making his self-control crumble. Napahilot na lang tuloy siya sa noo niya dahil hindi niya na alam kung ano ang gagawin.“Umalis ka na muna rito—” muling pagtataboy niya, his voice cracking with the effort to stay co
Read more