All Chapters of Divorce is not an option, Mrs. Lombardi: Chapter 31 - Chapter 40

KAKAPASOK PA LANG ni Gailyn ng pinto ng bahay at kakabuhay pa lang niya ng switch ng ilaw nang mag-ring ang cellphone. Ang asawa niyang si Leon ang tumatawag. Natigilan si Gail. Napahawak sa kanyang dibdib na agad kinabahan. Bubulyawan na ba siya nito dahil buong akala niya ay inaway niya si Nica kanina sa banquet?“Hello?” “Bakit hindi ka pa umuuwi? Anong oras na? Kanina pa tapos ang banquet.” gaya ng dati malamig pa rin ang boses nito. Hindi pa rin nakahinga nang maluwag si Gail doon dahil paniguradong sa bahay nila siya nito sasabunin. “Hindi ako uuwi—” “May lagnat si Jaxon at nais ka niyang makita kaya kailangan mong umuwi na.” Matapos na sabihin iyon ay binabaan na siya ni Leon ng tawag. Kinuha ni Gail ang susi ng kanyang kotse at malalaki ang mga hakbang na tumakbo na patungo ng parking lot. Alam niyang totoo iyon at hindi gagamiting alibi lamang ni Leon. Halos lumipad na ang kanyang sasakyan patungo ng dati nilang villa. Upon arriving at the villa, nagkukumahog siyang bum

TANGING NGITI LANG ang sinukli ni Gail at tinanggap na ang kamay ni Sweetie na ibinigay ng kanyang ina. Inakay niya ito patungo ng sasakyan. Nabuhay na niya ang makina nang sasakyan nang maalala bigla ang magiging reaction ng anak oras na makita silang magkasama. Tanda pa niyang nagselos ito noon kay Sweetie. Ginalaw na ang magkabilang balikat. Kagagaling lang ng anak sa sakit, kaya paniguradong hindi muna makakapasok iyon lalo na kapag sinabi ni Leon.“Narito na tayo, Sweetie. Saglit lang ha? Hahanap lang ako ng parking lot. Ihahatid kita mismo sa room mo.”Natanggal na ni Gail ang kanyang seatbelt nang may namataan siyang pamilyar na mga bulto. Ilang ulit pa niya iyong tiningnan. Baka kasi namamalikmata lang siya. Subalit hindi. Luminaw pa lalo ang lahat sa kanyang paningin sino sila. Si Leon, nakatayo sa gilid ni Nica. Nasa gitna nila si Jaxon kung saan akay ng dalawa ang tig-isang kamay. Napakurap na ang mga mata ni Gail. Tiningnan na rin ni Sweetie kung sino ang dahilan kung bak

PAGKALABAS NG PINTUAN ng lobby ng Spark Mind Corporation ay diretsong tinawagan ni Chris si Nica.“Ano? Newly hired ng company niyo si Gailyn Espinoza?” “Oo, hindi mo alam ang tungkol dito?”Kumulo na ang dugo ni Nica sa kanyang nalaman. Mukhang kaya siya hindi tinanggap ay nang dahil sa kanya. “Wala akong idea.” Ang buong akala ni Nica kaya siya hindi pinatuloy ni Maura na mag-report ay upang iganti lang ang kaibigan niya. Hindi ang palitan siya ni Gail. Ibig bang sabihin noon ay umalis na ang babae sa pamilya ng mga Lombardi?“Kung ganun, ano ang ibig sabihin noong sinabi mo na personal na dahilan kung kaya ka hindi pinatuloy?” “Personal grudges.” “Ha? Pero—” “Bakit? Ano ang sinabing dahilan sa’yo ni Miss Maura kung bakit hindi ako tumuloy?” “Wala. Hindi ko na inalam pa.” Napahawak na sa kanyang ulo si Chris. Kung personal grudge ang dahilan, ibig sabihin sayang ang resignation niya dito. “Gaano ba kagaling ng Gailyn Espinoza na ‘yun? Nalaman namin kanina na hindi pa man l

KINABUKASAN AY MAAGANG gumising si Jaxon dahil iniisip niya na makikita na ang kanyang ina. Seeing the breakfast on the table that didn’t look like it was made by his mother, mahaba ang nguso na napalingon na siya sa kanyang ama na tahimik ng sinimulan ang kanyang pagkain. Hindi na nag-usisa.“Hindi ba nagluto si Mommy ng breakfast ngayong umaga?” “Hindi umuwi ang Mommy mo kagabi, Jaxon.” saad ng kanyang Yaya na nakaupo sa kanyang tabi.Nagulo na ang isip ng bata sa kanyang nalaman. Palaisipan na ang pagiging ganun ng kanyang ina. “Saan pumunta si Mommy? Umuwi na naman ba siya sa bahay nina Lola?” “Sa palagay ko ay iyon ang kanyang dahilan.” Nilingon ni Jaxon ang ama. Humihingi na ng explanation ang kanyang mga mata sa nangyari.“Dad…” Gusto niyang malaman kung ano ang opinyon doon ng kanyang ama na halatang hindi apektado. “Kung gusto mong malaman, bakit hindi mo tawagan ang Mommy mo at magtanong ka sa kanya?” “Mamayang gabi, Daddy. Tatawagan ko siya.” Sa kabilang banda, mata

NAPAPAHIYANG TININGNAN NA ng kanyang ama ang kaibigan niyang kasama. Ngumiti ito ngunit hindi man lang iyon umabot sa kanyang mga mata. Puno ng pagtitimping muli siyang nagsalita. Batid ni Gail na nagpipigil lang din ang ama.“Gail, ganito ka ba makipag-usap sa iyong ama? Sobrang tagal na natin hindi nagkita.” “Sa anong paraan mo inaasahan na makikipag-usap ako sa’yo pagkatapos ng ginawa mo sa amin ni Mommy?” Umayos na ng tindig ang kanyang ama. Namulsa na ang isa nitong kamay upang kalamayin lang ang sarili niya.“Alam kong malaki ang kasalanan ko sa’yo sa nakaraan, pero lagi mo sanang tandaan na hindi kita nakalimutan—” Malakas na tumawa si Gail dahilan upang maputol ang sasabihin ng matandang lalaki na nakatingin pa rin sa kanya.“Huwag mo nga akong patawanin. Hindi nakalimutan? Talaga? Hinayaan mo ngang mapalapit sa asawa ko ang babaeng mas itinuring mong anak kumpara sa tunay mong anak. Ganyan ba ang huwarang ama? Sabihin mo nga sa akin, Dad!”“Gail…naiintindihan ko ang narara