FATED TO BE MINE のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

DAHIL sa mga hindi inaasahang pangyayari ay nagbago ang mga dapat gawin ni Sevi. mukhang wala siyang magagawa kundi ang payagan na lamang si Addie na umuwi dahil sa sitwasyon. Hanggang sa mga oras na iyon ay hindi niya pa rin alam kung paano nalaman ng kanyang ama ang tungkol sa sinabi nito sa kaniya kanina dahil sa tono pa lang ng boses nito ay parang alam na nito.Napabuntong hininga siya at pagkatapos ay pumasok sa loob ng villa. Kararating niya lang ng mga oras na iyon. Tinanggal niya ang suot niyang coat at niluwagan ang kanyang suot na kurbata bago ibinagsak ang sarili sa sofa. Madaling araw na at kauuwi niya lang dahil may mga tinapos pa siya sa opisina.Hindi siya papasok bukas dahil kailangan niyang maghanda para sa flight niya. Napapikit siya ng mariin. Kung siya lang ang masusunod ay hindi niya sana gustong isama ang babaeng iyon pero dahil sa kanyang ama ay wala siyang magawa. Idagdag pa na kanina pa gumugulo sa isip niya na kapag umuwi si Addie ay baka makipagkita lang it

KATULAD nga ng napagkasunduan nila ni Sevi ay pinayagan siya nitong umuwi sa probinsya. Mabuti na lang talaga ay nagawa niyang makumbinsi ito dahil kung hindi ay hindi niya na naman sana nakasama ang kanyang mga anak.Ngayong araw nga ang huling araw niya doon dahil mamayang gabi lang ay babyahe na ulit siya pabalik ng syudad. Napakabilis ng araw kapag kasama niya sina Zeus at Zion pero kapag nasa villa siya ay halos isang taon ang isang araw. Napabuntong hininga na lang siya habang inaayos ang mga gamit niya pabalik nang biglang bumukas ang pinto. Napalingon siya rito. Nakatayo sa pinto ang kanyang tiyahin.“Pwede ba tayong mag-usap?” tanong nito sa kaniya na may pag-aalala ang mga mata.Nitong mga nakaraang araw ay napapansin niya na medyo bilasa ang kanyang tiyahin. Ilang beses na niya itong tinanong kung may problema ba ngunit palagi nitong sinasabi na wala. Mabilis siyang tumayo mula sa pagkakaupo at tumango rito. “Oo naman auntie.” sagot niya.Naglakad ito patungo sa tabi niya a

PAKIRAMDAM ni Addie ay napaka espesyal ng araw na iyon dahil hindi lang siya ipinagluto ni Sevi kundi hindi rin siya nito hinayaang maghugas ng plato. Ito ang gumawa ng lahat ng iyon kahit na pinilit niya pa itong tulungan ito kaya sa huli ay naroon siya at nakaupo habang pinapanood itong maghugas ng plato.“Kailan ka pa dumating?” hindi niya napigilang hindi magtanong dahil hindi niya man lang ito naramdamang dumating.Ipinilig nito ang ulo at nilingon siya. “Well, paano mo malalaman e ang sarap ng tulog mo.” sabi nito sabay ngiti na mas lalong ikinakunot ng noo niya. “Napaka ingay mo talagang matulog, bukod pa doon ay…” napailing na lamang ito na para bang ayaw na nitong pag-usapan pa iyon.“What are you talking about?” tanong niya habang nakatitig dito.“Well, uhm… you know, tumabi ako sayo kagabi at…” bigla itong nag-iwas ng tingin. “Natuluyan ako ng—”“Oh dammit! Stop!” pigil niya sa susunod pang sasabihin nito habang namumula ang kanyang mukha.Bakit ba kasi nagtanong pa siya? K

PAGKASARA ng pinto ay napasalampak sa sahig si Andromeda, ang kanyang mga mata ay walang tigil sa pag-iyak. Naninikip din ang dibdib niya sa halo-halong emosyon. Kung kailan tanggap na niya, nakalimot na siya ay muli lang itong magpapakita sa kaniya. Pakiramdam niya ngayon ay parang kahapon lang ulit nangyari ang lahat.Ang sugat na naghilom na ng napakatagal sa pagkakaalam niya ay muling nabuksan at sa pagkakataong iyon ay mas masakit pa iyon kesa noong una siyang masaktan.~~~~~MAGKATABI sina Addie at Sevi sa sofa habang nanunuod ng isang pelikula. Kanina pa tahimik ang katabi niya na para bang may malalim na iniisip, simula ito nang bumalik sa loob matapos itong makipag-usap sa kanyang telepono.Hindi niya tuloy maiwasang hindi mag-alala dahil sa hindi magandang ekspresyon nito. Ilang sandali pa ay bigla na lamang itong sumandal sa kaniya. Hindi siya gumalaw at hinayaan na lamang ito hanggang sa narinig niya ang boses nito. “Ang sarap sa pakiramdam yung ganito, nasa tabi kita. Mag

BAGO pa man may mangyari sa kanilang dalawa ni Sevi, mabuti na lang ay napigilan niya ito. Ngunit hindi siya nito hinayaang lumayo sa kaniya. “So, pumapayag ka ng makasama ako?” tanong nito sa kaniya na nagniningning ang mga mata na parang isang bata.Nag-iwas siya ng tingin at napabuntong hininga dahil hindi niya alam kung anong pumasok sa isip niya at bakit niya ito biglang hinalikan. Napakagat labi siya at hindi niya alam kung paano niya sasagutin ang tanong nito sa kaniya. Payag na nga ba siya sa gusto nito? Pero hindi nito nilinaw ang magiging relasyon nila, basta ang sabi lang nito sa kaniya ay gusto siya nitong makasama.Bigla nitong hinawakan ang kanyang labi dahilan para muli siyang mapalingon dito ng wala sa oras. “Huwag mong kagatin ang labi mo, ako lang ang may karapatang gawin yan.” sabi nito sa kaniya.Ang mga mata nito ay hindi nagbabago habang nakatitig sa kaniya, punong-puno ito ng emosyon na hindi niya mabigyan ng pangalan. “Hindi mo pa rin sinasagot ang tanong ko.”