chapter 2

NIKO'S POV:

It's been almost 5 years since I graduated college. Hindi na ko nag masteral para makatulong agad ako sa kumpanya after ikasal sila mommy at yong bagong asawa niya. So far so good naman. Nakakatulong naman ako kahit papano. It's been almost 5 years na rin since she left me without any reason.

Pauwi ako ngayon galing sa kumpanya pero dahil marami pa kong hahabuling trabaho at babasahing emails, nag decide akong dumaan muna ng kape para magising ako. 9pm palang naman kaya makakatulog pa naman siguro ako.

"Hi. Can I have iced americano. Grande."

"Name sir?"

"Niko."

As I scan my wallet to pay my coffee, bahagya akong nagulat nang narinig ko may tinawag na Jeff at Pat kaya napalingon ako agad. And guess what, sila nga. Magkakilala pala sila? Mas nagulat ako no'ng biglang may lumapit na bata kay Jeff sabay sabi "daddy I want this"

"Sir Niko 235," pagtawag sakin ng crew

"Oh I'm sorry. Here." Di ko namalayan nakatitig pala ako sakanila.

Pumwesto ako sa mejo gilid nila. Mukhang tama ako ng na order pampalamig ng ulo. Mukhang mag iinit ulo ko lalo dahil sa nakikita ko ngayon.

"Iced americano for Niko," pagtawag ng crew. Hay salamat makaka alis na ko. Tumayo ako at agad kinuha ang order ko at umuwi na

"Oh nak. Are you ok?"

"Yes mom. Mejo nasira lang ng konti yong araw ko"

Dumeretso ako sa kwarto para mag bihis ng mas komportableng suot tsaka ko sinimulan lahat ng kailangan kong gawin. Focus, Niko. Focus! I tried to focus sa ginagawa ko pero hindi nawala sa isip ko yong nakita ko kanina. Tinigil ko muna yong ginagawa ko at nag meditate. Good thing medyo nakatulong naman kaya natapos ko rin siya before midnight. Bukas Christmas break ng kumpanya kaya tinapos na namin lahat ng kailangan tapusin para pag resume ulit Ang work, hindi kami masyadong stress.

1 week before Christmas so I decided to go shopping. Christmas presents lang for mom, dad, and Godchildren. Inuna ko muna sa department store para tumingin for mom and dad kaso wala kong nagustuhan kaya lumipat ako sa mga signature shops. Bag nalang for mom and perfume for dad since yon naman Ang hilig nila. Sunod naman sa mga inaanak ko ng binyag. May mga baby pa kaya sa department store muna ko, then sunod kong pinuntahan ang toy kingdom. Grabe. This boutique really heals my inner child. I mean , lumaki naman akong may kaya at nakukuha lahat ng gusto pero everytime I go here, parang bumabalik yong genuine joy and happiness sa puso ko. Bumabalik yong batang Niko.

Inuna ko muna bumili ng regalo para sa mga inaanak ko. Nang makopleto ko ang mga ireregalo ay saka ako tumingin ng para sa sarili ko. Agad akong pumunta sa pokemon area. Ever since I was a kid, collector na talaga ako ng mga pokemon toys and merchandise, specifically, Pikachu.

Maya maya pa, habang nag titingin ako may batang umiiyak. Mag isa lang siya. Mukhang naliligaw.

"Hello. Bat ka umiiyak?"

"Ayaw po kasi akong bilihan ng toys nila mommy at daddy eh" sabi ng bata sabay hagulgol

"Ok. Tahan na. Tahan na," Sabi ko habang hinahaplos Ang buhok niya. "May gusto ka ba dito? Ako nalang bibili for you" tanong ko.

"Talaga po? You're gonna buy toy for me?"

"Yes. Ano ba gusto mo dito?" Tanong ko

"Eto po," sabi niya sabay turo doon sa dadamputin ko na sanang pokemon. Set na kasi yon. Lahat ng pokemon ay makukuha mo pero maliliit lang sila. Pang display lang.

"Sir, yan nalang po ang natira. Isa nalang po. Mag rerestock palang po next month," sabi nong isang crew

"I'll get this na. Then please reserve me 1 po pag nakapag restock na kayo."

"Sige po sir. Thank you."

Nilagay ko muna siya sa baby sit Ng push cart papuntang cashier para hindi siya mawala.

"Asan ba mga magulang mo?" Tanong ko

"Hindi ko po alam. Tumakas lang po ako sa likod nila kanina."

"Hala! Next time huwag mo na yon uulitin ha."

"Opo."

"Oh siya sige. Tara. Hanapin muna natin mga magulang mo."

Iniwan ko muna ang mga pinamili ko sa baggage counter bibit ko lang yong binili ko para sa batang to, tsaka ko siya binuhat.

Habang nag hahanap kami bigla nalang siya umiyak ulit.

"Oh bakit?"

"Ang tagal na po natin naghahanap hindi pa po natin sila mahanap."

"Shhh. Tahan na. Sige i report nalang natin. Ano name ng mommy at daddy mo?"

"Patricia po at Jeff."

WHAT!?

"Ha? Ano?"

"Mommy!" Sigaw niya sabay baba sakin.

Pagbaba niya bigla siyang tumakbo sa likod ko kaya lumingon ako at sinundan ko ng tingin. Shit! Si Pat nga!

"Mommy!"

"San ka ba pumunta!? Kanina pa kami naghahanap sa'yo."

"Anak!"

"Daddy!" Sabi niya sabay takbo papunta kay Jeff na nasa likod ko

"San ka ba nagpunta nak? Alam mo bang sobrang nag alala kami sa'yo?"

"Sorry mommy, sorry daddy, binalikan ko lang po yong toy na gusto ko."

"That fucking toy again! Ilang beses ko bang sasabihin sa'yo RZ na next time nalang and that's too expensive?" Galit na sabi ni Pat

"But I want that. Can't you consider it even if it's expensive? It's Christmas mom!"

"Oh sige. We're gonna buy that toy. Just promise one thing. Huwag mo na úulitin yong ginawa mo ha."

"Yes dad. But you don't have to buy it na. He bought it for me. Thank you...what's your name?"

Kanina pa kami magkasama pero hindi pa pala namin kilala ang isat isa.

"Niko," sabi ko sabay abot sakanya yong laruang binili ko para sakanya.

"Thank you, Tito Niko."

"You're welcome."

"Anyway, kailan pa kayo dumating, Pat? Alam ba to ni dad?"

"Last week. and no. I want to surprise him on Christmas Eve."

"Oh ok."

"Pano ba yan? Mauna na kami bro."

"Sige ingat kayo."

After that awkward situation, dumeretso na ko sa parking lot para umuwi na rin. Hindi ko kasi alam kung anong mararamdaman ko. Kung magiging masaya ba ko or kung magagalit ba ko or mag sese...wait! I won't be jealous. I can't be jealous.

After ko sa mall ay nag nap lang ako. Kinagabihan naisipan kong uminom kunti para makatulog ako.

"Ang lalim naman ng iniisip mo," sabi ni dad sabay upo tabi ko at nagsalin din ng whiskey sa baso

"Stress lang kanina sa mall dad. May nawala kasing bata. Hinanap namin yong magulang for almost 15-30 mins."

"Yon lang ba talaga? Or iniisip mo na naman siya?"

"Dad, I've moved on."

Yeah I think so. Kasi kung may nararamdaman man ako sakanya ngayon, yon ay galit sa sobrang sakit ng ginawa niya sakin.

"Mabuti naman kung ganon kasi hindi talaga kayo pwede."

"Simula palang naman hindi naman na pwede dad eh. Pinilit ko lang. Kaya at the end, ako lang yong nasaktan."

"Di ka sure. Siya rin naman pinilit yong sainyo kahit alam niyang mali. Ang maganda lang sakanya, tinama niya."

"Pero bakit ganun dad? Bakit kahit alam ko sa sarili ko na naka move on na ko, bakit everytime naiisip ko yong ginawa niya, sobrang nasasaktan padin ako."

"Baka Mahal mo pa talaga. Indenial ka lang. Kasi kung hindi mo Mahal, bakit ka nasasaktan?"

"No dad. Hindi ko na talaga siya mahal."

"Ok sige. Sabi mo eh. Kwento mo Yan eh."

"What's your plan pala for Christmas, dad?"

"Dito lang sa bahay. Since wala si manang dahil sakanila siya mag celebrate, baka magpa deliver nalang ng handa. Less hassle. Or baka mag luto rin kunti ang mommy mo ng Maja tas ako pag sinipag, baka mag macaroni salad ako."

"Sipagin ka sana dad."

"Sisipagin ako pag may tutulong sakin."

"We will help you dad."

"Ok."

"Ako na rin mag grocery for handa. Para sure na gagawa ka macaroni salad."

"Sige. Damihan mo na para may maabutan din si Yaya na kakainin niya dito."

2 days before Christmas eve ay nag grocery ako for Noche Buena. Macaroni salad ingredients lang and Maja Blanca kasi favorite niya yon. Kinagabihan, tinawagan ko si Pat through messenger dahil hindi ko naman na ma contact ang dating phone number niya.

*VIDEO CALL* (NASA VERANDA SI NIKO, WHILE PAT NAKAHIGA WITH JEFF)

N: what time kayo pupunta?

P: ano bang plan?

N: magpa deliver nalang daw kasi day off ni Yaya bukas hanggang 26. Walang magluluto kaya delivery nalang lahat. Magluto lang si mom ng Maja tapos kanina gumawa lang kami ni dad Ng macaroni salad

J: no need for deliveries. Kami nalang ni Pat ang magluluto. Ano bang gusto niyo?

P: yeah. Kami nalang din ni Jeff ang gagastos for handa.

N: update ko kayo bukas kung anong gustong handa nila mom and dad

P: sige.

N: fried chicken or chicken lollipop para Kay RZ.

J: yeah. We'll take note of that. Thanks for considering RZ

P: oh siya. Chat chat nalang bukas about sa surprise. Matutulog na kami. (Hug Kay Jeff.)

N: sure. Goodnight

*END OF PHONE CONVO*

Nakaka irita sila tignan! Makatulog na nga lang din.