Share

บทที่ 754

Author: เหยียนอี่เฟย
หลังเงียบไปชั่วครู่

น้ำเสียงทุ้มต่ำของเซิ่งถิงเชินกล่าวขึ้นช้า ๆ “ถ้าไม่เหมาะสม ฉันจะส่งเธอกลับไปเอ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (9)
goodnovel comment avatar
Nittaya Churat
รอตอนต่อไปค่ะ
goodnovel comment avatar
Kaew Bunprang
ใกล้จบแระ ขอ Happy Ending นะคะ ผู้เขียนที่รัก
goodnovel comment avatar
DR1726
ต่อไป เซิ่งถิงเชินจะเปลี่ยนโหมดเป็นสามีไมโครเวฟ อบอุ่นละมุนแล้ว
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 758

    เซิ่งถิงเชินอุ้มเธอขึ้นจากเตียง แล้วพาไปที่ห้องนอนอีกห้อง เปิดไฟในห้องทั้งหมด ห้องนอนทั้งห้องสว่างไสวเหมือนตอนกลางวันสองมือของหรงซูกอดหัวเข่าไว้แน่น แล้วซบหน้าเข้าไปตรงซอกขา ร้องไห้สะอึกสะอื้นเซิ่งถิงเชินนั่งอยู่ขอบเตียง ยื่นมือไปลูบหัวไหล่ของหญิงสาว ทว่ามือของเขาเพิ่งจะสัมผัสเธอ หญิงสาวก็เงยหน้าขึ้นทันทีพร้อมตีมือเขา ดวงตาแดงก่ำจ้องเขาบอกว่า “อย่าแตะต้องฉัน!”เซิ่งถิงเชินเก็บมือกลับมา น้ำเสียงสงบนิ่งพูดด้วยความเหนื่อยล้า “ก็ได้ ฉันจะไม่แตะเธอ”กระนั้นอารมณ์ของหรงซูกลับยิ่งรุนแรงขึ้น แทบจะตะโกนซักไซ้เขาว่า “เซิ่งถิงเชิน คุณมีสิทธิ์อะไรมาดูถูกฉันขนาดนี้? ! ตกลงฉันทำผิดต่อคุณตรงไหน? คุณมีสิทธิ์อะไรที่อยากทำอะไรก็ทำ คุณมีสิทธิ์อะไรมากำหนดชีวิตของฉัน ฉันจะหย่า คุณไปอยู่กับอันชิงเยว่สิ ฉันจะหย่ากับคุณ คุณรู้หรือเปล่า? !”เซิ่งถิงเชินมองเธอทันใดนั้นเธอก็เริ่มดึงทึ้งผมตัวเองด้วยความเสียใจและพังทลาย“ฉันเสียใจแล้ว ฉันเสียใจจริง ๆ ฉันไม่น่าไปหาคุณเลย ฉันควรจะคลอดเหมยเหม่ยเพียงคนเดียว ฉันไม่น่าไปหาคุณเลย”เซิ่งถิงเชินโน้มตัวไปข้างหน้า สองมือจับข้อมือเธอไว้ เพื่อควบคุมการกระทำของเธอ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 757

    ชายหนุ่มที่อยู่ข้างกายเดินตามเธอหรงซูยืนหยัดเดินไปได้สักระยะ เธอไม่ล้มลง ใบหน้าจึงเผยรอยยิ้มแห่งความยินดี เธอหันมองโดยไม่ตั้งใจ จึงสบเข้ากับดวงตาลุ่มลึกคู่นั้นของชายหนุ่ม ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแสงสุดท้ายสาดส่องหรือเปล่า ทำให้เขาดูอ่อนโยนเป็นพิเศษเขากล่าว “ไม่ต้องใจร้อนเกินไป ค่อย ๆ เดิน”หรงซูถอนสายตากลับมา แล้วตอบรับหนึ่งคำ“ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว พวกเรากลับกันก่อนดีกว่า!”เซิ่งถิงเชินยื่นมือไปอุ้มหญิงสาวขึ้นแล้วเดินย้อนกลับไป เขาวางเธอลงบนรถเข็น จากนั้นย่อตัวนั่งลง ใช้มือปัดทรายใต้ฝ่าเท้าเธอจนสะอาด“คุณ...”หรงซูจักจี้ฝ่าเท้า อยากจะหดขากลับมา แต่ว่าขาของเธอไม่มีแรงเลย ข้อเท้าก็ถูกชายหนุ่มจับเอาไว้แน่นเหมยเหม่ยย่อตัวนั่งลง แล้วใช้กระโปรงตัวน้อยเช็ดเท้าให้แม่“เหมยเหม่ย กระโปรงสกปรกแล้ว” หรงซูรีบห้ามเหมยเหม่ยมองแม่แล้วบอกว่า “คุณพ่อจะซื้อกระโปรงตัวใหม่ให้หนูเองค่ะ”เซิ่งถิงเชินสวมรองเท้าให้หรงซูเรียบร้อย ก็อุ้มเหมยเหม่ยไปที่ริมหาดแล้วล้างขาเธอจนสะอาด จู่ ๆ เหมยเหม่ยนึกสนุกขึ้นมาอีก จึงกระโดดย่ำน้ำกระเซ็น แล้วหัวเราะคิกคักเซิ่งถิงเชินอุ้มเธอเล่นอยู่ครู่หนึ่ง“เอาละ ไม่ต้องเล่นแล

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 756

    ขณะนั้นภายในห้องมีเสียงเปิดประตูดังขึ้นเหมยเหม่ยยื่นหัวน้อย ๆ เข้ามา แล้วเรียกเสียงเบา “คุณแม่คะ”แต่เมื่อเห็นว่าภายในห้องไม่มีแม่อยู่ ขณะที่เธอกำลังสงสัย ก็ได้ยินเสียงพ่อดังขึ้น “อยู่ตรงนี้”เหมยเหม่ยรีบวิ่งเร็ว ๆ ไปทางระเบียง “คุณพ่อคะ คุณแม่คะ”เหมยเหม่ยโผเข้าไปในอ้อมกอดแม่ ดวงตากลมโตคู่นั้นมองแม่ตาละห้อย “คุณแม่ ยังมีตรงไหนรู้สึกไม่สบายอีกไหมคะ?”หรงซูลูบหัวน้อย ๆ ของเหมยเหม่ย แล้วพูดเสียงอ่อนโยน “ตอนนี้แม่สบายดีมาก”ตอนอาการเธอกำเริบ เซิ่งถิงเชินไม่ให้เหมยเหม่ยเห็น มีเพียงหลังจากเธอฉีดยาระงับประสาทนอนหลับแล้ว เซิ่งถิงเชินถึงให้เหมยเหม่ยมาอยู่เป็นเพื่อนเธอแต่เหมยเหม่ยรับรู้ได้ว่าแม่ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วเหมยเหม่ยกอดเอวหรงซูเอาไว้แล้วซบลงบนท้องน้อยของเธอ “เหมยเหม่ยจะอยู่เป็นเพื่อนคุณแม่ตลอดไปค่ะ”มือของหรงซูลูบไล้เส้นผมที่อ่อนนุ่มของเหมยเหม่ยเบา ๆ ตอนบ่ายเซิ่งถิงเชินเล่นว่าวกับเหมยเหม่ยบนสนามหญ้า ส่วนหรงซูนั่งดูพวกเขาอยู่บนม้านั่งยาวริมทะเลสาบ“คุณแม่ คุณแม่ ดูสิคะว่าวบินขึ้นสูงมากเลยค่ะ!”เหมยเหม่ยกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจหรงซูเงยหน้ามองว่าวที่บินขึ้นไปบนท้องฟ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 755

    อาการแบบนี้ของเธอไม่เหมือนว่าถูกกระทบกระเทือนเป็นครั้งแรก ยิ่งเหมือนอาการกำเริบซ้ำเซิ่งถิงเชินมองดูภาพบนหน้าจอ หลังผีเสื้อบินออกจากมือของเธอ เธอหยัดตัวค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง เลิกผ้าห่มออกแล้วนั่งตรงขอบเตียง ปล่อยให้ผมยาวกระเซิงร่วงหล่น ลมแผ่วเบาพัดปลายผมจนพลิ้วไหว เธอนั่งเงียบอยู่อย่างนั้น ภายใต้ชุดนอนกระโปรงสีขาว ร่างดูแบบบางเป็นพิเศษผ่านไปสักครู่ขณะเธอลุกขึ้นจะเดินไปที่หน้าต่าง ทว่าเธอลุกขึ้นเดินไปได้เพียงสองก้าว สองขาอ่อนแรงทำให้ล้มลงบนพื้นโชคดีที่บนพื้นล้วนปูด้วยพรมขนแกะสีขาวอ่อนนุ่มหมอมองดูภาพจากกล้องวงจรปิด กล่าวว่า “อาการทางร่างกายจำเป็นต้องใช้เวลาค่อย ๆ ฟื้นฟู”เซิ่งถิงเชินลุกขึ้นออกจากห้องควบคุม หมอตามมาด้วยหรงซูนั่งอยู่บนพรม สองมือยันพื้นพยายามจะลุกขึ้นขณะนั้นประตูห้องถูกเปิดออก หรงซูหันหน้าไปมอง เห็นชายหนุ่มที่เข้ามาจากประตู ตอนเห็นเขา หรงซูชะงักไปก่อน แต่ไม่มีพฤติกรรมแสดงออกถึงอารมณ์ที่รุนแรง เพียงมองเขาอย่างสงบนิ่งเซิ่งถิงเชินเดินมาตรงหน้าเธอ แล้วก้มตัวช้อนอุ้มหญิงสาวบนพื้นขึ้นมาเซิ่งถิงเชินวางเธอให้เอนตัวอยู่บนเก้าอี้หวายที่ระเบียง แสงแดดอ่อน ๆ สาดลงบนร่า

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 754

    หลังเงียบไปชั่วครู่น้ำเสียงทุ้มต่ำของเซิ่งถิงเชินกล่าวขึ้นช้า ๆ “ถ้าไม่เหมาะสม ฉันจะส่งเธอกลับไปเอง”หลังคุยสายเสร็จเซิ่งถิงเชินก็โทรไปหาอีกหมายเลขหนึ่ง แล้วสั่งการ “รีบจัดการไฟล์ตที่จะบินไปออสเตรเลียให้เรียบร้อย”เหมยเหม่ยถูกรับกลับบ้านก่อนเวลาตอนสองทุ่มรถเบนท์ลีย์สีเงินคันหนึ่งค่อย ๆ จอดหน้าประตูใหญ่วิลล่า ทั่วทั้งวิลล่ามองไม่เห็นแสงไฟแม้แต่น้อยเขาลงจากรถแล้วเดินไปกดกริ่งประตูแม่บ้านมาเปิดประตูอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นซูชิงจือ “คุณซูคะ”ซูชิงจือถาม “เซิ่งถิงเชินอยู่บ้านไหม?”แม่บ้านกล่าว “คุณผู้ชายพาคุณหนูกับคุณผู้หญิงไปแล้วค่ะ”ได้ยินแบบนั้นซูชิงจือขมวดคิ้วอย่างลืมตัว จากนั้นเขาหันหลังขึ้นรถ เอามือถือออกมากดโทรหาเซิ่งถิงเชิน สายโทรติดอย่างรวดเร็ว“เซิ่งถิงเชิน นายจะพาเสี่ยวซูไปไหน?”น้ำเสียงเซิ่งถิงเชินราบเรียบเป็นพิเศษ กล่าวว่า “ชิงจือ ไม่ต้องเป็นห่วงขนาดนั้น ฉันแค่พาเธอไปรักษา ไม่ทำอะไรเธอหรอก รอให้เธอหายดี ฉันก็จะพาเธอกลับมาเอง”“นายจะพาเธอไปรักษาที่ไหน?”เซิ่งถิงเชินไม่ปิดบัง “ออสเตรเลีย ถ้านายอยากมาหาเธอก็มาได้ตลอดเวลา”ซูชิงจือเงียบไปครู่หนึ่ง ถามว่า “ตกลง

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 753

    เซิ่งถิงเชินรอจนกระทั่งแม่บ้านพาหมอประจำครอบครัวมาหลังหมอดูอาการเสร็จ กล่าวว่า “คุณผู้หญิงน่าจะได้รับการกระทบกระเทือน จนเกิดภาวะเครียดเฉียบพลัน และมีอาการทางกายชั่วคราว หากอาการรุนแรง อาจนำไปสู่ภาวะบุคลิกแตกแยก ตอนนี้จำเป็นต้องได้รับการบำบัดทางจิตใจโดยเร็วครับ”ต่อมาหมอฉีดยาระงับประสาทให้หรงซูหนึ่งเข็ม สีหน้าตึงเครียดของหรงซูค่อย ๆ ดีขึ้น ลมหายใจก็สงบลงหลังจากหมอจากไปเซิ่งถิงเชินให้แม่บ้านคอยดูแลให้ดี จากนั้นลงไปที่ห้องรับรองปีกตะวันตกชั้นล่างเจียงหวยซวี่รออยู่ชั้นล่าง เมื่อเห็นเซิ่งถิงเชินปรากฏตัว ขณะทั้งสองสบตากัน บรรยากาศทั่วทั้งพื้นที่ราวกับหยุดนิ่งไปเสียอย่างนั้นเซิ่งถิงเชินหยุดฝีเท้าเจียงหวยซวี่ถาม “ตอนนี้ อาการเสี่ยวซูเป็นยังไงบ้าง?”เซิ่งถิงเชินกล่าว “ประธานเจียงเป็นห่วงเกินขอบเขตหรือเปล่าครับ?”เจียงหวยซวี่โต้กลับด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “คนที่หลายปีมานี้ไม่เคยเป็นห่วงความปลอดภัยของเสี่ยวซูเลย ตอนนี้มีสิทธิ์อะไรมาวิจารณ์ว่าคนอื่นเป็นห่วงเกินขอบเขตหรือเปล่า?”เซิ่งถิงเชินจ้องเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉยบรรยากาศทั้งเงียบและกดดันหลังเงียบไปครู่หนึ่งเจียงหวยซวี่น้ำเสียงเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status