บทที่ 46มังกรอินโทรเวิร์ต[1]ผาหนามนับร้อยแท่งพังทลาย เหลือเพียงแท่งผาใหญ่ตรงใจกลางที่แตกออกจนเหลือเพียงพื้นที่โดยรอบรังขี้เถ้าของนกฟีนิกซ์เท่านั้น“การ์กอยล์ถอยไปแล้ว!” เรมได้ฤกษ์เก็บพลังจากกางเขนกลับคืนมา“พังลงแล้ว ไม่ว่าผู้ใดอยู่ข้างล่างนั้นก็ไม่รอดแน่ ต้องโดนกลบฝังไปจนหมดแน่!” เรเวนที่กลับร่างจำแลงแผดเสียงแหลมสูง“นั่นปากหรืออะไร เงียบไปเลยนะ!” เอลดรอนตวาดเจ้านกปากพาเคราะห์สวนไปทันทีทันใดนั้นกลุ่มควันเบื้องหน้าพวกเขาก็แตกกระเจิง มังกรสีเทาหินผาอันน่าเกรงขามสะบัดปีกก่อนจะหุบมันลงเพื่อทิ้งตัวลงเหยียบยืนบนแท่งหินผาแห่งสุดท้าย พื้นที่เหลือเพียงไม่มากทำให้ร่างของมังกรกินพื้นที่ไปเกือบทั้งหมด เอลดรอนกับเรมเกือบจะโดนมันทับเข้าแล้ว ส่วนเจ้าเรเวนก็รีบบึ่งไปกางปีกปกป้องนกเพลิงบนหลังของมังกรมีเงาทะมึนสองร่าง เมื่อม่านควันจางลงจึงพอมองออกว่าเป็นร่างของมนุษย์“เฟลิกซ์? เจมส์?” เรมเรียกอย่างไม่มั่นใจ มนุษย์เพียงสองคนที่ตกลงไปข้างล่างนั่นก็มีเพียงสองคนนี้ ไม่สิ เขาแทบจะสวดภาวนาให้เป็นสองคนนี้เลยมนุษย์สองคนนั้นไถลตัวลงมาจากหลังมังกรตรงเข้ามาหาพวกเขา แต่แม้จะเข้ามาใกล้ก็ยังดูไม่ออกว่าเป็นผู้ใ
Last Updated : 2026-02-04 Read more