Lahat ng Kabanata ng นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน: Kabanata 41 - Kabanata 50

“ไอ้บ้า กูพูดเล่น จะทิ้งได้ไงนั่นบริษัทของพ่อแม่มึงนะ”หัวใจแทบวาย เพื่อนจริงจังเฉยเลย เขารีบวางมือจากงานเดินไปหา“มึงเป็นทายาทคนเดียวของตระกูล ยังไงบริษัทก็เป็นของมึงอยู่ดีนะเว้ยภพ”“บอร์ดโหวตกูออกก็จบแล้ว ไม่ได้ไปถึงจุดนั้นหรอก บริษัทกูมันไม่ใช่ในครัวเรือนนะมึง มันใหญ่กว่านั้น ใหญ่มานานแล้ว มีหลายคนร่วมหุ้น มีหลายคนร่วมเป็นเจ้าของ ตัดสินใจอะไรคนเดียวไม่ได้ ช่วงนี้พ่อกูป่วยด้วยแหละ ผลกระทบเยอะ หุ้นบริษัทขึ้นๆ ลงๆ กูเองก็มีปัญหาเรื่องงาน ไม่ใช่ทุกคนชอบผลงานกู”“ไอ้บ้า” ด่าคำเดิมสองครั้งแล้ว ปกติมันไม่พูดจาแบบนี้เลยนะ “บริษัทคุณตาของมึงนะเว้ย จะถอดใจง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไง ไม่สมกับเป็นมึงเลยนะเพื่อน”“เออ จะพยายามก็แล้วกัน ขอบใจมึงมากนะ ทุกวันนี้นอกจากมึงกูก็แทบไม่มีเพื่อนสนิทพอจะพูดเรื่องแบบนี้ได้”“เออ คุยกับกูได้ กูรักมึงที่สุดในโลกแล้ว” แกล้งจะหอมแก้มแต่ฝ่ามือใหญ่หนักสิบกิโลฟาดใส่หน้าผากเข้าให้หัวบุบเลย“เล่นจริง เจ็บจริง ไม่มีสแตนอิน ฮึ!”&

‘แพ้ มึงแพ้แล้วไอ้ภพ นับจากวันนี้เป็นต้นไปมึงจะไม่มีวันกล้าทำร้ายเขาอีก’ แทบยกเท้าขึ้นก่ายหน้าผากนอนไม่หลับทั้งที่ตอนนี้ก็จะตีหนึ่งเข้าไปแล้ว รณภพพลิกกายไปมาก่อนจะลุกขึ้นมานั่งเล่นโทรศัพท์ส่องไอจีส่องข้อความจากใครไม่รู้เขาลบทิ้งหมด นึกคึกอะไรไม่รู้ถึงค้นหาชื่อไอจีน้องเอยที่เขาอันฟอลไปปีที่แล้วเพราะถูกน้องปฏิเสธ บ้าบอ เด็กน้อยมาก ไม่คบก็ไปอันฟอลเขารณภพส่องโพสต์ลงมาล่างสุดจะหาทะลุไปไอจีเฟื่องลดาจนในที่สุดก็เจอ เขากดเข้าไปโชคดีที่หล่อนเป็นแอคเคาท์สาธารณะแต่ก็ไม่มีโพสต์อะไรมาร่วมหนึ่งปีแล้ว โพสต์สุดท้ายหล่อนถ่ายรูปเข็มน้ำเกลือปักท้องข้อมือ มีคอมเมนต์จากน้องเอยบอกว่า ‘สู้ๆ นะ อยากกอดหลานแล้ว’ เขาดูวันที่ลงรูปแล้วน้ำตาก็เกือบไหลวันนั้นเขายังพาผู้หญิงอื่นไปเที่ยวไปช็อปปิ้งต่างประเทศอยู่เลย ทั้งที่มีผู้หญิงอีกคนกำลังอดทนสู้เพื่อให้ลูกเขาได้ลืมตาดูโลก แล้วหลังจากนั้นก็ไร้ความเคลื่อนไหวจากหล่อน แม้รู้ว่าหล่อนเลิกเล่นแล้วแต่มือเขากลับตั้งใจกดลงบนปุ่มติดตาม เผื่อหล่อนจะเห็น‘ไปรับพ่อแม่กลับมาจากโรงพยาบาลแล้วนะ’เสียงข้อความไลน์เด้งขึ้นมากลางออฟฟิศ ไม่มีใครสนใจแต่เจ้าตัวกลับตื่นตูมเพราะลืมปิดเสี

“ก็นี่ไง บทพิสูจน์ที่ฉันกำลังร้องขอ” ตรึงเรียวแขนบอบบางไว้แน่น กวาดสายตาจากใบหน้าหล่อนลงมองทรวงอกใต้เสื้อยืดราคาถูก มันขาว และบางจนแทบไม่ต้องจินตนาการอะไร เสียอย่างเดียว ก่อนหน้านี้มันคงถูกชายอื่นบีบนวดมาจนเหลวแล้ว แต่ไม่เป็นไร เขาไม่ถือ “…เธอต้องนอนกับฉัน”“ไม่” ตะคอกกลับวิต่อวิ ออกแรงดิ้นเฮือกเดียวก็ถูกเขาจับกดลงแน่นมากขึ้น “ไม่มีทาง!” ร้องยืนยันแล้วมองเขาด้วยดวงตาขลาดเขลามองล่อกแล่กรอบรถอยากให้มีใครผ่านมาช่วยเหลือ แต่เหมือนเขาคิดไว้แล้วว่าจะพามาทำอะไรถึงเลือกจุดนี้ มันเงียบ เงียบมาก แม้แต่คนไร้บ้านสักคนยังไม่มี เฟื่องลดายกเท้าขึ้นถีบท่อนขา อย่างน้อยก็อยากหลุดออกจากพันธนาการนี้เหงื่อกาฬไหลโชก เม้มปากแน่นออกแรงขัดขืนไม่ยอมให้เขาจูบหน้าอกตนเอง เขาใช้ใบหน้าถูไถกัดฟันคมๆ ลงยอดอก“อื้อ!” ครางลั่น ถูกเขาวางมือปิดปากฝ่ามือเย็นหยาบกระด้างสอดเข้ามาใต้เสื้อดันมันขึ้นมากองใต้คอ เขาเดินเกมบุกด้วยการใช้มือข้างเดียวตรึงแขนหล่อนสลับปล่อยมาดันเสื้อชั้นในขึ้น และทันทีที่สองเต้าอวบปรากฏต่อหน้าเขามันเขี้ยวกัดเข้าเต็มรัก ตัวหล่อนสั่นระริกส่งเสียงอืออาประท้วง แต่เขาไม่ฟัง กอบโกยนวลเนื้อป้อนเข้าโพรงปาก

“แล้วถ้าพี่บอกว่าพี่จะพาไปแต่เป็นพากลับบ้านล่ะ”“จีก็ไม่ไปกับพี่ภพไงคะ จะอะไรมากมาย จีกับพี่วอร์มเป็นแฟนกันนะ จะนอนด้วยกันหรือทำอะไรก็ไม่เห็นแปลก” ถือกระเป๋าแบรนด์เนมเข้ามากอดแขนนัวเนียอ้อนพี่ชายให้ไปส่ง “นะคะ ไปส่งจีหน่อยนะ จีนัดกับพี่วอร์มไว้แล้วไม่อยากไปเลท”อ้อนจนพี่ชายยอมจิรดาดีใจ “น่ารักที่สุดเลย”“แต่ต้องกลับบ้านก่อนฟ้าสางนะ อย่าให้พ่อแม่ตื่นมาแล้วรู้ว่าลูกสาวไม่ยอมกลับบ้านเพราะไปนอนค้างอ้างแรมกับผู้ชาย”“รู้แล้วน่า จีไม่ทำให้พวกท่านเป็นห่วงหรอก พี่ภพไม่ต้องห่วง ปะ ไปเร็วววว” ฉุดลากแขนพี่ชายตามประสาคนเอาแต่ใจ ทำหน้าตาระรื่นชอบใจที่สามารถทำให้ทุกคนรอบกายตามใจตนเอง คอนโดมิเนียมสุดหรูราคามากกว่าสิบล้านคือจุดหมายปลายทาง ไม่ใช่คอนโดฯ พี่วอร์มหรอกเขาแค่เช่าญาติอยู่ไม่ถึงสามวัน จิรดาขอบคุณพี่ชาย ทั้งกอด ทั้งหอม ก่อนจะลงจากรถเข้าไปด้านในแฟนหนุ่มลงมารับ พามาชมห้องใหม่ที่จุดเทียนไขสร้างกลิ่นบรรยากาศดีๆ ไว้รอ ก่อนจะเซอร์ไพรส์ด้วยชุดว่ายน้ำให้ใส่มาผ่อนคลายด้วยกัน จิรดาออกอาการดี้ด๊าประทับใจในความหรูหรายอมเปลี่ยนเสื้อผ้ามาว่ายน้ำ หยอกล้อและจิบไวน์กับคนรัก“ชนแก้วครับที่รัก” วอร์มยกแก้วขึ้น

ฐานัสเป็นนักธุรกิจพ่วงท้ายตำแหน่งวิศวกรประจำบริษัท ทำธุรกิจเองหลายอย่างแล้วก็ถือหุ้นในบริษัทของเจ้าสัววิทยา หุ้นเป็นชื่อสิทธิเดชผู้เป็นบิดา มีแค่ห้าเปอร์เซ็นต์ถือว่าไม่ได้เยอะอะไร พ่อเพื่อนเยอะธุรกิจเยอะไม่ค่อยเข้าบริษัทยกให้เขาดูแลซะส่วนใหญ่ ท่านเคารพรักเจ้าสัววิทยามาก ชอบเป่าหูเขาให้เคารพท่านตามแต่เขาเองก็มีตานี่หว่า ตัดสินใจเองได้ว่าจะเคารพหรือไม่ บังคับเขาไม่ได้หรอก เขาเติบโตมาท่ามกลางความดำมืดเห็นพ่อทำธุรกิจผิดกฎหมายหลายอย่าง ท่านมาหยุดช่วงเขาเริ่มโตแต่ไม่ทันแล้วเพราะเขาซึมซับทุกอย่างมาหมด ท่านคิดว่าธุรกิจผิดกฎหมายหมดไปแล้ว แต่เปล่าเลย เบื้องหลังเขายังมีความเลวที่ไม่ได้บอกท่านอีกมาก ทั้งขายยาเสพติด ค้ามนุษย์ แล้วก็งานผิดกฎหมายหลายอย่าง ใช้งานบริษัทเจ้าสัววิทยาบังหน้า เปิดธุรกิจร้านเพชรร่วมกับครอบครัวนาตาลีเพื่อใช้ฟอกเงิน เขาส่งคนของตัวเองเข้าไปดูแลบัญชีหลอกๆ เหตุที่ทางร้านยังอยู่ได้ก็เพราะได้เงินจากเขานี่แหละคอยอุดหนุนนาตาลีเป็นญาติห่างๆ ทางพ่อ เขารักน้องนะ แต่ก็อยากใช้ประโยชน์จากหล่อนด้วย ฐานัสไม่ใช่ผู้ชายสุขุมอย่างที่มักจะแสดงออกทุกครั้งที่มาบริษัทบอร์ดบริหารหลายคนจะคอยหลบสายต