Sa ospital, inilabas na si Menandro mula sa operating room, bakas ang matinding pagod at lungkot sa mukha niya.Napansin ni Jazz na biglang pumuti ang buhok sa paligid ng tenga ng kanyang ama—isang tanda kung gaano siya naapektuhan sa nangyari.Tahimik na tumayo si Jazz sa tabi ng kama, biglang nakaramdam ng pagsisisi. Tulala namang nakatingin sa kisame si Menandro. Pagkatapos ng mahabang katahimikan, nagtanong siya.“Bumalik na ba si Angelyn?”Isang gabi na ang lumipas, pero wala pa ring sumusundo kay Angelyn. Si Norelyn, na mugto ang mga mata sa kaiiyak, ay sumagot nang mahinahon.“Bigla kang nahimatay—paano ko pa maiisip ang iba?” sabi niya. “Tsaka, peke naman ang kidnapping na 'yon. Babalik din siya mag-isa. Kumusta ang pakiramdam mo? Ayos ka lang ba?”Mukhang nanghihina talaga si Menandro. Pumikit siya, huminga nang malalim, at nang idilat niya ang kanyang mga mata, tumingin siya kay Jazz.Nabigla si Jazz pero agad lumapit. Nag-alangan pa siya noong una, pero sa wakas ay nakapags
Ler mais