로그인Tumulo nang tuluyan ang luha ko. He hugged me probably to hide me from Raegan. Kasi umiiyak na ako. “But still. If I didn't leave, mahihila lang kita. I was a burden to you. I left, and you got successful because of it.”“So you didn't regret leaving me because I'm damn successful? Okay lang na hindi na ako natutulog? Okay lang na tatlong taon akong malungkot? If I didn't find you, I might fucking lose my sanity, Thalia. Okay lang sa'yo iyon?” he said so painfully that I sobbed hard on his chest.“Shhh… Our son might hear you. I'm sorry.” He kissed me on my temple.Umiling ako.“I regret leaving you. I was sorry for it. Naghirap din naman ako noong iwan kita. I always cried even when the doctor advised that I shouldn't. Gusto kong bumalik pero naiisip ko na pabigat lang ako sa'yo,” mahina kong sabi.“You're never a burden to me,” bigong-bigong sabi niya.Kumalas ako sa yakap niya. He was so blurry in my eyes because of my tears.“Just admit it! I make things hard. Hindi ka makaalis n
Despite the slight hurt I'm feeling, hindi ko mapigilan na ngumiti nang makita ko na binuhat ni Rio si Baby Raegan at saka hinahagis sa taas. Tuwang-tuwa si Raegan doon.Tumayo ako at nagpasya na lapitan sila.Lumapit sila sa isang maliit na puno na may mga bulaklak sa mga sanga nito. I don't know what it's called, but it has white flowers.Ibinaba ni Rio si Raegan nang ituro ng anak niya ang sanga kung saan may puting bulaklak. It was out of reach. Kailangan pang gumamit ng ladder para makuha iyon.“Get it, Papa,” sabi ni Raegan.Rio chuckled.Nakalapit na ako sa kanila. Tumingala ako kasi hindi iyon abot kung pipitasin.But then, Rio jumped and held the small branch. Ibinaba niya iyon kaya bumaba rin ang sanga. Pwede nang pitasin ang flower.Baby Raegan clapped excitedly.Nasa likod ako ni Rio. Hindi ko alam kung napansin pa niya na lumapit ako sa kanila dahil busy siya sa anak niya. Si Raegan ay nasa harap niya kaya hindi rin niya ako napansin.Bumaba ang mata ko sa bulsa niya sa l
“Are you having a picnic?” marahan kong tanong nang maupo ako sa tabi ng anak ko.“Yes, Mama,” nakangiting sagot ni Baby Raegan.I let out a chuckle. Kumuha ako ng snack na nasa harap ko at saka kumain noon. Kumakain si Raegan ng cupcake, pero may maliit na ibon na bumaba sa damuhan ilang metro ang layo sa amin.“Bird,” he squealed. Agad niyang iniwan ang kinakain niya at saka mabilis na nilapitan ang ibon.Ngumiti ako habang pinagmamasdan siya. I took my phone. Plano ko lang na kunan siya ng picture nang biglang may humablot noon sa kamay ko.“You're here to take care of our son. I hope you're not staying in your room chatting with your men,” biglang galit na sabi ni Rio.Agad niyang nilagay ang cellphone ko sa bulsa niya sa likod. Umawang ang labi ko sa ginawa niya.I licked my lips unconsciously.“I just did my laundry. Tapos nagbasa-basa lang ako ng mga article. I'm not chatting with anyone.”His eyes narrowed a bit before he looked away. Hindi niya binalik sa akin ang cellphone
The things I've been hoping for before, iyong mga araw na gustong-gusto ko na sana hinahanap ako ni Rio, na sana bigla siyang sumulpot at sabihin na hinahanap niya ako…it happened.Sadyang hindi lang niya ako mahanap. Hindi rin ako nagpapakita dahil akala ko hindi niya ako hinahanap at galit siya.I was scared. He was abandoned before and then I abandoned him. Ano'ng pinagkaiba ko sa mga magulang niya?Hindi na ako lumabas pagdating ko galing sa meeting. Nanatili ako sa maid's quarters at saka natutulala sa loob.Kahit na dapat tinatawagan ko si Tita para ibalita ang nangyari sa meeting, hindi ko magawa.Hinanap ako ni Rio. Ngayon na nahanap niya kami, he was mad. Naalala ko na tinanong niya ako kung may gusto ba akong sabihin sa kanya. What did he want me to say?“Ma'am Thalia, kakain na raw po kayo. Naghihintay na po sina Sir,” tawag sa akin sa labas ng kwarto.Pumikit ako.“Please, pakisabi na wala akong gana ngayon at busog ako.”I heard the maid walk away. Nagtaklob ako ng kumot
“I look forward to hearing from you, Thalia,” nakangiting sabi ni Hendrix. Nilahad niya ang kamay sa akin kaya kinamayan ko rin.“You take care,” paalam niya.Tumawa ako. “Ikaw din.”Nauna siyang lumabas dahil nagbanyo pa ako. Matapos ko, palabas na rin ako nang biglang may tumawag sa akin. Natigilan ako sa paglalakad.Binalingan ko ang tumawag sa akin. Kita kong nakaupo sa isang mesa ang lolo ni Rio. Hindi ko alam kung may kasama ba siya kasi pangdalawahan ang upuan pero siya lang ang naroon.“Can I talk to you?” tanong niya. He tried to smile at me.It’s been three years. Medyo tumatanda na rin siya. I sighed heavily and went to his table. “It’s been a while. How have you been?” tanong ko nang maupo ako.“You’re back,” he said, nodding.“Not by choice. Rio found my son. I am here for my son.”Ngumiti siya nang bahagya sa akin. “I know you are mad at me for making you stay away from my grandson. I just want you to know that it was a wrong decision,” aniya.I pursed my lips and didn'
Naguguluhan ako. Something doesn't make sense. Bakit nandito ang mga gamit ko after three long years? Pero dahil may lakad ako at kung hindi pa ako kikilos ay mala-late ako, pinilit ko ang sarili ko na magbihis na.I don’t have much time to waste kaya pinili ko ang isang white shirt dress na hanggang bukung-bukong ang haba sa akin. May sinturon ito na gawa rin sa tela so that you can adjust the dress to your curves. It’s simple but elegant enough for me to look presentable in a meeting. Pumili ako ng isa sa mga itim kong heels at isang handbag bago tumango sa sarili.Lalabas na sana ako pero nang makita ko ang vanity table, tinignan ko kung may magagamit pa ako sa mga makeup ko. I realized some were still usable. Hindi pa nag-expire, kaya nagpasya akong maglagay na rin ng makeup.Natapos ako. I still couldn’t believe he still had my things. Tumayo ako para dumaan muna sa bathroom. The walk-in closet has its own door and it was also accessible to the bathroom.Pumasok ako sa bathroom
Pumikit ako ng mariin bago pumasok. Hindi ako tumitingin sa kanya habang palapit ako. I chose to stare at his desk.Nang maabot ko ang dulo ng table niya ay doon ko ibinaba ang kape niya. Tumango ako nang isang beses at aalis na sana nang matigilan ako sa tanong niya.“How’s your feeling?” he asked
Thalia SalvadorI was constantly bothered by what I read on Rio’s phone. Palaging sumasagi sa isip ko ang pagtatalo nila ng secretary niya tungkol kay Erica. And then I'll remember the text again.Kapag nag-sorry si Rio sa kanya, ano ba ang gusto niyang mangyari? Sabi sa text, do what she wanted. A
“Is that so? Kaya ka umiiyak ngayon?” Marahan niyang inilagay ang hibla ng buhok ko sa tenga ko. “You want it us?” he whispered.Itinulak ko siya. “Hindi! Naiinis lang ako kasi baka magkaroon ako ng STD dahil sa’yo!” I said with so much frustration.He chuckled despite my cries.“It’s just a blow j
Nagpawala ako ng malalim na hininga habang nakatingin sa laman ng cabinet ko. Kakatapos ko lang maligo at mag-night routine. Pumipili nalang ako sa mga nightdress ko ngayon.Isang araw lang tumagal ang lagnat ko at dalawang araw na simula nang gumaling ako. Sinigurado talaga ni Rio na gagaling ako.







