Alle Kapitel von หวนคืนกลับมาแก้ไขชะตาชีวิต: Kapitel 41 – Kapitel 50

69 Kapitel

บทที่ 41 ตั้งครรภ์

ซูหลีหลี่ยังคงใช้ชีวิตอย่างสงบสุขภายในจวนอ๋อง เสียนอ๋องมีสุขภาพดีขึ้นมากไม่เพียงร่างกายสามารถฟื้นตัวได้ดีสุขภาพร่างกายที่เคยอ่อนแอล้วนดีขึ้นตามลำดับ ยามนี้เขาสามารถฝึกฝนตนเองอยู่ในลานฝึกได้วันละหลายชั่วยาม จนซูหลีหลี่มักจะต้องส่งคนไปตามด้วยกังวลว่าหากเขาหักโหมมากจนเกินไปจะทำให้ร่างกายได้รับบาดเจ็บ“เจ้าอยากให้ข้าอยู่ด้วยก็บอกกันตามตรงสิ ข้าจะได้งดเว้นการฝึกแล้วอยู่เป็นเพื่อนเจ้า” เสียนอ๋องเอ่ยพลางโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าของนางเพื่อเย้าหยอกแต่นางกลับเบนหน้าหนีแถมยังเอามือปิดจมูกด้วยสีหน้ารังเกียจอย่างเต็มที่ทำให้เสียนอ๋องถึงกลับต้องเลิกคิ้วขึ้นพลางจ้องมองนางด้วยความมันเขี้ยวในทันที“หึหึ เดี๋ยวนี้กล้าทำเป็นรังเกียจข้าหรือ” คำพูดและสีหน้าของเขาทำให้ซูหลีหลี่รีบส่ายหน้าปฏิเสธในทันที“ไม่ใช่นะเพคะ แต่ไม่รู้ทำไมช่วงนี้จมูกของข้าจึงทนรับกลิ่นที่รุนแรงไม่ได้เลย ท่านอ๋องพึ่งจะฝึกฝนตนเองมาเหงื่อไคลย่อมมากเป็นเรื่องปกติ แต่เป็นข้าเองที่รู้สึกไม่ปกติ” เมื่อซูหลีหลี่เอ่ยเช่นนี้เสียนอ๋องก็พลันขมวดคิ้วแล้วจ้องมองนางด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงในทันที“เจ้าไม่สบายหรือ” คำถามของเสียนอ๋องทำให้
Mehr lesen

บทที่ 42 จี้อู๋หยา

หอเยว่จีเป็นสถานที่ที่ได้รับความนิยมของบุรุษในเมืองหลวง หญิงสาวที่อยู่ในหอแห่งนี้ส่วนใหญ่เป็นสตรีชั้นสูงที่ครอบครัวตกต่ำ หรือไม่ก็เป็นสตรีจากจวนขุนนางต้องโทษ สตรีเหล่านี้จึงเป็นสตรีที่มีความรู้เรื่องศาสตร์ทั้งสี่เป็นอย่างดี เจ้าของหอเยว่จีคือจี้อู๋หยาสาวงามที่มีความงดงามดุจปีศาจ สาเหตุที่เผยซีมาที่นี่ก็เพราะซูหลีหลี่ไหว้วานให้นางมาจี้อู๋หยามีร่างกายที่อ่อนแอมาตั้งแต่กำเนิดแต่ยามนี้นางกลับกำลังตั้งครรภ์ทำให้สุขภาพของนางทรุดโทรมไม่อาจจะออกมาต้อนรับแขกได้อีก จี้อู๋หยาผู้นี้เดิมทีนางเป็นสตรีที่ถือกำเนิดในสกุลขุนนาง แต่เพราะการทำผิดของบิดาทำให้นางต้องกลายเป็นนางรำในสำนักสังคีต ความงามของนางเป็นที่เลื่องลือชายหนุ่มมากมายล้วนต่างก็หมายปองนาง แต่คนที่ได้หัวใจของนางกลับเป็นชายหนุ่มจากสกุลตู้ตู้ฉีเฟิงคือบุตรชายบุญธรรมที่ตู้กงกงรับเลี้ยงอยู่นอกวัง เขาลักลอบใช้เส้นสายของบิดาบุญธรรมช่วยเหลือจี้อู๋หยาจนสามารถออกจากสำนักสังคีตไปใช้ชีวิตด้วยกันได้ในที่สุด แต่เพราะฐานะของจี้อู๋หยาต่ำต้อยสถานที่ที่นางอยู่ก็หาได้สะอาด ความบริสุทธิ์ของนางจึงเป็นที่กังขาทำให้ตู้กงกงไม่ยอมรับนาง ส่งนางเข้าหอคณิกาเพื่อตัด
Mehr lesen

บทที่ 43 ขัดขวาง

เมื่อเผยซีกลับมาถึงจวนอ๋องก็พบว่าบรรยากาศในจวนแปลกประหลาดออกไป โดยเฉพาะบรรดาสาวใช้ในเรือนของพระชายาแม้ว่าจะทำงานอย่างระมัดระวังแต่สีหน้าของพวกนางกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ท่าทีของพวกนางทำให้เผยซีรีบเอ่ยถามสหายของตนในทันทีที่ได้พบหน้า“เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ เหตุใดทุกคนจึงได้มีท่าทีที่ทั้งเต็มไปด้วยความยินดีและเต็มไปด้วยความระมัดระวังเช่นนี้กันเล่า” เผยซีเอ่ยถามตงหนานทันทีที่ได้พบหน้านาง ตงหนานยังไม่ทันได้ตอบคำถามของนาง ตงชิงที่อยู่ไม่ไกลนักก็รีบเดินมาแจ้งข่าวให้นางรู้แทน“พระชายาทรงตั้งครรภ์แล้ว” คำพูดของตงชิงทำให้เผยซีพลันมีสีหน้ายินดีขึ้นมาในทันที แต่ทั้งตงชิงและตงหนานกลับรีบกำชับนางอย่างรวดเร็ว“เรื่องนี้ห้ามให้คนนอกรู้ ศัตรูของจวนอ๋องคงจะไม่ยินดีหากได้รู้เรื่องนี้แน่” คำว่าศัตรูของจวนอ๋องทำให้เผยซีเงียบงันไปเมื่อก่อนเผยซีไม่ค่อยจะเข้าใจการกระทำของพระชายาเท่าใดนัก แต่ยามนี้นางเริ่มจะเข้าใจทุกอย่างแล้ว การที่นางต้องไปหอเยว่จีทุกวันล้วนเกี่ยวข้องกับคนสกุลตู้ และคนสกุลตู้ก็เกี่ยวข้องกับฉู่เทียนฉีฮ่องเต้ และฉู่เทียนฉีฮ่องเต้ผู้นี้ก็คือศัตรูผู้น่าเกรงขามของจวนอ๋อง นางในฐานะข้ารับใช้ของจวน
Mehr lesen

บทที่ 44 สิ่งสำคัญในชีวิต

เมื่อรู้ว่าตนเองตั้งครรภ์แล้วสิ่งแรกที่ซูหลีหลี่ทำก็คือวางแผนว่าจะบำรุงร่างกายของตนเองอย่างไรดี เมื่อวางแผนการบำรุงร่างกายของตนเองเสร็จแล้วนางก็นั่งวางแผนเล่นงานคนที่มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นศัตรูของสามีในอนาคต ข้อดีของการได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ก็คือนางจะคาดเดาได้ว่าคนที่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับนางในชาติที่แล้วทั้งทางตรงและทางอ้อมกำลังทำสิ่งใดกันอยู่ในช่วงนี้“กำลังครุ่นคิดอันใดอยู่ หน้านิ่วคิ้วขมวดเช่นนี้ใช่กำลังนั่งคิดวิธีการเล่นงานผู้อื่นอยู่ใช่หรือไม่” เสียนอ๋องที่เดินเข้ามาแล้วทันได้เห็นว่ายามนี้ซูหลีหลี่ที่ควรจะนอนพักผ่อนกลับกำลังนั่งขีดเขียนอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือของนาง“ข้ากำลังจะมีลูกแล้ว ในฐานะที่กำลังจะเป็นแม่คนข้าย่อมจะต้องวางแผนเพื่อลูกของข้าเป็นธรรมดา” ซูหลีหลี่เอ่ยออกมาพลางนั่งมองผังรายการสิ่งที่เคยเกิดขึ้นในชาติที่แล้วอย่างใช้ความคิด“ที่เจ้าเขียนอยู่นี่มันคืออะไรหรือและมันหมายความว่าอย่างไร” เสียนอ๋องที่เดินมาดูรายการที่นางเขียนและก็ขมวดคิ้วกับเส้นที่นางลากโยงไปโยงมาอย่างไม่ค่อยจะเข้าใจนัก“ข้ากำลังคำนวณสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต ฝั่งนี้คือสิ่งที่ควรจะเป็นและฝั่งนี้คือสิ่งที่
Mehr lesen

บทที่ 45 ชะตากรรมของซูหลีเซียง

ในขณะที่ซูหลีหลี่กำลังขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้ตนเองได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่เพื่อแก้ไขความผิดพลาดของตนเอง แต่ซูหลีเซียงกำลังก่นด่าโชคชะตาของตนเอง อุตส่าห์ได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่แต่นางก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดชีวิตในชาตินี้ของนางจึงได้พบเจอแต่เรื่องยากลำบาก ความทุกข์ทรมานจากการเดินทางทำให้นางล้มป่วยจนไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้แม้ว่าจะถึงจวนสกุลฮั่วแล้ว แต่เพราะไม่ได้รับการรักษาอย่างจริงจังอาการป่วยของนางจึงได้ยิ่งย่ำแย่ลงทุกวันซูหลีเซียงนอนร่ำไห้อยู่ในห้องนอนอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรกับตนเองดี พอนางล้มหมอนนอนเสื่อสามีที่เคยจ้องมองนางอย่างชื่นชมและเอ็นดูก็ดูเหมือนว่าจะเริ่มมองนางด้วยสายตารำคาญมากขึ้นเรื่อยๆ แม่สามีและน้องสามีก็หาเรื่องให้นางต้องพบกับความยากลำบากจนนางแทบจะรู้สึกทนไม่ไหวแล้ว“ตงเสวี่ยเจ้าส่งจดหมายไปขอความช่วยเหลือที่จวนท่านตาของข้าแล้วหรือยัง” คำถามของซูหลีเซียงทำให้ตงเสวี่ยรีบขานรับในทันที“ส่งไปแล้วเจ้าค่ะ นี่ก็ผ่านมาตั้งหลายวันแล้วทางจวนสกุลหวังน่าจะได้รับจดหมายแล้วนะเจ้าคะ” เมื่อตงเสวี่ยเอ่ยเช่นนี้ซูหลีเซียงก็สบถออกมา“ส่งจดหมายอีกฉบับไปขอความช่วยเหลือจากท่านพ่อของข้า อ้อ อย่าส่งไป
Mehr lesen

บทที่ 46 คำแนะนำของซูหลีเซียง

นอกจากซูหลีเซียงจะถูกแม่สามีกักขังเอาไว้ในเรือนแล้วยามนี้นางยังถูกแม่สามีสั่งห้ามไม่ให้คนนำน้ำและอาหารมาให้อีก ส่วนสามีที่เคยมีท่าทีหลงใหลนางกลับหายตัวไปไม่เห็นแม้แต่เงา ทำให้อารมณ์กรุ่นโกรธในใจของนางพลันโหมกระพือขึ้น อาการปวดแสบปวดร้อนที่ใบหน้าเริ่มจางหายไปบ้างแล้วแต่อาการหิวกระหายยังคงมีอยู่ ร่างกายของนางเดิมทีก็อ่อนแรงเพราะพิษไข้ พอไม่มีน้ำและอาหารก็ยิ่งทำให้ร่างกายของนางอ่อนแรงลงเรื่อยๆ“นางอยากให้ข้าตาย ข้าก็จะไม่ยอมตายหรอก” ซูหลีเซียงเอ่ยออกมาพลางหันไปคว้ากาน้ำชาที่ในยามนี้ยังเหลือน้ำชาอันเย็นชืดอยู่ขึ้นมาดื่มเพื่อประทังความหิว ขนมแห้งและลูกไม้เชื่อมที่ตงเสวี่ยเก็บเอาไว้ในกล่องไม้ตรงหัวเตียงถูกนางเปิดออกมากินมากกว่าครึ่ง เมื่อได้กินผลไม้รสหวานนางก็พลันมีเรี่ยวแรงขึ้นเดินไปเรียกตงเสวี่ยที่หน้าประตูในทันที“ตงเสวี่ย เจ้าไปตามท่านแม่ทัพให้ข้าที บอกกับเขาว่าข้ามีเรื่องสำคัญจะคุยกับเขา” คำสั่งของซูหลีเซียงทำให้ตงเสวี่ยที่อยู่ด้านนอกพลันส่งเสียงเตือนเจ้านายในทันที“แต่ว่าฮูหยินสั่งเอาไว้ว่าให้ท่านสำนึกตนอย่างสงบเสงี่ยมอยู่แต่ในเรือนนะเจ้าคะ” เมื่อตงเสวี่ยเอ่ยเช่นนี้ซูหลีเซียงก็พลันยิ้
Mehr lesen

บทที่ 47 ตงเสวี่ยส่งข่าว

คำพูดของซูหลีเซียงทำให้ฮั่วจิ่นหรงนิ่งงันไปเพื่อใช้ความคิด ที่จริงแล้วใช่ว่าเขาจะไม่เคยระแวงเรื่องการตั้งครรภ์ของเมิ่งกุ้ยเฟย หากพระนางตั้งครรภ์ก่อนหน้านี้หรือหลังจากนี้เขาจะไม่สงสัยเลย แต่ก็ใช่ว่าเขาจะเชื่อฟังคำพูดของซูหลีเซียงทั้งหมด อย่างน้อยเรื่องที่มหาเสนาบดีหวังผู้เป็นท่านตาของนางเข้าร่วมกับจิ้งอ๋องนางก็ไม่เคยบอกเรื่องนี้กับเขา เขาไม่เชื่อว่านางจะไม่รู้เรื่องที่ท่านตาของนางกำลังทำ ขนาดเรื่องลับในวังหลวงนางยังกล้าเอาเล่าให้เขาฟังด้วยสีหน้ามั่นอกมั่นใจเช่นนี้ เรื่องท่านตาของนางสนับสนุนจิ้งอ๋องอย่างลับๆ นางจะต้องรู้แน่แต่กลับไม่ยอมบอกเขาดังนั้นเรื่องที่นางชี้นำเขา เขาจึงไม่คิดจะเชื่อนางทั้งหมด เพียงแต่เรื่องการผูกสัมพันธ์กับทัพสกุลหยางเขาเคยคิดถึงเรื่องนี้มาพักหนึ่งแล้ว เดิมทีเขาเคยคิดจะแต่งกับสตรีสกุลหยาง แต่เมื่อมารดาของเขาหมั้นหมายเขากับสตรีจากสกุลซูแล้วเขาจึงไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้อีก แต่เมื่อได้ยินซูหลีเซียงเอ่ยถึงเรื่องดึงสกุลหยางมาเป็นพวก เขาก็คิดถึงเรื่องการแต่งงานของน้องสาวของตนเองขึ้นมาในทันที ยามนี้ฮั่วจิ่นหลันยังไม่ได้หมั้นหมายกับผู้ใดเหมาะสมที่จะเกี่ยวดองกับคนสกุลหยางด้
Mehr lesen

บทที่ 48 แผนการของซูหลีหลี่

พอรู้ว่าตั้งครรภ์ซูหลีหลี่ก็พยายามบำรุงร่างกายของตนเองอย่างดี ส่วนทางด้านเสียนอ๋องเองนอกจากจะคอยดูแลซูหลีหลี่แล้วเขาก็ยังต้องพยายามดูแลร่างกายของตนเองตามคำสั่งของซูหลีหลี่อย่างเคร่งครัด นางบอกกับเขาว่าไม่อยากจะเลี้ยงลูกตามลำพังคำพูดนี้ของนางทิ่มแทงความรู้สึกของเขามากที่สุด ดังนั้นทุกวันนี้เขาจึงไม่กล้าขัดคำสั่งของนางเลยสักคำ คอยดูแลรักษาสุขภาพของตนเองเป็นอย่างดี แม้กระทั่งยามที่มีความจำเป็นต้องออกไปทำภารกิจข้างนอก เขาก็มักจะระมัดระวังตนเองอย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้ตนเองได้รับอันตรายแล้วทำให้นางต้องรู้สึกขุ่นเคือง“ช่างโง่เขลาเสียจริง ทำไมข้าจึงได้เคยคิดว่านางร้ายกาจมากต้องระมัดระวังนางให้เต็มที่ คิดไม่ถึงว่านางจะเป็นคนโง่เขลาเช่นนี้” ซูหลีหลี่เอ่ยพลางหัวเราะออกมา ในใจก็ได้แต่คิดว่าทั้งๆ ที่เคยผ่านการใช้ชีวิตมาแล้วชาติหนึ่งแล้วเหตุใดชาตินี้ซูหลีเซียงจึงไม่ฉลาดขึ้นมาบ้าง ชาติที่แล้วตอนที่ซูหลีเซียงได้ขึ้นมาเป็นเต๋อเฟยและสามารถเข้ามาทำร้ายนางจนถึงตำหนักได้ไม่รู้เป็นเพราะว่าแท้จริงแล้วซูหลีเซียงมีความสามารถหรือเป็นเพราะว่าฮั่วจิ่นหรงจงใจส่งซูหลีเซียงเข้าไปในตำหนักส่วนตัวของนางกันแน่“คนโง่ที
Mehr lesen

บทที่ 49 พิธีมงคลของซูจวิ้น

งานมงคลของคุณชายใหญ่สกุลซูและท่านหญิงผิงอันบุตรสาวเพียงคนเดียวของซู่กั๋วกงถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ซู่กั๋วกงผู้นี้เคยเป็นทั้งที่ปรึกษาและเคยเป็นผู้บัญชากองทัพให้กับองค์ฮ่องเต้ในรัชกาลก่อน แม้ว่ายามนี้จะขอลาออกจากราชการไปนานแล้วแต่บรรดาศักดิ์กั๋วกงก็ยังคงอยู่ ฉู่เทียนฉีฮ่องเต้เคารพซู่กั๋วกงเป็นอย่างมาก นับถือเป็นพระอาจารย์ที่ช่วยสอนทักษะการต่อสู้และทักษะยิงธนูให้ เดิมทีฉู่เทียนฉีฮ่องเต้เคยตั้งใจจะรับบุตรสาวของซู่กั๋วกงเข้าวัง แต่เพราะนางมีสัญญาหมั้นหมายกับคนสกุลซูแล้วเขาจึงได้แต่งตั้งนางให้เป็นท่านหญิงผิงอันเพื่อเป็นการเอาอกเอาใจซู่กั๋วกง ท่านหญิงผิงอันจึงเป็นท่านหญิงเพียงคนเดียวที่ไม่ได้มีสายเลือดเกี่ยวข้องกับคนสกุลฉู่“เหตุใดวันนี้เจ้าจึงได้มีท่าทางกังวลใจเช่นนี้กันเล่า ไม่ดีใจที่วันนี้เป็นวันมงคลของพี่ชายของเจ้าหรือ” เสียนอ๋องก้มลงกระซิบถามซูหลีหลี่ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเมื่อได้เห็นว่าภายใต้รอยยิ้มของนางมีความกังวลใจแฝงอยู่“วันนี้น่าจะถึงกำหนดคลอดของจี้อู๋หยาแล้ว แต่คนของตู้กงกงกลับไปวนเวียนอยู่ที่หอเยว่จี ข้าก็เลยรู้สึกกังวลว่านางจะเกิดเรื่อง ทางตำหนักของเมิ่งกุ้ยเฟยเล่ามีความเปลี่ยนแ
Mehr lesen

บทที่ 50 เป็นไปตามการคาดเดา

หลังจากเสร็จสิ้นพิธีในโถงทำพิธีแล้วซูจวิ้นและเจ้าสาวก็เตรียมตัวจะออกจากโถงทำพิธีเพื่อไปทำพิธีส่งตัวเข้าห้องหอ แต่เมื่อเห็นคนผู้หนึ่งเดินเข้ามาในโถงทำพิธีซูจวิ้นก็หยุดเดินในทันที“คุณชายใหญ่ซู ท่านหญิงผิงอัน ฝ่าบาททรงพระราชทานราชโองการและของขวัญเพื่อแสดงความยินดีในงานมงคล” ตู้กงกงเอ่ยพลางเดินเข้ามาในโถงทำพิธี พร้อมด้วยบรรดาขันทีที่ถือถาดใส่เครื่องประดับและหีบใบขนาดย่อมเดินติดตามเข้ามาทางด้านหลัง“ซูจวิ้นรับราชโองการ” เมื่อตู้กงกงเอ่ยจบก็กางราชโองการออกมาอ่าน ทุกคนที่อยู่ในห้องโถงล้วนต้องคุกเข่ารวมทั้งเสียนอ๋องและซูหลีหลี่ด้วย สองสามีภรรยาจากจวนอ๋องค่อยๆ คุกเข่าลงอย่างช้าๆ ด้วยความระมัดระวัง ภายใต้สายตาของผู้อื่นทุกคนต่างก็คิดว่าเป็นเสียนอ๋องที่ถูกซูหลีหลี่ประคองให้เขาคุกเข่าลง แต่แท้จริงแล้วเป็นนางที่ถูกเสียนอ๋องประคับประคองให้คุกเข่าลงต่างหาก“บุตรชายคนโตสกุลซู ซูจวิ้น เป็นผู้ที่มีสติปัญญาเป็นเลิศ มีความประพฤติดีเป็นที่กล่าวถึงของบรรดามหาบัณฑิตทั้งหลาย ข้าจึงขอแต่งตั้งให้ซูจวิ้นเป็นหนึ่งในมหาบัณฑิตหลวงทำหน้าที่คอยควบคุมดูแลหอตำราหลวงและหอตำราในตำหนักฉางซิน นับจากนี้ซูจวิ้นจงตั้งใจทำงา
Mehr lesen
ZURÜCK
1234567
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status