Pagkaalis ni Aaron, pakiramdam ni Jazz ay naubos ang lahat ng lakas niya. Hinilot niya ang kanyang sentido at nagpakawala ng isang malalim na buntong-hininga.Bumalik siya sa upuan sa labas ng ward at sumandal, habang bumibigat ang kanyang mga talukap sa antok.Pagkalipas ng halos isang oras, nagmamadaling pumasok si Jessa.Mukha itong natataranta, at agad na tumalim ang boses nang makita si Jazz.“Jazz, lumayas ka rito! Bakit ka na naman nandito? Kung hindi dahil sa’yo, mapupunta ba ang kuya ko sa ganitong kalagayan? Alis!”Sa totoo lang, ayaw naman talagang manatili ni Jazz doon. Nang marinig ito, nakaramdam pa siya ng hindi inaasahang gumaan ang loob.“Sige, aalis na ako. Paalam.”Natigilan si Jessa, na parang sumuntok sa hangin. Sa sandaling iyon, hindi niya alam kung paano sasagot at galit na lang na pumasok sa loob ng ward.Sa sandaling lumabas si Jazz ng ospital, nakaramdam siya ng kakaibang gaan ng pakiramdam.Dumeretso siya sa bahay, nagpalit ng damit, at nagtungo sa Robles
Read more