Lahat ng Kabanata ng หย่ารักทวงใจ: Kabanata 751 - Kabanata 760

ซ่งเหยียนยืนตรงข้ามเขา ถามอย่างกังวล “เสี่ยวซูรู้อะไรหรือเปล่าคะ?”เมื่อวานหลังคุณนายฟ่านไปโรงพยาบาล เห็นอาการอีกฝ่ายไม่ดี เธอยังให้แม่บ้านส่งอาหารไปให้คุณนายฟ่านแต่เช้านี้กลับได้ข่าวว่าเมื่อคืนคุณนายฟ่านกระโดดตึกตายในใจเธอก็เกิดความกดดันที่อธิบายไม่ถูก เมื่อวานยังดี ๆ อยู่ ทำไมเช้านี้ถึงตายได้เธอยังไม่คิดจะบอกเสี่ยวซู จนกระทั่งเมื่อครู่ไปหาเสี่ยวซูที่ห้องทำงาน จึงได้ยินเซวียหมิงเจี๋ยบอกว่าอีกฝ่ายไม่มาบริษัทโทรไปก็ไม่มีใครรับสายเธอขึ้นไปห้องทำงานของเจียงหวยซวี่ที่อยู่ชั้นบน และบอกเรื่องนี้ให้เขารู้น้ำเสียงของเจียงหวยซวี่หนักหน่วงเล็กน้อย กล่าวว่า “เกรงว่าไม่ใช่แค่รู้เรื่องเท่านั้น?”ตอนนั้นที่อยู่นิวยอร์ก ขณะที่หรงซูถูกจ้าวเจิงพาตัวไป หญิงรับใช้ข้างกายจ้าวเจิงเคยคิดจะพาเธอหนี แต่สุดท้ายหญิงรับใช้คนนั้นกระโดดตึกตายต่อหน้าเธอขณะนั้นเรื่องนี้กระทบกระเทือนเสี่ยวซูอย่างมาก ร่างกายเกิดปฏิกิริยาตอบสนองต่อความเครียดอย่างรุนแรง ทำได้เพียงแทรกแซงด้วยวิธีทางการแพทย์ เพื่อทำให้ความทรงจำช่วงนั้นของเธอเลือนรางลงแม้คุณนายฟ่านกับเสี่ยวซูจะไม่มีความผูกพันทางอารมณ์ แต่อย่างไรก็เป็นคนที

หลังเงียบไปชั่วครู่น้ำเสียงทุ้มต่ำของเซิ่งถิงเชินกล่าวขึ้นช้า ๆ “ถ้าไม่เหมาะสม ฉันจะส่งเธอกลับไปเอง”หลังคุยสายเสร็จเซิ่งถิงเชินก็โทรไปหาอีกหมายเลขหนึ่ง แล้วสั่งการ “รีบจัดการไฟล์ตที่จะบินไปออสเตรเลียให้เรียบร้อย”เหมยเหม่ยถูกรับกลับบ้านก่อนเวลาตอนสองทุ่มรถเบนท์ลีย์สีเงินคันหนึ่งค่อย ๆ จอดหน้าประตูใหญ่วิลล่า ทั่วทั้งวิลล่ามองไม่เห็นแสงไฟแม้แต่น้อยเขาลงจากรถแล้วเดินไปกดกริ่งประตูแม่บ้านมาเปิดประตูอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นซูชิงจือ “คุณซูคะ”ซูชิงจือถาม “เซิ่งถิงเชินอยู่บ้านไหม?”แม่บ้านกล่าว “คุณผู้ชายพาคุณหนูกับคุณผู้หญิงไปแล้วค่ะ”ได้ยินแบบนั้นซูชิงจือขมวดคิ้วอย่างลืมตัว จากนั้นเขาหันหลังขึ้นรถ เอามือถือออกมากดโทรหาเซิ่งถิงเชิน สายโทรติดอย่างรวดเร็ว“เซิ่งถิงเชิน นายจะพาเสี่ยวซูไปไหน?”น้ำเสียงเซิ่งถิงเชินราบเรียบเป็นพิเศษ กล่าวว่า “ชิงจือ ไม่ต้องเป็นห่วงขนาดนั้น ฉันแค่พาเธอไปรักษา ไม่ทำอะไรเธอหรอก รอให้เธอหายดี ฉันก็จะพาเธอกลับมาเอง”“นายจะพาเธอไปรักษาที่ไหน?”เซิ่งถิงเชินไม่ปิดบัง “ออสเตรเลีย ถ้านายอยากมาหาเธอก็มาได้ตลอดเวลา”ซูชิงจือเงียบไปครู่หนึ่ง ถามว่า “ตกลง

ขณะนั้นภายในห้องมีเสียงเปิดประตูดังขึ้นเหมยเหม่ยยื่นหัวน้อย ๆ เข้ามา แล้วเรียกเสียงเบา “คุณแม่คะ”แต่เมื่อเห็นว่าภายในห้องไม่มีแม่อยู่ ขณะที่เธอกำลังสงสัย ก็ได้ยินเสียงพ่อดังขึ้น “อยู่ตรงนี้”เหมยเหม่ยรีบวิ่งเร็ว ๆ ไปทางระเบียง “คุณพ่อคะ คุณแม่คะ”เหมยเหม่ยโผเข้าไปในอ้อมกอดแม่ ดวงตากลมโตคู่นั้นมองแม่ตาละห้อย “คุณแม่ ยังมีตรงไหนรู้สึกไม่สบายอีกไหมคะ?”หรงซูลูบหัวน้อย ๆ ของเหมยเหม่ย แล้วพูดเสียงอ่อนโยน “ตอนนี้แม่สบายดีมาก”ตอนอาการเธอกำเริบ เซิ่งถิงเชินไม่ให้เหมยเหม่ยเห็น มีเพียงหลังจากเธอฉีดยาระงับประสาทนอนหลับแล้ว เซิ่งถิงเชินถึงให้เหมยเหม่ยมาอยู่เป็นเพื่อนเธอแต่เหมยเหม่ยรับรู้ได้ว่าแม่ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วเหมยเหม่ยกอดเอวหรงซูเอาไว้แล้วซบลงบนท้องน้อยของเธอ “เหมยเหม่ยจะอยู่เป็นเพื่อนคุณแม่ตลอดไปค่ะ”มือของหรงซูลูบไล้เส้นผมที่อ่อนนุ่มของเหมยเหม่ยเบา ๆ ตอนบ่ายเซิ่งถิงเชินเล่นว่าวกับเหมยเหม่ยบนสนามหญ้า ส่วนหรงซูนั่งดูพวกเขาอยู่บนม้านั่งยาวริมทะเลสาบ“คุณแม่ คุณแม่ ดูสิคะว่าวบินขึ้นสูงมากเลยค่ะ!”เหมยเหม่ยกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจหรงซูเงยหน้ามองว่าวที่บินขึ้นไปบนท้องฟ

เซิ่งถิงเชินอุ้มเธอขึ้นจากเตียง แล้วพาไปที่ห้องนอนอีกห้อง เปิดไฟในห้องทั้งหมด ห้องนอนทั้งห้องสว่างไสวเหมือนตอนกลางวันสองมือของหรงซูกอดหัวเข่าไว้แน่น แล้วซบหน้าเข้าไปตรงซอกขา ร้องไห้สะอึกสะอื้นเซิ่งถิงเชินนั่งอยู่ขอบเตียง ยื่นมือไปลูบหัวไหล่ของหญิงสาว ทว่ามือของเขาเพิ่งจะสัมผัสเธอ หญิงสาวก็เงยหน้าขึ้นทันทีพร้อมตีมือเขา ดวงตาแดงก่ำจ้องเขาบอกว่า “อย่าแตะต้องฉัน!”เซิ่งถิงเชินเก็บมือกลับมา น้ำเสียงสงบนิ่งพูดด้วยความเหนื่อยล้า “ก็ได้ ฉันจะไม่แตะเธอ”กระนั้นอารมณ์ของหรงซูกลับยิ่งรุนแรงขึ้น แทบจะตะโกนซักไซ้เขาว่า “เซิ่งถิงเชิน คุณมีสิทธิ์อะไรมาดูถูกฉันขนาดนี้? ! ตกลงฉันทำผิดต่อคุณตรงไหน? คุณมีสิทธิ์อะไรที่อยากทำอะไรก็ทำ คุณมีสิทธิ์อะไรมากำหนดชีวิตของฉัน ฉันจะหย่า คุณไปอยู่กับอันชิงเยว่สิ ฉันจะหย่ากับคุณ คุณรู้หรือเปล่า? !”เซิ่งถิงเชินมองเธอทันใดนั้นเธอก็เริ่มดึงทึ้งผมตัวเองด้วยความเสียใจและพังทลาย“ฉันเสียใจแล้ว ฉันเสียใจจริง ๆ ฉันไม่น่าไปหาคุณเลย ฉันควรจะคลอดเหมยเหม่ยเพียงคนเดียว ฉันไม่น่าไปหาคุณเลย”เซิ่งถิงเชินโน้มตัวไปข้างหน้า สองมือจับข้อมือเธอไว้ เพื่อควบคุมการกระทำของเธอ

ซูชิงจือกล่าว “ฉันกับเจียงหวยซวี่”เซิ่งถิงเชิน “นายข้ามมาได้ ส่วนประธานเจียง ก็เชิญเขาตามสบายเถอะ!”ซูชิงจือ “เขารู้ดียิ่งกว่าว่าตอนนี้อาการของเสี่ยวซูเป็นยังไง”น้ำเสียงของเซิ่งถิงเชินไม่มีการต่อรองใด ๆ ทั้งสิ้น กล่าวว่า “เขาไม่ใช่หมอ ฉันเองก็ไม่ได้ใจกว้างขนาดนั้น”“...”ซูชิงจือวางมือถือลง แล้วหันไปมองเจียงหวยซวี่ด้านข้าง เมื่อกี้สิ่งที่เซิ่งถิงเชินพูดในโทรศัพท์ เขาได้ยินแล้ว เป็นผลตามที่คาดไว้ “งั้นคุณไปเยี่ยมเสี่ยวซูก่อนเถอะ”ซูชิงจือตอบรับหนึ่งคำ กล่าวว่า “ถึงตอนนั้นผมค่อยติดต่อคุณ”“ครับ”หลังเซิ่งถิงเชินวางสายของซูชิงจือ จากนั้นก็ได้รับสายโทรเข้าอีกสายหนึ่ง โจวมู่เป็นคนโทรมา ทางเขาต้องเสียเวลางานมาสามวันเต็มแล้วโจวมู่ไม่แน่ใจว่าตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่ จู่ ๆ ประธานเซิ่งก็ทิ้งงานทุกอย่างไปออสเตรเลีย แต่เขามักจะรู้สึกว่าเกี่ยวกับหรงซูหลังรายงานเรื่องงานจบ โจวมู่ก็พูดขึ้นอีกว่า “ฝังคุณนายฟ่านไปแล้ว ส่วนฟ่านกว่างตอนนี้ยังรักษาตัวอยู่ แต่อาการไม่ค่อยดีนัก ลูกสาวคนเล็กของพวกเขาอยู่กับคุณแม่ของคุณนายฟ่าน มีคนคอยจุนเจือพวกเธอครับ”“ก่อนคุณนายฟ่านจะกระโดดตึกมีคนโทรหาเธอหนึ่งส