Lahat ng Kabanata ng นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน: Kabanata 51 - Kabanata 60

รณภพหนีแสงแฟลชมากมายจากกรุงเทพพาครอบครัวเที่ยวทะเลภาคใต้ ช่วงหนึ่งสัปดาห์หลังกลับจากอังกฤษงานเขายังเยอะมากเหมือนเดิม เวลาพักผ่อนน้อย นักข่าวก็ตามซอกแซกเรื่องอนาคตของบริษัทว่าจะมีการเปลี่ยนตัวประธานไหม เกือบหัวร้อนใส่สมใจนักข่าวแต่ดีที่ลูกน้องเคลียร์ได้ทัน เหนื่อย เครียด ปวดหัว มรสุมชีวิตชัดๆรณภพเก็บกระเป๋ารอตั้งแต่คืนวันศุกร์เช้าปุ๊บรีบยกกระเป๋าไปโยนใส่รถ กลับมาอุ้มลูกพาเมียลาพ่อกับแม่มาสนามบินทันที เขาให้เลขานุการจองตั๋วเครื่องบินแบบพรีเมียมไว้ มีเล้าจ์ให้นั่งรอ มีที่นั่งกว้างขวางจะได้ไม่ต้องพาลูกไปเบียดนั่งกับคนอื่น เดินทางมาถึงภูเก็ตช่วงเที่ยง เขาไม่ได้เช่ารถเพราะตั้งใจจะใช้เวลาอยู่แค่ในโรงแรม นอนพักผ่อนทำกิจกรรมด้วยกันรณภพถอดเสื้อผ้าใส่กางเกงว่ายน้ำมาลงสระช่วงบ่าย แดดไม่ค่อยมีถือว่าโชคดีมาก โดยให้เฟื่องลดาดูแลลูกอยู่สระเล็กของเด็กน้ำสูงเท่าหัวเข่า เขาออกกำลังกายว่ายหลายรอบมาก มาเกาะขอบสระจ๊ะเอ๋ลูก กัปตันได้เล่นน้ำชอบใจหัวเราะสนุกอยู่คนเดียว แม่จะเอาน้ำให้จิบ จะพาขึ้นจากน้ำก็ไม่ยอม“ทำไมเธอไม่เปลี่ยนชุดมาเล่นกับลูก”“ถ้าเฟื่องเล่นใครจะดูแลลูกคะ ไม่เล่นหรอก”“ฉันดูลูกให้ก็ได้ ว่าย

“โอ้ นั้นมันบักแตงโม โอ้ นั้นมันบักส้มโอ โอ้ นี้คงเป็นบักพร้าวน้ำหอม” หมิงแห่งวงการติ๊กต๊อกถือถุงผลไม้มากกว่าห้าอย่างเข้ามาช่วงบ่าย มีทั้งแตงโม ส้มโอ มะพร้าวตามเพลง ร้องเพลงอย่างมีความสุขลั้นลาย่างเท้ากลับมายังแผนกการตลาด วางลงบนโต๊ะทำงานตนเองแล้วเรียกพี่ๆ เข้ามากิน“มาค่ะ มากินผลไม้กันหมิงซื้อมาฝาก พี่จิ๊บชอบแตงโมใช่ไหม อะ เอาไปค่ะ หัวหน้าต้น มาสิคะ มาเอามะพร้าวไปกินอร่อยมากเลยนะเจ้านี้ หมิงออกไปซื้อข้างนอกมา”“โอ้โห เยอะแยะ ถูกหวยหรือไงน้องหมิง”“ไม่ใช่หรอกค่ะพี่จิ๊บ แต่วันนี้หมิงอารมณ์มาก ม้าก มาก”“งั้นพี่ไม่เกรงใจนะ กำลังอยากกินของหวานอยู่พอดี” พี่จิ๊บเข้ามาฉกแตงโมไปหนึ่งถุงยืนกินอยู่ตรงนั้นเลย คนอื่นก็เข้ามารับกันไปคนละถุง“เฮ้อ สบายตา สบายใจ หัวหน้าคะ หมิงขออนุญาตถามบางเรื่องประดับความรู้หน่อยนะคะ พนักงานแบบหมิงเนี่ย ถ้าขาดงานสามวันโดยไม่ได้ลา บริษัทสามารถไล่ออกหรือเลิกจ้างได้เลยใช่ไหมคะ”“ใช่จ้ะ” หัวหน้าต้นกำลังกินมะพร้าวน้ำหอมอย่างอร่อย ไม่ได้เกรงใจหรือวางฟอร์มว่าลูกน้องเลี้ยงเพราะทุกคนต่างสนิทกันหมิงหัวเราะลั่น “ดีเลยสิ งั้นก็หมายความว่าโต๊ะข้างๆ ของหมิงคงจะว่างแล้วก็เงียบไ

“อานนท์ นายว่าคนเราได้รับฝุ่นเยอะๆ ถึงตายไหมวะ”“ตายสิพี่ ปอดพัง ระบบทางเดินหายใจก็พัง”“แล้วฝุ่นกับความรักนี่เราควรได้รับอะไรเยอะกว่ากัน”“แน่นอนว่าต้องเป็นความรักอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นเจ้านายของเราจะเลิกใส่แมสกันฝุ่นแต่เล่นโทรศัพท์หารักเหรอ พี่ก็ถามแปลก”“เออ จริงของนายแฮะ” สองหนุ่มหัวเราะชอบใจเหล่ตามองเจ้านายหนุ่มสุดหล่อกำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้โทรศัพท์หลังจากถ่ายรูปบรรยากาศในไซต์ก่อสร้างและอาหารมื้อเที่ยงส่งไปให้เฟื่องลดาน่าหมั่นไส้มาก แต่ก่อนชอบบอกว่าเกลียด ไม่อยากเห็นหน้า อยากไล่ออกจากบ้าน แต่ยังไม่ทันข้ามปีก็เปลี่ยนจากหลังมือมาเป็นหน้ามือ ลืมคำพูดตัวเองไปจนหมด แถมยังไปบังคับเขาให้ย้ายจากแผนกการตลาดมาช่วยงานฝ่ายบริหาร หวงเมียเกินเจ้านายเขาไม่มีแล้ว“ระวังจะโดนกระทืบนะครับคุณๆ ทั้งสอง ฟรีถีบ ฟรีค่ารักษา ต่ออายุสัญญาระยะยาว เอาไหม จะได้เลิกพูดมากนินทาฉันสักที”วงเกือบแตก พจน์ผลักนายนนท์ให้ไปรับคำด่าส่วนเขาอ้างมีสายเข้า “อุ๊ย มีสายเรียกเข้ามาช่วยชีวิตพอดี ขออนุญาตรับสายสักครู่นะขอรับคุณท่าน” ตอบติดตลกยกโทรศัพท์ขึ้นอวด พจน์หายไปคุยโทรศัพท์แป๊บเดียวก็ตาลีตาเหลือกวิ่งกลับมา “คุณภพ ข่าว

คนจนมีเรื่องทุกข์ตามประสาคนจน คนรวยเองก็ใช่ว่าจะมีความสุขมากกว่าเพราะพวกเขาก็มีเรื่องทุกข์ไม่ต่างกันเฟื่องลดาเป็นคนกลางเคยสัมผัสฝั่งความจนด้วยตัวเองและสัมผัสฝั่งคนรวยจากคุณภพ เขาอยู่ในสภาวะหมดไฟไม่อยากทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน อยู่บริษัทก็ทะเลาะกับพ่อ เขากดดันเรื่องงาน เครียดเรื่องครอบครัว หล่อนชวนเขาขึ้นมาเชียงใหม่ก่อนงานแต่งของอาทิตยาสองวันเพื่อพักสมอง แมนกว่าคุณเลขารสรินก็หล่อนนี่แหละ ต้องดูแลทั้งลูกทั้งเขา ไหนจะผันตัวมาเป็นคนขับรถเขาอยากไปไหนบอกมาได้เลยหล่อนพร้อมบริการให้ทุกอย่างขอแค่เขาเลิกเครียด ครอบครัวเล็กๆ ใช้เวลาร่วมกันในไร่ชา กินข้าว กินเค้ก กินชาเขียว ผลัดเปลี่ยนกันถ่ายรูปร่วมกับลูกน้อย มือแกซนจะไปเด็ดใบชาตลอดเวลา เป็นสองวันที่ไร้สาระไร้แก่นสารมากที่สุดในชีวิตแล้ว แต่เฟื่องลดาก็มีความสุขเพราะแนวโน้มสุขภาพจิตของคุณภพดีขึ้นมากหล่อนรักเขา รักมากที่สุด เห็นเขาเครียดใจหล่อนมันทรมานมากกว่าไม่รู้กี่เท่า อยากเห็นเขากลับมาเป็นผู้ชายคนเดิมที่เข้มแข็ง ไม่กลัวอะไร กล้าท้าชนทุกคนที่เข้ามาหา ไม่ใช่เก็บตัวเงียบ หากมากันสองคนบรรยากาศคงไม่ดีขึ้นเร็วขนาดนี้ ต้องขอบคุณกัปตันที่เกิดมาเป็นลูกของ

ภาพร่างไร้วิญญาณของบิดายังคงติดตาร่างท่านยับเยินจากการถูกรถสิบล้อชนประสานงาอัดเข้าเต็มแรง ท่านกับคนขับรถเสียชีวิตคาที่ ถ้าหากบิดาไม่ยอมเปิดเผยความจริงตามที่เขาขอร้องมารดาก็คงนั่งบนรถคันนั้นด้วยกัน ป่านนี้เขาคงสูญเสียทั้งพ่อ แม่ ลูก โดยไม่มีคำล่ำลา รณภพไม่ยอมปักใจเชื่อว่าการที่เมรีญาบุกเข้ามาในงานกับบิดาประสบอุบัติเหตุเป็นเรื่องบังเอิญ เขาไม่มีวันปักใจเชื่อเด็ดขาดรณภพร้องไห้หนักแค่วันแรกวันที่สองเขาออกตามล่าหาหลักฐานจับตัวคนร้าย เข้าไปขอเจอเมรีญาพร้อมจิตแพทย์พูดหลายอย่างแต่เมรีญาไม่ยอมปริปากพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาสืบเรื่องนี้ร่วมกับสารวัตรหมีเพื่อนสนิท มันยอมพักคดีอื่นเพื่อมาลุยปัญหาเขายาวๆ ทั้งปัญหาเมรีญา บิดาถูกฆาตกรรม แล้วก็บอร์ดบริหารหลายคนร่วมมือกันโกง ยังไม่ทันถึงกำหนดเผาศพบิดาไอ้คนโกงพวกนั้นก็บีบเขาให้เปิดประชุมเลือกประธานบริษัทคนใหม่ เพื่อลดปัญหาการขาดความเชื่อมั่นจากนักลงทุน รณภพจึงสวนกลับด้วยการเปิดโปงมันให้ตำรวจเข้ามาลากคอออกไปสอบสวนต่อไปไอ้ฐานัสหน้าซีดมันไหวตัวทันหลบหนีไปได้จนกระทั่งวันนี้เขาได้หลักฐานสำคัญว่าฐานัสมีส่วนเกี่ยวข้องกับเมรีญาแล้วก็คนขับรถสิบล้อที่รอดชี