All Chapters of Nagbabagang Pagnanasa (SPG): Chapter 61 - Chapter 70

Malagkit na malagkit pa kaming pareho mula sa kama, pero imbes na maligo agad, binuhat ako ni Lander palabas ng bahay habang nilalamas ang mga suso ko. "Masyado kang madulas sa tamod ko, Asefeh. Masarap sa pakiramdam nang ganito sa ilog," bulong niya habang idinidiin ang mga daliri niya sa utong ko.Pagdating sa pampang, isinandal niya ako sa puno at itinaas ang isa kong hita. Walang preno niyang sinipsip at nilaplap ang puke ko na basang-basa pa ng kaniyang putok kanina. Dinilaan niya ang clit ko nang mabilis habang ang dalawa niyang daliri ay hinalukay ang loob ko."Lander, s-sige pa... Ughmnnn, ang sarap..." ungol ko habang nakakapit sa kaniyang balikat.Tumayo siya at iniharap ako sa tubig. Pinatuwad niya ako sa isang malaking bato. Hinawakan niya ang kaniyang tite na galit na galit na naman.Hindi na siya nagdahan-dahan. Pagkapatong ng ulo ng tite niya sa bukana ko, hinawakan niya ang baywang ko nang mahigpit at sa isang malakas na bayo, isinagad niya ito hanggang dulo."AUGHHHH!

Matapos ang marahas at desperadong pag-angkin na iyon sa ibabaw ng kawayang lamesa, binalot kami ng isang nakabibinging katahimikan. Ang tanging naririnig na lang ay ang huni ng mga kuliglig sa labas at ang habol na hininga ni Lander sa aking leeg. Nanatili siyang nakabaon sa akin nang ilang minuto, tila ba natatakot na sa sandaling humiwalay siya, tuluyan na rin akong maglalaho.Ngunit ang gabi ay hindi nanatiling payapa.Madaling araw pa lang, nagising ako sa tunog ng isang sasakyang huminto sa tapat ng bakuran. Hindi ito ang tunog ng traysikel sa baryo, ito ay ang mahinang dagundong ng isang high-end engine. Sumilip ako sa bintana at nakita ang dalawang lalaking naka-barong at may suot na earpieces, mga tauhan ng kaniyang ama."Sir, kailangan na nating umalis," madiin na sabi ng isa pagkapasok ni Lander sa sala. "The Board is waiting. Victoria is already at the airport."Nakatayo lang ako sa pintuan ng kwarto, nakabalot sa duster na may mga mantsa pa ng aming nakaraang gabi. Tuming

Ang Coron ang naging takbuhan ni Asefeh para makalimot. Sa bawat hampas ng alon, sinusubukan niyang burahin ang sakit na iniwan ni Lander. Anim na buwan na ang nakalipas, at ang buhay niya ay naging simple pero payapa. Nagpakilala siya rito bilang si Sef. Ayaw na niyang maalala ang nakaraan sa Maynila, kaya ibinuhos na lang niya ang lahat ng oras niya sa pagpipinta.Naging sikat si Sef sa isla dahil sa ganda ng kaniyang mga gawa. Hanggang sa isang araw, nakakuha siya ng malaking project. Siya ang kinuha bilang lead artist para sa isang bagong luxury hotel na itinatayo sa Coron. Malaking pagkakataon ito para sa kaniya, kaya tinanggap niya ito agad.Sa unang araw niya sa trabaho, nagulat si Asefeh nang makita ang arkitekto ng hotel."Marco?!" gulat na sabi ni Asefeh."Asefeh? Ikaw ba 'yan?" sagot ng lalaki na tuwang-tuwa.Si Marco ay dati niyang kaibigan at mentor sa sining noong nag-aaral pa siya. Siya ang unang naniwala sa galing ni Asefeh. Matagal silang hindi nagkita dahil biglang

"May kailangan pa po ba kayo, Mr. San Real?" tanong ko. Pinilit kong maging matatag ang boses ko.Hindi siya agad sumagot. Lumapit siya nang dahan-dahan sa mural ko. Tinitigan niya ang bandang itaas kung saan ipininta ko ang paglubog ng araw sa Coron, ang bahagi na pinaka-makulay at puno ng pag-asa."I changed my mind," malamig niyang sabi habang nakatingin pa rin sa pader. "The lighting fixtures for this area will be adjusted tomorrow. And because of that, the shadows will fall differently on this mural. Hindi na babagay ang kulay na ginamit mo rito."Napakunot ang noo ko. "Pero Mr. San Real, sumunod ako sa approved proposal. Ang lighting plan na ibinigay ni Marco ang naging basehan ko sa pagpili ng shades ng pintura."Humarap siya sa akin, at sa pagkakataong ito, mas matindi ang lamig sa kaniyang mga mata. "I am the owner, Sef. At sinasabi ko sa 'yong hindi ko gusto ang magiging kinalabasan nito kapag binago ang ilaw. I want you to revise this entire section. Start tonight if you h

Eksaktong alas-otso ng umaga. Pero para kay Asefeh, parang hindi natapos ang gabi. Nakatayo siya sa tapat ng kaniyang mural, hawak ang isang basahan na puno ng mantsa ng pintura. Ang kaniyang mga mata ay halata sa pagod, at ang kaniyang mga kamay ay bahagyang nanginginig sa bawat galaw. Pangatlong gabi na itong halos dalawang oras lang ang tulog niya dahil sa dami ng pinapabago ni Lander.Narinig niya ang tunog at ang pamilyar na yabag ng sapatos sa sahig. Paglingon niya, nakita niya si Lander. Gaya ng dati, mukha itong galing sa isang magazine, maayos ang buhok, plantsado ang suit, at sobrang seryoso ng mukha. Kasunod niya ang kaniyang assistant na panay ang pindot sa hawak nitong tablet, handa sa anomang utos o reklamo ng boss niya."Check the texture on the lower left part," utos ni Lander sa assistant niya habang naglalakad palapit sa mural. Hindi man lang niya tinapunan ng tingin si Asefeh. "Make sure the matte finish is consistent. Ayoko ng kahit anong kintab kapag tinamaan ng i