Todos os capítulos de นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน: Capítulo 11 - Capítulo 20

“ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันไม่ได้เจ็บอะไร ขอบคุณค่ะ” ก้มศีรษะลงก่อนรับเอาหนังสือเก่าหลายเล่มจากมือหนุ่มแปลกหน้าคนเดิมกับที่เคยเจอครั้งก่อน เฟื่องลดาแอบชำเลืองสายตามองนาฬิกา“ผมเดินชนคุณตั้งสองครั้ง ไหล่คุณคงช้ำแล้วช้ำอีก ให้ผมรับผิดชอบด้วยการถือหนังสือเข้าไปส่งคุณถึงโต๊ะทำงานนะครับ ผมชื่อฐานัส เป็นหุ้นส่วนรายเล็กๆ เล็กมาก แล้วก็วิศวกรในบริษัท”“เฟื่องลดาค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ แต่หนังสือแค่สองสามเล่มดิฉันถือเองได้สบายมากค่ะ”“แต่ถึงยังไงผมก็อยากแสดงความรับผิดชอบอะไรบ้าง ไม่ใช่ปล่อยผ่านเหมือนคราวก่อน” ว่าจบหนุ่มคนนั้นก็ล้วงหยิบกระเป๋าสตางค์ค้นหานามบัตรมาส่งให้“ถ้าไม่รังเกียจ รับนามบัตรผมไว้นะครับ”“ดิฉันไม่รู้จะรับมาทำไม คุณฐานัสเก็บไว้ให้คนอื่นเถอะนะคะ”“แต่ผมอยากให้คุณเก็บไว้นี่ครับ เผื่อจะมีเรื่องอะไรที่ผมสามารถช่วยได้” ชายหนุ่มยังคงตื๊อจะให้รับนามบัตรให้ได้ เฟื่องลดาไม่สบายใจเพราะใกล้จะหมดเวลาพักเที่ยงแล้วแต่ตนเองยังไม่ได้กินข้าว กว่าจะเบียดลงล

หญิงวัยกลางคนยืนริมหน้าต่างมองวิวกรุงเทพมหานคร รสรินเลขานุการของลูกชายแอบโทรศัพท์มาส่งข่าวว่ารณภพติดอารมณ์เสียจากการพบนาตาลี ไปฟาดงวงฟาดงาใส่พนักงานในห้องประชุม ใครพูดอะไรขัดใจก็ตะคอกเสียงดัง ไม่มีใครกล้าเสนอไอเดียอะไรกับเขาเลยสักอย่าง รสรินต้องถือวิสาสะขอเลื่อนการประชุมออกไป คุณนายแอบมองสาวรุ่นลูกที่ทุกคนกล่าวถึง ถอนหายใจเล็กน้อย พยายามจะไม่ใส่ใจเรื่องเมื่อหลายเดือนก่อนที่สาวคนนี้กลั่นแกล้งหลานชายเด็กตัวแค่นั้นถึงจะเล่นซนยังไงก็ไม่ควรไปหยิกไปจับแรงจนแกร้องไห้ ในตอนแรกนาตาลีไม่ยอมรับหรอกแต่บังเอิญในบ้านมีกล้องวงจรปิดในห้องนั่งเล่น เจ้าหล่อนจึงยอมสารภาพว่าไม่ได้ตั้งใจจะจับหลานท่านแรง เพราะสาเหตุนี้เองรณภพถึงปฏิบัติต่อนาตาลีไม่ใช่ในฐานะเพื่อนรุ่นน้องที่สนิทสนมกันเหมือนสมัยก่อน คุณแขไขนอกจากจะทำงานเก่งแล้วก็ยังมองโลกมองคนออก ท่านรู้ว่านาตาลีคิดยังไงกับลูกชาย และรู้ว่านาตาลีไม่พอใจที่อยู่ๆ รณภพก็มีลูก“ขอโทษที่ให้รอนะจ๊ะ พอดีลูกน้องโทรมาปรึกษาเรื่องงาน”“ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า นานกว่านี้ลีก็รอได้”สาวเจ้าของร้านเพชรยิ้มปร

 ห้องสมุดมหาวิทยาลัยในยามเย็นบรรยากาศค่อนข้างเงียบสงบ ไม่มีประชาชนหรือนักศึกษาพลุกพล่านเท่าไหร่อาจเพราะยังไม่ใช่ช่วงสอบ เฟื่องลดาเป็นศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยนี้จึงทำบัตรสมาชิกยืมหนังสือได้ เฟื่องลดาเป็นคนความจำดี อ่านหนังสือเร็ว ทำช็อตโน้ตได้เนื้อหาครบถ้วนทุกเล่ม หล่อนอ่านหนังสือที่รณภพซื้อให้รวมถึงที่สั่งจากอินเทอร์เน็ตหมดแล้ว เห็นว่ามันสิ้นเปลืองเงินเปล่าๆ จึงเปลี่ยนมายืมจากห้องสมุด อุ้มหนังสือกองใหญ่มาวางบนโต๊ะ เปิดอ่านสารบัญและเนื้อหาคร่าวๆ ทุกเล่ม เพื่อจะเทียบเคียงกันว่าเล่มไหนคุ้มค่ากว่ากัน ใบหน้าสวยก้มลงมองใกล้หนังสือมากจนชายที่นั่งฝั่งตรงข้ามลุ้นตาม ไอ้ครั้นจะเลือกทุกเล่มก็คงจะไม่มีเวลาอ่านไหนจะต้องทำงาน เลิกงานก็เลี้ยงลูก ลูกหลับถึงมีเวลาอ่านหนังสือ เสาร์อาทิตย์ก็รับจ้างงานนอกบริษัท ทำฟรีแลนซ์หลายอย่างเพื่อจะมีเงินเก็บสะสมเยอะๆถือเป็นความโชคดีของเฟื่องลดาเรื่องเงินทองเพราะหลังจากย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านใหญ่คุณๆ ทั้งสองก็ออกค่าใช้จ่ายแทนทั้งหมด หล่อนแทบจะไม่ต้องควักกระเป๋าเงินตัวเองเลย ยกเว้นแค่เวลาเห็นของเล่นน่ารักราคาไม่แพง

“เอเอฟเคแม่ง…” สบถคำหยาบใส่หน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะเก็บมันยัดใส่กระเป๋ากางเกงยันกายขึ้นมานั่งรอเจ้าของห้อง ช้าขนาดนี้ ตกลงว่าหล่อนปิดแค่บ้านเขาหรือเดินข้ามรั้วไปปิดประตูให้บ้านหลังข้างๆ ด้วย กายกำยำหยัดกายขึ้นสูงคลานเข่าลงมาบนพื้นสวมรองเท้าเดินกระทืบเท้าปังๆ ตั้งใจจะลงไปตามทว่าในขณะเดียวกันเฟื่องลดาก็เปิดประตูเข้ามาพอดี“คุณภพ เข้ามาในนี้ทำไม”เฟื่องลดาถามพลางปรับแววตาไม่ให้ดูตื่นตระหนกตกใจมากเกินไป มือเล็กจับขอบประตูไว้ไม่กล้าเดินเข้ามาแต่ก็ไม่รู้จะออกไปไหนเพราะในบ้านหลังนี้สถานที่เดียวที่หล่อนจะมีเวลาเป็นส่วนตัวก็คือห้องนอนห้องนี้ หล่อนมองใบหน้าคมแอบกลืนน้ำลายลงคอกลัวเขาจะหาเรื่องด่าต่อจากเมื่อตอนกลางวัน“หายหัวไปไหนมานี่มันสองทุ่มครึ่งแล้ว กลับช้าขนาดนี้ทำไมไม่กลับพรุ่งนี้เลยล่ะจะได้แวะไปนอนบ้านผู้ชายหน้าโง่ของเธอ!”“พูดอะไรของคุณ เฟื่องว่าคุณภพกลับห้องไปเถอะนะคะ เฟื่องจะอาบน้ำแล้วจะไปอุ้มลูกมานอน”“ป่านนี้ลูกหลับจนตื่นได้สิบตื่นแล้วมั้งจะไปอุ้มมาทำไม ถ้ารักลูกอยากดูแลลูกจริงเธอคงจะกลับมาด

 “ไม่น่าเชื่อนะคะว่าแค่กระดาษไม่กี่แผ่น ข้อความไม่กี่บรรทัดจะทำให้คุณโกรธมากขนาดนี้ แต่ผิดแล้ว ข้อความทั้งหมดเป็นความจริง เอยเขาได้กำหนดวันแต่งงานแล้วเฟื่องก็แค่บอกข่าวให้คุณทราบ”“จะจริงหรือไม่จริงก็ไม่เกี่ยวกับฉัน ไม่ต้องมายุ่ง!”“คุณเคยพูดกับเฟื่องว่าเอยกับคุณอาร์มจะคบกันไม่รอด ไม่นานก็เลิกกัน แล้วเป็นยังไงล่ะคะ คราวนี้จะเชื่อเฟื่องได้หรือยังว่าเอยไม่เคยเสียใจ ไม่เคยเสียดายเลยสักนิดที่ไม่เลือกผู้ชายอย่างคุณมาเป็นแฟน! เอยเลือกคู่ชีวิตถูกคนแล้ว เขาฉลาดมากพอที่จะไม่โง่มาคว้าผู้ชายนิสัยอย่างคุณไปทำพันธุ์ คนที่มีดีแค่ฐานะรวยอย่างคุณสู้คุณอาร์มไม่ได้!”การลุกฮือขึ้นมาต่อสู้ครั้งนี้ทำให้รณภพโกรธจัด“ทำไมจะสู้ไม่ได้ ฉันมีดีมากกว่าไอ้บ้านนอกนั่นตั้งหลายอย่าง มันต่างหากล่ะที่ไม่มีวันสู้ฉันได้แม้แต่เสี้ยวความสามารถ! คนไม่รู้เรื่องไม่รู้ความอย่างเธอจะมาเข้าใจได้ยังไง ฝันเถอะ กลับไปอยู่บนกองดินกองโคลนที่บ้านนอกไป ฉันเบื่อจะแย่แล้วที่ทุกวันทุกคืนต้องเห็นเธอลอยหน้าลอยตาชูคอเป็นหงส์อยู่ในบ้านทั้งท