บททั้งหมดของ FATED TO BE MINE: บทที่ 91 - บทที่ 100

NAGTAGIS ang mga bagang ni Bella. “Napaka arogante kahit kailan!” galit na galit na usal niya pagkatapos niyang makabawi. Hindi niya lubos maintindihan kung bakit ganun na lang ang naging reaksyon nito sa sinabi niya samantalang wala naman siyang masamang sinabi. Napaka babaw talaga nito kahit na kailan! Muli niyang binalikan ang kanyang mga sinabi. Wala naman siyang sinabi kundi tiyak na magkakaroon ito ng mga cute na anak at bukod pa doon ay siguro ay may maganda itong asawa. Iyon ba? Iyon ba ang ikinagalit nito sa kaniya? O baka naman namatay ang asawa nito kaya ito nagalit sa kaniya? Posible kaya? At sino ba siya para sabihin nitong ibabawas nito ang 20,000 pesos sa sweldo niya? Wala naman itong karapatan hindi ba? Ilang sandali pa ay kinuha niya ang kaniyan cellphone para alamin kung sino ba ang lalaking iyon sa internet. Ngunit nang mabasa niya ang mga impormasyon tungkol sa lalaki ay halos manghina ang tuhod niya dahil siya lang naman ang pangalawang anak ni Sevi Alvaro! Ang

NANINGKIT ang mga mata ni Xander sa labis na galit dahil hindi niya akalain na maglalakas ito ng loob na salubungin ang kanyang mga mata at ni hindi man lang nito itinago ang masamang tingin nito na kung iisipin niya ay para na siya nitong sinusumpa. Talaga bang naghahanap pa rin ito ng gulo? Hindi pa ba sapat ang ginawa niya kanina? Isa pa, hindi naman siguro nito nakalimutan na kailangan pa siya nitong bayaran ng 20,000 pesos hindi ba? Ibubuka na sana niya ang kanyang bibig para sabihin na umalis na ito sa kanyang harapan ngunit bigla na lang nitong hinawakan ang kanyang wheelchair at biglang itong iniikot dahilan para umikot ito at kamuntikan na siyang matumba ng wala sa oras. Makalipas lang ang ilang sandali ay binitawan na nito ang kanyang wheelchair bago niya narinig ang nagmamadaling mga yabag nito palayo na para bang tumatakbo pa. Ang hangal na babaeng iyon! Hindi siya makapaniwalang nagawa nito ang bagay na iyon samantalang wala pang naglakas ng loob na gawin ang ginawa nit

KUNG palagi lang siya nitong tatargetin ng ganito ay tiyak na hindi siya magtatagal sa kumpanyang iyon. Oo nga at kailangang-kailangan niya ng trabaho ngunit kung ganito naman ang lagay ng papasukan niya ay sino ba naman ang gaganahan. Palagi na lang galit ito sa kaniya kahit na wala naman siyang ginagawa at higit sa lahat kung makapagsalita ito ay akala mo hindi sila parehong tao. Ay pride din naman siya at ego, marami pa naman sigurong pwedeng pasukang iba hindi ba?Malalamig ang mga mata niyang sinalubong ang mga mata nito na walang katakot-takot. “Gawin niyo kung anong gusto niyong gawin sir, pero wala na akong pakialam.” sabi niya at tinalikuran na ito para lumabas. Wala naman sigurong mangyayaring maganda kung magpapatuloy lang siya sa pakikipagtalo rito. Tutal ay nasabi naman niya ang gusto niyang sabihin kahit na mukhang wala itong balak na pakinggan siya. Bahala na si batman. Ngunit nakakadalawang hakbang pa lang siya nang muli niyang marinig ang malamig nitong boses mula sa

NAPASULYAP si Xander sa pirma ng babae at bigla na lang pumasok sa isip niya ang sulat kamay naglinis ng bahay niya kagabi, bakit parang pareho? Hindi kaya iisang tao lang ito ang ang taong iyon? Bigla tuloy siyang napasulyap muli sa babae at kung ito man ang babaeng iyon, edi wow. Doble ang pagkayod nito. Ngunit sa huli ay napapilig na lang siya ng kanyang ulo dahil baka mali lang siya. Baka kung ano-ano lang talaga ang pumapasok sa isip niya. “Hindi ako magpa paapi sayo kahit na sino ka pa!” galit na sigaw ni Bella rito. Hindi niya talaga maisip kung ano ba ang dahilan at bakit nito iyon ginagawa sa kaniya. Wala naman siyang ginagawang masama. “Alam mo, kasalanan mo rin naman kung bakit nangyayari sayo ang lahat ng ito.” sagot naman nito sa kaniya bago dahan-dahang tinupi ang pinapirmahan nitong papel sa kaniya at inilagay sa drawer nito. Mas lalo lang napakuyom ang kanyang kamay sa sobrang inis niya at pagkatapos ay tinalikuran na ito dahil mauubos lang ang oras niya sa pakiki

ISANG tikhim ang narinig ni Bella mula sa kanyang likuran dahilan para matigilan siya at pagkatapos ay dahan-dahang lumingon dito at nakita niya ang lalaking nakaupo sa wheelchair at matiim na nakatitig sa kaniya. Ilang sandali pa ay pinaandar nito ang wheelchair hanggang sa makarting ito sa mesa nito at nagsalita. “Mukha naman yatang magaling kang mag-alaga ng halaman. Bakit hindi na lang kaya ikaw ang mag-alaga niyan?” tanong nito sa kaniya.Natigilan si Bella nang marinig niya ang sinabi nito. Ibig bang sabihin ay kanina pa ito doon at narinig ang mga sinabi niya? Sunod-sunod na napalunok siya at hindi naiwasang hindi mapayuko. “Uhm, narinig niyo po ba ang sinabi ko?” alanganin siyang ngumiti. “Masyado niyo namang siniseryoso ang sinabi ko sir.” Walang pakialam na tiningnan siya ng lalaki. “Kapag namatay yan ay kasalanan mo.” malamig ang mga mata nitong sabi sa kaniya.“E paano kung mas gumanda pa ito sir? Bibigyan mo ba ako ng reward?” tanong niya ng nagbabakasakali. Baka kasi bi