All Chapters of Maid of the Ruthless CEO: Chapter 191 - Chapter 200

“Are you having a picnic?” marahan kong tanong nang maupo ako sa tabi ng anak ko.“Yes, Mama,” nakangiting sagot ni Baby Raegan.I let out a chuckle. Kumuha ako ng snack na nasa harap ko at saka kumain noon. Kumakain si Raegan ng cupcake, pero may maliit na ibon na bumaba sa damuhan ilang metro ang layo sa amin.“Bird,” he squealed. Agad niyang iniwan ang kinakain niya at saka mabilis na nilapitan ang ibon.Ngumiti ako habang pinagmamasdan siya. I took my phone. Plano ko lang na kunan siya ng picture nang biglang may humablot noon sa kamay ko.“You're here to take care of our son. I hope you're not staying in your room chatting with your men,” biglang galit na sabi ni Rio.Agad niyang nilagay ang cellphone ko sa bulsa niya sa likod. Umawang ang labi ko sa ginawa niya.I licked my lips unconsciously.“I just did my laundry. Tapos nagbasa-basa lang ako ng mga article. I'm not chatting with anyone.”His eyes narrowed a bit before he looked away. Hindi niya binalik sa akin ang cellphone

Tumulo nang tuluyan ang luha ko. He hugged me probably to hide me from Raegan. Kasi umiiyak na ako. “But still. If I didn't leave, mahihila lang kita. I was a burden to you. I left, and you got successful because of it.”“So you didn't regret leaving me because I'm damn successful? Okay lang na hindi na ako natutulog? Okay lang na tatlong taon akong malungkot? If I didn't find you, I might fucking lose my sanity, Thalia. Okay lang sa'yo iyon?” he said so painfully that I sobbed hard on his chest.“Shhh… Our son might hear you. I'm sorry.” He kissed me on my temple.Umiling ako.“I regret leaving you. I was sorry for it. Naghirap din naman ako noong iwan kita. I always cried even when the doctor advised that I shouldn't. Gusto kong bumalik pero naiisip ko na pabigat lang ako sa'yo,” mahina kong sabi.“You're never a burden to me,” bigong-bigong sabi niya.Kumalas ako sa yakap niya. He was so blurry in my eyes because of my tears.“Just admit it! I make things hard. Hindi ka makaalis n

Ang isang kamay niya ay gumagapang na sa dibdib ko. Napaigtad ako nang maramdaman kong minamasahe na niya ang isang dibdib ko kahit may suot pa akong damit.Ang tagal ko nang hindi ito nagagawa kaya agad na nag-iinit ang katawan ko. My moan was being muffled because of his harsh attack on my mouth. Kailangan kong kumapit sa balikat niya dahil sa bawat atake niya sa labi ko, napapaatras ang ulo ko. Masyado siyang nanggigigil.Nang kinakapos na ako ng hininga, pahirapan ko siyang itinulak. Parang wala pa siyang balak na pahingahin ako.Pareho kaming naghahabol ng hininga ng lumayo ang labi niya sa akin. Pero napaungol ako nang pisilin niya ang nipple ko.“I fucking miss this,” he said darkly.Nagghahabol pa ako ng hininga nang maramdaman kong tinatanggal na niya ang bawat butones ng blouse ko. Hindi rin nagtagal ay ang bra ko na ang tinanggal niya.He chuckled and threw my bra away. Agad siyang bumaba sa dibdib ko at saka isinubo ang isa habang nilalaro ang isa.“Ohh…” I moaned wantonly

Rio VelascoI could never ask for more. I could say now that I'm content with life. I found my wife and our son. Wala na akong maisip na hihilingin ko pa.I exhausted myself building an empire not because I wanted it. Ginawa ko iyon dahil hindi ko magawang magpahinga habang nawawala ang mag-ina ko.My brother also told me maybe the reason my wife left me was because I was losing everything and she didn't want to be poor.Muntik ko na siyang masuntok nang sabihin niya iyon sa akin. Thalia is not that kind of woman. I know she loved me, and getting poor would never be the reason she would leave.It must have been something else.Naiisip ko na baka may ginawa ang pamilya ko. Wala na kami sa mansion, nagagawa pa rin nila kaming guluhin? Had I become so damn weak?I've lost the company. I've lost access to my money. I became so fucking weak that I was forced to accept it.Baka tama si Zio. Baka hindi siya umalis dahil naghihirap na kami. Baka umalis siya dahil hindi ko na siya maprotektaha

Nagpatuloy ang interview. Tinanong ng interviewer kung ano na ang mga ginagawa ko para sa preparation ng kasal namin dahil much-awaited wedding daw iyon.Dahil tungkol na sa wedding preparation ang mga tanong, nawalan na ng ganang sumagot si Rio. I answered it as much as I could. Hands-on naman ako sa preparation ng kasal, pero sa dami ng ginagawa, minsan inaasa ko na lang sa wedding planner. Umaayon na lang ako sa mga sinasabi niya.Nang malapit nang matapos ang interview, nakita kong pumasok sa loob ng mansion si Zio. Mabuti na lang at tinapos na ng interviewer ang mga tanong niya. Hindi na nakuhanan ang pagkagulat ko.Ngayon ko lang nakita si Zio simula nang bumalik kami. Nagtanong ako tungkol sa kanya kay Rio pero sinungitan lang ako.“Bakit ka nagtatanong tungkol sa kanya?” kunot-noo niyang sabi. “Ako lang ang lalaki mo, Thalia. Wala kang pakialam sa lalaking iyon.”“I was just asking what happened to him. He's not that bad compared to your parents.”“Now he's bad because you're