All Chapters of Abandoned by Him: Claimed by His Billionaire Uncle: Chapter 181 - Chapter 190

Dahil parang alam na niya ang gustong sabihin ni Jazz, nauna na siyang magsalita, “Gusto ko ang ganito kapag ikaw ang kasama ko,” sabi niya.Wala nang lakas si Jazz. Nang maramdaman niyang hinahalikan siya nito mula paa paakyat, napaatras siya sa takot.“Madumi pa ako…”Sino ba ang humahalik nang ganoon pagkatapos ng lahat?Pero isinubsob na ng lalaki ang mukha nito sa kanya. Iniwas ni Jazz ang kanyang ulo, pero naririnig pa rin niya ang boses nito.Eksaktong tumunog ang cellphone niya. Ayaw niyang sumagot—at wala rin siyang lakas para gawin iyon. Gusto niyang itulak ang lalaki, pero masyado itong malakas.Ang tagal na siyang ginamit nito, at pakiramdam niya, naubos na ang buong lakas niya, at dahil doon, hindi sa madumi siya kaya gusto niyang tumanggi, kundi mahapdi na ang kanyang pechay!Hindi tumitigil ang ring ng telepono. Hindi na niya alam kung paano niya napindot ang answer button, pero narinig na niya ang boses ni Damon sa kabilang linya.“Jazz, nasaan ka? Nandito ako sa labas

Pagkaalis ni Damon, balak sana ni Jazz na ayusin ang kanyang mga project, pero nakita niyang dumating na naman si Jessa. Dire-diretsong pumasok si Jessa sa opisina ng CEO.“Tito!”Umiiyak na si Jessa. Gusto na niya sanang magsumbong kagabi pero hindi niya mahanap si Malachi. “Tingnan mo ’to—ginawa ito ni Jazz! Pinukpok niya ang noo ko. Sobrang lakas ng dugo nito kahapon. Tito, kailangang parusahan mo siya nang matindi!”Alam na ni Jazz kung bakit nandoon si Jessa. Inasahan na niyang tatawagin siya sa loob, pero hindi niya akalain na ganito kataranta ang pagkampi ni Malachi kay Jessa.“Mr. Robles,” bati ni Jazz.Hindi man lang tumingin sa kanya si Malachi. Inihagis lang nito ang isang dokumento sa mesa. “Ikaw ang bahala sa negosasyon para sa proyektong ito.”Pakikipagtulungan ito sa pamilya Hall. Alam ni Jazz na mahihirapan siya dahil galit na galit sa kanya si Jaxon Hall.Tuwang-tuwa naman si Jessa nang makita ang dokumento. Kumapit siya sa braso ni Malachi. “Tito, alam ko talaga

Naramdaman ni Jazz ang init sa kanyang dibdib. “Namimiss din kita. Isinuot mo ba ang terno nating slippers na ibinigay ko?”“Oo,” sagot ni Z.Nagpalitan pa sila ng ilang malalambing na salita bago siya nagpaalam. Pagod na pagod na si Jazz at gusto na lang niyang umuwi at matulog. Bukas ay kailangan niyang pumunta sa Hall Corporation para sa project, at hindi niya maiwasang maisip kung paano siya papahirapan ni Jaxon Hall sa pagkakataong ito.Sumilip muna siya sa kwarto ni Damon sa ospital at nakita ang kalagayan nito. Ang ilan sa mga sugat nito ay mula pa sa parusa ng pamilya nila, pero marami ang bago. Mula leeg hanggang tiyan, halos wala nang bahagi ng balat ang walang sugat. Halatang naging napakalupit ng mga bumugbog sa kanya.At sa ganoong kalagayan, nagawa pa nitong pumunta sa Robles Corporation para hanapin siya?Biglang nawala ang inis na nararamdaman ni Jazz kay Damon. Sa totoo lang, isa lang itong spoiled na lalakeng hindi pa nakaranas ng tunay na hirap—isang taong nani

Bago pumunta rito, nakahanda na si Jazz.Kaya naman binalewala niya ang mga pangungutya sa paligid at diredistsong naupo sa tabi ni Jaxon.“Mr. Hall, hindi niyo pa po nababasa ang mga dokumento mula sa kumpanya? Kailan po kayo libre? Susunod ako sa oras niyo,” magalang niyang sabi.Bahagyang ngumiti si Jaxon habang pinapaikot ang alak sa kanyang baso.“Ginagamit mo ba si Malachi para takutin ako?” tamad niyang tanong. “Huwag mong sabihing iniisip mong may espesyal siyang nararamdaman sa’yo?”Naging pormal ang mukha ni Jazz. “Hindi po. Inutusan lang ako ni Mr. Robles na gawin ito, at kailangan ko itong matapos. Kung hindi, wala akong isasagot sa kanya.”Lalong lumamig ang tingin ni Jaxon.Kung nagpakita lang si Jazz ng kahit kaunting pagkakamali, hiyang-hiya na ito sa kanya ngayon. Pero masyado itong kalmado—maingat sa bawat salita at walang butas ang mga sagot.Dahil dito, mas lalong nainis si Jaxon. Pero bigla siyang ngumiti nang may maisip na plano.“Kung gusto mong tingnan ko an

Nagtatrabaho si Sheena sa Elite bar nang gabing iyon. Wala pang sampung minuto matapos makatanggap ng tawag, nagmamadali siyang dumating para tumulong.“Jazz!!”Puno ng pag-aalala ang kanyang mukha habang inaalalayan si Jazz papunta sa break room ng mga staff.Maputlang-maputla si Jazz sa sakit, pero sinubukan pa rin niyang pakalmahin ang kaibigan. “Ayos lang ako.”“Anong ayos lang? May kalahating oras pa bago matapos ang shift ko. Maupo ka muna rito—dadalhin kita sa ospital mamaya. Heto ang gamot sa sakit, uminom ka ng dalawa.”Naupo si Jazz at sumandal sa pader. “Ayokong uminom ng gamot.”Gusto niyang tandaan ang sakit na idinulot sa kanya ni Jessa, para kapag dumating ang pagkakataon, hindi siya mag-aalinlangang gumanti.“Sige, kung ayaw mo. Hintayin mo na lang ako rito.”Tumango si Jazz. Ngayong tahimik na ang paligid, parang lumulutang ang kanyang isip.Malayo ang break room ng mga staff sa mga private room ng Elite. Habang nakasandal, nakarinig siya ng mabibigat na yabag sa laba