All Chapters of หย่ารักทวงใจ: Chapter 741 - Chapter 750

สิ่งที่เธอทำได้ก็มีเพียงเท่านี้“ได้ค่ะ”“เสี่ยวซู”หรงซูหันกลับไป เห็นเจียงหวยซวี่และคนอื่น ๆ เดินเข้ามา“ศาสตราจารย์ คุณไม่เป็นไรใช่ไหมคะ!”เจียงหวยซวี่เอ่ยว่า “ฉันไม่เป็นอะไร เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”หรงซูถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนอธิบายสาเหตุให้ฟังคร่าว ๆเรื่องแบบนี้พวกเขาพบเห็นมามากแล้ว การแก่งแย่งผลประโยชน์ระหว่างกลุ่มทุนก็โหดร้ายเช่นนี้เจียงหวยซวี่เอ่ยว่า “เธอทำได้เพียงเท่านี้ เสี่ยวซู เธอเองก็อย่าเก็บมาเป็นภาระทางใจ อย่าคิดมากเด็ดขาดนะ”หรงซูตอบรับเบา ๆ ก่อนเอ่ยว่า “ฉันรู้ค่ะ”ซ่งเหยียนเอ่ยอย่างไม่พอใจว่า “เซิ่งถิงเชินนี่ช่างหาเรื่องคนเก่งจริง ๆ”หากความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ เรื่องพวกนี้ก็คงไม่เกี่ยวอะไรกับเสี่ยวซูเลย ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่แค่เห็นก็ทำให้รู้สึกปวดใจแล้วหลังจากอาหารดิลิเวอรีมาส่งหรงซูก็ให้พยาบาลนำไปส่งที่ห้องผู้ป่วย“ไปกันเถอะ พวกเราไปกินข้าวกันก่อน” ฉีเยี่ยนเฉาเอ่ยข่าวอุบัติเหตุรถยนต์ครั้งใหญ่บนถนนชางเหิงขึ้นเป็นข่าวพาดหัวหน้าแรกของสื่อท้องถิ่นอย่างรวดเร็วเซิ่งถิงเชินยังคงจัดการงานอยู่ตอนนั้นเองโจวมู่เคาะประตูแล้วเดินเข้ามา

“วันนี้หล่อมากเลยนะ!” หรงซูเอ่ยยิ้ม ๆเซิ่งถิงเจ๋อยกมุมปากขึ้น “เธอพูดแบบนี้ฉันชักเสียใจแล้ว หรือว่าฉันหล่อแค่วันนี้?”“แน่นอนว่าวันนี้หล่อกว่าเดิมหน่อย”“แบบนี้ค่อยเข้าท่าหน่อย ไปกันเถอะ ขึ้นรถ”ช่วงนี้พอตกกลางคืนอุณหภูมิจะลดลง หรงซูจึงสวมเสื้อคลุมของตัวเอง ส่วนเสื้อผ้าที่เปลี่ยนออก พนักงานนำใส่ถุงไว้ให้เซิ่งถิงเจ๋อรับถุงกับกระเป๋าของเธอมาจากมือพนักงานเมื่อขึ้นรถแล้วหรงซูนั่งลงบนเบาะข้างคนขับ คาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อยแล้วจึงเอ่ยถามว่า “วันนี้จะไปงานเลี้ยงที่ไหนเหรอ? ใครเป็นคนจัด?”เซิ่งถิงเจ๋อเหลือบมองเธอ “เขาไม่ได้บอกเธอเหรอ”หรงซูเอ่ยว่า “ฉันไม่ได้ถาม เขาก็ไม่ได้บอก”ตอนนี้รูปแบบการอยู่ร่วมกันของทั้งคู่ก็ถือว่าปกติดี เขาจึงอธิบายว่า “งานเลี้ยงวันเกิดของผู้อำนวยการหวัง”ผู้อำนวยการหวังคนนี้เป็นญาติของคุณนายใหญ่เซิ่ง จึงสนิทสนมกับตระกูลเซิ่งมาโดยตลอด ทางตระกูลเซิ่งนอกจากคุณนายใหญ่เซิ่งกับคุณท่านเซิ่งที่ไม่สะดวกมาร่วมงานแล้ว คนอื่น ๆ จะมาร่วมงานกันหมดงานไม่ได้จัดใหญ่โตอะไร เพียงเชิญบุคคลสำคัญในเมืองจิงมาร่วมงาน“ทางพี่หวยซวี่ก็น่าจะได้รับคำเชิญเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าจะไ

หรงซูจัดชุดกระโปรงบนตัวให้เรียบร้อย จากนั้นก็หยิบแก้วไวน์แดงจากมือบริกรด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยน ก่อนสาดกลับใส่หญิงสาวคนนั้นทันที“ว๊าย!!”เสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังลั่นขึ้นทันที เธอถามอย่างเดือดดาลว่า “เธอทำอะไร?”หรงซูเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งว่า “ขอโทษนะ แค่มือลื่นน่ะ”หญิงสาวมองชุดราตรีโอต์กูตูร์ของตัวเองที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบไวน์ ใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างประณีตพลันบิดเบี้ยวเธอคว้าขวดไวน์ขึ้นมาด้วยความโกรธ เตรียมจะฟาดใส่หรงซูแต่ก่อนที่มือจะทันฟาดลงมา ข้อมือก็ถูกใครบางคนคว้าไว้หญิงสาวเจ็บจนส่งเสียงครางออกมา เมื่อหันกลับไปก็สบเข้ากับดวงตาเย็นเยียบชวนหวาดหวั่น ร่างทั้งร่างพลันแข็งทื่อ“เธอคิดจะทำอะไร?”หญิงสาวถูกน้ำเสียงซักถามของเขาทำเอาหน้าซีดความวุ่นวายทางนี้ดึงดูดความสนใจจากผู้คนไม่น้อยแม่ของหญิงสาวรีบเดินเข้ามา เอ่ยว่า “หลินหลิน”เซิ่งถิงเจ๋อปล่อยมือหญิงสาว ก่อนก้าวยาว ๆ ไปข้างหรงซู แล้วลดน้ำเสียงให้อ่อนลง “ไม่เป็นไรใช่ไหม!”หรงซูส่ายหน้าเบา ๆ แล้วเอ่ยว่า “ฉันไม่เป็นไร”เฉิงซินรีบเดินมาหาหรงซู เมื่อเห็นคราบเปื้อนบนตัวเธอก็เอ่ยอย่างรู้สึกผิดว่า “ขอโทษนะเสี่ยวซู”เมื่อคร

เซิ่งถิงเจ๋อมองตรงไปข้างหน้า แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจ “แม่ฉันไม่ใช่คนไม่มีเหตุผลสักหน่อย ถ้าวันนี้แม่อยู่ด้วย ไม่แน่อาจจะสนับสนุนฉันเต็มที่ก็ได้ คนที่ไม่มีเหตุผลไม่แยกแยะผิดถูกแบบนี้ ล่วงเกินก็ล่วงเกินสิ อย่างฉันไม่กลัวพวกเขาแก้แค้นหรอก เดี๋ยวกลับไปฉันต้องบอกแม่ว่าอย่าไปมาหาสู่กับคนแบบนั้น”หรงซูอดหัวเราะไม่ได้ กล่าวว่า “แต่คุณนายคนนี้น่าจะสนิทกับป้าสะใภ้รองของนายนะ”พอเฉิงซินถูกเรียกตัวไป เธอก็สามารถรับรู้ได้ก่อนหน้านี้เซิ่งถิงเชินประกาศความสัมพันธ์กับเธอ คนที่โกรธที่สุดก็คือเสิ่นอวี้หรง ต่างก็เป็นคุณนายในแวดวงไฮโซ คนพวกนั้นก็ต้องเอนเอียงไปตามท่าทีของเสิ่นอวี้หรงยิ่งไปกว่านั้นเธอปรากฏตัวเพียงคนเดียว ถ้าอย่างนั้นเธอในสายตาพวกเขาจึงยิ่งเหมือนเรื่องตลก“คุณย่าของฉันเป็นคนที่เผด็จการมาก หลายปีมานี้ที่แม่ฉันกับป้าสะใภ้รองอยู่ในตระกูลเซิ่ง ก็นอบน้อมต่อคุณย่ามาตลอด ไม่กล้าขัดคำสั่งท่าน บวกกับนิสัยลูกพี่ลูกน้องฉันก็แข็งกร้าว ป้าสะใภ้รองเองก็เอาเขาไม่อยู่ ดังนั้นความจริงสำหรับป้าสะใภ้รองของฉัน จึงยิ่งอยากได้ลูกสะใภ้คนหนึ่งที่เชื่อฟังตัวเองทุกอย่าง!”หรงซูเข้าใจความหมายในคำพูดของเซิ่งถิงเจ๋

เจียงหวยซวี่ลุกขึ้นเดินไปข้างเธอ หลุบตามองลงไปทางใต้ตึก ฝนไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เมฆดำที่มืดครึ้มมีเสียงฟ้าร้องอึกทึกดังเป็นระยะหลังจากเงียบไปชั่วครู่เจียงหวยซวี่กล่าว “สองวันนี้เธอเก็บของ แล้วไปเมืองซีก่อน หลังจากนี้ถ้ามีเรื่องที่ต้องจัดการก็ส่งมอบให้ซ่งเหยียนก็พอ”หรงซูไม่มีความเห็น จึงตอบรับเสียงค่อยประมาณสิบกว่านาทีต่อมาซ่งเหยียนขึ้นมาที่ห้องทำงานเจียงหวยซวี่ เธอกล่าว “ส่งตัวไปที่โรงพยาบาลแล้ว ดูจากอาการของคุณนายฟ่าน ไม่รู้ว่าจะทนไหวไหม”เจียงหวยซวี่กล่าว “กลับไปทำงานกันก่อนเถอะ!”ซ่งเหยียนกับหรงซูตอบรับ แล้วหันหลังจากไปภายในห้องทำงานประธานของอวิ๋นซานโจวมู่เคาะประตูเข้ามารายงานสถานการณ์ตอนแรกฟ่านกว่างเซ็นสัญญาเดิมพันผลประกอบการอย่างมั่นอกมั่นใจ ตอนนี้ตรวจสอบพบว่าเบื้องหลังฟ่านกว่างมีทุนต่างประเทศคอยสนับสนุน หากไม่ใช่เพราะประธานเซิ่งสังเกตเห็นปัญหาล่วงหน้า เกรงว่าฟ่านกว่างคงทำสำเร็จแล้วจริง ๆ จากนั้นเขารีบพูดต่อไป “คุณหรงช่วยฟ่านกว่างจ่ายค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดก่อน อีกทั้งยังให้เงินคุณนายฟ่านไปก้อนหนึ่ง วันนี้คุณนายฟ่านไปคุกเข่าขอพบหน้าที่หรงเอินแต่เช้าอีกแล้ว แต่ถูกส่