All Chapters of เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!: Chapter 51 - Chapter 60

บทที่ 47ผู้สยบมังกรจงเจริญ!เงาทมิฬทาบทับน่านฟ้าเมืองไฮเซนเบิร์ก สัตว์น้อยใหญ่พากันกลับเข้าไปซุกซ่อนในรวงรังด้วยความสั่นกลัว เด็กเล็กร้องไห้งอแง ในขณะที่ผู้ใหญ่ได้แต่ยืนแข็งค้างอย่างไม่สามารถขยับตัวได้ สัตว์เลี้ยงเห่าหอนวิ่งหนีกระเจิดกระเจิง ความหวาดกลัวรุนแรงเข้าครอบงำไปทั่วทั้งเมือง มังกรมาถึงแล้วสัตว์ร้ายกลับไม่ได้พ่นไฟเผาทำลายหรือบินโฉบลงมาสังหารผู้คนดั่งในอดีต มันเพียงลงไปเหยียบยืนบนลานหินใจกลางเมือง ร่างของมนุษย์และเอล์ฟสี่ร่างกับนกหนึ่งตัวกระโดดลงมาจากหลังมังกรสูงชัน“อ่ะแฮ่ม! ทุกคนฟังทางนี้ หุบผาหนามในเทือกเขานครหมอกเป็นรังของท่านลา การ์กุยล์ มังกรหินผาผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้” เจมส์ตะโกนเสียงดังให้คนได้ยินกันให้มากที่สุด เขาผายมือแนะนำลา การ์กุยล์ตามบทที่นัดกันไว้ “ท่านลา การ์กุยล์เป็นผู้สร้างการ์กอยล์มาปกป้องบ้านเรือนยามค่ำคืนให้กับพวกเจ้าทุกคน ดังนั้น หากยังรักชีวิตและความสงบยามราตรีอยู่ก็จงอย่าได้ริบังอาจไปรบกวนท่านลา การ์กุยล์ที่หุบผาหนามโดยเด็ดขาด!”สิ้นคำ ลา การ์กุยล์ก็ชูคอกู่ร้องคำรามลั่นเมือง ประกาศศักดาของเจ้าแห่งสัตว์ทั้งปวง ครอบครองเมืองไฮเซนเบิร์กเป็นอาณาเขตของตนก่อนจ

บทที่ 48ท่องแดนสี่สมุทรกันเลยเหล่าลูกเรือของข้า!สะพานหินผุกร่อนรกร้างเต็มไปด้วยวัชพืชเหี่ยวเฉาขึ้นแทรกตามร่องร้าว นำไปสู่ความมืดมิดไร้จุดจบ บนสะพานนั้นมีร่างสี่ร่างกับนกหนึ่งตัวเคลื่อนตัวไปตามทาง มุ่งหน้าสู่ความเวิ้งว้างที่ไม่อาจคาดเดาปลายทางได้จะบอกว่าไม่อาจคาดเดาได้ก็เกินจริงไปหน่อย เพราะพวกเขาได้รับการบอกเล่าทุกอย่างมาจากสมาคมนักผจญภัยอย่างไม่มีหมกเม็ด สมาชิกกิติมาศักดิ์ช่างมีประโยชน์ยิ่งนัก ทั้งแผนที่ วิธีเดินทาง การรับมือกับอันตรายที่มีโอกาสพบเจอ เกร็ดความรู้ร้อยแปดเกี่ยวกับถ้ำเหินเวหาในขอบเขตความรู้ของสมาคมถูกนำมาประเคนให้คณะผู้กล้าจนหมดสิ้นในเวลานี้พวกเขากำลังข้ามผ่านสะพานแห่งอาร์คานา เพื่อเข้าไปยังแดนสี่สมุทร มุ่งหน้าไปยังจุดรวมตัวกันของน่านน้ำทั้งสี่จึงจะพบที่ตั้งของถ้ำเหินเวหาเมื่อก้าวพ้นความมืดทมิฬ ลมอุ่นก็พัดโถมเข้ามาอย่างแรงจนต้องหลับตา เพียงเปิดเปลือกตาขึ้นมาใหม่ บรรยากาศก็เปลี่ยนผัน ความมืดแปรเปลี่ยนเป็นท้องนภาสีส้มสวยสดกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา อากาศเย็นชืดถูกแทนที่ด้วยลมทะเลแสนอบอุ่น หินและวัชพืชบนสะพานแห่งอาร์คานาดั่งได้รับลมหายใจ พวกมันทั้งดูสดใสและมีชีวิตชีวาเป็นอ

บทที่ 50จุดอ่อนของพระเอกทั้งสี่นอนแผ่ราบไปกับพื้นหญ้าเบื้องบน สัมผัสแห่งแนวราบอันแสนปลอดภัยช่างพาให้รู้สึกดีจนพวกเขาแทบจะจูบกอดพื้นหญ้าให้สมกับความดีใจ แม้แต่เรเวนที่ไม่ได้ออกแรงก็โดนคลื่นน้ำและพายุซัดจนเปียกปอนอ่อนล้าไปหมดจึงร่วมนอนแผ่ไปด้วยคณะผู้กล้าแย่งกันหอบแฮ่กโดยไม่เว้นช่วงจนไม่มีใครพูดคุยกัน จู่ ๆ ก็มีแมงมุมตัวเล็กกระโดดมาแปะบนใบหน้าชุ่มน้ำของเฟลิกซ์เฟลิกซ์กระเด้งตัวลุกขึ้นมาด้วยความตกใจ เขาร้องเสียงหลง “ทำไมถึงมีแมงมุมอยู่บนนี้ได้ล่ะ?!”“แมงมุมก็อยู่ทุกที่นั่นแหละ เจ้าตื่นเต้นอะไร”ความโชคร้ายครั้งนี้ทำงานในรูปแบบสัตว์เล็กจิ๋วมากขา เจมส์ลากสังขารลุกขึ้นตามเด็กหนุ่มมาปัดเจ้าแมงมุมตัวจ้อยที่บังอาจมาแอ้มใบหน้าฟ้าประทานของพระเอกออกให้ เจ้าเด็กหนุ่มกลับเกร็งตัวจนสั่นไปหมด ปากบางเม้มแน่นเหมือนอยากร้องไห้เต็มประดาหรือว่า...“ก็จริงแฮะ ตรงนี้ก็มี” เอลดรอนสลัดมือไล่แมงมุมตัวน้อยที่มาเกาะ เจ้าแมลงจิ๋วกลับไม่ยอมกระโดดออกไปจากมือเขา เอลดรอนยื่นมือไปทางเรเวน “กินไหม? นกกินแมลงนี่”“เจ้ากินเองไป!” เรเวนร้องแว้ดแล้วสะบัดปีกจากไปแม้จะมาดีไม่ได้มีเจตนาต่อสู้ แต่ก็ไม่มีสิ่งใดรับประกันว่าม

บทที่ 52ตัวแม่มาแล้ว!“เอาทับทิมไปกินซะ ไอ้พวกตัวขน!”เจมส์ได้ตัวเฟลิกซ์มาแล้วก็ปาไอเทมระเบิดในชื่อ ‘ทับทิมเหลืองกรุบ’ หนึ่งในไอเทมราคาถูกที่เจมส์สอยมาจากร้านค้าระบบพร้อมกับสกิลด่ากราดแต่ไม่มีโอกาสได้นำออกมาใช้ เพราะหลังจากซื้อแล้วเจมส์ก็นำไปทดลองทันที ปรากฏว่าทับทิมเหลืองกรุบเป็นระเบิดที่มีอานุภาพต่ำ เมื่อปาออกไปจะระเบิดเมล็ดทับทิมออกมาแล้วเมล็ดเหล่านั้นก็จะระเบิดส่งควันสีเหลืองออกมาอีกที แม้จะฟังดูกระจายเป็นวงกว้าง แต่จากที่เจมส์เคยลองระเบิดต้นไม้ต้นหนึ่งยังได้ไม่ถึงครึ่งท่อนด้วยซ้ำ โขดหินยิ่งแล้วใหญ่ ทำได้เพียงสร้างรอยร้าวเล็กน้อยเท่านั้น หากจะบอกว่าเป็นระเบิดควัน ควันสีเหลืองที่มันปล่อยออกมาก็มีน้อยจนพัดปลิวไปอย่างรวดเร็วอีก แน่นอนว่าระเบิดกระจอกพรรค์นี้ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิงเมื่อเจอกับมอนสเตอร์สุดโหดที่ผ่านมา เจมส์จึงไม่คิดจะใช้ให้เปลืองของเล่นแต่กับใยแมงมุมที่ไหม้ไฟได้นั้นไม่เหมือนกัน เจมส์ควักระเบิดทับทิมทั้งห้าลูกที่เหลืออยู่ในถุงผ้าออกมาปาไปติดกับใยแมงมุม โดยเล็งตำแหน่งที่มีแมงมุมมารุมออกันเยอะที่สุดเสียงระเบิดดังประปรายดั่งจุดประทัด ควันสีเหลืองลอยโชย แม้จะมีประสิทธิภาพต่

บทที่ 54มังกรเวหาต้องการจ้างคุณแรงสั่นสะเทือนจากเบื้องบนส่งให้เศษหินเศษฝุ่นในโพรงถ้ำด้านล่างร่วงกราว สายลมปั่นป่วนต้อนรับนายแห่งรวงรังผู้กลับมา มังกรเวหาปรากฏกายขึ้นแล้ว“แย่ล่ะสิ เราคงไม่ได้เพิ่งฆ่าสัตว์เลี้ยงของมังกรไปหรอกนะ” เจมส์ถามขึ้นอย่างกระวนกระวาย“มังกรที่ไหนจะเลี้ยงแมงมุมมาชักใยให้สมบัติจับฝุ่นเล่นเล่า เป็นมังกรที่ต้องขอบคุณเราที่กำจัดผู้บุกรุกให้” เรเวนกางปีกพูดด้วยความมั่นใจ“แต่เราก็เป็นผู้บุกรุกเหมือนกันไม่ใช่รึ?”“…”คำถามของเรมทำเอาผู้ที่ยังมีสติเหงื่อตกไปตาม ๆ กัน เนื่องด้วยเฟลิกซ์โดนกับดักพาตัวเข้ามา พวกเขาจึงบุกรุกรังมังกรโดยไม่ได้รับอนุญาตก่อนจริง!ดวงตาสีเขียวเรืองรองส่องลงมาจากทางเชื่อมถ้ำและโพรงข้างล่าง“บังอาจนัก กล้าดีอย่างไรมาทำให้รังของข้าเละเทะจนเป็นเช่นนี้!”มังกรเวหาอ้าปากกว้าง มวลลมอัดกระแทกซัดเข้ามาในโพรงอย่างแรงจนเจมส์หนังตาหนังปากกระพือ แต่น่าแปลกที่ตัวของเขากลับไม่ปลิวไปตามแรงลม นอกจากตัวเขาแล้วยังมีคณะผู้กล้าทุกคนและกองสมบัติทั้งหลายที่ตั้งอยู่ที่เดิมอย่างมั่นคง ผิดกับแมงมุมฝูงยักษ์ เศษซากใยแมงมุม ดักแด้ ซากร่างพญาแมงมุม และกองเลือดปนพิษของมันซึ่