Chapter 1

PATRICIA'S POV:

2 years na simula nang ipagpatuloy ko ang masteral ko dito sa Harvard university. Hindi naging madali ang journey ko dito pero nakaya ko lahat lagpasan yon dahil sa isang taong never ako tinalikuran, pinabayaan at iniwan dito.

"Congratulations my love," Jeff greeted as I go down on stage

"Thank you! Congrats also," I said.

Graduation kasi namin ngayon. Nandito rin ngayon ang pamilya ko pwera lang sakanya. Tingin ko ay mas makakabuti na yon.

"What's your plan now? Are you going back to the Philippines?" Tanong ni mommy

"Not yet. I'm going to stay here. To help our company here"

"Oh ok. That's great news anak. Thank you," sabi naman ni daddy

"Yeah. Are you going back to the Philippines, jeff?"

"No. I'll wait for you."

"Jeff, you don't have to."

"But I want to."

"Ok thank you."

They go back to the Philippines after a week. And now, dad and I are talking through video call. After graduating on my master, I ask dad if I can now help our family business since I am knowledgeable enough on how to handle and manage a business and dad agrees.

"Thanks dad."

"You're welcome. I knew from the start that you can do it. I'm proud of you."

"That means a lot dad. Would you mind saying 'hi' to him?" I said referring to my son

"I'm sorry Pat, I am so busy right now. I have to go. Take care there ok? I love you."

"Aren't you going to just wave to him dad?"

"Pat, like I said, I'm busy."

"But dad"

"No buts, Patricia. Bye. Love you!"

Ever since I got pregnant, he didn't want to recognize my son. And it hurts.

"Hey, cheer up! It will come a time that he would recognize your son."

"I hope so. Thank you!"

Time flies really fast and it's been more than two year since I finish my masteral. I work on our company. I designed some of our new phones. I configure some of the apps and features like it's finger print scanner and face recognition.

Since Christmas is approaching, I decided to go back to the Philippines and celebrate Christmas there. Jeff decided to come with me and allow me to stay on his condo unit at BGC.

"It's nice to be back!" I said while holding back my tears. I missed my home!

"Welcome home, love"

"Yeah. Thank you"

No one knows that I finally arrived here in the Philippines. I want to surprise them on Christmas Eve.

"Are you ready to see him?" Jeff asked as we eat dinner in his condo. He's referring to Niko, my ex.

"It's been more than 4 years. I think I've moved on"

"So... Are we together now?"

"Jeff, just because I've moved on, doesn't mean, I'm ready to enter another relationship. I'm sorry. I'm not yet ready."

"No pressure. I just kidding. I'm willing to wait"

Grabe rin talaga magmahal si Jeff. 3 years na siyang nanliligaw sakin. Ilang beses ko na rin siyang pinatigil manligaw dahil hindi ko talaga priority ang love ngayon. At ayoko siya bigyan ng false hope dahil hindi ko kakayaning makita siyang nasasaktan. Pero kahit ilang beses ko siyang ipagtabuyan, lagi siyang bumabalik at hindi ako iniiwan kaya sobrang thankful din ako sakanya.

"Sorry Jeff," sabi ko dahil halata ko sa mata niya na nasaktan siya sa sinabi ko

"Ano ka ba. Immune na ko sa ganyan. Ok lang yon. Sige na,kumain na tayo," sabi niya sabay subo ng pag kain sa anak ko.

He was very consistent on his actions. Kung ibang babae lang ako, siguro, kami na ni Jeff. Ang dali lang niya mahalin pero hindi ko talaga muna kayang suklian yong pagmamahal niya sakin.

"Daddy, when will we go shopping?" Tanong ng anak ko kay Jeff

"Kailan mo ba gusto nak?" Tanong ni Jeff

"Shopping na naman. Ikaw Jeff ha. Ilang beses ko na sinabi sa'yo, huwag mo siya ini-spoiled. Hindi porket kaya mo ibigay, ibibigay mo na. Learn to say no."

"Sorry na. Hindi ko lang talaga matiis ang anak ko."

"2 weeks pa bago mag Christmas. Next week nalang tayo mag shopping."

"Ano gagawin natin dito? Magtitigan nalang tayo dito? Hindi tayo aalis?"

"General cleaning? Movie marathon? Games"

"You're so boring mom."

"More of, Ang KJ mo mom," sabi ni Jeff. Ginatungan niya pa talaga.

"I know dad."

"Nagkampihan pa talaga. Kung gusto niyo lumabas, go. Magpapaiwan ako dito."

"KJ talaga. Nakakainis naman."

"Ayaw niyo yon? Magbobonding kayo na kayo lang?"

"Mas masaya pag kasama ka mommy."

"Agree nak. Kaso KJ mommy mo eh."

"Para naman akong kontrabida dito. Promise next week, sasama na ko sainyo. Sa ngayon, kung gusto niyo, hindi ko kayo pipigilan."

Kinabukasan nga ay nag bonding muna si Jeff at ang anak ko. At ako, nag general cleaning lang ako dito sa condo. Nabobored kasi ako. Mag hapon silang wala, pag uwi nila, ang dami nang laruang bitbit si Jeff. Pasaway!

"New toy, again?"

"Yes mom. Thank you, daddy."

"You're welcome anak. You know, I can't say no to you."

"Naku talaga. Kahit kailan ka Jeffrey Jose."

"Hala siya. Buong buo ha Patricia."

"Pasaway ka eh. Ang dami na niyang laruan."

"Hayaan mo na. Bata naman eh. Anak ko naman."

"Pag talaga nasanay yan ha."

"Edi masanay. Wala naman akong balak itigil i-spoiled siya hanggat meron ako."

"Pero..."

"No buts, Pat. Please let me do this for my son."

"Fine. Pero wag naman masyado."

"Ok po."

"Ano pa ginawa niyo sa mall bukod sa nag shopping?" Tanong ko habang nakahiga na kami.

"Nag arcade, nanuod ng sine, tas kumain."

"Oh ok."

"Kumain ka na?"

"Wala kong gana. Wala naman kayo eh."

"Kain tayo sa labas? Or coffee."

"Huwag na."

"Hindi pwedeng walang laman yang tiyan mo."

"Ok lang. Gabi naman eh."

"Pat, pag ikaw nagkasakit talaga ha. Sinasabi ko sa'yo."

"Sama natin siya?"

"Bakit, gusto mo ko masolo?" Pabirong tanong niya

"Nagtatanong lang eh."

"Eto naman, di naman mabiro. Pero malamang."

"Sige ganito nalang. Tanongin natin kung gusto niya sumama. Kung ayaw niya, hindi tayo tuloy."

"Ok."

Agad nga namin siya tinanong kung gusto niya ulit lumabas at pumayag naman siya agad. We went to a nearby Starbucks café lang.

"Ano gusto mo?"

"White chocolate frappe nalang. Ikaw anak, what do you want?" Tanong ko

"I don't know yet. Later."

"Noted. Order lang ako."

After a while, bumalik na rin si Jeff. Nag kwentohan lang kami ng kung ano ano habang nag hihintay ng order.

"Iced matcha latte for Jeff and white chocolate frappe for Pat," pagtawag ng crew kaya agad tumayo si Jeff

"Daddy, I want this" sabi ng anak ko sabay turo ng cake

Pagbalik nila Jeff, napainom ako agad ako ng ininom kong drinks. Pati nga rin si Jeff ay napainom agad. Maya maya pa, sumigaw ulit yong crew

"Iced americano for Niko"

Pagkakuha niya ng drinks niya ay umalis na siya. Mabuti naman kung ganon kasi hindi ko kayang makasama, makita at marinig Ang taong Niko ang pangalan. Nung nasa states nga ko, lahat ng Niko ang name ay di ko pinapansin at kinakausap unless kailangan talaga. Nawalan Naman na din kami ng gana kaya we decided to take out our order at sa bahay nalang kakain.

"Nakita kaya niya tayo?"

"Yes. Sobrang titig talaga siya samin ng anak ko kaninang kinuha ko yong order natin. Pero hindi ako nagpahalata na nakita ko rin siya."

"Baka mag sumbong yon kay daddy. Balak ko pa naman silang i-surprise sa Christmas."

"Sana pala di nalang kita niyaya. Edi sana hindi mo siya nakita ulit."

"Ok lang yon."

"Hindi yon ok kasi alam kong hindi ka ok."

"Pano mo naman nasabing hindi ako ok?"

"Eyes don't lie, love"

"Ok na ko. Masaya na ko. Nandiyan naman kayo ng anak ko eh."

"As I said, eyes don't lie. You're just gaslighting yourself."

"Ano bang gusto mong gawin ko para maniwala kang masaya na ko?"

"Love me back."

Mahal ko si Jeff. Sobrang mahal na mahal ko siya. Pero hindi pa talaga ako ready para pumasok sa isang relasyon

"Pagod ka na mag hintay?" As I asked that, biglang natahimik si Jeff at napa titig lang sakin.

"Hinding hindi ako napapagod kasi mahal kita."

"Eyes don't lie, Jeff," kita ko sa mga mata niya na suko na siya at nasasaktan siya na hindi ko mabigay yong same energy na naibibigay niya sakin.

"Matulog na tayo Pat. Malalim na naman ang topic natin," sabi niya sabay punta sa kwarto

"Goodnight Jeff. Thank you!"

"Goodnight Pat."

"Sorry Jeff."

"Pat, stop. Matulog na tayo."

"Ano gusto mo breakfast bukas?"

"You."

"Hey!"

"Joke lang! To naman di mabiro."

"Seryoso. Ano nga? I'll cook for you."

"Wala pa talaga tayong grocery. Sa labas nalang tayo kumain."

"Ay oo nga pala. Nasa labas kayo kanina, Di man lang kayo bumili kahit frozen goods lang?"

"Nawala sa isip ko eh. Tsaka lumabas din naman tayo eh. Mas inuna lang natin emosyon natin kaya hindi tayo nakapag grocery."

"Sa dami ba naman kasing coffee shop dito sa BGC doon pa talaga bumili."

"I wonder what would you feel and react the next time you'll see him."