All Chapters of เสียงครางในเงามืดของคนเลี้ยงม้า: Chapter 11 - Chapter 20

เซี่ยหว่านชิง ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแม่ยายของหยางชุน นางมีเรือนร่างที่เปี่ยมด้วยความอุดมสมบูรณ์และความงดงามในแบบที่หญิงสาวพึงมี ผิวพรรณของนางเรียบเนียนดุจหยกขาว ร่างกายของนางโค้งเว้าอย่างสมส่วน ดวงตาคมเข้มที่แฝงไว้ด้วยความลึกลับดึงดูดสายตาของผู้ที่มอง และริมฝีปากอิ่มเต็มแฝงความเย้ายวนที่ธรรมชาติได้รังสรรค์ขึ้นอย่างประณีตทรวงอกของนางกลมกลึงและอวบอิ่มดุจเนินเขาที่สมบูรณ์พร้อมด้วยความอบอุ่นที่ยากจะหาใครเปรียบ สะโพกผายได้รูป บ่งบอกถึงพลังและความเป็นแม่ที่อ่อนโยน ขณะที่เอวคอดเล็กเน้นให้เห็นถึงความสง่างามของเรือนร่าง นางมีขาเรียวยาวที่ได้รูป เมื่อเคลื่อนไหวไปมา ร่างกายของนางเปรียบเสมือนบทกวีที่กล่าวถึงความงดงามอันไร้ที่ติหยางชุน ใช้เรือนร่างของเซี่ยหว่านชิงเป็นเสมือนตำราแห่งการเรียนรู้ศาสตร์แห่งความลุ่มหลง เขาสังเกตทุกส่วนของร่างกายของนางอย่างละเอียด ตั้งแต่แผ่นหลังอันโค้งมนที่ไวต่อการสัมผัสเบาๆ ไปจนถึงลำคอระหงที่เมื่อถูกลูบไล้หรือจูบเบาๆ จะทำให้นางแสดงความหวั่นไหวออกมาอย่างชัดเจนเขาใช้เรือนร่างที่สุดแสนจะเย้ายวนของนางเป็นเครื่องมือในการศึกษาเรียนรู้จุดอ่อนไหวต่อการสัมผัสบริเวณส่วนต

ในระหว่างที่ตัวของหยางชุนนั้นกำลังเพลิดเพลินไปกับเรือนร่างของสาวงาม อดีตแม่ยายของเขาก็จ้องมองภาพที่สุดแสนจะเร่าร้อนที่อยู่ตรงตัวของนางนั้นก็เปรียบเสมือนสักขีพยานแห่งความเสียวยิ่งชายหนุ่มกระแทรกเรือนร่างของสาวงามคนอื่นมันทำให้ตัวของนางนั้นยิ่งที่จะเกิดอารมณ์ความเร่าร้อนของนางเริ่มที่จะถูกจุดติดภายใต้เรือนร่างที่สุดแสนจะอวบอิ่มอย่างช้าๆนางหายใจกระเส่าไปมาด้วยแรงปรารถนานางคาดหวังความดิบเถื่อนเช่นนี้เข้ามาปลดปล่อยที่ภายในเรือนร่างของนางหญิงนางเห็นสาวงามคนอื่นส่งเสียงร้องครวญครางออกมาอย่างมีความสุขตัวของนางนั้นยิ่งที่จะรู้สึกอิจฉา“เป็นอย่างไรบ้างเจ้ารู้สึกดีไหม” เซี่ยหว่านชิงอดีตแม่ยายของหยางชุนนางกล่าวถามสาวน้อยที่กำลังถูกชายหนุ่มฟาดเข้ามาที่เรือนร่างของนางอย่างหื่นกระหายถึงแม้ว่าตัวของนางนั้นจะสุขสมไปแล้วแต่ความเร่าร้อนที่ชายหนุ่มมอบให้กับนางนั้นมันยังไม่มอดดับลงเสียทียิ่งเวลาไหลผ่านไปตัวของนางก็ยิ่งรู้สึกถึงความเร่าร้อนที่รุนแรงมากยิ่งขึ้น“ท่านน้าเซี่ยหว่านชิง ข้าไม่เคยรู้สึกดีเท่านี้มาก่อนแม้แต่ชายผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของข้าเขาก็ยังไม่มีความสามารถที่จะทำให้ข้าได้รู้สึกถึงความเร่า

ช่วงสายของวัน ท้องฟ้าสว่างสดใส อาบแสงแดดอ่อนที่สาดส่องลงมาบนหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขา แม้จะห่างไกลความเจริญ แต่บรรยากาศในหมู่บ้านกลับเงียบสงบและเต็มไปด้วยกลิ่นอายธรรมชาติเสียงล้อรถม้าที่บดเบียดไปกับทางดินดังเป็นจังหวะ ขบวนรถม้าหรูหราเดินทางมาจากเมืองหลวงเคลื่อนเข้ามาในหมู่บ้าน ขบวนนี้ประกอบไปด้วยรถม้าคันใหญ่ที่ประดับด้วยลวดลายอ่อนช้อย หลังคาหุ้มด้วยผ้าไหมสีแดงลายทอง และมีธงของตระกูลจ้าวสะบัดปลิวอยู่ด้านหน้าโดยรอบรถม้าคือทหารคุ้มกันนับสิบคน พวกเขาสวมชุดเกราะเหล็กสีเข้มมันวาว ประดับตราประจำกองพลประจันหน้ากับทุกภัยคุกคาม ม้าศึกที่พวกเขาขี่มีขนาดใหญ่และดูทรงพลัง บ่งบอกถึงความเชี่ยวชาญในการคัดเลือกในรถม้านั้นปรากฏเงาร่างของสตรีผู้หนึ่ง นางคือ ฮวาหยูหรู สตรีข้างกายของ ท่านแม่ทัพจ้าวหานเฟิง นางมีโฉมงามล่มเมือง ดวงตาคมโตลึกซึ้งประดุจน้ำพุในป่าใหญ่ เส้นผมดำขลับของนางเกล้าขึ้นอย่างประณีต ประดับด้วยปิ่นทองแกะสลักเป็นรูปมังกรอันงดงามวันนี้ฮวาหยูหรูไม่ได้มีสามีเคียงข้าง เพราะ ท่านแม่ทัพจ้าวหานเฟิง กำลังยุ่งอยู่กับศึกสงครามที่แดนไกล แต่หน้าที่ที่สำคัญนี้ นางได้อาสาทำแทนสามีของนาง

บรรยากาศที่อบอวลด้วยความเงียบสงัดในห้องโถงเริ่มเปลี่ยนแปลงไป เวลาผ่านไปไม่นาน ร่างกายของทั้งฮูหยินฮวาหยูหรูและหยางชุนเริ่มแสดงอาการที่ผิดปกติ ความร้อนรุ่มที่ก่อตัวจากภายในกายทำให้นางรู้สึกราวกับถูกเปลวไฟแผดเผา ทุกครั้งที่นางขยับตัว ความรู้สึกแปลกประหลาดก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นฮูหยินฮวาหยูหรูยกมือขึ้นแตะที่แก้มของตนเอง ดวงตาของนางเริ่มพร่ามัว แต่ไม่ใช่เพราะความเหนื่อยล้าหรืออาการป่วย หากแต่เป็นแรงปรารถนาที่กำลังค่อยๆ กลืนกินสติของนาง สายตาของนางที่จ้องมองไปยังหยางชุนเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง แววตาเดิมที่เต็มไปด้วยความสง่างามและสงบเยือกเย็น ถูกแทนที่ด้วยประกายไฟของความต้องการที่นางไม่สามารถควบคุมได้ในขณะเดียวกัน หยางชุนที่นั่งอยู่ไม่ไกลกันนักก็เริ่มสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวเอง ความอบอุ่นที่ผิดปกติเริ่มก่อตัวจากภายใน ความรู้สึกที่เคยสงบเริ่มสั่นคลอนเมื่อสายตาของเขาหยุดอยู่ที่เรือนร่างอันงดงามของฮูหยินฮวาหยูหรู ทุกการเคลื่อนไหวของนาง ราวกับเชื้อเชิญและกระตุ้นแรงปรารถนาในตัวของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ดวงตาของชายหนุ่มจับจ้องไปที่ฮูหยินด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป เขามองเรือนร่างของนางอย่างชัดเ

ฮูหยินฮวาหยูหรูนางเคลื่อนที่มาทางหยางชุนด้วยความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาเรือนร่างที่สุดแสนจะเย้ายวนของนางในช่วงเวลานี้นั้นเกิดความกระสันอย่างเต็มที่นางปรารถนาที่จะให้ชายหนุ่มย่ำยีเรือนร่างของนาง หยางชุนจ้องมองเรือนร่างที่เปลือยเปล่าของนางด้วยความหลงใหลท่อนเนื้อของเขาในช่วงเวลานี้นั้นเกิดการตื่นตัวอย่างบ้าคลั่ง“เรือนร่างของท่านมันช่างเย้ายวนจริงๆ” หยางชุนไม่ปกปิดความต้องการของตัวเองผิวพรรณที่เรียบเนียนนั้นดึงดูดสายตาของเขาหน้าอกที่สุดแสนจะอวบอิ่มของนางไม่สามารถที่จะทำให้เขาล่ะสายตาไปจากเรือนร่างของนางได้เลย หยางชุนแตะสัมผัสหน้าอกของนางด้วยความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาลมหายใจของเขานั้นมันร้อนรุ่มไปหมดหลังจากที่ได้แตะสัมผัสเรือนร่างของนางหน้าอกที่สุดแสนจะอวบอิ่มของนางมันทำให้ตัวของเขานั้นเกิดความเร่าร้อนไปทั้งร่านฮูหยินฮวาหยูหรู เรือนร่างของนางสะท้านเล็กน้อยเมื่อถูกสัมผัสโดยชายแปลกหน้าแต่มันก็ให้ความรู้สึกที่แปลกใหม่สร้างความตื่นเต้นให้กับนางไม่น้อย“นายหญิงของข้า ท่านชอบให้ข้าทำแบบไหนเชิญท่านสั่งมาได้เลยค่ำคืนนี้ตัวของข้านั้นจะเป็นทาสรับใช้ของท่าน” ชายหนุ่มผู้มี