All Chapters of เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!: Chapter 61 - Chapter 70

บทที่ 55มุ่งหน้าสู่รอยแยกแบ่งดินแดนในที่สุดการจัดระเบียบระดับนานาชาติครั้งยิ่งใหญ่ก็เสร็จสิ้น คณะผู้กล้าอยู่ที่นี่มานานจนลืมนับวันนับคืนไปเสียแล้ว หากไม่นับเรื่องที่ต้องทนทำความสะอาดซ้ำ ๆ นอกนั้นชีวิตพวกเขาก็นับว่าสุขสบาย ซัสฟีเลียสเป็นเจ้าบ้านที่ดีมากทีเดียว มิได้ปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างเอารัดเอาเปรียบแม้แต่น้อย“เสร็จสิ้นเสียที!”เอลดรอนชนแก้วกับเรม ไม่นึกเลยว่าพวกเขาจะเดินทางร่วมกันมานานจนตอนนี้ทั้งเรมและเฟลิกซ์ต่างก็บอกลาวัยเยาว์กลายเป็นชายหนุ่มเต็มตัวแล้ว เมื่อสังเกตให้ดียังเห็นได้ว่าเด็กหนุ่มในวันวานทั้งสองยังตัวสูงขึ้นกว่าเดิมไม่น้อย โดยเฉพาะเรมผู้ซึ่งกลายเป็นคนที่ตัวสูงที่สุดในกลุ่มไปเสียแล้ว เฟลิกซ์ผ่านช่วงวัยหนุ่มมาด้วยสภาวะสารอาหารไม่เพียงพอ เด็กตัวน้อยของเจมส์จึงยังคงเป็นตัวน้อยที่เตี้ยกว่าเขาอยู่ดังเดิมเพื่อเลี้ยงฉลองการทรมานอันแสนยาวนานให้ ซัสฟีเลียสจึงเปิดถังเหล้าหมักร้อยปีที่นางสะสมไว้มาร่วมสังสรรค์กับคณะผู้กล้า แม้แต่เรเวนก็ได้รินใส่ถาดไปจิกชิมอย่างสุขสำราญ“พวกเจ้าทำได้ดีมาก ได้เวลาทำตามข้อตกลงแล้ว”ข้อตกลงที่มังกรเวหาพูดถึงย่อมหมายถึงการบอกที่อยู่ของมังกรแดง จุดมุ่ง

บทที่ 57จุดจบของตระกูลแอชเชอร์“เอ๋?” เฟลิกซ์ผงะด้วยความงงงัน “แต่มังกรแดงมาพาพระองค์ไปจากพระราชวัง...”เจ้าหญิงส่ายศีรษะ “เป็นข้าที่เรียกเรจินามารับ”“แต่…”“ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว ชมรมสุภาพสตรีจิบน้ำชามิใช่คิดอยากจะเข้าก็เข้า อยากจะออกก็ออก ข้าเต็มใจมาที่นี่เอง เจ้าเกลี้ยกล่อมข้ามิได้หรอก” เจ้าหญิงคลาริซเซกลับไปจิบชาของนางต่อคณะผู้กล้ามองหน้าเพื่อปรึกษาทางสายตาอีกครั้ง แต่ทุกสายตามีเพียงความสับสนวุ่นวายส่งกลับมาเท่านั้น“เหตุใดเจ้าหญิงอย่างพระองค์จึงต้องเต็มใจมาอยู่กับมังกรด้วยเล่า?” เจมส์โพล่งออกด้วยความสับสนเต็มทน นี่เป็นเกมจำพวกตำนานพื้นบ้านไม่ใช่หรือไง อย่ามาฉีกกฎเกณฑ์จนเขาไปไม่ถูกอย่างนี้สิ!สุภาพสตรีทั้งหลายกลับพากันปิดปากกุมอกร้องอุทาน เจมส์ได้แต่มองตาปริบ พยายามคิดว่าเขาทำเรื่องอะไรร้ายแรงลงไปหรือ“เหตุใดจึงจะไม่เต็มใจเล่า?” สุภาพสตรีชุดกระโปรงเขียวถามขึ้นด้วยความสงสัยเต็มประดา“ข้าชอบที่นี่มากกว่าวังของข้าเป็นไหน ๆ” สุภาพสตรีชุดกระโปรงเหลืองเชิดหน้าขึ้น“ข้ารักการทำสวนมากกว่านั่งอุดอู้ร่ำเรียนทักษะการเข้าสังคมผู้ดีตั้งเยอะ” สุภาพสตรีชุดกระโปรงน้ำเงินตักเค้กคำเล็กขึ้นมากินอ

บทที่ 59ลาสต์บอสออกมาแล้ว!คณะผู้กล้าเร่งเดินทางกลับพระราชวังโดยไม่หยุดพัก มีเพียงแวะเปลี่ยนม้าเร็วระหว่างทางและแวะพักกินอาหารเท่านั้น เฟลิกซ์มุ่งมั่นที่จะไปช่วยเจ้าชายซีเลียนจนไม่แม้แต่จะฟังเจมส์ พระเอกผู้มีชะตาอาภัพควบม้าทะยานไปเพียงผู้เดียวโดยสลัดทุกคำทัดทาน เรมถึงกับต้องตื่นมาเพื่อควบม้าเร็วด้วยตนเอง เพราะหากเขานั่งซ้อนหลังม้าของเอลดรอนก็จะความเร็วตกจนตามเฟลิกซ์ไม่ทัน เจมส์จึงได้แต่ควบม้าอยู่ไม่ห่าง เฝ้าระวังอันตรายจากโชคร้ายทั้งปวงที่พร้อมจะมาขัดขวางเฟลิกซ์ไว้ ครั้งนี้ ความโชคร้ายไม่สามารถหยุดคณะผู้กล้าที่พุ่งทะยานดั่งติดปีกได้แม้แต่วินาทีเดียวพวกเขาควบม้าโผนทะยานผ่านเมืองแล้วเมืองเล่า เจมส์ชำเลืองมองเฟลิกซ์ที่ควบม้าอยู่ด้านข้าง ในแอเมทิสต์คู่งามมุ่งไปยังทิศทางของพระราชวังเท่านั้น เฟลิกซ์มองไม่เห็นสิ่งอื่นใดอีกแล้ว ไม่รู้ทำไมพอเห็นเฟลิกซ์เป็นแบบนี้เขาจึงทั้งปวดใจทั้งสงสาร ใบหน้าที่พระเจ้าบรรจงรังสรรค์ดวงนั้นเหมาะสมกับรอยยิ้มพิมพ์ใจกับดวงตาแสนอ่อนโยนตามปกติเสียมากกว่า ไม่ควรจะเคร่งเครียดขมึงทึงเหมือนอย่างในตอนนี้เรมสัปหงกจนเกือบหน้าคะมำตกจากหลังม้า เคราะห์ดีที่เอลดรอนเสกลมไปช่ว

บทที่ 61ประตูแห่งความตายคณะผู้กล้ามองกุญแจกระดูกดำทั้งสี่ดอกในมือของมหาเวทนิมฟาดิลด้วยความตกตะลึง เจมส์สบถในใจไปกว่าสิบคำแล้วในเวลาเพียงสามวินาที ไอเทมเควสรองที่เขาคิดว่าอย่างไรเสียก็ต้องได้ใช้ประโยชน์แน่นอนกลับกลายเป็นนำมาใช้ประโยชน์ให้กับศัตรูหรือนี่!มหาเวทนิมฟาดิลพิจารณากุญแจทั้งสี่ดอกในมือ “อืม พอใช้ได้ แม้ดอกที่สี่จะถูกพวกเจ้าขัดขวางขั้นตอนการหลอมจนต้องใช้แผนเสี่ยงบุกรุกรังมังกรเวหาแทนก็ตาม”เจมส์ตกตะลึงยิ่งกว่าเก่า ทุกอย่างที่เขาคิดว่าเป็นแผนการของเจ้าชายซีเลียนแท้จริงแล้วกลับเป็นมหาเวทนิมฟาดิลที่อยู่เบื้องหลัง “เป็นเจ้าที่นำกุญแจกระดูกดำไปวางตามเส้นทางการเดินทางของพวกข้า!”มหาเวทนิมฟาดิลได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเย้ยหยัน “เส้นทางการเดินทางของพวกเจ้า? น่าขัน! เส้นทางที่พวกเจ้าว่าก็แค่การกำจัดสิ่งชั่วร้ายอันเป็นเภทภัยต่อมวลมนุษย์ หรือก็คือการตามรอยอนธการทั้งปวงแห่งโลกมนุษย์ต่างหากเล่า”“เจ้าพูดเรื่องอะไรกันแน่?” เจมส์สับสนมึนงงไปหมด“ในเมื่อพวกเจ้าสู้อุตส่าห์ไปตามเก็บกุญแจกระดูกดำที่หลอมเสร็จแล้วกลับมาให้ข้าจนครบ ข้าจะทำตัวใจกว้างอธิบายให้ก็ได้” มหาเวทเล่นกุญแจกระดูกดำในมือไปมาอย่

บทที่ 63มหาเวทผู้ชักนำความตายความตายและชีวิตต่อสู้ฟาดฟันกันไม่เปิดช่องว่างให้สิ่งอื่นเข้าแทรกแซง มนุษย์ทั้งสองตรงกลางมวลพลังเหล่านั้นกลับซูบซีดจนมีสภาพไม่ต่างจากซากศพแล้ว เจมส์ไม่สามารถฝ่าเข้าไประหว่างสงครามสีขาวดำนี้ได้ เขาไม่เข้าใจสถานการณ์ตอนนี้นัก เขารู้เพียงหากเป็นแบบนี้ต่อไป ทั้งเฟลิกซ์และเรมจะต้องแย่แน่“เฟลิกซ์ ตื่นเสียที! เรม หยุดก่อน พวกเจ้าจะทนรับไม่ไหวแล้ว!” เจมส์ตะโกนอย่างสิ้นหวัง เขาไม่รู้ว่าเสียงของเขาส่งไปถึงพวกพ้องหรือไม่ แต่นักกวีกระจอกอย่างเขาไม่สามารถทำสิ่งใดได้แล้วนอกจากตะโกนจนสุดเสียง“อย่ามาขัดขวางการกลับมาของโอฟีเลีย!” ดยุกเคเลบได้สติก็ลากดาบใหญ่วิ่งตรงไปยังจุดปะทะอย่างไม่คิดชีวิต“บัดซบเอ๊ย! คิดว่าข้าอดทนและเสี่ยงตายมาจนถึงตอนนี้เพื่ออะไร ไอ้กร๊วกเอ๊ย!” ลูกปืน ดาบ หอก มีด แส้ หลากหลายอาวุธยุทโธปกรณ์ถูกขว้างปาลงมาจากระเบียงไปทางเรมอย่างบ้าคลั่ง แต่ทุกสิ่งเมื่อกระทบกับแสงแห่งชีวิตก็พลันอ่อนกำลังและตกลงสู่พื้นผู้ที่คลุ้มคลั่งไปแล้วไม่ได้มีเพียงสองคนนี้ มหาเวทนิมฟาดิลสบถด่าเป็นภาษาโบราณที่ผู้อื่นฟังไม่เข้าใจ เขาร่ายคาถาด้วยภาษาเดียวกันเสียงดังกึกก้องราวกับเปิดล