All Chapters of ยุค 70 จ้าวหมิงอวี้หญิงสาวที่น่าสงสารที่สุดในยุค 70: Chapter 41 - Chapter 48

“ พี่อี้เฟิง ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันกลับไปทำเองที่บ้านดีกว่า ” หยางอี้เฟิงนิ่งไปเมื่อได้ยินจ้าวหมิงอวี้ออกแบบนั้น เขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะนั่งยอง ๆ ลงตรงหน้าเธอ จากนั้นก็จับเอาเท้าเล็กมาดู“ เธอโกรธพี่เหรอหมิงอวี้ ? ” จ้าวหมิงอวี้ไม่พูดอะไร เธอเม้มปากแน่น หยางอี้เฟิงเห็นแบบนั้นแล้วก็อดที่จะยิ้มไม่ได้“ จะโกรธพี่ทำไม ? เธอก็เห็นไม่ใช่เหรอว่าพี่เป็นคนไล่หยวนเจียงออกจากบ้านไปน่ะ ยังจะโกรธพี่อีกเหรอ ? ”“ พี่ใจร้ายที่สุดเลย ”“ พี่ดีกับเธอมากเลยนะ เธอมาว่าพี่แบบนี้ได้ยังไง ” เธอบอกความจริงเรื่องตงหยวนเจียงให้เขารู้ไม่ได้ เมื่อชาติที่แล้วตงเหยวนเจียงก็มาวอแวอยากจะแต่งงานกับเขา พอเธอได้ย้อนเวลากลับมา เธอไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจออะไรแบบนี้อีก“ พี่ไม่มีอะไรดีเลย หลบไปได้แล้วค่ะ ฉันจะกลับบ้าน ” หยางอี้เฟิงไม่ยอมให้จ้าวหมิงอวี้ออกจากบ้านเขาไปได้ง่าย ๆ เขากอดสองขาของเธอไว้แน่น“ ไปสิ ถ้าคิดว่าเธอจะออกจากบ้านพี่ไปได้ก็ไปเลย ” จ้าวหมิงอวี้กำลังโกรธเขาอยู่ เธอไม่สนใจว่าเขาจะพูดอะไร เธอออกแรงถีบไปที่หน้าอกแกร่งอย่างแรง พอเห็นเขานอนหงายที่พื้น เธอก็ตกใจมากรีบเดินไปดู เห็นสภาพเขาแล้ว เธอก็อดที่จะขำไม่ไ

จ้าวหย่งชิงชี้ไปที่คนงานคนเมื่อกี้ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยความขุ่นเคืองว่า “ ไอ้นั่นมันไม่ยอมให้ลุงเข้าไปข้างใน อยากจะตีลุงให้ตาย คนงานอย่างมันสมควรถูกไล่ออก ตงหยางลูกชายลุงดีกว่ามันตั้งเยอะ ”คนงานคนนั้นได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งกลัว คนงานอยากจะเอ่ยปากขอโทษจ้าวหย่งชิง ไม่อยากให้จ้าวหย่งชิงเอาเรื่องเขา แต่ว่า…เขาทำตามหน้าที่นี่นา เขาไม่ได้ทำอะไรผิด นายบอกให้เขาทำอะไรเขาก็ต้องทำตามคำสั่งนาย ทุกคนที่บ้านกำลังรอเงินค่าแรงจากเขาอยู่ นายคงไม่ไล่เขาออกใช่ไหม ?“ ลุงคะ คนงานที่นี่ทำตามหน้าที่ ทำตามคำสั่งของพี่อี้เฟิง คนงานที่นี่ขยันทำงานกันมาก ทุกคนซื่อสัตย์ ไม่เคยคิดร้ายกับใคร ฉันไล่พวกเขาออกไม่ได้หรอกค่ะ อีกอย่าง…พี่ตงหยางเป็นคนขี้เกียจ ทำอะไรนิดอะไรหน่อยก็บ่น ฉันรับพี่ตงหยางมาทำงานที่นี่ไม่ได้หรอกนะคะ คนงานที่นี่ทำงานหนักกันทุกคน พี่ตงหยางทนไม่ได้หรอกค่ะ ”จ้าวหย่งชิงได้ยินแบบนี้สีหน้าพลันเปลี่ยนไปทันที ตนก็นึกว่าจ้าวหมิง อวี้จะเห็นแก่หน้าตน ไล่คนงานออกแล้วรับจ้าวตงหยางมาทำงานที่นี่แทน ใครจะไปคิดว่า…จ้าวหมิงอวี้จะกล้าแหกหน้าตนต่อหน้าคนงานนับสิบแบบนี้ จ้าวหย่งชิงเห็นคนงานกำลังมองมาที่ตนอยู่ก็โมโหมาก จ

“ พี่ไปฝึกทหารเถอะนะ พี่ได้เป็นทหารก็ดีเหมือนกัน ” หยางอี้เฟิงเห็นจ้าวหมิงอวี้ไม่ร้องไห้ เขากลับรู้สึกปวดใจ แต่…สิ่งที่เธอพูดก็ถูก ก่อนที่พ่อจะกลับไปที่ปักกิ่ง พ่อยังบอกกับเขาว่า‘ พ่อให้คนสืบเรื่องกิจการของลูกกับหมิงอวี้แล้ว กิจการที่ลูกทำอยู่ก็ดี ถ้าลูกตั้งใจพัฒนาโรงงาน พ่อเชื่อว่าอีกไม่นานโรงงานของลูกจะกลายเป็นโรงงานใหญ่และเป็นโรงงานสำคัญต่อประเทศ แต่…พอลูกไปถึงจุดนั้น ใครจะหนุนกลังลูกได้ ลูกจะปกป้องผลโยชน์ของตัวเองได้หรือ ? ตอนนี้ลูกยังมีพ่อหนุนหลังอยู่ พ่ออยากจะให้ทุกคนได้รับรู้ว่าลูกคือลูกชายของพ่อ จะไม่มีใครกล้าแตะต้องลูก ’‘ อีกไม่นาน…พ่อกับแม่ก็ต้องลงจากตำแหน่งแล้ว ไม่มีอำนาจในมือ ตระกูลโจวคือนักการเมือง ลูกจะพาหมิงอวี้กลับไปที่ปักกิ่งโดยที่ไม่มีตำแหน่งค้ำคอไม่ได้ หมิงอวี้จะเจอกับคำดูถูก พ่ออยากให้ลูกไปฝึกทหารสักสามเดือน ทำให้ทุกคนเห็นว่าลูกชายของพ่อสามารถสืบทอดตำแหน่งพ่อได้ พวกเขาจะได้หุบปากไม่กล้าว่าอะไรลูกอีก ’เขาเข้าใจสิ่งที่พ่อบอกกับเขา ร้านขายเนื้อหมูเขาเปิดขายมานาน เพราะมีหลี่หมิงเหยาหนุนหลัง ร้านขายเนื้อหมูเขาถึงอยู่มาได้จนถึงทุกวันนี้ เขาเข้าใส่สิ่งที่พ่อกำลังสื่อ อ

เฉินเทียนหยู่แต่งงานกับจ้าวหมิงอวี้ได้ 10 วัน เขารู้สึกมีความสุขมากที่ได้จ้าวหมิงอวี้มาเป็นภรรยา แม้ว่าเขาจะทำเรื่องอย่างว่ากับจ้าวหมิงอวี้ไม่ได้ แต่…มือเขายังอยู่ครบ เขาบังคับให้จ้าวหมิงอวี้ใช้ปากช่วยเขาแทน ทุกครั้งที่เฉินเทียนหยู่เห็นจ้าวหมิงอวี้ร้องไห้อ้อนวอน เขารู้สึกดีมากมีอยู่วันหนึ่ง…เฉินเทียนหยู่ไปเล่นไพ่ได้เงินมาเยอะ เขาคิดอยากจะไปสนุกกับอวิ๋นเฟยสักหน่อย ขณะที่เขากำลังเดินไปที่หมู่บ้านเทียนเฟิงอยู่นั้น ไม่รู้ว่าใครมาดักทำร้ายร่างกายเขา คนคนนั้นใช้กระสอบครอบศีรษะเขาไว้ คนคนนั้นลงมือทำร้ายร่างกายเขาอย่างไม่ปรานีเรื่องที่เกิดขึ้นกับเฉินเทียนหยู่…เขากลับสงสัยว่าจ้าวหมิงอวี้มีชู้ สวมเขาให้เขา ก่อนวันแต่งงาน…มีชายปริศนาคนหนึ่งมาหาเฉินเทียนหยู่ที่บ้าน ชายคนนั้นขอให้เขาดีกับจ้าวหมิงอวี้ให้มาก ๆ ถ้าเขาทำอะไรไม่ดีกับจ้าวหมิงอวี้ ชายคนนั้นจะเป็นคนมาจัดการเขาวันนั้นเฉินเทียนหยู่มองไม่ชัดว่าชายปริศนาคนนั้นเป็นใคร เฉินเทียนหยู่ไม่ได้เก็บเรื่องนั้นมาใส่ใจ จ้าวหมิงอวี้มีใบหน้าสะสวย เรียนเก่ง ไม่แปลกใจที่จะมีผู้ชายตามมาวอแว ยังไงจ้าวหมิงอวี้ก็ต้องแต่งงานกับเขา เขาจึงไม่สงสัยอะไรตั้งแต่วัน