All Chapters of Abandoned by Him: Claimed by His Billionaire Uncle: Chapter 171 - Chapter 180

Dahil wala nang ibang magawa, mabilis na pinuntahan ni Jazz ang yaya ng villa na nagdidilig ng mga halaman sa bakuran, nag-iwan ng ilang bilin, at nagmamadaling umuwi.Habang nasa daan, nagpadala pa siya ng maraming text kay Z—pero wala pa ring sagot. Karaniwan ay sumasagot ito agad.Hindi mapakali sa bahay, nagpasya siyang subukan ang swerte sa gambling estate. Pero paglabas pa lang niya, nakasalubong na niya si Melena.Todo-bihis si Melena ngayon. Bagsak ang kanyang kulot na buhok at lalong lumitaw ang ganda ng katawan sa suot niyang itim na dress.Lumiwanag ang tingin ni Jazz. Sabay silang sumakay sa elevator pababa ng parking garage."Miss Romualdez, may date ka ba?" tanong ni Jazz.Hinarap siya ni Melena na may tipid na ngiti. "Lalabas lang para magsaya. Gusto mong sumama?""Saan?""Sa Dark Night."Agad na nakilala ni Jazz ang pangalan. Iyon ang lugar na pinuntahan niya noong nakaraan—narinig na niyang binanggit ito ng mga sugarol. Ang magarbo at gintong lugar na sumasakop sa bu

Pagkaalis niya sa hot spring, nakakita siya ng malinis na damit na maayos na nakatupi sa upuan. Isinuot niya ito at naupo muna para magpahinga. Pakiramdam niya ay gumaan ang kanyang katawan at naging presko ang kanyang isipan dahil sa paliligo.Inilabas niya ang kanyang phone para mag-text, pero nakita niyang hinahanap na pala siya ni Melena. Hindi niya namalayan na isang oras na pala ang nakalipas.Nagmamadali siyang tumayo at lumabas. Pagliko niya, aksidente siyang nabangga sa isang lalaking naglalakad. Ang lalaki ay may suot na silver mask. Matangkad ito at nakaka-intimidate ang dating. Kung si Malachi ay suplado at tahimik, ang lalaking ito naman ay parang matalim na kutsilyo—delikado at parang makakasugat kapag lumapit ka.Medyo sumakit ang ilong ni Jazz sa pagkakabangga. Humingi agad siya ng paumanhin at mabilis na sumakay sa elevator. Hindi siya sinundan ng lalaki; sa halip ay naglakad ito palayo sa dilim. Pinanood ni Jazz ang pag-alis nito habang hinihimas ang masakit na ilong

Paglabas ni Melena sa elevator, nakasalubong niya si Jazz na pababa naman para magtapon ng basura. Nagulat si Melena kaya mabilis niyang itinaas ang kanyang collar at inayos ang gulu-gulo niyang buhok. Hindi niya alam na nakita na siya ni Jazz kanina.Nahiya rin si Jazz sa sitwasyon. Napaisip siya kung bakit laging maling oras ang napipili niya sa pagtatapon ng basura. Para mawala ang ilang, siya na ang unang nagsalita."Nai-park ko na 'yung kotse mo sa garahe. Ibibigay ko na lang sa'yo 'yung susi mamaya."Kahit madalas ay kalmado si Melena, nahirapan siyang itago ang kaba ngayon. Alam niyang possessive si Hajie—kung sinadya nitong mag-iwan ng marka sa leeg niya, hindi ito agad mabubura. At dahil hindi high-neck ang suot niya, siguradong mapapansin ito ni Jazz.Gusto sana niyang magpaliwanag, pero sobrang gulo ng relasyon nila ni Hajie para maipaliwanag sa salita. Ramdam naman ni Jazz ang pagkakailang niya kaya pumasok na ito sa elevator."Magtatapon lang ako ng basura. Mauna ka na sa

Pumasok si Jazz sa kusina, naglabas ng ilang sangkap mula sa refrigerator, at nagsimulang magluto. Pero dahil sa pag-aalala kay Z, hindi siya makapokus. Nadulas ang kutsilyo at nahiwa ang kanyang daliri. Maliit lang ang sugat pero mas maraming dugo ang lumabas kaysa sa inaasahan niya.Pinilit niyang magpakatatag, tinapos ang pagluluto, at kinuha ang bote para maglabas ng dalawang pildoras sa kanyang palad. Hindi niya alam na espesyal ang disenyo ng pinto ng kusina—mula sa loob ay wala kang makikita sa labas, pero mula sa labas ay kitang-kita ang lahat ng ginagawa niya sa loob.Inihain ni Jazz ang mga pagkain sa mesa at pilit na ngumiti. “Mr. Robles, kumain na po kayo.”Dahan-dahang isinara ni Malachi ang mga papeles na hawak niya at nag-wheelchair papalapit. Ipinaglagay siya ni Jazz ng pagkain at ipinaghain ng sabaw. Pero hindi ito kinuha ni Malachi. Sa halip, tinitigan lang nito ang sabaw nang ilang segundo bago tumingin kay Jazz.“May sugat ang kamay ko. Subuan mo ako.”Napatingin

Kung hindi lang niya alam na sadyang suplado si Malachi, iisipin ni Jazz na sinasadya nitong takutin siya. Pero alam niyang hindi ganoong klaseng tao si Malachi—o baka hindi lang sa ganoong paraan.Hinihimas ni Jazz ang kanyang tuhod habang bumubulong. Nang dumaan ang wheelchair ni Malachi, agad siyang sumunod. Pagkatapos ng mga nangyari ngayong araw, hindi na siya maglalakas-loob na magpakita ng kahit katiting na kawalan ng galang. Napakabagsik ni Malachi, kahit sa sarili nitong kadugo.Habang maingat na itinatulak ang wheelchair, naisip ni Jazz ang gulat sa mukha ni Aaron bago ito mamatay. Siguradong hindi nito inakala na ganoon kabilis at kawalang-awang papatayin siya ni Malachi. Ang isang lalaking tulad nito—walang hilig sa babae at walang kahinaan—ay sadyang nakakatakot. Paano pa kaya sa kanya na hindi naman nito kaanu ano?Nang makabalik sila sa lobby, napansin ni Jazz ang ilang patak ng dugo sa mamahaling sapatos ni Malachi. Agad siyang kumuha ng tissue, lumuhod, at maingat na